Η αλήθεια είναι ότι οι κακές ειδήσεις είναι πιο εύκολο να βρουν κοινό σε σχέση με τις καλές και όσοι προβλέπουν μία τεχνολογική δυστοπία είναι περισσότερο πιθανό να τους δείτε στις προβεβλημένες θέσεις των ειδήσεων. Ο Dario Amodei, διευθύνων σύμβουλος της Anthropic, θεωρείται από τους πεσιμιστές αν και η εταιρεία του έχει δημιουργήσει το chatbot Claude που ανταγωνίζεται επάξια το ChatGPT και το Gemini, χάρη στη χρηματοδότηση που λαμβάνει από διάφορους επενδυτές με πιο γνωστή την Amazon. O Amodei παραδέχεται ότι μιλάει συχνά για τους κινδύνους της ισχυρής τεχνητής νοημοσύνης και επειδή, ίσως, έχει ακούσει πολλές φορές να τον κατηγορούν για πεσιμισμό, αποφάσισε να γράψει κάτι πιο αισιόδοξο – για την τεχνητή νοημοσύνη που κάνει τον κόσμο καλύτερο.

Αν και επικεφαλής μίας από τις εταιρείες που είναι στην αιχμή του δόρατος προσπαθεί να παραμείνει προσγειωμένος στο άρθρο του με τον τίτλο “Machines of Loving Grace” – τον οποίο δανείζεται από ένα ποίημα του 1967. Οι εταιρείες που ασχολούνται με την τεχνητή νοημοσύνη, λέει, εμφανίζονται συχνά ως προπαγανδιστές ή σαν να προσπαθούν να τραβήξουν το ενδιαφέρον μακριά από τους πιθανούς κινδύνους. Πολλές φορές οι εταιρείες εμφανίζονται ως προφήτες που μιλούν για τη σωτηρία, όμως κατά τον ίδιο «είναι επικίνδυνο να θεωρούμε ότι οι εταιρείες διαμορφώνουν μονομερώς τον κόσμο και επικίνδυνο να βλέπουμε τους πρακτικούς τεχνολογικούς στόχους με ουσιαστικά θρησκευτικούς όρους». Τέλος, μας καλεί να απαλλαγούμε από την προκατάληψη που προκαλούν οι διηγήσεις για ένα μέλλον επιστημονικής φαντασίας. Δεν χρειάζεται να πει πολλά για αυτό, σκεφτείτε ότι το 1970 και το 1980 οι άνθρωποι περίμεναν ότι το 2020 θα κινούμαστε με ιπτάμενα αυτοκίνητα. Ούτε που μπορούσαν να φανταστούν ότι θα είχαμε κλειστεί στα σπίτια μας εξαιτίας ενός ιού.

Αν και ο Amodei εκτιμά ότι μια ώριμη (τεχνολογικά) και ισχυρή τεχνητή νοημοσύνη μπορεί να είναι διαθέσιμη ακόμα και το 2026, μας καλεί να δούμε λίγο παραπέρα, σε βάθος δεκαετίας. Εκτιμά ότι σε αυτό το χρονικό διάστημα θα έχουν αναπτυχθεί συστήματα που θα μπορούν να αλληλεπιδρούν ακόμα καλύτερα με τον φυσικό κόσμο από ό,τι σήμερα, να χειρίζονται εργαλεία και να κάνουν πολύπλοκες εργασίες. Ο ίδιος παραλληλίζει αυτά τα συστήματα με έναν ευφυή υπάλληλο που κάνει τη δουλειά του και ζητάει διευκρινίσεις μόνον όταν είναι απαραίτητο. «Θα μπορούσαμε να το περιγράψουμε περιληπτικά ως μία χώρα από ευφυΐες μέσα σε ένα datacenter», γράφει ο Amodei.

Όμως δεν πρέπει να σκεφτόμαστε ότι αυτή η τεχνητή νοημοσύνη θα λύσει όλα τα προβλήματα. Η ευφυΐα είναι ισχυρή, αλλά δεν είναι μαγική νεραϊδόσκονη, σχολιάζει ο επικεφαλής της Anthropic. Προσθέτει ότι οι φυσικοί νόμοι αλλά και οι ανθρώπινοι νόμοι μπορούν να περιορίσουν την αποτελεσματικότητα και το εύρος δράσης της τεχνητής νοημοσύνης. Για του λόγου το αληθές, μας καλεί να σκεφτούμε κάποιες τεχνολογίες που περιορίζονται από το ρυθμιστικό περιβάλλον. Η πυρηνική ενέργεια ή τα… ασανσέρ αποτελούν τέτοια παραδείγματα. Μετά από όλα αυτά όμως, σε ποια πεδία μπορούν να βελτιωθούν τα πράγματα;

Ο Adomei ξεχωρίζει πρώτα τους τομείς της βιολογίας και της υγείας. Εδώ, άλλωστε, η τεχνολογική πρόοδος (με τις διάφορες εκφάνσεις της) είναι εκείνη που έχει επεκτείνει δραστικά το προσδόκιμο ζωής τα τελευταία 250 χρόνια. Τα εμβόλια mRNA, η τεχνική CRISP, οι γονιδιακές αναλύσεις, οι κυτταρικές θεραπείες είναι μερικά από τα πιο πρόσφατα τεχνολογικά άλματα και σε αυτόν τον τομέα η τεχνητή νοημοσύνη μπορεί να συνεισφέρει πολλά. Για παράδειγμα, υπάρχει η δυνατότητα της αξιόπιστης πρόληψης και θεραπείας για όλες τις μεταδοτικές ασθένειες. Η επιτυχής αντιμετώπιση των περισσότερων μορφών καρκίνου, η πρόληψη του Αλτσχάιμερ ή ακόμα και ο διπλασιασμός του προσδόκιμου ζωής είναι μερικοί από τους τομείς στους οποίους μπορεί να συμβάλει η τεχνητή νοημοσύνη.

Ο Adomei θεωρεί επίσης ότι η τεχνητή νοημοσύνη έχει τη δυνατότητα να βοηθήσει στη βελτίωση της καθημερινότητας και την αντιμετώπιση της φτώχειας. Αλλά ως εκεί. «Δυστυχώς δεν βλέπω έναν ισχυρό λόγο για να πιστέψω ότι η τεχνητή νοημοσύνη θα εξελίξει δομικά τη δημοκρατία και την ειρήνη με τον τρόπο που θα εξελίξει δομικά την υγεία και την αντιμετώπιση της φτώχειας» γράφει. Προσθέτει ότι η τεχνητή νοημοσύνη ενισχύει την παρακολούθηση και την προπαγάνδα δύο σημαντικά εργαλεία κάθε αυταρχικού καθεστώτος. «Εναπόκειται στον καθένα μας να κατευθύνουμε τα πράγματα προς την κατεύθυνση» λέει, αλλά αυτό περισσότερο με ευχή μοιάζει. Εφόσον όλα κυλήσουν ομαλά, εκτιμά ότι κάποια στιγμή το υφιστάμενο οικονομικό μοντέλο δεν θα έχει πια νόημα, αφού η τεχνητή νοημοσύνη θα έχει αναλάβει κεντρικό ρόλο στην παραγωγική διαδικασία και τότε «θα χρειαστεί μια ευρύτερη συζήτηση στην κοινωνία σχετικά με τον τρόπο οργάνωσης της οικονομίας». Ουσιαστικά ο Adomei αφήνει ανοικτό το ενδεχόμενο η τεχνολογική εξέλιξη να μας υποχρεώσει να αναθεωρήσουμε τον τρόπο οργάνωσης των κοινωνιών μας αλλά, είπαμε, αυτά ισχύουν εφόσον όλα πάνε καλά.

The post Τεχνητή νοημοσύνη: Και αν όλα πάνε καλά; appeared first on 2045.gr.

Σύμφωνα με όσα ανακοινώθηκαν, η καλύτερη αξιοποίηση παγκόσμιων οικονομιών κλίμακας, μέσα από τη χρήση πλατφορμών  IT  στο cloud και η συστηματική χρήση της τεχνητής νοημοσύνης (AI), πρόκειται να αποτελέσουν κινητήρια δύναμη ανάπτυξης. Σε αυτή τη διαδικασία, αναμένεται να συμβάλει σημαντικά και η ενίσχυση του επιχειρηματικού μοντέλου του Ομίλου, που βασίζεται περισσότερο στην ανάλυση δεδομένων (data-driven).

«Ξεκινάμε το επόμενο στάδιο», δήλωσε ο Tim Höttges, Διευθύνων Σύμβουλος της Telekom. «Τα τελευταία χρόνια, η στρατηγική μας μάς οδήγησε στην πρώτη θέση στην Ευρώπη. Πετύχαμε ή και ξεπεράσαμε σχεδόν όλους τους στόχους μας, με αποτέλεσμα η αξία μας σήμερα να είναι μεγαλύτερη από εκείνη όλων των τηλεπικοινωνιακών παρόχων συνολικά στην ήπειρο όπου δραστηριοποιούμαστε. Θα αξιοποιήσουμε αυτή τη θέση στο μέλλον, για παράδειγμα, με πιο εντατική χρήση της τεχνητής νοημοσύνης».

Με βάση τα οικονομικά μεγέθη για το 2023, ο Όμιλος Telekom αναμένει ανάπτυξη κατά μέσο όρο περίπου 4% ετησίως τόσο στα καθαρά έσοδα, όσο και στα έσοδα από υπηρεσίες έως το 2027. Για το προσαρμοσμένο EBITDA AL προβλέπεται αύξηση κατά μέσο όρο 4-6% ετησίως. Για τον Όμιλο, με εξαίρεση τις ΗΠΑ, η Telekom αναμένει μέση ετήσια αύξηση των εσόδων από την παροχή υπηρεσιών 2,5-3% και του προσαρμοσμένου EBITDA AL της τάξης του 3-4%.

Στην Ημέρα Κεφαλαιαγοράς, ο Όμιλος επιβεβαίωσε την ελκυστική του πολιτική αμοιβών των μετόχων: στο μέλλον, θα συνεχίσει να καταβάλει 40-60% των επαναλαμβανόμενων προσαρμοσμένων κερδών ανά μετοχή με τη μορφή μερισμάτων. Για το οικονομικό έτος 2024, η Telekom ανακοίνωσε πληρωμή μερίσματος ύψους 90 λεπτών ανά μετοχή, η οποία προβλέπεται να καταβληθεί το 2025.

Έως το 2027, η Telekom σχεδιάζει να πετύχει πλεονάσματα άνω των 15 δισ. ευρώ, επιπλέον των επενδύσεων στην επιχείρηση και των πληρωμών μερισμάτων. Αυτό το περιθώριο θα επιτρέψει στον Όμιλο να διευκολύνει τη γενικότερη στρατηγική ευελιξία του.

Η Telekom συνεχίζει να επενδύει μαζικά στα δίκτυα οπτικών ινών και στην κινητή τηλεφωνία. Ως προς το δίκτυο κινητής της, η Telekom επιθυμεί να επεκτείνει περαιτέρω την ηγετική της θέση στο 5G. Παράλληλα, σχεδιάζει να ενισχύσει τα έσοδά της αυξάνοντας περαιτέρω τα μερίδια αγοράς, καθώς και μέσω ενός χαρτοφυλακίου που περιλαμβάνει λύσεις Fixed-Wireless Access, λύσεις 5G για πανεπιστημιουπόλεις και τεμαχισμό δικτύου (network slicing).

Η Telekom αξιοποιεί την ισχυρή θέση που έχει κατακτήσει στην Ευρώπη τα τελευταία χρόνια. Με πρόσθετα προϊόντα και υπηρεσίες, όπως υπηρεσίες ασφάλισης συσκευών κινητής και πλατφόρμες για υπηρεσίες πληρωμών μέσω λύσεων ΑΙ για καταναλωτές, ο Όμιλος επιθυμεί να δημιουργήσει επιπλέον έσοδο της τάξης των 1,5 δισ. ευρώ. Στην παγκόσμια επιχειρηματική δραστηριότητα B2B, η Εταιρεία σχεδιάζει να επιταχύνει την αύξηση εσόδων και κερδών. Η ανάπτυξη σε αυτόν τον τομέα αναμένεται να αυξηθεί κατά 3%, οδηγώντας σε ανάλογη αύξηση στην κερδοφορία.

Επίσης, ο Όμιλος συνεχίζει να επιδιώκει φιλόδοξους στόχους αναφορικά με θέματα ESG. Οι εκπομπές άνθρακα προβλέπεται να μειωθούν κατά 55% έως το 2030 σε σύγκριση με το 2020, ενώ ολόκληρη αλυσίδα αξίας αναμένεται να έχει καθαρές μηδενικές εκπομπές έως το 2040.  

Σχετικά με την Telekom

Ο Όμιλος Telekom Δραστηριοποιείται σε περισσότερες από 50 χώρες, ενώ διαθέτει πάνω από 252 εκατ. πελάτες κινητής τηλεφωνίας, πάνω από 25 εκατ. πελάτες σταθερής, πάνω από 22 εκατ. πελάτες ευρυζωνικών υπηρεσιών και πάνω από 9 εκατ. πελάτες συνδρομητικής τηλεόρασης. Απασχολεί περίπου 200 χιλιάδες εργαζόμενους (31/12/2023) σε όλο τον κόσμο, ενώ τα έσοδά της ανήλθαν σε 112 δισ. ευρώ το 2023.

Σήμερα εξελίσσεται σε έναν σύγχρονο πάροχο ψηφιακών υπηρεσιών: μια εταιρεία που προσφέρει τηλεπικοινωνιακές υπηρεσίες, διασφαλίζοντας, μέσα από την ψηφιακοποίησή της, την επιτυχημένη πορεία των τελευταίων ετών. Κάτι που έχει πετύχει χάρη στην παρουσία της στην Ευρώπη και τις Η.Π.Α.

Το brand «T» της Telekom, αποτελεί το πολυτιμότερο brand τηλεπικοινωνιών στον κόσμο και το κορυφαίο brand στην Ευρώπη, σύμφωνα με τη μελέτη “Brand Finance Global 500” για το 2024, που δημοσιεύτηκε από το βρετανικό ινστιτούτο έρευνας αγοράς Brand Finance. Το brand «T» βρίσκεται στην ένατη θέση ανάμεσα στα δέκα πολυτιμότερα brands στον κόσμο, αποτελώντας τη μοναδική ευρωπαϊκή εταιρεία στο top 10 της παγκόσμιας κατάταξης..

The post Telekom: Επιτάχυνση της ανάπτυξής της μέσω Tεχνητής Nοημοσύνης και παγκόσμιων οικονομιών κλίμακας appeared first on 2045.gr.

“We can be humble and live a good life with the aid of the machines, or we can be arrogant and die”

Μπορούμε ανά πάσα στιγμή να δούμε σε μια από τις οθόνες μας το ακριβές στίγμα ενός εμπορικού πλοίου που πλέει στον Ειρηνικό ή ενός πυροσβεστικού ελικοπτέρου που πραγματοποιεί ρίψεις νερού σε μια δασική πυρκαγιά στην Πελοπόννησο. Μπορούμε να δούμε τιμές χρηματιστηρίων, την κίνηση στους δρόμους της πόλης μας, ποιο σουπερμάρκετ έχει τη χαμηλότερη τιμή σε σειρά προϊόντων, το μηχανάκι που μας φέρνει τα σουβλάκια…

Από τη μία πλευρά έχουμε το επίτευγμα του διαδικτύου και την προσαρμογή όλων στις τεχνολογικές του προδιαγραφές. Όλα όσα απολαμβάνουμε σήμερα έρχονται μέσω του Internet Protocol (IP), του βασικού πρωτοκόλου επικοινωνίας του διαδικτύου, στις οθόνες μας και καταλήγουν στα μάτια μας. Ακριβώς αυτό θέλουν οι δημιουργοί όλων των online υπηρεσιών – την προσοχή μας, το βλέμμα μας, ώστε να μας πουλήσουν υπηρεσίες και προϊόντα μέσω της online διαφήμισης. Το βλέμμα μας είναι το πρώτο «νόμισμα» με το οποίο πληρώνουμε την πρόσβαση στις περισσότερες από αυτές τις υπηρεσίες, το δεύτερο «νόμισμα» είναι τα προσωπικά μας δεδομένα.  

Δεν σταματήσαμε όμως στις εφαρμογές που φέρνουν αεροπλάνα, πλοία, σύννεφα και τιμές μετοχών στην οθόνη μας. Σήμερα η μηχανή μπορεί να γράψει ένα κείμενο, να σου πιάσει κουβέντα, να επιχειρήσει να γίνει φίλος σου, να κρατήσει αναμνήσεις ή να σου χτυπήσει (μεταφορικά μιλώντας) φιλικά την πλάτη, να σε βοηθήσει με ένα Powerpoint ή να σε παραπλανήσει με τρόπο που κανένας επαγγελματίας της παραπλάνησης δεν θα μπορούσε. Όλα αυτά, αφενός χάρη στο IP και αφετέρου χάρη στην επικράτηση των αυτοματισμών ως λογικής την οποία υπηρετεί η τεχνολογία. Ακόμα και οικιακές συσκευές όπως κλιματιστικά, πλυντήρια και ψυγεία ενσωματώνουν λειτουργίες αυτοματισμών, συνδέονται με το διαδίκτυο, για λόγους που οι προηγούμενες γενιές δεν θα μπορούσαν να αντιληφθούν. Εδώ που τα λέμε, γιατί να έχει IP διεύθυνση ένα πλυντήριο;

Έπεται συνέχεια. Δεκάδες επαγγέλματα αναπροσαρμόζονται, μετασχηματίζονται ή καταργούνται χάρη στην εξέλιξη των αυτοματισμών. Ενέργειες που πραγματοποιούμε σε καθημερινή βάση, μοντελοποιούνται, «μεταφράζονται» σε γραμμές κώδικα και γίνονται μέρος της μηχανής. Μιας μηχανής που θα κάνει τη ζωή μας καλύτερη. Η αλήθεια είναι ότι αυτή την υπόσχεση την έχουμε ακούσει πολλές φορές τουλάχιστον τα τελευταία 250 χρόνια άλλες φορές με κάθε τεχνολογικό βήμα που ονομάζουμε βιομηχανική επανάσταση, άλλες φορές με τα πολιτικά και κοινωνικά κινήματα που δημιουργούνται και αλληλεπιδρούν με τις τεχνολογικές εξελίξεις. Όμως εργαζόμαστε περισσότερο, πολλές φορές για λιγότερα και σιγά σιγά φαίνεται να οδεύουμε σε μία κατάσταση όπου μια υπερβολικά πλούσια ελίτ απολαμβάνει όλα τα οφέλη από την τεχνολογία και την αύξηση της παραγωγικότητας που φέρνει η εφαρμογή της στην οικονομία, ενώ τα μεγαλύτερα κομμάτια της κοινωνίας προσπαθούν να αποφύγουν την περιθωριοποίηση.

Ο Yuval Noah Harari περιγράφει αυτή τη (μάλλον επικίνδυνη ) κατάσταση στο τελευταίο του βιβλίο, Homo Deus. O Harari βλέπει καταρχήν ότι η βιοτεχνολογία και η επιστήμη των υπολογιστών βοηθούν στη δημιουργία νέων και ισχυρότερων θρησκειών. Ο συγγραφέας χρησιμοποιεί τον όρο “θρησκεία” για να περιγράψει τα κυρίαρχα φιλοσοφικά, πολιτικά και οικονομικά δόγματα. Σε αυτό το πλαίσιο, θρησκείες δεν είναι μόνο ο χριστιανισμός ή το ισλάμ αλλά και ο οικονομικός φιλελευθερισμός και ο σοσιαλισμός. Σύμφωνα με τον Harari, οι νέες θρησκείες δεν θα ελέγχουν μόνο κάθε λεπτό της ύπαρξής μας, αλλά θα είναι ικανές να διαμορφώνουν το σώμα, τον εγκέφαλο και το νου μας και να δημιουργούν ολόκληρους εικονικούς κόσμους γεμάτους κολάσεις και παραδείσους. Γι’ αυτό, το να διακρίνουμε τη φαντασία από την πραγματικότητα και τη θρησκεία από την επιστήμη θα γίνει πιο δύσκολο και πιο απαραίτητο από ποτέ. Στο σημείο αυτό η σκέψη του Harari μας θυμίζει το σχόλιο του Arthur Clarke που είχε παρατηρήσει σε ένα από τα πιο γνωστά του βιβλία ότι είναι δύσκολο να ξεχωρίσεις μια πραγματικά προηγμένη τεχνολογία από τη μαγεία. Ο Harari όμως κάνει μία δυσοίωνη παρατήρηση:

Στον 21ο αιώνα, μπορεί να δούμε τη δημιουργία μιας νέας τεράστιας και μη εργαζόμενης τάξης. Άνθρωποι χωρίς καμία οικονομική, πολιτική, ακόμα και καλλιτεχνική αξία, οι οποίοι δεν θα συμβάλλουν καθόλου στον πλούτο και τη δόξα της κοινωνίας. Αυτή η «άχρηστη τάξη» δεν θα είναι απλώς μη απασχολούμενη – θα είναι μη απασχολήσιμη, λέει ο Harari. Αυτή η δυστοπική περιγραφή δείχνει στον παρόντα χρόνο να είναι νομοτελειακή, όμως ας πάμε λίγο πίσω στον χρόνο.

Από το απόγειο της πυρηνικής δύναμης στη μαγεία των αυτοματισμών

Ο Norbert Wiener ήταν παιδί-θαύμα. Σε ηλικία 18 ετών, το 1914, έγινε δεκτός για να διδάξει στο Χάρβαρντ. Στη δεκαετία του ’40 ήταν μέλος μιας ελίτ ερευνητών που άνοιξε τον δρόμο στον αυτοματισμό, ο ίδιος είναι δημιουργός του όρου “Κυβερνητική“.

Είχε προβλέψει ότι οι επόμενες γενιές υπολογιστών θα ήταν διαθέσιμες σε όλο και περισσότερους ερευνητές και, τελικά, σε όλους μας μέσω των τηλεφωνικών γραμμών. Έφυγε από τη ζωή το 1964, σε ηλικία μόλις 69 ετών, πέντε χρόνια πριν δει ότι η πρόβλεψη του θα επαληθεύονταν. Το 1969 λειτούργησαν οι πρώτες συνδέσεις που αποτέλεσαν τον θεμέλιο λίθο του διαδικτύου που γνωρίζουμε σήμερα.

Ο Wiener ήταν από εκείνους που έλεγαν ότι κατά κάποιον τρόπο η πυρηνική ενέργεια αποτελούσε το απόγειο της ωμής δύναμης και ότι, πλέον, το ενδιαφέρον θα στρεφόταν στους αυτοματισμούς. Το 1960 σε άρθρο του στο περιοδικό Science διατύπωσε  τις απόψεις του για τις ηθικές και τεχνικές επιπτώσεις του αυτοματισμού.

Οι μηχανές που είναι διαθέσιμες εκείνη την εποχή, 64 χρόνια πριν από την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές, θεωρούνται από τον Wiener εξελιγμένες.  «Η θέση μου είναι ότι οι μηχανές μπορούν να ξεπεράσουν κάποιους από τους περιορισμούς των σχεδιαστών τους και μπορούν να είναι εξίσου αποτελεσματικές όσο και επικίνδυνες», γράφει. Επεκτείνοντας περαιτέρω τον συλλογισμό του, σημειώνει ότι η πλήρης υποταγή και η πλήρης ευφυία δεν συμβαδίζουν και για του λόγου το αληθές θυμίζει ότι πολλές φορές στην αρχαιότητα ο καλλιεργημένος Έλληνας σκλάβος κατόρθωνε να επιβληθεί στον ακαλλιέργητο Ρωμαίο ιδιοκτήτη του.

Μια προφητεία 160 ετών

«Αν οι μηχανές γίνουν όλο και πιο αποτελεσματικές και λειτουργούν σε ένα ολοένα και ανώτερο φιλοσοφικό επίπεδο, η καταστροφή που προέβλεψε ο Samuel Butler για την κυριαρχία της μηχανής θα έρχεται όλο και πιο κοντά», γράφει ο Wiener. Ο Samuel Butler στον οποίο αναφέρεται ο Wiener, έζησε τον 19ο αιώνα και σε άρθρο του που δημοσιεύθηκε το 1863 γράφει -100 χρόνια πριν τον Wiener και 160 χρόνια πριν από τη δημιουργία του κειμένου που διαβάζετε-  «μέρα με τη μέρα οι μηχανές κερδίζουν έδαφος απέναντί μας – μέρα με τη μέρα γινόμαστε όλο και πιο υποταγμένοι σε αυτές- περισσότεροι άνθρωποι καθημερινά δεσμεύονται ως σκλάβοι για να τις φροντίζουν, περισσότεροι άνθρωποι καθημερινά αφιερώνουν την ενέργεια ολόκληρης της ζωής τους στην ανάπτυξη της μηχανικής ζωής. Το αποτέλεσμα είναι απλώς θέμα χρόνου, αλλά το ότι θα έρθει η ώρα που οι μηχανές θα έχουν την πραγματική κυριαρχία πάνω στον κόσμο και τους κατοίκους του δεν μπορεί να το αμφισβητήσει ούτε στιγμή κανείς άνθρωπος με πραγματικά φιλοσοφικό μυαλό».

Ο Wiener προτείνει, ουσιαστικά, μια πορεία όπου η μηχανή δεν αντικαθιστά το ανθρώπινο πνευματικό έργο με τον τρόπο που οι μηχανικοί αργαλειοί και μύλοι της πρώτης Βιομηχανικής Επανάστασης αντικατέστησαν τους υφαντουργούς και τους παραδοσιακούς μυλωνάδες. O Wiener προτείνει έναν άλλο δρόμο, διαφορετικό από αυτόν τον οποίο χαράξαμε επί των ημερών του και εξακολουθούμε να βαδίζουμε σήμερα. Σήμερα, οι μηχανές ελέγχουν ένα μεγάλο μέρος της ζωής μας. Ο χρηματοπιστωτικός τομέας είναι σχεδόν απόλυτα αυτοματοποιημένος. Η βιομηχανική παραγωγή γίνεται με ολοένα και περισσότερους μεταλλικούς βραχίονες να συμμετέχουν στη διαδικασία. Η εξάρτηση γίνεται σαφής σε κάθε βλάβη. Μία προβληματική ενημέρωση λογισμικού στα μέσα του Ιουλίου προκάλεσε χάος σε αεροδρόμια, νοσοκομεία, τράπεζες και μέσα ενημέρωσης και έδειξε στην πράξη ότι αυτή η σχεδόν τυφλή εμπιστοσύνη στις μηχανικές διαδικασίες (και στην προβληματική επιτήρηση από πλευράς ανθρώπων) μπορεί να μας επιστρέψει αρκετές δεκαετίες πίσω. Η υπερβολική εξάρτηση από τους αυτοματισμούς έχει δείξει αρκετές φορές πόσο προβληματική μπορεί να είναι, απλώς αυτή τη φορά οι δονήσεις ήταν πιο ισχυρές από ό,τι είχαμε ίσως συνηθίσει να περιμένουμε.

Μηχανές και σκλάβοι

Ο Wiener υποστηρίζει ότι η αυτόματη μηχανή έχει το οικονομικό ισοδύναμο της δουλείας και ότι κάθε εργασία που ανταγωνίζεται τη δουλεία δεν μπορεί παρά να αποδέχεται τις οικονομικές επιπτώσεις της δουλείας. Αυτό, ίσως, να είναι περισσότερο θέμα ηθικής και δεοντολογίας, αλλά ο Wiener κάνει μία ακόμα παρατήρηση. Οι αντιδράσεις μας, λέει, βασίζονται σε κάτι που συμβαίνει γύρω μας – οι άνθρωποι αντιδρούμε σε ερεθίσματα που λαμβάνουμε από το περιβάλλον μας, όπως περίπου πράττουν όλα τα είδη που ζουν στη Γη. Αν, λοιπόν, μία μηχανή είναι σε θέση να λειτουργεί με βάση τις εισερχόμενες πληροφορίες (να αντιδρά δηλαδή στα ερεθίσματα που λαμβάνει) σε ρυθμό που δεν μπορούμε να παρακολουθήσουμε, θα είναι πολύ αργά όταν αντιληφθούμε ότι είναι ώρα να την κλείσουμε. Σαφώς στη λογική του Wiener η μηχανή δεν είναι ένας παθητικός δέκτης ερεθισμάτων αλλά μια αυτόνομη μονάδα που δεν έχει σημαντικό εξωτερικό έλεγχο. Υπάρχει εναλλακτική;

Βεβαίως, λέει ο Wiener σε ένα κείμενό του που χρονολογείται από το 1949. Μπορούμε να παραμείνουμε ταπεινοί και να ζήσουμε μια καλή ζωή με τη βοήθεια των μηχανών ή να επιδείξουμε αλαζονεία και να πεθάνουμε, σχολιάζει.

Η έμφαση στον αυτοματισμό και στη δημιουργία μίας μηχανής που θα λειτουργεί όπως ο άνθρωπος δεν είναι αυτό που θα έπρεπε να αποζητούμε, σύμφωνα με τα λεγόμενα του Wiener.

Δύναμη και πρόοδος αλλά για λίγους

Στο τελευταίο του βιβλίο “Power and Progress” οι Daron Acemoglu και Simon Johnson εξερευνούν μεταξύ άλλων τους λόγους που τα οφέλη της τεχνολογικής προόδου δεν διαχέονται αναλογικά στην κοινωνία, αλλά περιορίζονται σε ένα πολύ μικρό μέρος της. Σημειώνουν ότι η εμμονή μας με την αυτοματοποίηση διαδικασιών έχει οδηγήσει σε περιπτώσεις «περίπου αυτοματισμού».  Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι τα αυτόματα ταμεία των σουπερμάρκετ που πολλές φορές δεν λειτουργούν όπως θα έπρεπε για διάφορους λόγους, αποδεικνύοντας ότι η θέση του ταμία έχει λόγο ύπαρξης.

Οι Acemoglu και Johnson επικαλούνται αρκετές φορές τον Wiener στο βιβλίο τους. Αυτό που θέλουμε από τις μηχανές δεν είναι μια άμορφη έννοια νοημοσύνης ή δυνατότητες υψηλού επιπέδου, αλλά η χρήση τους για τον άνθρωπο, λέει. Την ανάγκη αυτή συνόψισε εύστοχα η συγγραφέας επιστημονικής φαντασίας Joanna Maciejewska σε μία ανάρτησή στο X. «Θέλω η τεχνητή νοημοσύνη να μου πλένει τα ρούχα και τα πιάτα για να μπορώ να ζωγραφίζω και να γράφω, όχι η τεχνητή νοημοσύνη να ζωγραφίζει και να γράφει και εγώ να πλένω τα ρούχα και τα πιάτα μου».

Κατά τους δύο συγγραφείς του “Power and Progress”, σήμερα κυριαρχεί μία προσέγγιση που θεωρεί μονόδρομο την αποθέωση του αυτοματισμού και τη διαρκή συλλογή δεδομένων  με τη χρήση της τεχνητής  νοημοσύνης. Αυτό που συμβαίνει σήμερα είναι στην πραγματικότητα μια δαπανηρή επιλογή, όχι μόνο επειδή ακολουθεί τη στάση των ελίτ προς την αυτοματοποίηση και την επιτήρηση (σ.σ. ο συγγραφέας αναφέρεται μεταξύ άλλων στην αξιοποίηση της ψηφιακής τεχνολογίας από την κινεζική κυβέρνηση για τη στενή επιτήρηση των πολιτών της χώρας), βλάπτοντας την οικονομική ευημερία των εργαζομένων.  Η έμφαση προς τους αυτοματισμούς, την ψηφιακή τεχνολογία, τη συγκέντρωση δεδομένων και την προώθηση προϊόντων και υπηρεσιών μέσω του διαδικτύου, δεν αφήνει την ερευνητική προσπάθεια να αναζητήσει άλλες, περισσότερο ωφέλιμες κατευθύνσεις για τους ανθρώπους.

Είναι πολύ δύσκολο να φανταστούμε μία άλλη κατεύθυνση όταν από την πορεία της μετοχής της Nvidia εξαρτώνται οι συντάξεις χιλιάδων ανθρώπων στις Ηνωμένες Πολιτείες ή τη Νορβηγία. Γενικότερα είναι δύσκολο να φανταστούμε μία άλλη πορεία όταν όλες οι τεχνολογικές επιδόσεις καταλήγουν τελικά στο πώς μεταφράζονται σε έσοδα και κέρδη. Ωστόσο, ο Acemoglu κλείνει το μάτι λέγοντας ότι είναι σφάλμα να αντιμετωπίζουμε την Ιστορία ως γραμμική πορεία γεγονότων που ήταν μοιραίο να συμβούν. Ενδεχομένως, ένας άλλος δρόμος να είναι εφικτός, χωρίς αυτό να σημαίνει απαραιτήτως ότι θα είναι καλύτερος από αυτόν στον οποίο κινούμαστε σήμερα.

The post Με τις μηχανές ή για τις μηχανές; appeared first on 2045.gr.

Στριμωγμένο ανάμεσα στη Γαλλία, την Ολλανδία και την Γερμανία. Μία από τις μικρότερες χώρες της Ευρώπης, με έκταση όσο περίπου ο νομός Ηρακλείου στη δική μας χώρα. Συνάμα, το κράτος με το μεγαλύτερο κατά κεφαλή εισόδημα στην Ευρώπη, το οποίο εκτιμάται στα 131.000 δολάρια για το 2024, με το μέσο μηνιαίο μισθό να ανέρχεται στα 7000-8000 δολάρια.

Το Λουξεμβούργο, παρά το μικρό του μέγεθος (ίσως και εξ’ αιτίας αυτού) είναι ένα σταυροδρόμι στην καρδιά της Ευρώπης. Σε 20 λεπτά προς οποιαδήποτε κατεύθυνση μπορείς να βρεθείς σε κάποια άλλη χώρα. Απορροφά με επιτυχία διαφορετικές κουλτούρες και γλώσσες στην κοινωνία, αλλά και στην οικονομία. Από το σχεδόν 508.000 ατόμων σύνολο του εργατικού δυναμικού, μόλις το 26% έχει υπηκοότητα Λουξεμβούργου. Καθημερινά, 226.000 άτομα περνούν τα σύνορα για την εργασία τους στο Λουξεμβούργο. Παράλληλα, η πόλη του Λουξεμβούργου θεωρείται ως η τρίτη πρωτεύουσα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, μετά τις Βρυξέλλες και το Στρασβούργο, φιλοξενεί την έδρα της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων και 15.000 έως 20.000 άτομα εκτιμάται ότι απασχολούνται σε θέσεις εργασίας που σχετίζονται άμεσα ή έμμεσα με την Ευρώπη. Πολυεθνικές εταιρείες, όπως η Amazon, η Paypal, η Rakuten μόνο από τον κλάδο της τεχνολογίας, έχουν επιλέξει ως ευρωπαϊκή τους έδρα το Λουξεμβούργο εξαιτίας του δυναμικού, του ευνοϊκού φορολογικού καθεστώτος, του σταθερού πολιτικού περιβάλλοντος και της γεωγραφικής του θέσης. Διόλου τυχαία, έχει το δεύτερο μεγαλύτερο κλάδο κεφαλαίων στον κόσμο και ένα εξαιρετικά δυναμικό χρηματοπιστωτικό κλάδο, που το καθιστούν ως ένα από τους σημαντικούς κόμβους παγκοσμίως.

Αυτό το μείγμα (ή πλέγμα γιατί όλα τα παραπάνω συνδέονται με τον ένα ή τον άλλο τρόπο μεταξύ τους) καθιστούν το Λουξεμβούργο ως μια χώρα με πολύ σημαντικές προοπτικές. Με φιλοδοξία να πρωταγωνιστήσει και σε άλλους τομείς, όπως αυτός της τεχνολογίας, στον οποίο άλλωστε διαθέτει ένα πολύ ζωντανό οικοσύστημα νεοφυών επιχειρήσεων. Αυτές τις φιλοδοξίες αντανακλά και το συνέδριο Nexus 2050 (διόλου τυχαία η επιλογή του ονόματος Nexus), που πραγματοποιήθηκε για πρώτη φορά πριν από μερικές ημέρες στο Λουξεμβούργο και το οποίο είχαμε την τύχη να παρακολουθήσουμε από κοντά. Δεν είναι τυχαίο ότι το Nexus 2050 είχε μεταξύ άλλων τη στήριξη του Εμπορικού Επιμελητηρίου του Λουξεμβούργου, της Εθνικής Υπηρεσίας Καινοτομίας της χώρας, της δημοτικής αρχής, της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, αλλά και συνολικά της κυβέρνησης, συμμετοχές που υπογράμμιζαν την ευθυγράμμιση των τοπικών αρχών στους στόχους του event. Χαρακτηριστική ήταν η τοποθέτηση του γενικού διευθυντή του Εμπορικού Επιμελητηρίου του Λουξεμβούργου, ο οποίος ανέφερε μεταξύ άλλων ότι «αυτό το event αντιπροσωπεύει μια κομβική ευκαιρία για τη δυναμική χώρα μας να εδραιώσει τη θέση της ως κόμβου καινοτομίας και τεχνολογικής προόδου, καθώς και να προσελκύσει διεθνείς αντιπροσωπείες και ηγέτες σκέψης από όλο τον κόσμο».

Nexus 2050: καινοτομία με υπεύθυνο τρόπο

Οι αριθμοί έχουν πάντα ενδιαφέρον, παρέχοντας μας μια εικόνα, όχι μόνο ποσοτική, αλλά και ποιοτική. Περισσότεροι από 5.000 συμμετέχοντες, 200+ ομιλητές, 100+ εκθέτες και πάνω από 200 startups, όλοι οι παραπάνω από 50 χώρες της Ευρώπης, της Ασίας, της Μέσης Ανατολής και της Αφρικής, έδωσαν το παρόν στο διήμερο event, που πραγματοποιήθηκε στις 26 και στις 27 Ιουνίου.

Αριθμοί που αποτυπώνουν το μέγεθος της διοργάνωσης, αλλά και το διεθνή της χαρακτήρα, όχι μόνο σε ερεθίσματα από τους διεθνείς ομιλητές που συμμετείχαν, αλλά και σε καλά παραδείγματα πλήθους startups από όλη την Ευρώπη που παρουσίαζαν σε επισκέπτες, στελέχη και επενδυτές τις καινοτόμες λύσεις και προϊόντα τους.

Το Nexus 2050 για το 2024 αποτέλεσε μια πλατφόρμα συνάντησης για ενδιαφερόμενους φορείς στα πεδία της τεχνολογικής μετάβασης και πώς αυτές οι τάσεις μπορούν να αξιοποιηθούν προς όφελος των κυβερνήσεων, των οργανισμών και των επιχειρήσεων, ώστε να πετύχουν και τους στόχους βιωσιμότητας για το 2050. Ή αλλιώς πώς μπορούμε να αξιοποιήσουμε τις τεχνολογικές εξελίξεις προς όφελος της ανθρώπινης προόδου συνολικά, όχι μόνο ως κέρδος ή αύξηση της παραγωγικότητας, αλλά και για την αντιμετώπιση πιεστικών ζητημάτων και προκλήσεων των επόμενων ετών και δεκαετιών. Χαρακτηριστική ήταν και η τοποθέτηση του πρίγκηπα Γουλιέλμου Ιωάννη, στην ομιλία του στην έναρξη του Nexus 2050. «Η τεχνητή νοημοσύνη παρέχει γνώση, αλλά η σοφία βρίσκεται στον τρόπο με τον οποίο τη χρησιμοποιούμε» σημείωσε κατά την εναρκτήρια ομιλία του, μια δήλωση που υπογραμμίζει την ανάγκη καινοτομίας με υπεύθυνο τρόπο, που θα εξετάζει προσεκτικά και τις επιπτώσεις των προηγμένων τεχνολογιών.

Η καινοτομία με υπεύθυνο τρόπο, η εύρεση της χρυσής τομής μεταξύ καινοτομίας, ασφάλειας και ρύθμισης στη χάραξη πολιτικής των κυβερνήσεων και των επιχειρήσεων ήταν ανάμεσα στα βασικά συμπεράσματα του Nexus 2050. Προκλήσεις, αλλά και τάσεις, όπως η κλιματική αλλαγή και η έλλειψη πόρων, η χρήση του πλαστικού, ο υπερπληθυσμός συνολικά, αλλά και στις μεγαλουπόλεις που θα φιλοξενούν μέχρι το 2050 τα 2/3 των κατοίκων του πλανήτη (διπλάσιο ποσοστό σε σχέση με το 1950), οι αλλαγές στην αγορά εργασίας, η γήρανση του πληθυσμού, ακόμα και η μεγέθυνση των αναπτυσσόμενων οικονομιών (οι αναπτυσσόμενες αγορές εκτιμάται ότι θα αποτελούν 6 από τις 7 μεγαλύτερες οικονομίες παγκοσμίως μέχρι το 2050) δημιουργούν σημαντικές προκλήσεις, αλλά και ευκαιρίες. Είναι σχεδόν βέβαιο ότι στα επόμενα χρόνια θα αναδειχθούν νεοφυείς επιχειρήσεις, με εργαλείο και την τεχνολογία, που θα απαντούν σ’ αυτές τις προκλήσεις και η επενδυτική κοινότητα καλείται να στηρίξει αυτές τις προσπάθειες. Το ίδιο απαραίτητη είναι και μια κεντρική χάραξη πολιτικής με όραμα.

Σημαντικοί ομιλητές από διαφορετικούς κλάδους

Στις δύο ημέρες που διήρκεσε το συνέδριο, είχαμε τη δυνατότητα να παρακολουθήσουμε πλήθος ομιλητών από όλο το οικοσύστημα. Στελέχη από τις big tech, αλλά και τις big 4 (συμβούλων επιχειρήσεων), από κατασκευαστές εξοπλισμού, από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, αλλά και την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων, από χρηματοπιστωτικούς οργανισμούς, αλλά και επενδυτικά σχήματα, από startups, αλλά και εταιρείες κολοσσούς από διαφορετικούς κλάδους, καθηγητές μεγάλων πανεπιστημιακών οργανισμών πέρασαν από το βήμα του Nexus 2050, καταθέτοντας τις απόψεις, τις γνώσεις και την εμπειρία τους.

Ανάμεσα στις εκατοντάδες ομιλίες, εκείνες που (σε εμένα) δημιούργησαν ιδιαίτερη αίσθηση ήταν των:

• David Shrier (Futurist, Innovation Catalyst & VC), ο οποίος μίλησε για τις τεράστιες ευκαιρίες που δημιουργεί η τεχνητή νοημοσύνη, αλλά και τις σημαντικές προκλήσεις που φέρνει μαζί της. Ο κ. Shrier στάθηκε μεταξύ άλλων στις τεράστιες απαιτήσεις ενέργειας που έχει η τεχνητή νοημοσύνη, αναφέροντας μεταξύ άλλων ότι η εκπαίδευση ενός τέτοιου συστήματος απαιτεί ισόποση ενέργεια με εκείνη που καταναλώνουν 30.000 νοικοκυριά, ενώ η δημιουργία μίας φωτογραφίας βάσει περιγραφής από ένα ΑΙ σύστημα καταναλώνει αντίστοιχη ενέργεια με εκείνη ενός iPhone στη διάρκεια μιας ημέρας.
• Maximilian Tayenthal (founder, co-CEO and COO, N26), ο οποίος στάθηκε στα μαθήματα ζωής που του άφησε η δημιουργία μιας startup με πραγματικό αντίκτυπο στις ζωές των ανθρώπων. Όπως σημείωσε η πλειονότητα των νέων εγγραφών πελατών έρχεται μετά από σύσταση υφιστάμενων χρηστών, ανθρώπων δηλαδή που ήδη χρησιμοποιούν τις υπηρεσίες της. Μάλιστα, σε μια κατάμεστη αίθουσα από στελέχη χρηματοπιστωτικών οργανισμών σημείωσε ότι στην Ν26 δεν προσλαμβάνονται άτομα που προέρχονται από τον τραπεζικό κλάδο, ως «μέτρο εξασφάλισης» της ροής φρέσκων ιδεών στην εταιρεία.
• Alexandre Mars (President & Founder of blisce & the Epic Foundation), ο οποίος εστίασε στις επενδύσεις με πραγματικό κοινωνικό και περιβαλλοντικό αντίκτυπο. Μάλιστα, έκανε ιδιαίτερη αναφορά στο ταμείο Infinite που έχει ιδρύσει, το οποίο βοηθάει και χρηματοδοτεί, με τη μορφή άτοκου δανείου, φοιτητές χωρίς πόρους στην διαδρομή τους στο πανεπιστήμιο, αλλά και στα πρώτα επαγγελματικά τους βήματα. Το δάνειο αυτό καλούνται να το επιστρέψουν σταδιακά, χρηματοδοτώντας αυτή με τη σειρά τους το επόμενο δάνειο του ταμείου.
• Serhiy Demedyuk (Deputy Secretary of the National Security and Defense Council of Ukraine), ο οποίος μοιράστηκε τις γνώσεις του σχετικά με το τοπίο των κυβερνοαπειλών και τα μέτρα που εφαρμόζονται για τη διαφύλαξη υποδομών ζωτικής σημασίας.
• Anabel Ternès von Hattburg (Γερμανίδα συγγραφέας και καθηγήτρια International Business Administration στο SRH Berlin University of Applied Sciences) η οποία εστίασε στην ανάγκη επενδύσεων που θα συνδυάζουν την καινοτομία με τη βιωσιμότητα.

Καταλήγοντας, το Nexus 2050 αποτέλεσε μια πλατφόρμα όπου διερευνήθηκαν σε βάθος οι ευκαιρίες και οι προκλήσεις της τεχνολογικής προόδου, αλλά και η ανάγκη αυτή η πρόοδος να λειτουργήσει υπέρ του ανθρώπου. Μέσα από καινοτόμες λύσεις και τη στρατηγική συνεργασία οργανισμών, επενδυτών και επιχειρήσεων, που μπορούν να θέσουν τις βάσεις για ένα καλύτερο μέλλον για τις επόμενες γενιές.

The post Το Nexus 2050 και πώς το Λουξεμβούργο διεκδικεί θέση πρωταγωνιστή στις τεχνολογικές εξελίξεις appeared first on 2045.gr.

Κάθε μέρα ένας στρατός από μερικές εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους σε όλο τον κόσμο, καλύπτουν τη σχεδόν μηδενική απόσταση που χωρίζει το κρεβάτι από τον υπολογιστή τους, συντονίζονται σε διαφορετικές ζώνες ώρας, «χτυπούν κάρτα» σε προγράμματα καταμέτρησης απασχόλησης και ξεκινάνε την εργασιακή τους ημέρα.

Μια εργασιακή ημέρα που μπορεί εύκολα να καλύψει 10, 12 ή και περισσότερες ώρες. Εξαρτάται από τις αντοχές και τη διαθέσιμη δουλειά – κυρίως από τη διαθέσιμη δουλειά.

Οι άνθρωποι αυτοί μπορεί να ελέγχουν περιεχόμενο που ανεβαίνει στα κοινωνικά δίκτυα. Να εξετάζουν διαφημίσεις και αν αυτές παραβιάζουν κάποιον από «τους όρους της κοινότητας». Ή, σχετικώς πιο πρόσφατα, να εκπαιδεύουν chatbots. Είναι άνθρωποι από κάθε κοινωνικό περιβάλλον, επιστήμονες με εξειδίκευση σε ένα αντικείμενο, μεταφραστές, τεχνίτες, αυτοαπασχολούμενοι, εκπαιδευτικοί ό,τι μπορείτε να φανταστείτε.

Καλώς ήρθατε στα ενδότερα της 4ης Βιομηχανικής Επανάστασης που, όπως θα δούμε, σε ορισμένα σημεία της θυμίζει ανησυχητικά πολύ την 1η Βιομηχανική Επανάσταση. Επιλέξαμε να ασχοληθούμε με την εκπαίδευση των chatbots, που είναι από τις πιο πρόσφατες δραστηριότητες που μπορεί να κάνει κάποιος online εργαζόμενος και η οποία -φυσικά- λόγω της δημοτικότητας των υπηρεσιών τεχνητής νοημοσύνης είναι λογικό να συγκεντρώνει το ενδιαφέρον ανθρώπων από όλο τον κόσμο.

Ξεκινάμε με μια διαπίστωση: Η επέλαση των υπηρεσιών τεχνητής νοημοσύνης γρήγορα ανέδειξε ένα σοβαρό πρόβλημα. Εταιρείες όπως η Google, η OpenAI, η Anthropic ή η Mistral σάρωσαν όλο το διαδίκτυο και χρησιμοποίησαν κάθε διαθέσιμη δημοσιευμένη πληροφορία για να εκπαιδεύσουν τα μεγάλα γλωσσικά τους μοντέλα και να δημιουργήσουν chatbots όπως το ChatGPT, το Gemini ή το Claude. Όμως το διαθέσιμο υλικό εξαντλήθηκε γρήγορα. Ορισμένοι δημιουργοί περιεχομένου κινήθηκαν νομικά, υποστηρίζοντας ότι η σάρωση του υλικού τους παραβαίνει τους νόμους για την προστασία της πνευματικής ιδιοκτησίας. Οι εταιρείες έγιναν ευρηματικές. Για παράδειγμα, η OpenAI δημιούργησε ένα πρόγραμμα που κατέγραφε τους διαλόγους στα βίντεο που δημοσιεύονται στο YouTube για να δημιουργήσει νέο εκπαιδευτικό υλικό. Συνολικά, καταγράφηκαν ένα εκατ. ώρες βίντεο μέσω αυτής της διαδικασίας.

Ωστόσο, η διαδικασία διεκόπη διότι η Google απείλησε με νομικά μέσα, οπότε γρήγορα το πρόβλημα της απουσίας υλικού επανεμφανίστηκε. Μεγάλες πλατφόρμες παραγωγής περιεχομένου όπως το Reddit ή το Quora προσφέρουν επιπλέον δυνατότητες αλλά έχουν ένα βασικό πρόβλημα – κυριαρχούνται από την αγγλική γλώσσα και είναι πολύ δύσκολο να βρεις σημαντικό όγκο υλικού σε άλλες γλώσσες.

Ζητούνται άνθρωποι

Τι κάνεις όταν ένα παιδί θέλει βοήθεια στα μαθήματα; Φροντιστήριο! Το ίδιο συμβαίνει και στα γλωσσικά μοντέλα, μόνο που εδώ ο όρος που προτιμάται είναι η ενισχυτική μάθηση ή (στα αγγλικά) reinforcement learning. Ουσιαστικά, ο άνθρωπος βάζει ερωτήσεις, το σύστημα επιστρέφει απαντήσεις τις οποίες ο άνθρωπος αξιολογεί επισημαίνοντας λάθη και αστοχίες. Δεδομένου ότι τα γλωσσικά μοντέλα (επιδιώκεται να) είναι κάτι σαν παντογνώστες, υπάρχει ανάγκη για ανθρώπους με διαφορετικές καταβολές. Από επιστήμονες με πολυετείς μεταπτυχιακές σπουδές σε μια θετική επιστήμη μέχρι τεχνίτες. Η βασική προϋπόθεση είναι η γνώση της αγγλικής γλώσσας και η γνώση χρήσης υπολογιστή και βασικών υπηρεσιών του διαδικτύου για την επαλήθευση πληροφοριών. Ακόμα και άνθρωποι που εργάζονται σε κλάδους όπου ο υπολογιστής δεν παίζει βασικό ρόλο –εντελώς ενδεικτικά, οι κομμωτές, οι οδηγοί, οι υδραυλικοί κ.ο.κ.- έχουν θέση και ρόλο σε ένα περιβάλλον όπου εκείνοι είναι οι δάσκαλο και η μηχανή ο μαθητής.

Για λόγους που φαίνεται ότι αφορούν κυρίως στη νομική επιστήμη, εταιρείες όπως η Google, η Meta ή η Open AΙ δεν λειτουργούν τις πλατφόρμες μέσω των οποίων προσλαμβάνονται και εργάζονται οι «δάσκαλοι των μηχανών». Τον ρόλο αυτό παίζουν  άλλες εταιρείες που αναλαμβάνουν την πρόσληψη των ανθρώπων και, βέβαια, τη λειτουργία των συστημάτων εκμάθησης. Οι εταιρείες αυτές λειτουργούν ουσιαστικά ως εργολάβοι και όπου υπάρχει εργολάβος υπάρχει και υπεργολάβος. Όλα αυτά για να μην υπάρχουν νομικές περιπλοκές ή για να γίνεται μια καλύτερη καταγραφή των εξόδων, δηλαδή, πόσο κοστίζει τελικά στην κάθε μεγάλη εταιρεία τεχνολογίας η εκπαίδευση ενός συστήματος τεχνητής νοημοσύνης.

Κάθε πρόσληψη συνοδεύεται από την υποχρεωτική υπογραφή μίας σύμβασης εμπιστευτικότητας (ή μυστικότητας) και μετά από μια διαδικασία εκπαίδευσης ο αντισυμβαλλόμενος «δάσκαλος» ξεκινάει τα μαθήματα.

Κάτι θυμίζει όλο αυτό…

Στο τέλος, χιλιάδες άνθρωποι με γνώσεις, εμπειρία (ή και τα δύο) βρίσκονται να δίνουν οδηγίες σε μια μηχανή και αξιολογούν τις απαντήσεις της. Διαφοροποιούνται από τους εργάτες των κλωστοϋφαντουργείων της 1ης Βιομηχανικής Επανάστασης στο γεγονός ότι εργάζονται από την άνεση του σπιτιού τους και σίγουρα σε ένα σαφώς πιο υγιεινό από πλευράς φυσικής ασφάλειας περιβάλλον.

Αλλά ως εκεί με τις διαφορές.

Ανά πάσα στιγμή η δουλειά μπορεί να τελειώσει, χωρίς καμία προειδοποίηση. Μια ομάδα εργαζομένων μπορεί να διαλυθεί και να λάβει εντολές να εργαστεί σε άλλο έργο για το οποίο μπορεί να παρέχεται μηδενική εκπαίδευση. Ή να παρέχεται πολύωρη και απλήρωτη εκπαίδευση. Μπορεί ανά πάσα στιγμή κάποιος να «τραβήξει την πρίζα» όπως λένε και οι Αγγλοσάξονες για να δηλώσουν τον ξαφνικό θάνατο μίας δουλειάς. Οι ώρες εργασίας πληρώνονται στο ακέραιο αλλά είναι ζήτημα -ας όψονται οι ρήτρες εμπιστευτικότητας- αν μπορείς να γράψεις στο βιογραφικό σου ότι εκπαίδευσες το Claude, το Gemini ή το ChatGPT. Για αποζημίωση ούτε λόγος και η ανασφάλεια είναι δεδομένη. Δεν είναι τυχαίο που κάποιοι άνθρωποι εργάζονται για χρόνια σε αυτές τις πλατφόρμες χωρίς να έχουν πάρει μια ημέρα κανονικής άδειας. Ο φόβος του αποκλεισμού από ένα πολλά υποσχόμενο (και καλά αμοιβόμενο) έργο υπερισχύει κάθε ανάγκης.

Όσον αφορά, δε, στο «δικαίωμα στην αποσύνδεση» ή την ισορροπία εργασίας – ελεύθερου χρόνου, τα πράγματα είναι απολύτως ασαφή. Μπορεί να μην υπάρχει ρητή υποχρέωση αλλά αρκετοί -βλέποντας την αστάθεια στην απασχόληση και στον όγκο της διαθέσιμης εργασίας- δείχνουν πρόθυμοι να διαθέσουν ακόμα και ολόκληρα 24ωρα για να ολοκληρωθεί ένα έργο.

Είναι οι άνθρωποι που αποτελούν το πρεκαριάτο, μια κοινωνική ομάδα που κινείται μεταξύ εργασιακής φθοράς και αβεβαιότητας. Ο Guy Standing, είναι ο συγγραφέας του Πρεκαριάτου και ένα άρθρο του στο World Economic Forum περιγράφει αρκούντως αναλυτικά πώς δομείται το πρεκαριάτο και ποια είναι τα χαρακτηριστικά του.

Άνθρωποι που εργάζονται στην εκμάθηση των μηχανών τεχνητής νοημοσύνης και με τους οποίους συνομίλησε το 2045 δείχνουν μια κάποια αμφιθυμία. Από τη μία πλευρά, αισθάνονται ικανοποιημένοι καθώς για τα ελληνικά δεδομένα η αμοιβή που θα λάβουν για τη συμμετοχή τους σε ένα έργο είναι εξαιρετικά ικανοποιητική. Γνωρίζουν βέβαια τον προσωρινό χαρακτήρα της δουλειάς, αλλά κοιτάζοντας στον «κανονικό κόσμο» της ελληνικής αγοράς εργασίας κάνουν υπομονή. Υπάρχουν και άλλοι που έχουν γράψει χιλιόμετρα στην online εργασία και δείχνουν εξοργισμένοι ή και απογοητευμένοι. Τα πραγματικά στοιχεία των ανθρώπων με τους οποίους συνομιλήσαμε είναι στη διάθεση του 2045.

Εκπαιδεύω το chatbot που θα πάρει τη δουλειά μου

Ο Χ. ξεκίνησε να εργάζεται στην μετάφραση για 3 ευρωλεπτά τη λέξη του πρωτότυπου κειμένου, δηλαδή αν έπρεπε να μεταφράσει στα ελληνικά ένα αγγλικό κείμενο 1.000 λέξεων θα λάβει, θεωρητικά, 30 ευρώ. «Στην πράξη η αμοιβή είναι μικρότερη γιατί μπαίνουν στη μέση διάφορα αυτοματοποιημένα εργαλεία και τώρα με το ΑΙ βλέπουμε να περιορίζεται ακόμα περισσότερο η δουλειά του μεταφραστή και να γινόμαστε επιμελητές», μας λέει . Όταν ήρθε σε επαφή με μία από τις online εταιρείες που στρατολογούν ανθρώπους από όλο τον κόσμο για να εκπαιδεύσουν συστήματα τεχνητής νοημοσύνης και ενημερώθηκε για τους όρους απασχόλησης, νόμισε ότι ήταν… απάτη.

«Στην αρχή σκέφτηκα δεν μπορεί, είναι πολύ καλό για να είναι αληθινό. Η αμοιβή των 20 δολαρίων την ώρα μου φάνηκε εξωπραγματική, αλλά δεν είχα να χάσω και τίποτα. Έστειλα ένα mail μου απάντησαν σχεδόν αμέσως -άλλη έκπληξη αυτή-  μου άνοιξαν λογαριασμό στην πλατφόρμα τους, παρακολούθησα ένα σεμινάριο, έκανα κάποια τεστ και όλα αυτά τα πληρώθηκα!»

Σε διάστημα μεγαλύτερο των 12 μηνών ο Χ. έχει εργαστεί σε διάφορα έργα της πλατφόρμας, πάντα με ένα κοινό σημείο – την εκπαίδευση AI chatbots. «Οι οδηγίες είναι ξεκάθαρες, οι πληρωμές είναι σωστές και στην ώρα τους» λέει ο Χ. αναφερόμενος στα πλεονεκτήματα. Τον ρωτάμε αν τον ανησυχεί κάτι…

«Ναι, μου προκαλεί στρες η εργασιακή ανασφάλεια, το ότι δεν ξέρω αν θα έχω δουλειά αύριο, τι θα γίνει όταν τελειώσει ένα project, αν θα έρθει άλλο και πότε, προσπαθώ να διαχειρίζομαι σωστά τα χρήματά μου, να έχω κάτι στην άκρη, ενώ παράλληλα τα έξοδα τρέχουν, ο λογιστής, ο ΕΦΚΑ…» διότι ο Χ. όπως και πολλοί άλλοι σε αυτό το αντικείμενο εργάζονται ως ελεύθεροι επαγγελματίες με δελτίο παροχής υπηρεσιών και σκέψεις για φοροδιαφυγή δεν υπάρχουν στον πλήρως ψηφιακό κόσμο.

Ανασφάλεια και έξοδα που τρέχουν, άρα όταν υπάρχει δουλειά, πέφτουμε με τα μούτρα… Αυτός άλλωστε είναι ο κανόνας για τις χιλιάδες των ανθρώπων που εργάζονται στις πλατφόρμες εκπαίδευσης ή επανεκπαίδευσης των συστημάτων τεχνητής νοημοσύνης. Κυριακές, αργίες, οκτάωρα, δικαίωμα στην αποσύνδεση, όλα αυτά παραμερίζονται όταν ένα chatbot πρέπει να καθίσει στο θρανίο και να μάθει νέα πράγματα.  Ο Χ. επιβεβαιώνει ότι όταν υπάρχει δουλειά, όλος ο διαθέσιμος χρόνος κατευθύνεται προς αυτή.

Για τους εκπαιδευτές, αν υπάρχει δυνατότητα απασχόλησης για 40 ώρες την εβδομάδα, η μηνιαία αμοιβή φτάνει τα 3.200 δολάρια που μετά από την παρακράτηση κάποιων μικρών εξόδων διαχείρισης από την πλατφόρμα φτάνουν στον τραπεζικό τους λογαριασμό μέσα σε 2-3 ημέρες. Το ποσό ακούγεται θεαματικό. Σαφώς πιο ξεκούραστο από την εργασία στον ελληνικό τουρισμό για παράδειγμα που κάθε χρόνο απορροφά μεγάλο μέρος κυρίως της νεανικής προσφοράς εργασίας. Βεβαίως ουδείς εγγυάται ότι θα υπάρχει ανάλογος όγκος εργασίας τον επόμενο μήνα, γι’ αυτό και άνθρωποι όπως ο Χ. προσέχουν για να έχουν.

Ένας παράγοντας που εντείνει το άγχος είναι η ίδια η ελληνική γλώσσα, καθώς θεωρείται δευτερεύουσης σημασίας για τους δημιουργούς των chatbots. Γλώσσες όπως τα αγγλικά, τα γαλλικά, τα ισπανικά ή τα γερμανικά θεωρούνται πρώτης προτεραιότητας και οι αντίστοιχες ομάδες εκπαιδευτών αριθμούν πολλές. εκατοντάδες (ή λίγες χιλιάδες) μελών. Αντίθετα, γλώσσες με μικρό κοινό όπως τα ελληνικά ή οι γλώσσες των χωρών της Βαλκανικής και κάποιων ασιατικών χωρών μπαίνουν σε μια ομάδα με την επιγραφή «Εξωτικές γλώσσες» όπου οι ομάδες είναι ολιγομελείς και η εργασία όχι τόσο εγγυημένη. Το γεγονός ότι οι διαθέσιμες θέσεις δεν είναι πολλές για τους ελληνόφωνους εκπαιδευτές κάνει λίγο πιο δύσκολο το εργασιακό περιβάλλον.

Αλλά τελικά, για ποιους θα είναι εγγυημένη η εργασία του εκπαιδευτή σε βάθος χρόνου;

«Με ανησυχεί ότι η ελληνική γλώσσα είναι περιφερειακή, αλλά με ανησυχούν περισσότερο άλλα πράγματα» λέει ο Χ. και προσθέτει. «Σήμερα εκπαιδεύω ένα chatbot και μπορεί το ίδιο το chatbot να έρχεται και να ελέγχει τη δουλειά μου σε δεύτερο χρόνο και, μάλιστα, από την ετυμηγορία του εξαρτάται αν θα συνεχίσω να εργάζομαι αύριο», λέει.

«Νιώθω ότι θα δούμε chatbots να εκπαιδεύουν chatbots και εμείς θα είμαστε άχρηστοι. Βλέπεις δηλαδή τον εαυτό σου να εργάζεται κατά κάποιον τρόπο στην εξέλιξη του ΑΙ και βλέπεις ότι και η δική σου δουλειά θα υποκατασταθεί από το ΑΙ».

«Γενικά είμαι ευχαριστημένος από την εμπειρία μου, κυρίως επειδή πληρώνει καλά αλλά δεν ξέρω αν θα συνεχίσουν να υπάρχουν μεγάλα έργα για την ελληνική γλώσσα.  Συνολικά νομίζω ότι η απληστία με τους αυτοματισμούς και την περιθωριοποίηση των ανθρώπων ρίχνει την ποιότητα στη δουλειά που κάνουμε εμείς».

Τελικά;

«Όσο περισσότερο το επεξεργάζομαι τόσο περισσότερο απαισιόδοξος γίνομαι. Αλλάζει τόσο γρήγορα η αγορά εργασίας που για να προσαρμοστείς πρέπει να είσαι ευέλικτος και δεν ξέρω ποια θα είναι η επόμενη ανάγκη και τι expertise θα χρειάζεται και αν θα ταιριάζω σε αυτό το περιβάλλον» λέει ο Χ. πριν επιστρέψει στην… έδρα του δασκάλου για άλλη μια ώρα εκπαίδευσης του chatbot.

Δέκα χρόνια στις πλατφόρμες – Μία εκ βαθέων εξομολόγηση

Η Ζ. ήθελε να ξεφύγει από το περιβάλλον των ελληνικών κέντρων τηλεφωνικής εξυπηρέτησης πελατών και σήμερα μετράει περισσότερα από δέκα χρόνια στον κόσμο της απομακρυσμένης εργασίας.

Για ένα μεγάλο διάστημα εργάστηκε στον έλεγχο διαφημίσεων σε υπηρεσίες κοινωνικής δικτύωσης και από τα μάτια της έχουν περάσει πράγματα που κανείς δεν θα ήθελε να δει. «Μια φορά μου έτυχε βίντεο με παιδική πορνογραφία. Έχουν περάσει χρόνια αλλά το θυμάμαι ακόμα σαν να ‘ταν χθες. Έκανα όλα όσα έλεγαν οι οδηγίες αλλά ακόμα αναρωτιέμαι τι να συνέβη σε αυτό το κοριτσάκι. Δεν με ενημέρωσε ποτέ κανείς αν η αναφορά μου βοήθησε με κάποιον τρόπο, δεν ξέρω καν αν είδε κάποιος την αναφορά αυτή  – ελπίζω ναι». 

Αλλά η αρχή ήταν πιο απλή και ανέφελη. «Στο πρώτο project που εργάστηκα έδιναν 13 δολάρια την ώρα και για μερικούς μήνες έβγαζα πολύ καλά λεφτά με σχετικά εύκολη εργασία και χωρίς ιδιαίτερο άγχος. Αλλά η ίδια η δουλειά ήταν βαρετή, αξιολογούσα αν οι υπόλοιποι βαθμολογούσαν σωστά τα αποτελέσματα αναζήτησης σε ένα κοινωνικό δίκτυο».  

Τα 13 δολάρια έγιναν αργότερα 15 και ήταν, ίσως, το τυράκι. Υπήρχε και φάκα, όπως θα δούμε πιο κάτω.

Δεδομένου ότι όλα έχουν ένα τέλος, κάποια στιγμή το συγκεκριμένο project έριξε την αυλαία του. Η Ζ. ζήτησε να μετατεθεί σε άλλη ομάδα, όπου το βασικό αντικείμενο ήταν να επιβεβαιώνει ότι οι διαφημίσεις που εμφανίζονταν σε ένα αποτέλεσμα αναζήτησης είχαν κάποια σχέση με το ερώτημα που είχε διατυπώσει ο χρήστης και τις σχετικές λέξεις-κλειδιά.

«Διάβασα τουλάχιστον 100 σελίδες με οδηγίες. Εκτός από τη συνάφεια των διαφημίσεων είχαμε και άλλες εργασίες. Για παράδειγμα, διαβάζαμε άρθρα για να δούμε αν είχαν σεξουαλικά υπονοούμενα του τύπου ‘δείτε πόσο καυτή είναι η τάδε με το μπικίνι της’,  ή αν είχαν πορνογραφικό περιεχόμενο, λόγο μίσους, αν προωθούσαν όπλα, αλκοόλ ή προϊόντα καπνού κ.τ.λ.  Έπρεπε να διασφαλίζουμε ότι οι διαφημίσεις δεν θα εμφανίζονταν δίπλα σε τέτοια άρθρα».

«Η δουλειά ήταν βαρετή σε σημείο να νιώθεις ότι πέφτει το IQ σου είκοσι μονάδες κάθε φορά που άνοιγες τον υπολογιστή σου», σχολιάζει.

Οι όροι συνεργασίας ήταν δρακόντειοι. Φυσικά δεν μπορούσε να αναφέρει δημοσίως αν έκανε όλη αυτή τη δουλειά για παράδειγμα για την Google, το Facebook ή το Instagram. Τυχόν αναφορές στο βιογραφικό θα συνιστούσε παράβαση των όρων της συμφωνίας μη αποκάλυψης πληροφοριών (Non-Disclosure Agreement). Το κερασάκι στην τούρτα, ένας όρος που περιλαμβανόταν στη σύμβαση με την εταιρεία μέσω της οποία η Ζ. εργαζόταν. «Υπήρχε όρος που έλεγε ότι δεν μπορώ να πω κακή κουβέντα για την εταιρεία σε κανέναν», θυμάται.

Στο μεταξύ, το θέμα των πληρωμών είχε αρχίσει να γίνεται πολύπλοκο.

«Βάζαμε δικό μας time tracker και στο τέλος της μέρας καταχωρούσαμε πόσες ώρες δουλέψαμε. Μερικές φορές ερχόταν ένα αυστηρό μήνυμα μαζικά σε όλους μας ότι δήθεν δηλώνουμε παραπάνω ώρα από όσο πρέπει. Μας ανάγκαζαν να δηλώσουμε λιγότερες ώρες, αλλιώς δε θα πληρωνόμασταν. Έλεγαν ‘ο μέσος όρος για το ελληνικό τμήμα είναι 55 δευτερόλεπτα το task. Σύμφωνα με αυτό, εφόσον έκανες Χ tasks θα έπρεπε να σου πάρει Ψ χρόνο. Εσύ έχεις δηλώσει Ψ +2 ώρες. Αφαίρεσε τις δύο, να πληρωθείς’. Το αστείο βέβαια είναι ότι ο μέσος όρος της ομάδας επηρεαζόταν από spammers και bots. Επίσης, μπορεί σε όλη την ομάδα να τύχαιναν εύκολα tasks 60 ή 120 δευτερολέπτων αλλά σε εσένα να τύχαινε μια ομάδα με δύσολα tasks με πολύπλοκες ερωτήσεις στο καθένα που ήθελαν 10 λεπτά το λιγότερο για να γίνει σωστή αξιολόγηση. Δεν είχε σημασία καμία, έπρεπε να κόψεις τις ώρες που σου έλεγαν, αλλιώς δε θα πληρωνόσουν».

Η δε εσωτερική επικοινωνία είχε στοιχεία σαδισμού.

«Λαμβάναμε άπειρες προσκλήσεις για να εργαστούμε σε έργα σχετικά με μια πλατφόρμα κοινωνικής δικτύωσης. Όλοι θέλαμε να εργαστούμε σε αυτά γιατί είχαν μεγαλύτερο ενδιαφέρον.  Θυμάμαι να ξενυχτάω να διαβάζω οδηγίες για τρία τέτοια projects. Να κάνω όλα τα τεστ, να περνάω σε ένα 24ωρο και τα τρία και να έρχεται email και για τα τρία «συγχαρητήρια μπήκατε στο project, τι φοβερή που είστε! Περιμένετε τώρα email να σας ενημερώσουμε για την έναρξη του project!» Και περιμέναμε, περιμέναμε, περιμέναμε. Για μέρες, για βδομάδες. Μετά από ένα τρίμηνο και άπειρα μηνύματά μας, έστελναν ένα email που έλεγε «ουπς, δεν έχουμε άλλες θέσεις τελικά, sorry for the inconvenience!» Μου έχει τύχει να βλέπω άτομο να γράφει σχόλιο στο chat της δουλειάς ότι είναι πολύ χαρούμενη που πέρασε στο τάδε project και εγώ να ξέρω ότι το project έχει τερματίσει πέντε μήνες πριν. Δεν τους ένοιαζε να ενημερώσουν κανέναν, άφηναν τον κόσμο να διαβάζει άπειρες οδηγίες και να κάνει ένα σωρό τεστ ενώ τα projects είτε είχαν τελειώσει ήδη είτε δεν είχαν ανοιχτές θέσεις. Και όλα αυτά φυσικά δεν τα πληρωνόμασταν. Άπειρες ώρες διάβασμα σε οδηγίες, τεστ, συζητήσεις στο chat, όλα ήταν απλήρωτα. Υπήρχε project με οδηγίες 270 ή 370 σελίδες, δεν θυμάμαι καν, και μόνο το τεστ για το συγκεκριμένο έπαιρνε δύο μέρες απ’ τη ζωή σου. Θυμάμαι ότι διάβαζα δύο βδομάδες. Δεν το πέρασα τελικά».

«Είχαμε τη δοκιμασία των blind set. Ήταν ασκήσεις όπου το σύστημα έχει ήδη την σωστή απάντηση και αν έδινες λάθος σε ένα καθορισμένο ποσοστό, σε πετούσαν αμέσως από το project. Κάθε πρωί ξυπνούσα με την απορία αν θα ήταν σήμερα η μέρα που δεν θα περνούσα το τεστ. Υπήρχαν άνθρωποι που έφευγαν μετά από πέντε μέρες, οι περισσότεροι έτρωγαν ban σε λίγους μήνες υπήρχαν και κάποιοι λίγοι που ήταν εκεί πάνω από 5 χρόνια. Δεν ξέρω πώς κατάφερα να μείνω τόσα χρόνια, ίσως επειδή απέφευγα τα πολύ δύσκολα tasks ή ίσως επειδή ήμουν πολύ τυχερή».

Η κάθοδος των απολαβών και ο εφιάλτης του NTA

Από την πληρωμή των 13-15 δολαρίων ανά ώρα η τιμή για την ελληνική αγορά υποχώρησε σταδιακά στα 6 δολάρια, λέει η Ζ. Και μετά…

«Το χειρότερο ήρθε με την πανδημία. Εκεί μπήκε πάρα πολύς κόσμος στην πλατφόρμα και ταυτόχρονα άρχισε η κόλαση του NTA.  NTA σημαίνει No Tasks Available. Ο μεγαλύτερος εφιάλτης μας. Οι μέρες χωρίς καθόλου δουλειά γίνονταν βδομάδες και οι βδομάδες μήνες. Το χειρότερο ήταν ότι πού και πού το σύστημα έφτυνε κάνα δυο tasks. Υπήρχαν άνθρωποι που κάθονταν όλη μέρα μπροστά από τον υπολογιστή και έκαναν refresh στην οθόνη. Όλη μέρα, ασταμάτητα refresh, μέχρι να πέσουν σε δύο tasks των 60 δευτερολέπτων. Ταυτόχρονα υπήρχαν αγορές με άπειρη δουλειά. Έρχονταν στο chat και τρόλαραν όλους όσους δεν είχαν δουλειά για μήνες, γράφοντας σχόλια τύπου ‘εγώ αυτήν τη βδομάδα δούλεψα 60 ώρες, λολ’.  Οι Αμερικανοί είχαν περιορισμό, μπορούσαν να δουλέψουν μόνο 20 ώρες την εβδομάδα αν θυμάμαι καλά. Οι υπόλοιπες χώρες δεν είχαν τέτοιο όριο. Υπήρχαν άτομα που δούλευαν 70-80 ώρες τη βδομάδα».

Και όλα αυτά με το άγρυπνο μάτι ενός μετρητή… Προγράμματα που υποχρεωτικά εγκαθιστάς στον υπολογιστή σου και μετρούν τον χρόνο που εργάζεσαι στην πλατφόρμα, ώστε να υπολογιστεί ο χρόνος που θα πληρωθείς.

«Νομίζω είναι δύσκολο να εξηγήσεις σε κάποιον που δεν έχει δουλέψει με time tracker πόσο διαφορετικά περνάει ο χρόνος στη δουλειά όταν δουλεύεις καταγράφοντας το κάθε δευτερόλεπτο. Στις περισσότερες δουλειές γραφείου η πραγματική δουλειά αφορά στις μισές ώρες από αυτές για τις οποίες πληρώνεσαι. Οι υπόλοιπες είναι συζητήσεις με τους συναδέλφους σου, τηλέφωνα σε οικεία πρόσωπα, chat, διάλειμμα για φαγητό, κάτσε να σταματήσω να πω μια κουβέντα και στο κορίτσι απέναντι που γλυκοκοιτάζω, κάτσε να ψάξω και κάτι άσχετο που θέλω να αγοράσω…  Σκέψου 80 ώρες δουλειά με time tracker τη βδομάδα. Είμαι σίγουρη ότι κάτι τέτοια έχουν στείλει ανθρώπους στο ψυχιατρείο, δεν αντέχει ο ανθρώπινος νους τόσο κάψιμο και τόση βαρεμάρα. Από ένα σημείο και μετά κάνεις αποσύνδεση, δεν είσαι πλέον εκεί. Όταν δούλευα πάρα πολλές ώρες, ειδικά σε tasks γρήγορα που δεν ήθελαν και πολλή σκέψη, το πάθαινα αυτό. Ήταν σαν να ξυπνάω ξαφνικά μπροστά στον υπολογιστή μου και να μη θυμάμαι πώς πέρασε το προηγούμενο μισάωρο.

«Για μένα, το πιο ψυχοφθόρο πράγμα ήταν να διαβάζω καθημερινά άλλους συναδέλφους στο chat… Θυμάμαι πολλές φορές να γκρινιάζω για το πώς φέρονται στους εργαζόμενους και τα περισσότερα σχόλια που μου έσκαγαν όταν τα έχωνα για τις πρακτικές των εταιρειών, για το ότι δεν έχουμε καθόλου εργασιακά δικαιώματα, ανά πάσα στιγμή μπορούν να σε πετάξουν μετά από δέκα χρόνια καθημερινής εργασίας, ήταν τύπου “you are not an employee, you have no rights, shut up”, “you agreed to this, deal with it”, “please, don’t say negative stuff, you’ re bringing us down”. Επίσης, τα πιο νέα παιδιά είχαν αυτό το “grind mentality” που με ταράζει πάρα πολύ όταν το βλέπω, ειδικά σε νέους. Έκαναν συνέχεια quotes από το ‘Grit: The No B.S. mentality on how to become a Grind Animal, Hack your Powers within and build Supreme Confidence’. Μόλις έβγαιναν tasks έλεγαν “Let’s grind now, fuck yeah” και δούλευαν 24ωρο χωρίς ύπνο. Η έλλειψη εργατικής αλληλεγγύης, η έλλειψη ενσυναίσθησης, το ανταγωνιστικό κλίμα, η άγνοια σχετικά με τα εργατικά δικαιώματα και το πώς οι εταιρείες αυτές τα καταπατούν, αυτά με έριχναν εμένα καθημερινά πιο πολύ από τις πρακτικές των μεγάλων εταιρειών. Οι περισσότεροι raters ‘έγλειφαν’ τους managers, και αν κάποιος στο chat παραπονιόταν έπεφταν να τον φάνε και του έκαναν και προσωπικές επιθέσεις. Ήταν ό,τι πιο θλιβερό και μίζερο έχω βιώσει στην εργασιακή μου εμπειρία…».

Είπαμε, θυμίζει πολύ την 1^η Βιομηχανική Επανάσταση…

The post Επάγγελμα: Εκπαιδευτής τεχνητής νοημοσύνης appeared first on 2045.gr.

Το πρώτο τρίμηνο του 2020 θα το θυμούνται για αρκετά χρόνια οι κατασκευαστές προσωπικών υπολογιστών. Η διασπορά της πανδημίας έχει μόλις ξεκινήσει προκαλώντας σημαντικά προβλήματα στην εφοδιαστική αλυσίδα, όχι μόνο των υπολογιστών. Μολονότι, το συγκεκριμένο τρίμηνο έκλεισε με μια σημαντική πτώση στις πωλήσεις, αποτέλεσμα αυτών των προβλημάτων, οι κατασκευαστές βλέπουν -ειδικά το Μάρτιο του 2020- τα προϊόντα τους να εξαφανίζονται από τα ράφια των καταστημάτων.

Η υιοθέτηση της τηλεργασίας και τηλεκπαίδευσης φέρνουν νέες συνήθειες σε επιχειρήσεις και νοικοκυριά και οι καταναλωτές -ιδιώτες και επαγγελματίες- στρέφονται στην απόκτηση νέου εξοπλισμού για να εξυπηρετήσουν τις αλλαγές της καθημερινότητάς τους. Από το δεύτερο τρίμηνο του 2020 και για περίπου δύο χρόνια η αγορά των PCs μεγαλώνει με σημαντικούς ρυθμούς ανάπτυξης. Το 2020 θα κλείσει με το μεγαλύτερο ρυθμό αύξησης που έχει παρουσιάσει η αγορά στην τελευταία δεκαετία, ενώ το 2021 θα κλείσει με τον υψηλότερο όγκο πωλήσεων στη διάρκεια μιας χρονιάς, από το 2013 και έπειτα. Η μικρή διόρθωση του τελευταίου τριμήνου εκείνης της χρονιάς αποτελεί το πρώτο σημάδι για το τι θα επακολουθήσει. Οι αναλυτές το σημειώνουν: «πιθανότατα σηματοδοτεί το τέλος της μαζικής και απροσδόκητης αύξησης της ζήτησης PC που προκλήθηκε από την πανδημία» αναφέρουν στις προβλέψεις τους για τα επόμενα χρόνια.

Ακολουθούν επτά συνεχόμενα τρίμηνα εντυπωσιακής πτώσης. Το 2022 η μείωση των πωλήσεων ξεπερνάει το -16%, ενώ το 2023 οι αρνητικές επιδόσεις πλησιάζουν το -15%, καθώς στη μειωμένη ζήτηση έρχεται να προστεθεί και ο πληθωρισμός. Το θετικό σημάδι που αναζητά η αγορά έρχεται στο τελευταίο τρίμηνο της προηγούμενης χρονιάς, στο οποίο οι πωλήσεις έκλεισαν –έστω και οριακά- ανοδικά.

Νέα χρονιά, νέες προσδοκίες

Αυτές οι επιδόσεις στο τελευταίο τρίμηνο του 2023 αποτέλεσαν και το πρώτο σημάδι ότι ένα μεγάλο κομμάτι των καταναλωτών που προμηθεύθηκε ένα προσωπικό υπολογιστή στη διάρκεια της έξαρσης της πανδημίας επιστρέφει στα καταστήματα για την αντικατάστασή του. Σύμφωνα με εκτιμήσεις, ο μέσος κύκλος ζωής ενός laptop, κυμαίνεται μεταξύ 3-5 ετών, ενώ στα desktop, παρότι ο κύκλος ξεκινάει από την ίδια αφετηρία (3 χρόνια) και φθάνει έως και τα 8 έτη, αφού οι χρήστες μπορούν να κάνουν περισσότερες προσαρμογές στο σύστημά τους. Επομένως, ο κύκλος αντικατάστασης για όσους προμηθεύθηκαν υπολογιστή το 2020 και το 2021 έχει -για τα καλά- ξεκινήσει. Σ’ αυτούς θα προστεθεί και η νέα γενιά χρηστών, όπως επίσης και εκείνοι που αντικαθιστούν νωρίτερα -από το μέσο όρο- τον εξοπλισμό τους.

Επομένως το 2024 μοιάζει να έχει ξεκινήσει με σημαντικές προσδοκίες. Επομένως, τουλάχιστον εκείνοι οι κατασκευαστές που είναι καλύτερα τοποθετημένοι στα ζητούμενα του κοινού είναι πιθανό να αποκομίσουν και τα μεγαλύτερα οφέλη σ΄αυτήν την περίοδο που μοιάζει με στιγμή επανεκκίνησης.

Τα ΑΙ PCs έρχονται

Μια γεύση από τις εξελίξεις και αλλαγές που φέρνει η νέα χρονιά πήραμε στην έκθεση CES 2024, που πραγματοποιήθηκε τις προηγούμενες ημέρες στο Λας Βέγκας. Τα ΑΙ PCs, ένας όρος που καλλιεργήθηκε το τελευταίο εξάμηνο του 2023, ήταν στο σύνολο των εκθεσιακών χώρων των μεγάλων κατασκευαστών, τροφοδοτούμενα από τα νέα chips, της Intel, της AMD και της Qualcomm, που ενσωματώνουν μονάδες επεξεργαστή για να εκτελούν αλγορίθμους μηχανικής μάθησης (NPUs – Neural Processor Units). Στην πράξη, τα νέα αυτά PCs υπόσχονται να εκτελούν εφαρμογές τεχνητής νοημοσύνης τοπικά -άρα και πιο γρήγορα- και όχι στο cloud, όπως το ChatGPT ή το Microsoft Copilot.

“Βρισκόμαστε στην αρχή ενός ταξιδιού ως προς την ενσωμάτωση του ΑΙ στα PCs” μας αναφέρει ο Νίκος Χρηστάκης, διευθύνων σύμβουλος της HP για την Ελλάδα και την Κύπρο, εκτιμώντας ότι το «ταξίδι» αυτό θα υλοποιηθεί σε δύο φάσεις. «Η πρώτη έχει ήδη ξεκινήσει, με την έλευση νέων chips από τους κατασκευαστές που ενσωματώνουν τη νέα αρχιτεκτονική των NPUs» περιγράφει ο κ. Χρηστάκης, προσθέτοντας ότι «το δεύτερο κύμα θα έρθει από το δεύτερο εξάμηνο και έπειτα. Αυτό θα είναι πολύ πιο ολοκληρωμένο, μέσω της συνεργασίας των κατασκευαστών chip με τους κατασκευαστές software».

«Γιατί είναι σημαντική η αλλαγή στη νέα αρχιτεκτονική των chips;» τον ρωτήσαμε. «Όσο μεγαλώνει ο όγκος πληροφορίας που διαχειρίζονται τα συστήματα ΑΙ και ο αριθμός των χρηστών που τα χρησιμοποιούν, η επεξεργασία των αιτημάτων των χρηστών στο cloud θα καθυστερεί» αναφέρει στην απάντησή του. «Με τη νέα τεχνολογία η διαχείριση όλης της πληροφορίας θα γίνεται τοπικά και όχι στο cloud, άρα θα γίνεται και πιο γρήγορα» καταλήγει. Στο μέλλον, από το 2025 και έπειτα, όπως μας αναφέρει, θα περάσουμε σε μια τρίτη φάση εξέλιξης της αγοράς, υβριδικής, όπου οι ενέργειές μας θα εκτελούνται και τοπικά και στο cloud.

Τι σημαίνουν όλα τα παραπάνω για τον τελικό χρήστη; Πώς έρχεται να του αλλάξει την εμπειρία που απολαμβάνει από τον υπολογιστή που έχει αποκτήσει; Ο κ. Χρηστάκης μας έδωσε 3+1 σημεία που η στροφή αυτή της αγοράς των υπολογιστών θα είναι εμφανής στον τελικό χρήστη.

«Θα αυξηθεί πολύ η παραγωγικότητα» σημειώνει, «καθώς ενέργειες ρουτίνας θα γίνονται πολύ πιο εύκολα και πιο γρήγορα. Αντίστοιχα σημαντική θα είναι και η αύξηση της δημιουργικότητας, αφού τα νέα PCs θα προσφέρουν νέες προοπτικές σ’ αυτό το κομμάτι, τόσο σε επαγγελματικό όσο και σε προσωπικό επίπεδο». Κατ’ επέκταση, όπως προσθέτει, «διευρύνονται οι ορίζοντες των χρηστών, καθώς τα πράγματα που θα μπορείς να κάνεις με ένα ΑΙ σύστημα είναι πολύ περισσότερα από εκείνα που εκτελείς με ένα συμβατικό».

Αναπόφευκτα στην συζήτηση ήρθε και στο προσκήνιο το κόστος απόκτησης των νέων συστημάτων, με τον κ. Χρηστάκη να θεωρεί ότι είναι συμφέρουσα η μετάβαση σε ένα νέο μηχάνημα, παρά την αυξημένη τιμή τους. «Μπορεί η απόκτηση ενός νέου PC να μοιάζει ακριβότερη, αλλά αν συμπεριλάβεις όλα τα πλεονεκτήματα που λαμβάνεις και τις νέες δυνατότητες που θα έχεις στη διάθεσή σου, είναι μια επικερδής αγορά».

Νέα δυναμική στην αγορά των PCs

Η είσοδος της τεχνητής νοημοσύνης στα PCs αναμένεται να προσδώσει και μια νέα δυναμική στην αγορά. Άνθρωποι της αγοράς εκτιμούν ότι όλα τα segments της αγοράς θα δουν θετικούς ρυθμούς στις πωλήσεις, τόσο σε τεμάχια όσο και σε έσοδα. Ενδεικτική είναι η πρόβλεψη της IDC που κάνει λόγο για αύξηση 2% των πωλήσεων μέσα στο 2024 και ένα μέσο ρυθμό αύξησης 2,4% για το διάστημα 2024-2028. Από την άλλη πλευρά, η Canalys εκτιμά ότι μέχρι το 2027 τα AI PCs θα αντιστοιχούν στο 60% του συνόλου της αγοράς των PCs.

Με τις προβλέψεις αυτές μοιάζει να συμφωνεί και ο κ. Χρηστάκης, ο οποίος σημειώνει ότι από το δεύτερο εξάμηνο της χρονιάς θα είναι ακόμα πιο εμφανής αυτή η νέα δυναμική της αγοράς, «παράλληλα με τη μετάβαση από Windows 10 σε Windows 11, τα οποία φέρουν ΑΙ λειτουργίες». Εξίσου αισιόδοξος δήλωνε και ο Νίκος Πρίντεζης, Business Development Manager για την MSI στην Ελλάδα, σε πρόσφατη συνέντευξη Τύπου της εταιρείας.

Ειδικότερα για την Ελλάδα, ο κ. Χρηστάκης εκτιμά ότι τα έργα δημοσίου, αλλά και η κινητικότητα για ανανέωση εξοπλισμού (αλλά και η υβριδική εργασία) στον ιδιωτικό τομέα θα συμβάλλουν σημαντικά στο θετικό ρυθμό της αγοράς, ενώ σημάδια ελαφριάς ανοδικής τάσης διαπιστώνονται και στον απλό καταναλωτή, καθώς ανοίγει ο κύκλος ανανέωσης για όσους απέκτησαν PC στο ξεκίνημα της πανδημίας. Ωστόσο, όπως προσθέτει, από το 2025 και έπειτα η δυναμική αναμένεται να είναι ακόμα πιο έντονη. Επιπρόσθετα, οι gamers αλλά και οι δημιουργοί περιεχομένου αναμένεται να είναι από τους πρώτους που θα θελήσουν να μπουν στην εποχή του AI PC.

Ποιες άλλες τάσεις αναμένεται να κυριαρχήσουν στα PCs;

Σε ποια άλλα σημεία, εκτός της τεχνητής νοημοσύνης, δίνει έμφαση η βιομηχανία τα επόμενα χρόνια; Για τον επικεφαλής της ΗΡ στην Ελλάδα η υβριδική εργασία, η κυβερνοασφάλεια και η βιωσιμότητα είναι οι τρεις βασικοί πυλώνες εξέλιξης. «Θα δούμε τεχνολογίες που θα υποστηρίζουν το νέο μοντέλο εργασίας, όπως επίσης και κυβερνοασφάλειας, έτσι ώστε να αντιμετωπιστεί η εκρηκτική αύξηση των κυβερνοεπιθέσεων» σημειώνει ο κ. Χρηστάκης, προσθέτοντας ότι η HP είναι πολύ καλά τοποθετημένη και στα δύο πεδία, ενώ έκανε μια ιδιαίτερη αναφορά στην εξαγορά της Poly και τις λειτουργίες εικόνας και ήχου που θα φέρει στα μηχανήματα της HP. Επιπρόσθετα, «η βιωσιμότητα αποτελεί πλέον μια σταθερά της βιομηχανίας, η οποία θα εξελιχθεί ακόμα περισσότερο το επόμενο διάστημα», καταλήγει.

Αλλαγές αναμένονται μεταγενέστερα και στο επίπεδο των ίδιων των συσκευών, όπως μας έδειξε  και η CES 2024, με τους φορητούς υπολογιστές με διάφανη οθόνη. «Θα αλλάξουν και τα formats των υπολογιστών» ανέφερε ο κ. Χρηστάκης, παραθέτοντας το παράδειγμα του HP Spectre Fold, που πρακτικά είναι μια οθόνη που έχει δυνατότητα, αναδίπλωσης, αλλαγής προσανατολισμού και χρήσης ως φορητός, αλλά και σταθερός υπολογιστής.

The post <strong>Το ΑΙ PC και η νέα δυναμική που φέρνει στην αγορά των προσωπικών υπολογιστών</strong> appeared first on 2045.gr.

Συνεπή στην υπόσχεση που είχαν δώσει τον Ιούνιο του 2023 ήταν τα αρμόδια όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ολοκληρώνοντας την ψήφιση και εφαρμογή του νόμου για την Τεχνητή Νοημοσύνη (AI Act) πριν τον χρονικό ορίζοντα των Ευρωεκλογών του 2024. Για ουσιαστικούς, αλλά και για λόγους γοήτρου, η Ευρώπη τήρησε κατά γράμμα τα χρονοδιαγράμματα, κινήθηκε πολύ γρήγορα για τα δικά της δεδομένα και μόλις χθες ο τελικός νόμος για το AI Act υπερψηφίστηκε με ευρεία πλειοψηφία από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Απομένoυν πλέον μόνο δύο τυπικά βήματα: ο κανονισμός να υποβληθεί σε τελικό έλεγχο από γλωσσομαθείς νομικούς της ΕΕ και να εγκριθεί οριστικά και να επικυρωθεί επίσημα και από το Συμβούλιο. Βήματα που αναμένεται να ολοκληρωθούν μέσα στο πρώτο δεκαήμερο του Απριλίου, ώστε από το Μάιο το AI Act να τεθεί σε ισχύ.

Με την ψήφιση του ΑΙ Act η Ευρωπαϊκή Ένωση γίνεται η πρώτη οντότητα κρατών στον κόσμο που υιοθετεί ένα ολοκληρωμένο πλαίσιο για τον περιορισμό των κινδύνων που πηγάζουν από την αλόγιστη ανάπτυξη συστημάτων τεχνητής νοημοσύνης. Η Κίνα έχει ήδη εισαγάγει ένα συνονθύλευμα ρυθμίσεων για το ΑΙ, η κυβέρνηση Μπάιντεν στις ΗΠΑ εξέδωσαν τον προηγούμενο Οκτώβριο ένα εκτελεστικό διάταγμα που απαιτεί από τους οργανισμούς που αναπτύσσουν συστήματα τεχνητής νοημοσύνης να μοιράζονται δεδομένα με την κυβέρνηση.

Η Ευρώπη όμως προχώρησε πολύ περισσότερο και η υιοθέτηση του νόμου για την τεχνητή νοημοσύνη σηματοδοτεί μια νέα εποχή στην αντιμετώπιση της τεχνητής νοημοσύνης. «Η τεχνητή νοημοσύνη είναι ήδη σε μεγάλο βαθμό μέρος της καθημερινότητάς μας. Τώρα, θα είναι και μέρος της νομοθεσίας μας» έγραψε σε ανάρτησή της στα social media η πρόεδρος του ΕΚ, Roberta Metsola.

Promised. Negotiated. Approved.

Proud of Europe’s trailblazing #AIAct.

It means leadership, innovation & new avenues. But equally respect for fundamental rights.

Artificial intelligence is already very much part of our daily lives. Now, it will be part of our legislation too. pic.twitter.com/dUu3IUa1lT

— Roberta Metsola (@EP_President) March 13, 2024

Το ΑΙ Act τοποθετεί την Ευρώπη στην πρώτη γραμμή των παγκόσμιων προσπαθειών αντιμετώπισης των προκλήσεων (μαζί και των ευκαιριών) που συνδέονται με το ΑΙ, αφήνοντας τις άλλες αγορές να παίζουν ένα είδος κυνηγητού για να την προφτάσουν. «Έχουμε επιτέλους την πρώτη νομοθεσία στον κόσμο για την τεχνητή νοημοσύνη, για τη μείωση των κινδύνων, τη δημιουργία ευκαιριών, την καταπολέμηση των διακρίσεων και την επίτευξη διαφάνειας. Χάρη στο Κοινοβούλιο, η Ευρώπη απαγορεύει απαράδεκτες χρήσεις της τεχνητής νοημοσύνης και προστατεύει τα δικαιώματα εργαζομένων και πολιτών» ανέφερε χαρακτηριστικά ο Brando Benifei, συνεισηγητής του ΑΙ Act.

Παράλληλα -και κατά το παράδειγμα του Γενικού Κανονισμού για την Προστασία των Δεδομένων (GDPR)- η Ευρωπαϊκή Ένωση θέλει να αποτελέσει το παγκόσμιο πρότυπο για την ανάπτυξη αξιόπιστων συστημάτων τεχνητής νοημοσύνης. Άλλωστε, οι ρυθμίσεις που φέρνει το AI Act δεν αφορούν μόνο τις ευρωπαϊκές εταιρείες που αναπτύσσουν τέτοια συστήματα. Αφορά το σύνολο των εταιρειών, από όλο τον κόσμο, που παρέχουν τις υπηρεσίες τους σε ευρωπαϊκό έδαφος. Επομένως, έχει ένα παγκόσμιο αποτύπωμα, που θα αναγκάσει όλους τους Οργανισμούς να προσαρμοστούν αν θέλουν να δραστηριοποιούνται στη μεγάλη ευρωπαϊκή αγορά.

Ίσως, εκτός από τους νομοθέτες, να “πανηγυρίζουν” και οι εταιρείες ή οι οργανισμοί που αναπτύσσουν συστήματα ΑΙ, αφού πλέον έχουν έναν ολοκληρωμένο -θεσμικό και οδικό- χάρτη πάνω στον οποίο πρέπει να προσαρμοστούν οι ίδιες και να προσαρμόσουν τις λύσεις τους. Ενδεχομένως, να μην είναι τυχαίο ότι μέχρι στιγμής δεν έχουμε σημαντικές αντιδράσεις από μεγάλες, πολυεθνικές εταιρείες. Οι επιχειρήσεις χρειάζονται και θέλουν ασφάλεια και ένα ολοκληρωμένο θεσμικό πλαίσιο στο οποίο θα λειτουργούν. Δεν είναι τυχαίο ότι σε πολλές πρώτες δηλώσεις εταιρειών του κλάδου γίνεται λόγος για “ιστορική μέρα τόσο για την Ευρωπαϊκή Ένωση, όσο και για την Τεχνητή Νοημοσύνη“, όπως δήλωσε στο 2045 η Μαρία Παπουτσή Managing Associate, AI, Technology & Innovation, Tax & Legal, Deloitte Ελλάδος. Πολύ πιο θερμός ήταν ο Γιάννης Κανελλόπουλος, CEO and Founder της Code4Thought, εταιρείας που ελέγχει την αξιοπιστία λογισμικού AI. “Το χθεσινό ψήφισμα για το EU AI Act δίνει τόση ικανοποίηση όσο το να κερδίζει η αγαπημένη σου ομάδα derby με τον αιώνιο αντίπαλο. Ιστορικά, η Ευρώπη οδηγεί τις εξελίξεις σε ό,τι αφορά τη διακυβέρνηση των τεχνολογιών Τεχνητής Νοημοσύνης. Θεωρώ πως στο Act υπάρχει ισορροπία μεταξύ της καινοτομίας και της (σε λογικά πλαίσια) νομοθέτησης” μας ανέφερε χαρακτηριστικά.

Η βασική αρχή του ΑΙ Act: ρύθμιση ανάλογα με το ρίσκο

Η κύρια ιδέα πίσω από το AI Act και την υλοποίησή του είναι να ρυθμίζει την τεχνητή νοημοσύνη ανάλογα με το επίπεδο κινδύνου που (εκτιμάται ότι) προκαλεί στην κοινωνία. «Το ΑΙ Act έχει κατά βάση ανθρωποκεντρική προσέγγιση» σημειώνουν οι δημιουργοί του. Όσο μεγαλύτερο είναι το ρίσκο (για την κοινωνία) τόσο πιο αυστηροί είναι οι κανόνες και αντίστροφα.

“Το AI Act προβλέπει πρόστιμα έως και 35 εκατομμύρια ευρώ ή 7% του παγκόσμιου ακαθάριστου τζίρου για όσες επιχειρήσεις δεν συμμορφωθούν”

Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η καθολική απαγόρευση συστημάτων τεχνητής νοημοσύνης που θέτουν σαφή κίνδυνο για θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα, όπως εκείνα που περιλαμβάνουν την επεξεργασία βιομετρικών δεδομένων. «Θα απαγορεύονται επίσης η αναγνώριση συναισθημάτων στον χώρο εργασίας και το σχολείο, η κοινωνική βαθμολόγηση, η προληπτική αστυνόμευση (όταν βασίζεται αποκλειστικά στην κατάρτιση προφίλ ενός ατόμου ή στην αξιολόγηση των χαρακτηριστικών του) και η τεχνητή νοημοσύνη που χειραγωγεί την ανθρώπινη συμπεριφορά ή εκμεταλλεύεται τα τρωτά σημεία των ανθρώπων» αναφέρει η επίσημη ανακοίνωση. Βέβαια, για τα συστήματα βιομετρικής ταυτοποίησης από τις αρχές επιβολής του νόμου προβλέπονται εξαιρέσεις σε συγκεκριμένες περιπτώσεις και υπό αυστηρές προϋποθέσεις, όπως η χρήση τους για περιορισμένο χρόνο και σε περιορισμένη γεωγραφική έκταση, με προηγούμενη ειδική άδεια από τις δικαστικές ή τις διοικητικές αρχές. Τέτοιες περιπτώσεις μπορεί να είναι η στοχευμένη αναζήτηση αγνοουμένου προσώπου ή η πρόληψη μιας τρομοκρατικής επίθεσης.

Αμέσως πιο κάτω συναντάμε  τα συστήματα τεχνητής νοημοσύνης «υψηλού κινδύνου», όπως εκείνα που χρησιμοποιούνται σε υποδομές ζωτικής σημασίας, εκπαίδευση, υγειονομική περίθαλψη, επιβολή του νόμου, διαχείριση συνόρων ή εκλογές. Τα συγκεκριμένα συστήματα θα πρέπει να συμμορφώνονται με αυστηρές απαιτήσεις, «λόγω των σημαντικών επιβλαβών επιπτώσεων που ενδέχεται να έχουν στην υγεία, την ασφάλεια, τα θεμελιώδη δικαιώματα, το περιβάλλον, τη δημοκρατία και το κράτος δικαίου» σημειώνεται στο επίσημο κείμενο. Τα συστήματα αυτά πρέπει να αξιολογούν και να ελαχιστοποιούν τους κινδύνους, να τηρούν αρχεία καταγραφής της χρήσης τους, να είναι διαφανή και ακριβή και να εποπτεύονται από ανθρώπους. Οι πολίτες θα έχουν το δικαίωμα να υποβάλλουν καταγγελίες για τα συστήματα τεχνητής νοημοσύνης και να λαμβάνουν εξηγήσεις για τυχόν αποφάσεις που βασίστηκαν σε συστήματα υψηλού κινδύνου και επηρεάζουν τα δικαιώματά τους.

Πνευματικά δικαιώματα, GenAI και lobbying

Η αμέσως επόμενη βαθμίδα αφορά τα συστήματα τεχνητής νοημοσύνης «γενικής χρήσης» και τα μοντέλα στα οποία βασίζονται πρέπει να πληρούν ορισμένες απαιτήσεις διαφάνειας, συμπεριλαμβανομένης της συμμόρφωσής τους με τη νομοθεσία της ΕΕ για τα δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας και της δημοσιοποίησης λεπτομερών περιλήψεων του περιεχομένου που χρησιμοποιούν για την εκπαίδευση των μοντέλων τους. Για τα ισχυρότερα μοντέλα που μπορούν να δημιουργήσουν συστημικούς κινδύνους θα ισχύουν επιπλέον απαιτήσεις, όπως η αξιολόγησή τους, η εκτίμηση και ο περιορισμός των συστημικών κινδύνων και η υποβολή εκθέσεων σχετικά με περιστατικά και δυσλειτουργίες.

Επιπλέον, αν οποιοδήποτε οπτικοακουστικό υλικό είναι τεχνητό ή παραποιημένο (τα λεγόμενα «προϊόντα βαθυπαραποίησης» ή «deepfakes») θα πρέπει να επισημαίνεται σαφώς.

Ο Dragoş Turodache, o έτερος εκ των εισηγητών του ΑΙ Act, στη συνέντευξη Τύπου που ακολούθησε αμέσως μετά το ψήφισμα, σημείωσε ότι πριν την ψηφοφορία οι διατάξεις για τα πνευματικά δικαιώματα ήταν σ’ αυτές που έγιναν οι περισσότερες προσπάθειες επηρεασμού (heaviest lobbied parts of the bill). Μάλλον αναμενόμενο, αφού εταιρείες όπως οι OpenAI, Stability AI, Google/Alphabet και αρκετές ακόμα αναμένεται είτε να κληθούν να εξηγήσουν ή ακόμα και να αντιμετωπίσουν αγωγές για τα δεδομένα που χρησιμοποίησαν για την εκπαίδευση των συστημάτων τεχνητής νοημοσύνης.

Ο νόμος είναι μόνο η αρχή, τώρα αρχίζουν τα δύσκολα

Μπορεί η μεγάλη πλειονότητα των ευρωβουλευτών να πανηγύριζε χθες μετά την ευρεία υπερψήφιση του AI Act, όμως όλοι γνωρίζουν ότι ο νέος νόμος είναι μόνο η αρχή και οι μεγάλες δυσκολίες θα προκύψουν με την εφαρμογή του. Το παραδέχτηκε δημόσια και ο Dragoş Turodache, σημειώνοντας ότι το μεγαλύτερο εμπόδιο (για το ΑΙ Act) παραμένει η εφαρμογή του.

Άλλωστε, κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων των προηγούμενων ετών και μηνών αρκετά κράτη της Ένωσης είχαν υποστηρίξει την αυτορρύθμιση ανησυχώντας ότι μια ασφυκτική ρύθμιση θα μπορούσε να θέσει εμπόδια στην πρόοδο της Ευρώπης και στην προσπάθεια που κάνει να ανταγωνιστεί την Κίνα και τις ΗΠΑ στον τομέα της τεχνολογίας. Γερμανία και Γαλλία, στις οποίες στεγάζονται μερικές από τις πιο υποσχόμενες startups τεχνητής νοημοσύνης στην Ευρώπη, συμπεριλαμβάνονται σε αυτές τις χώρες.

Στο ίδιο κλίμα ήταν και η τοποθέτηση του Βαγγέλη Παπακωνσταντίνου, συνεργάτη μας και Καθηγητή Δικαίου Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα, στον οποίο απευθυνθήκαμε για μια πρώτη αντίδραση. “Ο νέος Νόμος για την Τεχνητή Νοημοσύνη καλείται να επιτύχει κάτι πολύ δύσκολο, να γεφυρώσει δηλαδή της υψηλές προσδοκίες, από νομική τουλάχιστον άποψη, και την πραγματικότητα. Οι υψηλές προσδοκίες, που δικαιολογημένα έχουν καλλιεργηθεί αφού αυτός είναι ο πρώτος νόμος παγκοσμίως για τη ρύθμιση της Τεχνητής Νοημοσύνης, αφορούν την επιτυχία της βασικής του νομοθετικής ιδέας, της διάκρισης δηλαδή όλων των εφαρμογών Τεχνητής Νοημοσύνης σε κατηγορίες αναλόγως του βαθμού επικινδυνότητάς τους. Μένει, με άλλα λόγια, να αποδειχτεί αν αυτή η διάκριση είναι πράγματι εφικτή στην πράξη. Μια πράξη που είναι αναμφίβολα σύνθετη, αφού ούτε η τεχνολογία έχει κατασταλάξει, ούτε οι συμμέτοχοι σε αυτή είναι καθορισμένοι, ούτε οι πιθανές μορφές εκμετάλλευσης είναι ήδη γνωστές. Το πρώτο βήμα έγινε, αυτό όμως είναι μόνο η αρχή” μας δήλωσε. “Η πρόκληση τώρα είναι να μην καταπέσει ο κανονισμός αυτός σε ένα αναγκαίο κακό στο οποίο οι οργανισμοί (Δημόσιου και Ιδιωτικού τομέα) πρέπει να απλά να δείξουν ότι συμμορφώνονται”, ανέφερε ο κ. Κανελλόπουλος της Code4Thought στην επικοινωνία μας, προσκαλώντας και τους πολίτες να συνειδητοποιήσουν τα δικαιώματα που αυτή η νομοθεσία τους κατοχυρώνει.

Το ΑΙ Act εκτός από απαγορεύσεις προβλέπει και μέτρα για τη στήριξη της καινοτομίας και των μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων, όπως η δημιουργία sandboxes από τα κράτη-μέλη, στα οποία θα δοκιμάζονται σε πραγματικές συνθήκες τα συστήματα τεχνητής νοημοσύνης. «Οι δομές αυτές θα πρέπει να είναι προσβάσιμες στις μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις, καθώς και στις νεοφυείς επιχειρήσεις, για να μπορούν να αναπτύσσουν και να εκπαιδεύουν καινοτόμα μοντέλα τεχνητής νοημοσύνης πριν από τη διάθεσή τους στην αγορά» αναφέρει το επίσημο κείμενο.

Το ΑΙ Act θα αρχίσει να εφαρμόζεται πλήρως 24 μήνες μετά την έναρξη της ισχύος του, δηλαδή την Άνοιξη του 2026. Εξαίρεση θα αποτελέσουν οι εξής διατάξεις του: η καθολική απαγόρευση ορισμένων πρακτικών που θα αρχίσει να εφαρμόζεται έξι μήνες μετά την έναρξη ισχύος του κανονισμού, οι κώδικες δεοντολογίας (εννέα μήνες μετά την έναρξη ισχύος), οι κανόνες για την τεχνητή νοημοσύνη γενικής χρήσης, συμπεριλαμβανομένων των κανόνων για τη διακυβέρνηση (12 μήνες μετά την έναρξη ισχύος), και οι υποχρεώσεις για συστήματα υψηλού κινδύνου (36 μήνες).

Μέχρι τα συγκεκριμένα χρονικά ορόσημα οι ενδιαφερόμενες εταιρείες και οργανισμοί θα πρέπει να έχουν ολοκληρώσει την προετοιμασία συμμόρφωσης με τον Κανονισμό. Και μάλλον έχουν ήδη (τουλάχιστον κάποιες) ξεκινήσει να το κάνουν. “Οι επιχειρήσεις θα πρέπει το συντομότερο να προβούν σε καταγραφή και αξιολόγηση ρίσκου των συστημάτων τεχνητής νοημοσύνης, ώστε να φτιάξουν ένα πλάνο συμμόρφωσης με τη νέα νομοθεσία” δήλωσε και σε εμάς η κα Παπουτσή της Deloitte. Για τον κ. Κανελλόπουλο οι εταιρείες που θα δουν το AI Act ως ευκαιρία θα έχουν το πλεονέκτημα. “Όσες το δουν ως αφορμή για να βελτιώσουν τα προϊόντα/υπηρεσίες τους που βασίζονται στις τεχνολογίες ΑΙ θα έχουν σαφές πλεονέκτημα έναντι του ανταγωνισμού τους” μας ανέφερε χαρακτηριστικά.

The post <strong>AI </strong><strong>Act: Η Ευρώπη θέλει να γίνει το παγκόσμιο πρότυπο για αξιόπιστη τεχνητή νοημοσύνη</strong><strong></strong> appeared first on 2045.gr.

*Της Tanuja Randery, Managing Director, AWS EMEA

Το 2023 αποτέλεσε σημείο καμπής για την τεχνητή νοημοσύνη. Σε ολόκληρη την Ευρώπη, η πρόσβαση στο Generative AI πυροδότησε ένα κύμα καινοτομίας ανάμεσα στους καταναλωτές και τις επιχειρήσεις. Σύμφωνα με την πρόσφατη μελέτη της Strand Partners, η οποία διενεργήθηκε για λογαριασμό της Amazon Web Services (AWS), οργανισμοί όλων των μεγεθών και όλων των κλάδων,  καθώς επίσης και οι πολίτες, αλληλεπιδρούν με  αυτήν την πρωτοποριακή τεχνολογία όπως ποτέ άλλοτε.

Η κα. Tanuja Randery, Managing Director, AWS EMEA.

Η εν λόγω μελέτη εκτιμά ότι η τεχνητή νοημοσύνη θα μπορούσε να “ξεκλειδώσει” 600 δισ. ευρώ για την ευρωπαϊκή οικονομία έως το 2030, εάν διατηρηθεί αυτή η τάση στην Ευρώπη. Πώς μπορεί όμως η Ευρώπη να αξιοποιήσει αυτή την ευκαιρία; Η έκθεση αναφέρει ότι η γεφύρωση του χάσματος στις ψηφιακές δεξιότητες θα είναι το μεγαλύτερο δώρο που μπορούν να κάνουν οι κυβερνήσεις τόσο στις επιχειρήσεις όσο και στους πολίτες.

2023: Σημείο καμπής για την Τεχνητή Νοημοσύνη

Ο αριθμός των επιχειρήσεων που χρησιμοποιούν την τεχνητή νοημοσύνη αυξήθηκε κατά 32% πέρυσι, ενώ πάνω από τα δύο τρίτα όσων επιχειρήσεων έχουν υιοθετήσει την εν λόγω τεχνολογία αναφέρουν ως αποτέλεσμα  τα αυξημένα έσοδα, την βελτιωμένη παραγωγικότητα ή την τόνωση της καινοτομίας.

Σε ολόκληρη την Ευρώπη, βλέπουμε ήδη τα ευρέως διαδεδομένα θετικά αποτελέσματα της αξιοποίησης της τεχνητής νοημοσύνης στον μετασχηματισμό των επιχειρηματικών κλάδων.

Η NeuroPro χρησιμοποιεί AI και μηχανική μάθηση (ML) για να βελτιώσει την ακρίβεια στη διάγνωση πολύπλοκων εγκεφαλικών ασθενειών, μειώνοντας τον χρόνο που χρειάζονται τα νοσοκομεία για να μοιραστούν ιατρικά δεδομένα και να κάνουν διάγνωση, από εβδομάδες σε ώρες.

Η ολλανδική νεοφυής επιχείρηση Growy, χρησιμοποιεί εφαρμογές τεχνητής νοημοσύνης για την παρακολούθηση και τη φροντίδα των καθετοποιημένων αγροκτημάτων της, επεξεργαζόμενη τεράστιες ποσότητες δεδομένων, συμπεριλαμβανομένων πληροφοριών για το πότισμα, τη σίτιση και τη συγκομιδή, ώστε να βελτιστοποιήσει την υγεία των φυτών. Η εν λόγω εταιρεία αντικατοπτρίζει ένα καινοτόμο, ανταγωνιστικό και βιώσιμο μοντέλο γεωργίας του μέλλοντος.

Αυτές οι επιχειρήσεις αναδεικνύουν όσα μπορούν να επιτευχθούν μέσω της καινοτομίας της τεχνητής νοημοσύνης. Και οι πολίτες διαπιστώνουν αυτές τις δυνατότητες – πάνω από τους μισούς (52%) πιστεύουν ότι η τεχνητή νοημοσύνη θα διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στην αντιμετώπιση μεγάλων κοινωνικών προκλήσεων, όπως η κλιματική αλλαγή και ο έλεγχος ασθενειών.

Κλείνοντας το χάσμα ψηφιακών δεξιοτήτων

Καθώς οι επιχειρήσεις αυξάνουν τη χρήση της τεχνητής νοημοσύνης, η έλλειψη ψηφιακών δεξιοτήτων μπορεί να κρατήσει πίσω την Ευρώπη.

Σχεδόν οι μισές (44%) ευρωπαϊκές επιχειρήσεις ανέφεραν ότι η αδυναμία εύρεσης προσωπικού με τις κατάλληλες ψηφιακές δεξιότητες έβαλε εμπόδια και περιόρισε τον θετικό αντίκτυπο της ψηφιακής τεχνολογίας στη λειτουργία τους, ενώ το 27% δήλωσε ότι αποτέλεσε ανασταλτικός παράγοντας στην υιοθέτηση νέων τεχνολογιών.

Όμως, η έλλειψη δεξιοτήτων δεν υποδηλώνει έλλειψη ενδιαφέροντος. Το 61% των Ευρωπαίων πολιτών είναι ανοιχτοί στην εκμάθηση νέων ψηφιακών δεξιοτήτων, πιστεύοντας ότι με αυτόν τον τρόπο θα βελτιώσουν τις προοπτικές της σταδιοδρομίας τους, επιτρέποντας τους να παραμείνουν ανταγωνιστικοί στην αγορά εργασίας.

Για να κλείσουμε το χάσμα, πρέπει να αντιμετωπίσουμε τα εμπόδια που λειτουργούν αποτρεπτικά. Η έρευνα της Strand κατέδειξε ότι το κόστος των προγραμμάτων κατάρτισης (45%) και η έλλειψη χρόνου (24%) είναι τα κρίσιμα εμπόδια που οι πολίτες πιστεύουν ότι τους κρατούν πίσω.

Κρίσιμης σημασίας είναι το γεγονός ότι τα εμπόδια αυτά είναι πιο πιθανό να επηρεάσουν τα άτομα που ανήκουν σε λιγότερο προνομιούχες ή διαχρονικά περιθωριοποιημένες ομάδες – αυξάνοντας τις υφιστάμενες ανισότητες.

Τεχνητή Νοημοσύνη για όλους

Η γεφύρωση του χάσματος ψηφιακών δεξιοτήτων είναι ζωτικής σημασίας.

Η βελτίωση των δεξιοτήτων των εργαζομένων, όχι μόνο του τεχνολογικού κλάδου αλλά και ευρύτερα, μέσω προγραμμάτων κατάρτισης και στοχευμένης χρηματοδότησης, θα δώσει στην Ευρώπη τη δυνατότητα να ξεκλειδώσει την ψηφιακή της δυναμική.

Η ΕΕ έχει αναπτύξει μια σειρά πρωτοβουλιών για τη ενίσχυση των ψηφιακών δεξιοτήτων, όπως το πρόγραμμα “Ψηφιακή Ευρώπη” (Digital Europe Programme) και το σχέδιο δράσης για την ψηφιακή εκπαίδευση (Digital Education Action Plan).

Από την πλευρά της, η AWS δεσμεύεται να βελτιώσει την πρόσβαση στην κατάρτιση σε ψηφιακές δεξιότητες. Έχουμε ήδη εφοδιάσει 900.000 άτομα σε όλη την Ευρώπη με δεξιότητες υπολογιστικού νέφους ενώ η δέσμευσή μας, «AI Ready» , στοχεύει στην παροχή δωρεάν κατάρτισης σε δεξιότητες τεχνητής νοημοσύνης σε άλλα 2 εκατομμύρια άτομα.

Προσπάθειες όπως αυτές θα προσφέρουν στην Ευρώπη τις βάσεις που χρειάζεται για να ξεκλειδώσει το ψηφιακό της μέλλον.

Τι θα επακολουθήσει μετά το ευρωπαϊκό «έτος τεχνητής νοημοσύνης»;

Οι ψηφιακές δεξιότητες είναι καθοριστικής σημασίας για το μέλλον της Ευρώπης και η βελτίωση της πρόσβασης στην κατάρτιση είναι πιο σημαντική από ποτέ. Η αξιοποίηση της οικονομικής και κοινωνικής δυναμικής που παρουσιάζει η τεχνητή νοημοσύνη και η διατήρηση της αύξησης όσον αφορά την υιοθέτησή της σε ολόκληρη την Ευρώπη, σημαίνει ότι πρέπει να εξοπλιστούν όλα τα άτομα με τις κατάλληλες δεξιότητες, ώστε όλοι να μπορέσουμε να συμμετέχουμε στο ψηφιακό ταξίδι της Ευρώπης.

The post Ψηφιακές δεξιότητες:  Το κλειδί για το ψηφιακό μέλλον της Ευρώπης appeared first on 2045.gr.

Το αυτοκίνητό μου έχει σύστημα start-stop, αυτό δηλαδή που στο φανάρι σβήνει από μόνο του την μηχανή και την ξανανάβει μόλις ξεκινήσει, ώστε να πετύχουμε οικονομία και προστασία του περιβάλλοντος. Υπό κανονικές συνθήκες η μηχανή ανάβει και σβήνει αναλόγως αν ο οδηγός πατάει το γκάζι, όμως, και εδώ είναι ο λόγος που σας απασχολώ με το θέμα αυτό τόση ώρα, ο κατασκευαστής προσπάθησε να κάνει το σύστημα πιο «έξυπνο»: Το αυτοκίνητο, χρησιμοποιώντας τους αισθητήρες για το παρκάρισμα που ούτως ή άλλως έχει μπροστά, ανάβει από μόνο του την σβησμένη μηχανή και όταν αντιληφθεί ότι το μπροστινό όχημα αρχίζει να κινείται.

Καλό; Θεωρητικά ναι, πρακτικά όμως στην Ελλάδα όχι και τόσο. Αυτό, επειδή ο κατασκευαστής δεν συνυπολόγισε την ελληνική συνήθεια των μικρών «γκαζιών» ενώ τα αυτοκίνητα είναι σταματημένα στα φανάρια. Το φαινόμενο είναι συνηθισμένο: σε κάθε φανάρι υπάρχει κάποιος που σταματά αφήνοντας μεγαλύτερη από το κανονικό απόσταση από τον μπροστινό του και, καθώς περιμένει να αλλάξει το φανάρι, τσουλάει σιγά-σιγά. Όμως το αυτοκίνητό μου το ανιχνεύει αυτό σαν κίνηση και ξεκινά, ενώ ο μπροστινός ξανασταματά στους δέκα πόντους – και αυτό γίνεται ξανά και ξανά μέχρι επιτέλους να αλλάξει το φανάρι και να φύγουμε.

Όμως, δεν είναι σωστό μόνο να κατηγορώ τους συνανθρώπους μου ότι κάνουν πράγματα παράλογα. Το ίδιο κάνω και εγώ – σε διαφορετικές περιπτώσεις, βέβαια. Για παράδειγμα, τόσο το Spotify όσο και το Apple Music έχουν λίστες τραγουδιών για τρέξιμο. Αυτές ακολουθούν την, αναμενόμενη και σωστή, λογική ότι όποιος κάνει προπόνηση πρώτα κάνει ζέσταμα για κανένα τέταρτο, επομένως η μουσική είναι «χαμηλά», και μετά ξεκινά σταδιακά, επομένως η μουσική ανεβαίνει «σιγά-σιγά». Έλα όμως που εγώ σχεδόν πάντα βιάζομαι, επομένως ξεκινάω με ελάχιστο ζέσταμα, ανεβαίνω αμέσως όσο πιο γρήγορα μπορώ και συνεχίζω όσο αντέχω μέχρι περίπου να σκάσω, χωρίς να αφιερώνω ιδιαίτερο χρόνο και για αποθεραπεία. Έτσι όμως η λίστα μουσικής αχρηστεύεται, εγώ εκνευρίζομαι, και ο αλγόριθμος δεν μαθαίνει τίποτα (καλό) από μένα, όπως κανονικά θα έπρεπε ώστε να βοηθηθούν και άλλοι. 

Με όλα αυτά θέλω να πω ότι καλή η Τεχνητή Νοημοσύνη, όμως η ζωή εκεί έξω έχει άπειρες παραλλαγές – τόσες, όσες και οι άνθρωποι. Καθένας μας έχει τις ιδιαιτερότητές του, τις σκέψεις και τις προτεραιότητές του, τις ικανότητές του, ή, έστω, τη στιγμή της ημέρας του. Η Τεχνητή Νοημοσύνη σήμερα, εμφανώς, δεν μπορεί να ακολουθήσει.

Γιατί συμβαίνει αυτό; Υποθέτω, επειδή το μοντέλο ανάπτυξής της είναι λογικο-κεντρικό, βασισμένο στη λογική. Το ερώτημα δηλαδή που απαντά κάθε φορά είναι, τι θα έκανε σε κάθε μια περίπτωση ένας μέσος, λογικός άνθρωπος. Και στο ερώτημα αυτό απαντούν μέσοι, λογικοί άνθρωποι, οι οποίοι έχουν σχεδιάσει τις εφαρμογές Τεχνητής Νοημοσύνης σήμερα. Έτσι, πράγματι ο μέσος λογικός άνθρωπος σταματά το αυτοκίνητό του μια μόνο φορά στο φανάρι και ξεκινά μόνο όταν αυτό γίνει πράσινο. Ή, κάνει ζέσταμα και αποθεραπεία, κάθε που κάνει τρεξιματική προπόνηση. Να όμως που η ζωή αποδεικνύεται διαφορετική.

Ο μέσος, λογικός άνθρωπος είναι μια πολύ χρήσιμη έννοια πχ. στη νομική ή τη φιλοσοφία. Πολύ συχνά ο νόμος ζητά από τον δικαστή να κρίνει βάσει του τι θα έκανε ένας μέσος, λογικός άνθρωπος σε μια συγκεκριμένη περίπτωση. Και η ηθική, στη (δυτική, τουλάχιστον) φιλοσοφία, στηρίζεται στο ότι ενεργεί (μόνος ή σε κοινωνία) ένας μέσος, λογικός άνθρωπος. Όμως όλες αυτές είναι θεωρητικές κατασκευές με σκοπό να λύσουν προβλήματα που δεν μπορούν να λυθούν ικανοποιητικά με άλλον τρόπο. 

Αυτό δηλαδή που θέλω να πω είναι ότι η Τεχνητή Νοημοσύνη, που διεκδικεί ρόλο στην καθημερινότητά μας, δεν μπορεί να στηριχτεί σε αυτή τη, θεωρητική, κατασκευή του μέσου λογικού ανθρώπου. Οι στιγμές που καθένας μας λειτουργεί με απόλυτα λογικό τρόπο μέσα στην ημέρα του είναι πολλές, όμως εξίσου πολλές είναι και οι άλλες, οι στιγμές δηλαδή που (τουλάχιστον στα μάτια ενός εξωτερικού παρατηρητή) αυτό που κάνει δεν βγάζει νόημα. Πιθανότατα αυτό είναι ένα βασικό χαρακτηριστικό της ανθρώπινης φύσης μας, ίσως είναι αυτό που μας κάνει ανθρώπους, ότι δηλαδή κάνουμε λάθη. Η Τεχνητή Νοημοσύνη, αν θέλει πράγματι να βοηθήσει ουσιαστικά, θα πρέπει να ξεφύγει από μια προδιαγεγραμμένη (και εύκολα διαγνώσιμη και ανιχνεύσιμη) συμπεριφορά, και να προσπαθήσει να συμβαδίσει με το απρόβλεπτο, και συχνά παράλογο, της ανθρώπινης φύσης. Αλλιώς, θα παραμείνει ένα ακόμα χρήσιμο εργαλείο: θα μου θυμίζει να βάλω το καλοριφέρ λίγο πριν φτάσω στο σπίτι μου αν η μέρα είναι κρύα, αδυνατώντας να καταλάβει ότι είμαι τύπος που του αρέσει να νιώθει το σπίτι του να ζεσταίνεται σιγά-σιγά τον χειμώνα.

The post Η Τεχνητή Νοημοσύνη και ο μέσος, λογικός άνθρωπος appeared first on 2045.gr.

Η δε επιλογή όλων των πρωταγωνιστών να εκδηλώνουν τις απόψεις τους μέσω του Χ (πρώην Twitter) κάνει την υπόθεση λίγο πιο ενδιαφέρουσα, αφού μπορούμε να δούμε ποιος “αγαπάει” ποιον και πόσο.

Εδώ έχουμε ανατροπές και καρδούλες.  Πολλές καρδούλες.

Το επεισόδιο ξεκινά στις 17 Νοεμβρίου ανακοινώθηκε η απόλυση του Σαμ Άλτμαν από τη θέση του διευθύνοντος συμβούλου της OpenAI, μετά από σχετική απόφαση του διοικητικού συμβουλίου της εταιρείας. Λίγες ώρες μετά έγινε γνωστό ότι μέτοχοι της OpenAI, συμπεριλαμβανομένης της Microsoft που έχει «ρίξει» γύρω στα 12-13 δισ. δολάρια στην εταιρεία, πίεσαν για την επαναπρόσληψη του Άλτμαν.

Ο δε Άλτμαν εμφανίστηκε στα γραφεία της OpenAI με την καρτέλα του επισκέπτη και φρόντισε μάλιστα να καταγράψει το γεγονός σε ανάρτησή του στο X.

Ταυτόχρονα, την αποχώρησή του από την OpenAI ανακοίνωσε  στις 18 Νοεμβρίου ο πρόεδρος και συνιδρυτής της εταιρείας, Γκρεγκ Μπρόκμαν. «Το κύμα υποστήριξης ήταν πολύ ωραίο – σας ευχαριστώ, αλλά σας παρακαλώ μην σπαταλάτε χρόνο ανησυχώντας. Θα είμαστε μια χαρά. Μεγαλύτερα πράγματα έρχονται σύντομα», έγραψε σε ανάρτησή του στο Χ.

Στη θέση του Άλτμαν είχε οριστεί προσωρινά η Μίρα Μουράτι, η οποία μέσω X και με τη χρήση καρδιών – emoji εξέφρασε τη συμπαράστασή της στον πρώην συνάδελφό της. 

Παράλληλα διεξάγονταν διαβουλεύσεις στη διάρκεια του Σαββατοκύριακου (18 και 19 Νοεμβρίου) και το βράδυ της Κυριακής το διοικητικό συμβούλιο της OpenAI ανακοίνωσε ότι ο Άλτμαν δεν επρόκειτο να επιστρέψει στην εταιρεία και ότι στη θέση του προσωρινά τοποθετείται o Έμετ Σίαρ, πρώην διευθύνων σύμβουλος του Twitch.

Τίτλοι τέλους; Όχι βέβαια.

Τη Δευτέρα η Microsoft τάραξε τα νερά, ανακοινώνοντας ότι οι Άλτμαν και Μπρόγκμαν αναλαμβάνουν επικεφαλής σε ένα νέο ερευνητικό τμήμα της που ασχοληθεί με την τεχνητή νοημοσύνη. «Παραμένουμε προσηλωμένοι στη συνεργασία μας με την OpenAI», έγραψε στο X ο διευθύνων σύμβουλος της Microsoft Σάτια Ναντέλα. «Είμαστε εξαιρετικά ενθουσιασμένοι που μοιραζόμαστε την είδηση ότι ο Σαμ Άλτμαν και ο Γκρεγκ Μπρόκμαν, μαζί με συναδέλφους τους, θα ενταχθούν στη Microsoft για να ηγηθούν μιας νέας ομάδας προηγμένης έρευνας για την τεχνητή νοημοσύνη».

Η είδηση προκάλεσε αίσθηση, τόση αίσθηση που η μετοχή της Microsoft έφτασε σε ιστορικό υψηλό, στα 378 δολάρια, ανεβάζοντας τη χρηματιστηριακή αξία της εταιρείας στα 2,8 τρισ. δολάρια.

Αλλά όπως θα έλεγε και ένας Αμερικανός που προσπαθεί να μιλήσει ελληνικά «τίποτα δεν έχει τελειώσει αν δεν έχει μπει ένα τέλος»

Περίπου το 95% των εργαζόμενων στην OpenAI υπέγραψε στη διάρκεια της Δευτέρας επιστολή στην οποία αναφέρει ότι θα φύγει από την εταιρεία εάν δεν επιστρέψει ο Άλτμαν. Από τους 770 εργαζόμενους στην OpenAI την υπογραφή τους έβαλαν οι 738 και επειδή ο σεναριογράφος αυτού του επεισοδίου δεν βαριέται ποτέ, έχουμε άλλη μία ανατροπή: Ανάμεσα στους υπογράφοντες είναι και ο Ίλια Σούτσκεβερ, επικεφαλής της επιστημονικής ομάδας της OpenAI και μέλος του Δ.Σ. που έλαβε την απόφαση για την απόλυση του Άλτμαν.

Λίγο πριν γίνει γνωστό το περιεχόμενο της επιστολής, ο Σούτσκεβερ δημοσίευσε στο X ότι μετανιώνει για τη συμμετοχή του στις ενέργειες του διοικητικού συμβουλίου. «Ουδέποτε σκόπευα να βλάψω την OpenAI και αγαπώ όλα όσα έχουμε χτίσει μαζί και θα κάνω τα πάντα για να επανενώσω την εταιρεία».

Καρδούλες από τον Άλτμαν…

Kαρδούλα από τη Μουράτι…

Καρδούλες από τον Μπρόκμαν.

«Η OpenAI δεν είναι τίποτα χωρίς τους ανθρώπους της», έγραψε κάποια στιγμή τη Δευτέρα η Μουράτι.

Καρδούλες από τον Μπρόκμαν.

Ναι, αλλά τι έγινε και γιατί όλο αυτό το δράμα που είναι αλήθεια ότι εξελίσσεται με μια κάποια αξιοπρέπεια, αλλά μπορεί εύκολα να εξελιχθεί σε ξεκατίνιασμα;

Ο δημοσιογράφος των New York Times Κέιντ Μετζ, που παρακολουθεί την OpenAI από τα γενοφάσκιά της, το 2015, επικαλέστηκε δύο πρόσωπα που γνωρίζουν το παρασκήνιο σύμφωνα με τα οποία ο Σούτσκεβερ, συνιδρυτής της OpenAI, ανησυχούσε για συγκεκριμένες επιλογές του Άλτμαν. Ειδικότερα, διαφωνούσε με τη στάση του Άλτμαν να αγνοεί τις προειδοποιήσεις σχετικά με τους κινδύνους που κρύβει η ταχεία ανάπτυξη εφαρμογών τεχνητής νοημοσύνης. Επίσης, φαίνεται να ανησυχούσε για τον περιορισμό του ρόλου του εντός της OpenAI.

Θα μπορούσε, δηλαδή, όλη αυτή η αναστάτωση σε μία εταιρεία που βρίσκεται στην αιχμή της τεχνολογίας και έχει αλλάξει τα δεδομένα με τη μεγάλη επιτυχία του ChatGPT να οφείλεται σε θέματα εξουσίας;

Ενα Game of Thrones κομμένο και ραμμένο ειδικά για μια εταιρεία τεχνητής νοημοσύνης; Ένα House of Cards χωρίς Λευκό Οίκο; Μία Δυναστεία, ίσως, χωρίς βάτες;

Πολύ πιθανό και είναι ενδιαφέρον ότι σε αυτή την υπόθεση είναι ενεργός ο ρόλος των μετόχων, δηλαδή εκείνων που έχουν βάλει τα λεφτά τους στην OpenAI. Η Microsoft, λόγω και του μεγέθους της, είναι εκείνη που φαίνεται περισσότερο, όμως στις παρασκηνιακές διαβουλεύσεις με στόχο την αντιμετώπιση της κρίσης μετέχουν και ονόματα που είναι άγνωστα στο ευρύ κοινό αλλά πολύ γνωστά στους χρηματοοικονομικούς κύκλους.

Εταιρείες πως η Thrive Capital, η Khosla Ventures και η Tiger Global Management παίζουν τον ρόλο ειρηνοποιού, προσπαθώντας φυσικά να προστατεύσουν την επένδυσή τους στην OpenAI. Ορισμένοι μάλιστα εξέταζαν το ενδεχόμενο να κινηθούν νομικά κατά του διοικητικού συμβουλίου για όλον αυτόν τον χαμό. Πολύ λογικό ως εξέλιξη, εφόσον συμβεί, διότι σε αντίθεση με άλλες εταιρείες η OpenAI λειτουργεί υπό την ομπρέλα μίας μη κερδοσκοπικής οντότητας. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να είναι μεν δυνατή η είσοδος τρίτων επενδυτών -όπως έχει ήδη συμβεί- όμως αυτοί δεν μπορούν να έχουν απεριόριστα κέρδη από την τοποθέτησή τους στην OpenAI. Στην πράξη, έχει μπει ένα πλαφόν στα κέρδη που μπορεί να αποκομίσει κάθε επενδυτής, ενώ το πλεονάζον μέρος πρέπει να ξαναμπεί στην εταιρεία για να συνεχίσει η ανάπτυξή της. Μάλλον όμως βρισκόμαστε μακριά από κερδοφορία και μερίσματα, καθώς το 2022 η OpenAI εμφάνισε -αναμενόμενα- ζημιές ύψους μισού δισ. δολαρίων.

Όσον αφορά στην επόμενη ημέρα και δεδομένου ότι το σίριαλ βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη, δεν μπορεί κανείς να κάνει ασφαλείς προβλέψεις.

Αρκετοί είδαν στη συγκεκριμένη υπόθεση παραλληλισμούς με την απομάκρυνση του Στιβ Τζομπς από την Apple το 1985 και τη θριαμβευτική του επιστροφή το 1997. Βεβαίως δεν υπάρχουν πάρα πολλά κοινά σημεία μεταξύ εκείνης της Apple και της OpenAI. Όταν επέστρεψε ο Τζομπς, η Apple ήταν μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας με σαφέστατη τάση να γέρνει προς τη φθορά. Η OpenAI, αν και ήδη οκτώ ετών εταιρεία, βρίσκεται στην ακμή της, αντιμετωπίζεται ως μία από τις μεγάλες δυνάμεις στον χώρο της τεχνητής νοημοσύνης και σύμφωνα με εκτιμήσεις, η αξία της μπορεί να ξεπεράσει τα 80 δισ. δολάρια πριν ακόμα δρομολογήσει την είσοδό της σε κάποιο χρηματιστήριο. Είναι πολλά τα λεφτά, είναι πολλή η δόξα…

Τίτλοι τέλους;

Αμφιβάλλουμε…

Όχι βέβαια!

Κάπου μεταξύ Τρίτης και Τετάρτης, ανακοινώθηκε η επιστροφή του Άλτμαν στην OpenAI, σχεδόν σαν να μη συνέβη τίποτα. Δεν τον ακολουθεί (προς ώρας) ο Μπρόκμαν, αλλά η αποκατάσταση του Άλτμαν στη θέση του διευθύνοντος συμβούλου συνοδεύεται από την προσθήκη δύο νέων μελών στο διοικητικό συμβούλιο της OpenAI.

Πρόεδρος αναλαμβάνει ο Μπρετ Τέιλορ, που έχει στο παρελθόν θητεύσει σε Salesforce, Twitter, Facebook και Google. Θέση στο διοικητικό συμβούλιο καταλαμβάνει επίσης ο πρώην υπουργός Οικονομικών των ΗΠΑ Λάρι Σάμερς από την περίοδο 1999-2001. Αυτοί οι δύο και ο Άνταμ ντ’ Άντζελο, δημιουργός του Quora που ήταν στο διοικητικό συμβούλιο της OpenAI ως ανεξάρτητο μέλος θα ασκούν ένα είδος εποπτείας στη δραστηριότητα του Άλτμαν με βάση τη “συμφωνία αρχής” που επιτεύχθη.

Τα νέα ανακοίνωσε η OpenAI και ο Άλτμαν αναδημοσίευσε τη σχετική ανάρτηση της εταιρείας στο X με -καλά το μαντέψατε- καρδούλες.

Και άλλοι χάρηκαν με αυτή την εξέλιξη.

Ο επικεφαλής της Microsoft που ελάχιστα 24ωρα πριν είχε προσλάβει τον Άλτμαν δήλωσε ότι η απόφαση για την επιστροφή της OpenAI σχεδόν στο προηγούμενο καθεστώς (αυτό που στη διπλωματία θα το ακούσετε να λένε, status quo ante) είναι ένα πρώτο σημαντικό βήμα για πιο σταθερή καλύτερα ενημερωμένη και αποτελεσματική διακυβέρνηση.

«Επιστροφή στην OpenAI και στο γράψιμο κώδικα από αυτό το βράδυ», έγραψε στο X ο πρώην πρόεδρος του Δ.Σ. της εταιρείας Γκρεγκ Μπρόκμαν.

Καλό επεισόδιο, θα μείνει στην Ιστορία…

Πρώτη δημοσίευση: 21.11.23 – Τελευταία ενημέρωση: 22.11.23

The post Το Game of Thrones και οι καρδούλες της OpenAI appeared first on 2045.gr.