Η Ελλάδα καίγεται από άκρη σε άκρη. Απίστευτη ζημιά για το Περιβάλλον και τη μετέπειτα ζωή μας. Για τον τουρισμό και την ελκυστικότητα της χώρας-προορισμού. Για τη Γεωργία και τις μικρές κοινωνίες που ζουν από τη φύση. Για την αίσθησή μας, για το τι αναπνέουμε, τις πιθανές πλημμύρες, και όσα μακάβρια μένουν πίσω.

Με έπιασε πικρία και άρχισα ασυναίσθητα να γκουγκλάρω πως θα είναι ο πλανήτης μας σε λίγα χρόνια. Έπεσα επάνω σε ένα website που συσχετίζει σημαντικά γεγονότα στη ζωή του παιδιού σου με την αύξηση της πλανητικής θερμοκρασίας (κάντε το εδώ, θα σας βάλει σε σκέψεις). Μετά βρήκα πως ακόμη και τα πιο αισιόδοξα σενάρια προβλέπουν αύξηση της θερμοκρασίας του πλανήτη κατά 2 (έως και 3!) βαθμούς.

Ενώ η παγκόσμια συμφωνία του Παρισιού βάζει στόχο να σταματήσουν κυβερνήσεις, εταιρίες, και λαοί την υπερθέρμανση του πλανήτη στους 2 βαθμούς, δυστυχώς, σύμφωνα με τα Ηνωμένα Έθνη και τους έγκυρους ερευνητές της CarbonBrief το 2030 θα έχουμε ξεπεράσει τους 3 βαθμούς με απίστευτες συνέπειες.

Μάλλον λέμε περισσότερα και κάνουμε λιγότερα

Η διακυβερνητική διάσκεψη για την κλιματική αλλαγή δείχνει ένα θερμό, σχεδόν αβάσταχτο μέλλον. Η υφήλιος θα υπερθερμαίνεται σταθερά. Οι ωκεανοί θα γίνονται ακόμη χειρότεροι, πιο όξινοι, θα εξαϋλώνονται σταδιακά και μέχρι και οι ύφαλοί τους θα αργοπεθαίνουν φυσικά. Η δίψα για νερό και τα εκατομμύρια ανθρώπων που θα βρεθούν εν μέσω ξηρασίας, καυσώνων και πυρκαγιών είναι μόνο μερικά από τα προβλήματα.  

Ολόκληρη η υφήλιος αντιμετωπίζει πλέον την αλλαγή του κλίματος και τις επιπτώσεις του ως μια πραγματική, εξελισσόμενη και έντονη κρίση. Οι αποδείξεις δεν είναι μόνο οι πυρκαγιές (σε 21 χώρες), αλλά τα απορρίμματα στους ωκεανούς, η μείωση χλωρίδας-πανίδας, η αφόρητη θερμοκρασία, η μειούμενη ποιότητα ζωής στις μεγαλουπόλεις, και η ρύπανση τεράστιων οικοσυστημάτων. Μόνο η ατμοσφαιρική ρύπανση πρέπει να αντιμετωπιστεί ως ζήτημα ανθρωπίνων δικαιωμάτων, γιατί προκαλεί 7.000.000 πρόωρους θανάτους ετησίως σε όλο τον κόσμο, μεταξύ των οποίων και 600.000 παιδιών.

Μου έκανε μεγάλη εντύπωση το άκουσμα του ποσού των $1 τρισεκατομμυρίων που έδωσε η κυβέρνηση Biden για τις εθνικές υποδομές αλλά, ακόμη μεγαλύτερη εντύπωση πως τα $150 δισεκατομμύρια αφορούν στη χρηματοδότηση περιβαλλοντικών δράσεων, καθαρής ενέργειας, ηλεκτροκίνησης και δράσεων για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής. Ποιές ενέργειες άραγε θα μειώσουν, για παράδειγμα, τις πυρκαγιές των ΗΠΑ ή τους 45 βαθμούς θερμοκρασίας που έχει φτάσει να έχει η Νότια Ευρώπη;

Επόμενος κίνδυνος για την Ελλάδα; η ερημοποίηση

Οι καταστροφικές φωτιές Αττικής, Εύβοιας, Ηλείας κ.α. δεν κατέκαψαν μόνο χιλιάδες στρέμματα γης, αλλά αποκάλυψαν ένα σοβαρότερο πρόβλημα. Ο Έλληνας φυσικός και ακαδημαϊκός Χρήστος Ζερεφός διαρκώς και μονότονα εξηγεί το φαινόμενο μείωσης της βροχής στη χώρα. Επιμένει δε για την έλλειψη σχεδίου και αναφέρει (διαβάστε την έκθεση της Επιτροπής Μελέτης της Κλιματικής Αλλαγής (ΕΜΕΚΑ), που έχει συστήσει η Τράπεζα της Ελλάδος) πως ο επόμενος κίνδυνος που θα αντιμετωπίσουμε είναι η ερημοποίηση, από την οποία κινδυνεύει το 50% των αγροτικών εκτάσεων της χώρας και μαζί οι πληθυσμοί που αναγκαστικά θα μετακινηθούν σε άλλες αγορές και περιοχές.

Η ερηµοποίηση είναι η προοδευτική απώλεια της γονιµότητας του εδάφους (η φύση γεννιέται από βράχους και οι φωτιές μας ξαναγυρνούν πάλι σε βράχους…) µέσω της καταστροφής της δοµής και της σύστασης του, η οποία δεν επιτρέπει γεωργία, ή την ύπαρξη βλάστησης µε ποικιλία ειδών! Αυτός είναι μόνο ένας από τους λόγους που η Ελληνική πολιτεία προσπαθεί να μειώσει το ποσοστό ταφής των (παλαιότερα ανεξέλεγκτων) αποβλήτων.

Έλεγα σε ένα φίλο, πως θα φτάσουμε στο σημείο να βλέπουμε και να αντιδρούμε θετικά σε διαφήμιση τουριστικού καταλύματος, που θα προβάλλει πως έχει δέντρα και σκιά εμπρός του….

Γιατί δεν ακούμε; Γιατί δεν κάνουμε αλλαγές;

Πηγαίνοντας στο 2045 και ελπίζοντας σε ένα καλύτερο μέλλον, όσο δυσοίωνο και αν μας φαίνεται κάποιες φορές, πρέπει να αλλάξουμε. Όλοι μας και όλα όσα κάναμε. Αλλά πρώτα πρέπει να ακούμε καθαρά, να νιώθουμε και μετά με σοβαρότητα να δρούμε.

Η Moody’s δύο φορές έχει δώσει “μέτρια αρνητική” βαθμολογία στο περιβαλλοντικό προφίλ της Ελλάδας. Η PwC προειδοποιούσε από το 2017-18 για τις ελλείψεις προληπτικής δασοπροστασίας, τις ατέλειες συστημάτων πρόληψης, και την οργάνωση των πόρων πυρόσβεσης στη χώρα. Η WWF συλλέγει διαρκώς δεδομένα τα οποία τρομάζουν: την τελευταία εικοσαετία, στην Ελλάδα εκδηλώνονται κάθε χρόνο περίπου 10.000 πυρκαγιές υπαίθρου και καίγονται κατά μέσο όρο 534.121 στρέμματα. Το μεγαλύτερο ποσοστό εξ αυτών οφείλεται σε ανθρώπινη αμέλεια.

Αλλά η ζωή συνεχίζεται: ξερά χόρτα, κλαδιά, μικρές δημόσιες και ιδιωτικές χωματερές απορριμμάτων, έλλειψη δεξαμενών νερού, πεταμένα τσιγάρα και εύφλεκτα υλικά στις πόλεις και στην ύπαιθρο. Η λίστα είναι μεγάλη: καταπατημένα δάση από επαύλεις και αυθαίρετα ελενίτ σπίτια για να έχουν οι ιδιοκτήτες όλων των κοινωνικοοικονομικών τάξεων τη σκιά του πεύκου, σπίτια 5 μέτρα χτισμένα από τη θάλασσα, αλλά και ο ερασιτέχνης τσοπάνης του χωριού που κατατρώει με τα προβατάκια την αναγέννηση των δασών!

Η λίστα γίνεται τριπλάσια σε έκταση, αν μπούμε στις άσχημες, βρώμικες και αφόρητες πόλεις μας σε όλη τη χώρα. Ενεργειακό μίγμα βασισμένο στα ορυκτά καύσιμα, γηραιός ρυπογόνος στόλος στις μεταφορές, υψηλά επίπεδα άντλησης γλυκών υδάτων, εντεινόμενες πιέσεις λειψυδρίας. Η έκθεση του ΟΟΣΑ 2020 για τις περιβαλλοντικές επιδόσεις της Ελλάδας δεν δείχνει αμέλεια!

Μάλλον κάνουμε εγκλήματα και κανείς δεν φαίνεται να έχει σχέδιο. Μόλις λίγες εβδομάδες μετά την καταστροφική πυρκαγιά δασικής έκτασης στα Γεράνεια Όρη που έκανε στάχτη 65.000 στρέμματα δάσους, μάθαμε (και αμέσως ξεχάσαμε) πως δεν έχουν γίνει προσλήψεις υπαλλήλων στις Δασικές Υπηρεσίες επί 17 χρόνια. Θα μου πείτε, ακόμη και αν γίνουν προσλήψεις, σύμφωνα με ποιο σχέδιο θα είμαστε έτοιμοι; Οι πυρκαγιές έκαψαν περισσότερα από 1.250.000 στρέμματα γης στην Ελλάδα (εκτίμηση Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών που επεξεργάστηκε εικόνες του δορυφόρου Sentinel-2) και εμείς συζητούμε την κομματική πλευρά των αποφάσεων…

Βιώσιμη ανάπτυξη από τις επιχειρήσεις

Οι επιχειρήσεις υποχρεώνονται από την κοινωνία, την εποχή, τις διεθνείς και Ευρωπαϊκές πολιτικές να υιοθετήσουν και να υλοποιήσουν πάρα πολλά σχέδια, δράσεις, και πολιτικές βιώσιμης ανάπτυξης βάσει των 17 παγκόσμιων στόχων βιώσιμης ανάπτυξης.

Πρέπει να αλλάξουν και να διακριθούν σε πολλούς τομείς: ασφάλεια τροφίμων, κατάργηση πλαστικών, σωστή διαχείριση απορριμμάτων για την κυκλική οικονομία, συνεισφορά στην κοινωνία, μείωση ενέργειας στην παραγωγή και της εκπομπής ρύπων μέσω της ηλεκτροκίνησης, ισότητα πρόσβασης στην εργασία, ασφάλεια και υγεία στους χώρους εργασίας, προστασία δικαιωμάτων καταναλωτή και όλα αυτά σχετικά γρήγορα.

Πρέπει να σκεφτούν πως θα μειώνουν κάθε μέρα το περιβαλλοντικό αποτύπωμά τους, όχι γενικά και αόριστα, ειδικά στις περιοχές όπου λειτουργούν. Να αποφασίσουν πως θα αλλάξουν σε πιο ποιοτικά και βιώσιμα προϊοντικά υλικά, ενώ οι υπηρεσίες πως θα γίνουν πιο ασφαλείς, γρήγορες και ψηφιακές. Να είναι οι εταιρίες μας ηθικές και διαφανείς σε κάθε λειτουργία και προϊόν που προσφέρουν στο κοινό.

Βιώσιμη ανάπτυξη στις πόλεις γίνεται;

Υπάρχει όμως ένα εμπόδιο. Η κλιματική κρίση δεν θα αντιμετωπιστεί, αν οι πόλεις μας, και η συμπεριφορά μας δεν αλλάξει ριζικά. Οι αμήχανοι Δήμαρχοι δεν μπορούν να έχουν πρακτικό και μετρήσιμο σχέδιο βιώσιμης ανάπτυξης. Είναι μονίμως ζαλισμένοι με ένα τεχνικό πρόγραμμα έργων (βλ. λακκούβες), ένα πολιτιστικό πρόγραμμα καλοκαιρινών δράσεων, την αποκομιδή απορριμμάτων (που μετράει στο μάτι του ψηφοφόρου) και τις μικροεπιδιορθώσεις των τοπικών σχολείων.

Ποιος να τους πει πως η βιώσιμη ανάπτυξη είναι τα δίκτυα επικοινωνίας και οι ψηφιακοί εργαζόμενοι; Πώς οι πεζόδρομοι και η κίνηση με ηλεκτρικά οχήματα μειώνουν τη ρύπανση και αυξάνουν την κινητικότητα και την κατανάλωση; Ποιά πάρκα θα επισκέπτεται το κοινό και ποιά θα είναι κλειστά για να αναγεννούν φύση; Ποιές ενέργειες θα αλλάξουν το κλίμα της πόλης τους σε συνδυασμό με το φυσικό περιβάλλον; Πώς θα γίνει πιο ελκυστικός προορισμός η πόλη τους με «πράσινα» στοιχεία; Ποιός να τους πει πως κάνοντας καλύτερη, οικονομικότερη, καθαρότερη τη ζωή των πολιτών το συνολικό αποτύπωμα είναι μακροχρόνια καλύτερο και οικονομικά συμφερότερο (με λιγότερα έξοδα και ρίσκα); Ποιός θα τους μάθει πως δεν τους θέλουμε να είναι παρατηρητές των πυρκαγιών στα ραδιόφωνα, αλλά να δημιουργούν συστήματα πρόληψης και μηχανισμούς ελέγχου με τεχνολογία;

Και τελευταίοι εμείς! Ναι, οι πολίτες. Ευθυνόμαστε σοβαρά και όπως έλεγε ο Λ. Κωνσταντάρας ως πολιτικός Μυαρογιαλούρος «να ακούσω μια φορά έναν Ελληνα να πει συγγνώμη, έφταιξα». Πρέπει πριν από καθετί άλλο να πούμε ένα συγγνώμη για την αδιαφορία και τις κακές πρακτικές μας.

Και μετά να κάνουμε πράξεις: στα οργανικά απόβλητα, στο πόσα αυτοκίνητα έχει κάθε σπίτι, στο τσιγάρο που πετάμε, στον εθελοντισμό μας και πάνω από όλα ποιους ψηφίζουμε τελικά σε τοπικό, περιφερειακό και εθνικό επίπεδο και τι απαιτούμε.

“Όλοι μας ξέρουμε πως χρειάζεται σχέδιο με στόχους και χρονικές δεσμεύσεις (όχι άλλα λόγια) και εφαρμογή της διεθνούς τεχνογνωσίας.  Αλλιώς θα περάσουμε ακόμη πιο δύσκολες στιγμές!”

Ώρα δράσης

Δεν θέλουμε άλλα παχιά λόγια, ούτε πολιτικές εξαγγελίες, ούτε συμβολικά βίντεο, ούτε ευαίσθητα κοινωνικά μηνύματα. Τώρα, μετά την τελευταία 5ετία (και όχι μόνο) της δυστυχώς …καμμένης Ελληνικής γης και των θερμοκρασιών επιπέδου ερήμου, θέλουμε πράξεις. Τα παιδιά μας θέλουν και αξίζουν πράξεις.

Άμεσες απαγορεύσεις δημόσιων και ιδιωτικών πρακτικών μόλυνσης (αέρα, θάλασσα, δρόμοι, υπηρεσίες). Διανοίξεις δρόμων πυροπροστασίας και ανάθεση της ευθύνης στις πόλεις. Απαγόρευση ελεύθερης βοσκής και άναρχης υπεραλίευσης. Οι (δήθεν) αμέλειες πρόκλησης πυρκαγιών να γίνουν κακουργήματα. Παντού υποχρεωτική η ηλεκτροκίνηση. Πράσινες ταράτσες και ενεργειακή απόδοση για να ζούμε καλύτερα στις πόλεις. Προμήθεια drones και καμερών ασφαλείας που θα παρακολουθούν 24/7 τους αμελείς, τους πυρομανείς και την ασφάλειά μας.

Περισσότερες ψηφιακές υπηρεσίες για να μην καίμε βενζίνη και το χρόνο μας. Περισσότερους τόνους καθαρών υλικών ανακύκλωσης για να επαναχρησιμοποιούνται στη βιομηχανία και τις συσκευασίες. Παραγωγή προϊόντων χωρίς ένταση πόρων.

Ναι, η λίστα είναι μεγάλη. Αλλά δεν έχουμε άλλο χρόνο για κουβέντες.

The post Και μετά τις πυρκαγιές; Μπορεί να αλλάξει κάτι; appeared first on 2045.gr.

Στον πρωτεύοντα ρόλο των επενδυτών για την ανάδειξη βιώσιμων προϊόντων ιδεών και τη στροφή των επιχειρήσεων προς την αειφορία δίνει έμφαση ο Αλβέρτος Ρεβάχ, επιχειρηματίας και ιδρυτής της Humble Holdings, μιας Private Equity επενδυτικής εταιρείας.

Μία στροφή που επέλεξε να κάνει και ο ίδιος από τα μέσα της προηγούμενης δεκαετίας και έπειτα, αφήνοντας τότε τα ηνία μιας από τις μεγαλύτερες εταιρείες εισαγωγής αλκοολούχων ποτών της χώρας μας και φορώντας «το μανδύα του πράσινου επενδυτή». Κυριολεκτικά! Άλλωστε το ενδιαφέρον του για τον πλανήτη, ως πολίτη του κόσμου, ήταν και αυτό που του έδωσε τη σπίθα για να στρέψει το ενδιαφέρον του προς την αειφορία.

«Το χρήμα κινεί τον κόσμο» υποστηρίζει ο κ. Ρεβάχ, υπογραμμίζοντας ότι η ροή περισσότερων κεφαλαίων προς πραγματικά καινοτόμες και πράσινες επιχειρήσεις είναι το απαραίτητο συστατικό, που θα επιταχύνει το ρυθμό υιοθέτησης βιώσιμων και φιλικών προς τον πλανήτη προϊόντων, λύσεων και υπηρεσιών. Χωρίς να παραβλέπει το κέρδος, στο οποίο πρέπει να αποσκοπεί κάθε επιχειρηματική προσπάθεια, ο κ. Ρεβάχ έρχεται να προσθέσει δύο ακόμα άξονες που οι εταιρείες θα πρέπει να δώσουν έμφαση: τον πλανήτη και τον άνθρωπο, τον εργαζόμενο.

Βιώσιμο είναι ένα προϊόν με αρνητικό περιβαλλοντικό αποτύπωμα

Στη συνέντευξη που μας παραχώρησε ο κ. Ρεβάχ σημειώνει ότι για την αντιστροφή της κλιματικής αλλαγής η βιωσιμότητα για τις επιχειρήσεις δεν θα πρέπει να ορίζεται με το μηδενικό περιβαλλοντικό αποτύπωμα, αλλά με το αρνητικό. «Βιώσιμο για εμένα δεν είναι ένα προϊόν που διατηρεί το status quo του προβλήματος» τονίζει χαρακτηριστικά.

Αυτή τη φιλοσοφία, την αρχή έχει περάσει και στην πράξη στις εταιρείες που συμμετέχει,  επενδύοντας σε περιβαλλοντολογικές δράσεις (Offsets), που αντιστρέφουν τις επιπτώσεις στο περιβάλλον κατά 110%.

Σημαντικό κομμάτι της επενδυτικής δραστηριότητας του κ. Ρεβάχ αφορά το πεδίο της μόδας και της τροφής, υποστηρίζοντας (άμεσα ή έμμεσα) νέες καινοτόμες επιχειρήσεις. Ιδιαίτερα για τον κλάδο της μόδας, που αποτελεί (αθόρυβα ίσως) έναν από τους μεγαλύτερους ρυπαντές του πλανήτη, ο κ. Ρεβάχ σημειώνει ότι είναι από τους τελευταίους που ξεκίνησαν την αλλαγή, η οποία ωστόσο είναι επιτακτική. «Αν δεν αλλάξει κάτι, το 2050 η βιομηχανία της μόδας θα εκπέμπει το 25% των επιτρεπτών ορίων των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα» αναφέρει χαρακτηριστικά.

Με τον κ. Ρεβάχ συζητήσαμε επίσης για το ρόλο του Internet στην ανεύρεση πηγών και δικτύων για ένα επιχειρηματία ή επενδυτή που θέλει να κάνει την αλλαγή προς την αειφορία, όπως επίσης και για τα κίνητρα που θα μπορούσαν να δώσουν τα κράτη για να στρέψουν το ενδιαφέρον των καταναλωτών προς πράσινα προϊόντα και λύσεις. Περισσότερα στο βίντεο που ακολουθεί.

* Ευχαριστούμε τη Blueground για την παραχώρηση του χώρου στον οποίο πραγματοποιήθηκαν τα γυρίσματα της συνέντευξης.

The post Οι επενδυτές θα οδηγήσουν τις επιχειρήσεις στην αειφορία (vid) appeared first on 2045.gr.

Τα τελευταία 15 χρόνια γιατροί και επιστήμονες έχουν ανακαλύψει πολλές βλαβερές επιπτώσεις που έχει η ατμοσφαιρική ρύπανση στην υγεία (ιδιαίτερα οι εκπομπές άνθρακα). Η λίστα είναι μεγάλη και περιλαμβάνει καρδιαγγειακά προβλήματα, καρκίνο στον πνεύμονα και νευρολογικές διαταραχές περιλαμβανομένου του Αλτσχάιμερ.

Για την ατμοσφαιρική ρύπανση στην Ελλάδα δεν έχουμε μακροπρόθεσμο σχεδιασμό αλλαγών και πρακτικά σχέδια εφαρμογής, παρά μόνο μελέτες , εδώ και εκεί, κάποιων Περιφερειών. Νομίζω πως είναι για όλες τις χώρες μια πρώτης τάξεως δικαιολογία να καθυστερούν δράσεις για την κλιματική αλλαγή, αφού σου λέει κάθε χώρα έχει διαφορετικές πηγές μόλυνσης.

Κάθε χρόνο εμφανίζεται η είδηση «προς νέο ρεκόρ οι εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα» και όλοι επιστρέφουμε στην κανονικότητα. Όμως οι επιστήμονες του Global Carbon Project λένε ξεκάθαρα πως κατά μέσο όρο ένας άνθρωπος ευθύνεται κάθε χρόνο για περίπου 4,8 τόνους εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα από την καύση ορυκτών καυσίμων.

Η πανδημία ανακουφίζει…

Βάσει μελετών που δημοσίευσε το Euronews (Μάιος 2020) οι εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα σε όλο τον κόσμο μειώθηκαν κατά 7% σε σύγκριση με το Α’ εξάμηνο 2019 εξαιτίας των περιοριστικών μέτρων για την αντιμετώπιση της πανδημίας Covid-19. Αλλά αυτή η (πρόσκαιρη) πτώση δεν μπορεί να διορθώσει την πολυετή καταστροφή που κάνουμε στο κλίμα.

Πόσο περισσότερο για την Ελλάδα, που ενώ η παγκόσμια κοινότητα πιέζει για «πράσινες λύσεις» εμείς ονειρευόμαστε άντληση υδρογονανθράκων, μπας και σώσουμε τα οικονομικά μας. Όμως ο Διεθνής Οργανισμός Ενέργειας αμφισβητεί τη σκοπιμότητα του προγράμματος ανάπτυξης υδρογονανθράκων στην Ελλάδα, την ίδια ώρα που εμείς -υποτίθεται- πολεμάμε τα πλαστικά καλαμάκια! Βλέπετε πόσο εύκολο είναι να έχεις agenda conflict, δηλαδή να μην ξέρεις που πας και με ποιο σχέδιο;

Η Ελλάδα χρειάζεται μια πράσινη ατζέντα. Τι πρέπει να γίνει;

Οι κυβερνήσεις διαχρονικά, επί 40 χρόνια, ασχολήθηκαν αποσπασματικά με το φαινόμενο, τις πηγές μόλυνσης, τη διαχείριση απορριμμάτων, τα καθαρά καύσιμα και βεβαίως περάσαμε όλες τις παλινωδίες για τις καθαρές πηγές ενέργειας. Πολιτικοί, όπως ο Αντώνης Τρίτσης και ο Στέφανος Μάνος, «πολέμησαν» το νέφος, πολύ μπροστά για την εποχή τους, αλλά από τότε ξεχάστηκε το θέμα.

Σήμερα στη χώρα μας κυριαρχεί ένας θόρυβος από ιαχές κατά των κακών ανεμογεννητριών, υπέρ των φωτοβολταϊκών (αν είναι επιδοτούμενα), αλλά πλάνο δεν έχουμε. Τα ηλεκτρικά αυτοκίνητα ακούγονται «too good to be true». Κομμάτια της πράσινης ατζέντας φαίνεται να κάνει μεγάλη προτεραιότητά του το Υπουργείο Περιβάλλοντος (απορρίμματα, πλαστικό, δάση), αλλά δεν αρκεί.

Η εκπομπή διοξειδίου του άνθρακα προκύπτει από πάρα πολλές ανθρώπινες δραστηριότητες και εξίσου βιομηχανίες/αγορές, που πρέπει όλες και όλοι να συντονιστούν σε μία κοινή προσπάθεια, αν θέλουμε να βοηθήσουμε την παγκόσμια προσπάθεια να αναστραφεί η κλιματική αλλαγή.

Η καρδιά του προβλήματος: ευθυνόμαστε όλοι μαζί

Η καρδιά του προβλήματος είναι η εξής: παράλληλα, πολλές βιομηχανίες εισφέρουν αρνητικά στη μόλυνση της ατμόσφαιρας. Για να οδηγηθούμε σε καθαρότερη εποχή, πρέπει όλοι αυτοί να κάνουν αλλαγές στο μοντέλο τους, επενδύοντας χρήμα, καινοτομία, ηθική.

Όταν η Burger King ανακοινώνει πως θα ταίζει λεμονόχορτο τις αγελάδες της, ώστε να εκλύουν λιγότερες εκπομπές διοξειδίου – από μόνη της δεν φτάνει. Γιατί πρέπει όλοι οι κτηνοτρόφοι να το εστερνιστούν και να ακολουθήσουν καλά παραδείγματα. Για να μην πάμε στο θέμα, πόσο κρέας καταναλώνουμε και πόσο πιέζουμε την παραγωγική διαδικασία, που μολύνει περισσότερο, απλά για να έχουμε όλα τα αγαθά μας στο supermarket.

Όλα συνδέονται μεταξύ τους και όλοι οι κλάδοι έχουν θέμα… Άρα, δεν μπορεί να «κυνηγάς» έναν επαγγελματικό χώρο, χωρίς να κάνεις κάθετες και οριζόντιες πολιτικές σε όλους. Η καμινάδα ενός παλιού εργοστασίου,οι εκπομπές των παλιών αυτοκινήτων που αποφεύγουν το ΚΤΕΟ, η καύση καλλιεργειών καρπών, τα χιλιάδες ταξί, η αύξηση βοσκοτόπων έναντι δασών, οι βιομηχανίες σιδήρου, η ένταση της αγροτικής παραγωγής με ντίζελ και βαριά μηχανήματα που δεν αντικαθίστανται από τεχνολογία. Οι ενεργοβόρες βιομηχανίες ευθύνονται κατά 73,2% για τις παγκόσμιες εκπομπές διοξειδίου άνθρακα.

Όλα συνδέονται ως ένα θέμα: κλιματική αλλαγή, gas emissions, μόλυνση

Πολλοί παγκόσμιοι ηγέτες και διεθνείς οργανισμοί χτυπούν το καμπάνακι εδώ και χρόνια, αλλά καμμία εθνική κυβέρνηση ή κοινωνία δεν νοιάζεται πολύ. Η κλιματική αλλαγή έχει γίνει ‘debate of hoaxes’ και οι υποστηρικτές ή οι κατακριτές της …απλά μας κάνουν να χάνουμε χρόνο, να μην καταλαβαίνουμε που βρίσκεται η αλήθεια, και άρα να αναβάλλονται οι ουσιαστικές δράσεις.

Με το που δούμε ένα βίντεο, όπως το παρακάτω, ή ντοκυμαντέρ παίρνουμε θέση βάσει προσωπικών προκαταλήψεων, χωρίς να μπαίνουμε στην ουσία. Ενώ το Leonardo DiCaprio Foundation χρηματοδοτεί 35 καινοτόμα projects για την προστασία οικοσυστημάτων και ειδών που τείνουν προς εξαφάνιση, εμείς μπορεί να μείνουμε στο επιφανειακό.

Είναι σίγουρο πως για να μειωθούν οι εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα, πρέπει χιλιάδες βιομηχανίες, εταιρίες και δημόσιοι οργανισμοί να κάνουν άμεσα «πράσινες αλλαγές». Αλλαγές που θα μειώσουν το αρνητικό αποτύπωμα, ώστε να μας αντέξει λίγο παραπάνω ο πλανήτης. Και επειδή όλα συνεισφέρουν σε αυτό το σχέδιο, όλα είναι άμεσες προτεραιότητες: χώροι πρασίνου, απαγόρευση εξορύξεων, καθαρισμοί πολεοδομικών ενοτήτων, καθαρά εργοστάσια, μείωση πλαστικών, πολιτική επιδότησης μόνο καθαρής ενέργειας.

“The surest path to safe streets and peaceful communities is not more police and prisons, but ecologically sounds economic development. And that same path can lift us to a new, green economy – one with the power to lift people out of poverty while respecting and repairing the environment. – Van Jones”

Αν δεν έχουμε ψάξει τις λύσεις, πως θα τις αναδείξουμε;

Η Ελλάδα είναι μια χώρα ακόμη, από τις πολλές, που λέει μεν πως θα ήθελε καθαρή ενέργεια, αλλά χρειάζεται πολλά χρόνια για να το πετύχει. Η δέσμευση της οικονομίας από τους υδρογονάνθρακες και την παραγωγή ή εισαγωγή ηλεκτρικής ενέργειας από μη-«πράσινες» πηγές κοστίζει πολύ αρνητικά στο μέλλον μας. Υπάρχουν καλά παραδείγματα σε όλη την Ευρώπη, αλλά είναι ακόμη λίγα.

Αν πριν από λίγα χρόνια μας έλεγε κάποιος, πως μπορούμε να παίρνουμε ηλεκτρική ενέργεια από τα φυτά, θα απαντούσαμε «ε, αυτά δεν γίνονται». Και όμως, από το 2017 η Bioo (πρώην Arkybne Tech) παράγει πρακτική καινοτομία δίνοντας στον κόσμο ηλεκτρισμό από τη φύση. Καλά το καταλάβατε, μια πολυεθνική ομάδα νέων που ενώθηκαν στη Βαρκελώνη …ονειρεύονται, ψάχνουν, δημιουργούν, και αλλάζουν τον κόσμο μας. Η τεχνολογία τους μετατρέπει τα φυτά σε διακόπτες και άρα φορτίζουμε συσκευές και όλα τα installations τους «ζωντανεύουν».

Άλλο ένα μάθημα για τη χώρα μας: Βαρκελώνη, η πόλη που διεκδικεί κάθε χρόνο 200 projects καινοτομίας και συγκεντρώνει ταλέντο, μυαλά και επιχειρήσεις που θέλουν να πάνε σε νέους δρόμους. Η Bioo είναι συγχρηματοδοτούμενη από το Horizon 2020 της Ευρωπαϊκής Ένωσης και εκτός από R&D κάνει εκπαίδευση στην ακαδημαϊκή κοινότητα και σε επιχειρήσεις.

Η εταιρεία οραματίζεται να αλλάξει τις πόλεις μας και να δίνει μοναδικές εμπειρίες από τα Installations που κάνει σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα. Φανταστείτε τα φυτά γύρω μας να ενεργοποιούν μουσική, φώτα, ακόμη και τις οθόνες που έχουμε σε ένα κατάστημα ή μία εκδήλωση.

Η Ελλάδα έχει μόνο να ωφεληθεί και να μάθει από διεθνείς συνεργασίες

Η Allseas Group είναι μία από τις μεγαλύτερες υπεράκτιες κατασκευαστικές εταιρείες υποθαλάσσιων «pipelaying» έργων στον κόσμο, λειτουργεί γερανούς, εξειδικευμένα πλοία, τα οποία σχεδιάστηκαν εσωτερικά. Ιδρύθηκε το 1985 με γραφεία στο Châtel Saint-Denis της Ελβετίας, και στη Χάγη της Ολλανδίας.

Φαντάζεστε, βαρύ «industrial service» με ιστορία και εξειδίκευση. Τι έκανε όμως την εταιρία, το Ιούλιο 2019, να εξαγοράσει τη μικρή (startup) εταιρία Bluerise, που είναι ειδικοί στην τεχνολογία Ocean Thermal Energy Conversion (OTEC); Λέγεται διαφοροποίηση, επέκταση σε νέες αγορές και κατανόηση των θεμάτων ενέργειας που απασχολούν την υφήλιο (άρα ευκαιρία ανάπτυξης σε νέο κλάδο). Γιατί η Bluerise ερευνούσε και ανάπτυξε την τεχνολογία OTEC εδώ και 9 χρόνια, σχεδιάζοντας συστήματα που χρησιμοποιούν τη φυσική διαφορά θερμοκρασίας στον ωκεανό μεταξύ κρύου νερού σε μεγάλα βάθη (5 ° C) και ζεστό επιφανειακό νερό (25 ° C) για την παραγωγή καθαρής ηλεκτρικής ενέργειας!

Απλώς η μικρή Bluerise που προσπαθούσε να κερδίσει proof-of-concept συμβόλαια, ανταγωνιζόταν μεγαθήρια όπως η Lockheed Martin, έκανε crowdfunding …μάλλον δεν είχε το δίκτυο, τη φήμη, και τα χρήματα να «κάνει scale». Θα βρείτε πολλά επεξηγηματικά βίντεο στο YouTube για το θέμα ενέργεια των ωκεανών (thermal power of oceans).

“A new era of ocean exploration can yield discoveries that will help inform everything from critical medical advances to sustainable forms of energy. Consider that AZT, an early treatment for HIV, is derived from a Caribbean reef sponge, or that a great deal of energy—from offshore wind, to OTEC (ocean thermal energy conservation), to wind and wave energy—is yet untapped in our oceans. Philippe Cousteau, Jr.”

Πώς μειώνουμε το αποτύπωμα της «κακής ενέργειας»;

Μέχρι σήμερα για να σκάψουμε ένα τούνελ, να ανοιχτεί ένα μικρό ορυχείο, για να ιχνηλατήσουμε μια σπηλιά, ή να ανακαλύψουμε πηγές έπρεπε πρώτα να προηγηθούν κάποιοι επαγγελματίες-ήρωες, μετά να έρθουν οι μπουλντόζες, να περάσουν σωλήνες, να δώσουν φως, να μπουν οι γεωλόγοι, και όλες αυτές οι στρατιές …να καίνε ενέργεια, καύσιμα, και προσωπικά να διακινδυνεύουν τη ζωή τους.

Η Σουηδική Inkonova μειώνει το αποτύπωμα ενέργειας, βοηθώντας μας να ανακαλύψουμε απρόσιτες  περιοχές και μη προσβάσιμα σημεία με τα drones της που χρησιμοποιούν 3D laser scan models, και real-time αποτύπωση. Έχουμε στο 1/5 του χρόνου, χωρίς κάψιμο καύσιμης ύλης, χωρίς κίνδυνο ζωών, ολογραφήματα απρόσιτων περιοχών.

Όλοι μαζί. Ή θα πετύχουμε, ή θα οριστικοποιήσουμε την καταστροφή

Η παγκόσμια θερμοκρασία ανεβαίνει ραγδαία. Κάποιοι ελπίζουν πως η ζήτηση πετρελαίου θα μειωθεί ραγδαία έως το 2050, αφού μειώνονται και τα κοιτάσματα. Η στροφή σε μια πράσινη οικονομία είναι αναγκαία. Αλλα οι βιομηχανίες είναι ανέτοιμες και φαίνεται πως δεν οδηγούνται σε αλλαγές με την καρδιά τους: αεροπορικές, εξορύξεις, μεταφορές, κτηνοτροφία, αστικός σχεδιασμός πόλεων.

Γιατί υπάρχει ένα ισχυρό συμφέρον, που δεν είναι συνομωσία, αλλά παντού τριγύρω μας: κανείς σε ολόκληρη την υφήλιο δεν θέλει να αλλάξει όσα και ό,τι έκανε στην καθημερινή του δραστηριότητα, να «ξεβολευτεί» ή να χάσει μέρος των εσόδων που είχε…

Γιατί η νέα οικονομία δεν απαιτεί μόνο να την ασπαστείς δημόσια (και απλά να λες τα ωραία τσιτάτα της), αλλά να επενδύσεις χρόνο, χρήμα, και ιδέες σε αυτή. Τόσο ο οδηγός της μεγαλούπολης, όσο και ο κτηνοτρόφος, ο πολιτικός και ο εργοστασιάρχης. ‘Η θα πετύχουμε όλοι μαζί σε αυτό, ή όλοι μαζί θα καταστρέψουμε σίγουρα τον πλανήτη μας.

The post Το περιβάλλον δεν αντέχει να μας περιμένει appeared first on 2045.gr.