Η περιοχή της Δυτικής Μακεδονίας με επίκεντρο τον άξονα Κοζάνη, Πτολεμαΐδα, Φλώρινα έχει πληρώσει ακριβό τίμημα για τον εξηλεκτρισμό και την εκβιομηχάνιση της χώρας, ίσως το ακριβότερο στη χώρα. Το περιβαλλοντικό κόστος είναι προφανές αν αναλογιστούμε την έκταση της γης που έχει ουσιαστικά μετατραπεί σε ένα ανοικτό πεδίο εξόρυξης λιγνίτη και το επίσης προφανές αλλά λιγότερο γνωστό είναι το τίμημα που καταβάλουν εργαζόμενοι και κάτοικοι με την επιβάρυνση της υγείας τους. Ένα κατατοπιστικό ρεπορτάζ του Guardian από το όχι και πολύ μακρινό 2018 περιγράφει με ακρίβεια την κατάσταση.

Η μετατροπή της περιοχής σε κέντρο παραγωγής ενέργειας με ανανεώσιμες πηγές μετά από πολλές ανακοινώσεις διαχρονικά από τις κυβερνήσεις των τελευταίων δύο δεκαετιών βρίσκεται σε εξέλιξη. Η ΔΕΗ λειτουργεί ήδη οκτώ εγκαταστάσεις φωτοβολταϊκών συνολικής εγκατεστημένης ισχύος 400 MW στην Πτολεμαΐδα. Όλες οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας (ΑΠΕ) της εταιρίας, τόσο στη Δυτ. Μακεδονία όσο και στην υπόλοιπη χώρα, κάλυψαν το 30% της συνολικής ενέργειας που παρήγαγε η ΔΕΗ το 2023 και η οποία ανήλθε σε 21 TWh (21 τεραβατώρες, δηλαδή 21 δισ. κιλοβατώρες). Άρα υπάρχει μια κάποια πρόοδος…

Ωστόσο, τα φωτοβολταϊκά (όπως και τα αιολικά πάρκα) βρίσκονται στο στόχαστρο μίας κριτικής που έχουμε συνηθίσει να βλέπουμε να εκτυλίσσεται στο προνομιακό πεδίο των κοινωνικών δικτύων. Φωτογραφία που εμφανίζει μέρος των φωτοβολταϊκών στα πρώην πεδία εξόρυξης λιγνίτη αναδημοσιεύεται στο Facebook με σχόλια ότι δεσμεύεται καλλιεργήσιμη γη και ότι στο τέλος «θα τρώμε φωτοβολταϊκά» αφού «θα πέσει πείνα».

Η αλήθεια είναι ότι οι διατάξεις που ισχύουν σήμερα, προβλέπουν ότι για τα αγροτεμάχια που έχουν χαρακτηριστεί ως υψηλής παραγωγικότητας επιτρέπεται η εγκατάσταση φωτοβολταϊκών συστημάτων ισχύος έως και ενός MW με την προϋπόθεση ότι δεν καλύπτεται άνω του 0,8% της συνολικής έκτασης.

Άνθρωποι που εργάζονται στον χώρο της ενέργειας σημειώνουν ότι αν αποφασίζαμε να καλύψουμε το σύνολο των ενεργειακών αναγκών της χώρας με φωτοβολταϊκά συστήματα (σ.σ. και είχαμε και τις απαιτούμενες δομές αποθήκευσης για τις νυχτερινές ώρες), θα δεσμεύαμε περίπου το 2% της συνολικής επικράτειας. Σε ευρωπαϊκό επίπεδο, η μετατροπή του 1% της διαθέσιμης έκτασης σε φωτοβολταϊκά πάρκα θα κάλυπτε τις ανάγκες της Ε.Ε. σε ηλεκτρική ενέργεια σύμφωνα με μελέτη του 2019.

Ωστόσο, σε πολλές περιοχές υπάρχει το φαινόμενο εκτάσεις (που προφανώς δεν εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής των νόμων και των υπουργικών αποφάσεων για τη γη υψηλής παραγωγικότητα) να «αφαιρούνται» από τον πρωτογενή τομέα και να δεσμεύονται για την εγκατάσταση φωτοβολταϊκών πάρκων. Με τα πολλαπλά προβλήματα που αντιμετωπίζουν πολλοί παραγωγοί ή/και ιδιοκτήτες γης, δεν είναι δύσκολο να φανταστούμε πόσο εύκολα θα νοικιάσουν τη γη τους σε έναν παραγωγό ενέργειας. Το αποτέλεσμα είναι να εκδηλώνονται τριβές σε τοπικό επίπεδο και επειδή ο λύκος στην αναμπουμπούλα χαίρεται, ένα μέρος των αντιδράσεων φαίνεται να το αξιοποιούν κέντρα που προωθούν την ενεργειακή εξάρτηση της χώρας (και της Ευρώπης συνολικά) από τρίτους.

Υπάρχει μια πιο… ειρηνική λύση που να ικανοποιεί και τους αγρότες και την ανάγκη για παραγωγή ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές;

Δεν υπάρχει δίλημμα «τρακτέρ ή πάνελ»

Ο όρος «αγροβολταϊκά συστήματα» δεν υποδηλώνει κάποια  νέα εξωτική τεχνολογία που χρησιμοποιεί τον πρωτογενή τομέα για την παραγωγή ενέργειας, αλλά μιλάει για τη σύγκλιση δύο διαφορετικών -και για κάποιους, απολύτως ξένων μεταξύ τους- κόσμων. 

Αντί να δεσμεύεται η γη αποκλειστικά για τη μία ή την άλλη δραστηριότητα γιατί να μη χρησιμοποιείται και για τις δύο; Μοιάζει με σολομώντεια λύση, έχει όμως αποτέλεσμα;

Ουσιαστικά έχουμε να κάνουμε με τη συνεγκατάσταση των καλλιεργειών με την παραγωγή ενέργειας από φωτοβολταϊκά συστήματα. Η πρόταση δεν περιορίζεται σε θεωρητικά σχήματα αλλά έχει να επιδείξει ήδη εφαρμογές καθώς  και μελέτες που καταγράφουν τα οφέλη. Η συμβίωση της φωτοβολταϊκής τεχνολογίας και της γεωργικής παραγωγής μπορεί να συμβάλει στην επίτευξη υψηλότερων αποδόσεων των καλλιεργειών μέσω της προστασίας τους από τη ζέστη  ή την ξηρασία, στην αποδοτικότερη παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας μέσω της ψύξης των φωτοβολταϊκών πλαισίων  και στη βελτίωση του περιβάλλοντος και της βιοποικιλότητας, αναφέρει σχετικό ενημερωτικό φυλλάδιο της επιστημονικής υπηρεσίας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.

Πάμε για λίγο στην απέναντι πλευρά του Ατλαντικού όπου τα πράγματα έχουν προχωρήσει λίγο.

Οι αρμόδιες υπηρεσίες στις ΗΠΑ έχουν καταγράψει 567 αγροβολταϊκές εγκαταστάσεις με εγκατεστημένη ισχύ 10 GW. Σε 35 από αυτές, η γη χρησιμοποιείται ταυτόχρονα και για καλλιέργειες, όμως σαφώς περισσότερες (418 για την ακρίβεια) είναι οι εγκαταστάσεις όπου μαζί με τα φωτοβολταϊκά φιλοξενούν κυψέλες (μελισσών).  Θα χρειαζόταν μόλις το 0,3% της γης των Ηνωμένων Πολιτειών για την εγκατάσταση φωτοβολταϊκών για την παραγωγή 1 TW ηλεκτρικής ενέργειας. Όπως παραδέχεται όμως το υπουργείο Ενέργειας της χώρας υπάρχει μία σύγκρουση μεταξύ φωτοβολταϊκών συστημάτων και αγροτικού τομέα «επειδή τα ίδια χαρακτηριστικά που καθιστούν τη γη κατάλληλη για την ηλιακή ενέργεια (άφθονος ήλιος, επίπεδη γη) είναι επίσης ελκυστικά για τη γεωργία». Άρα, τα αγροβολταϊκά συστήματα μπορούν να οδηγήσουν στην άμβλυνση των συγκρούσεων, καταργώντας στην πράξη το δίλημμα που θα κωδικοποιούσαμε με τη φράση «ή τρακτέρ ή πάνελ».

Επιστρέφουμε στην Ευρώπη που επιταχύνει την ανάπτυξη των ΑΠΕ σε μια προσπάθεια να μειώσει την εξάρτησή της τόσο από τα ορυκτά καύσιμα όσο και από τρίτες χώρες όπως είναι, για παράδειγμα, η Ρωσία. Η ΕΕ διαθέτει περίπου 170 εκατ. εκτάρια γεωργικής γης (σ.σ. ένα εκτάριο ισούται με 10 στρέμματα), εκ των οποίων τα 94 εκατ. εκτάρια είναι καλλιεργήσιμες εκτάσεις.

Οι αγροβολταϊκές εγκαταστάσεις στο 1% των καλλιεργήσιμων εκτάσεων της Ε.Ε. θα μπορούσαν να συνεισφέρουν 944 GW ηλεκτρικής ενέργειας καταλαμβάνοντας 950.000 εκτάρια (9,5 εκατ. στρέμματα) και να ενισχύσουν τις πιθανότητες επίτευξης των στόχων που έχουν τεθεί για την παραγωγή ενέργειας από ΑΠΕ στην Ένωση. Ωστόσο, η διαδρομή που πρέπει να καλυφθεί είναι τεράστια, καθώς οι ανωτέρω αριθμοί είναι θεωρητικοί. Στην πράξη δεν έχουν γίνει και πάρα πολλά.

Οι εξελίξεις στην Ευρώπη

«Οι Ευρωπαίοι ανησυχούν για την επισιτιστική και ενεργειακή τους ασφάλεια. Ανησυχούν όμως και για τις πιθανές επιπτώσεις στο περιβάλλον. Τα αγροβολταϊκά συστήματα μπορούν να μετριάσουν αυτές τις ανησυχίες. Βοηθούν στην προστασία των καλλιεργειών και στη σταθεροποίηση ή ακόμη και στην αύξηση των αποδόσεων. Η γεωργική δραστηριότητα αποτελεί πηγή φυσικής ψύξης που βελτιώνει την απόδοση των πάνελ. Έτσι, είναι όλοι κερδισμένοι!» δήλωσε η επίτροπος Ενέργειας Kadri Simson το 2022 κατά τα εγκαίνια μίας αγροβολταϊκής εγκατάστασης στο Brouchy στη βόρεια Γαλλία.

Η απόσταση από τα 10 GW που παράγεται ήδη στις αγροβολταϊκές εγκαταστάσεις στις Ηνωμένες Πολιτείες παραμένει μεγάλη, ωστόσο κάποιες χώρες φαίνεται ότι αντιλαμβάνονται τη δυναμική των αγροβολταϊκών συστημάτων. Το 2023 η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ενέκρινε  ένα ιταλικό πρόγραμμα ύψους 1,7 δισ. ευρώ για την ανάπτυξη αγροβολταϊκών συστημάτων στη γειτονική μας χώρα. Το πρόγραμμα, το οποίο χρηματοδοτείται εν μέρει από το Ταμείο Ανάκαμψης  και Ανθεκτικότητας, υποστηρίζει την εγκατάσταση φωτοβολταϊκών συστημάτων ισχύος 1,04 GW και με δυνατότητα παραγωγής τουλάχιστον 1.300 GWh ετησίως.  Η Ιταλία προκάλεσε κάποια ρίγη ανησυχίας στον κλάδο των φωτοβολταϊκών όταν τον περασμένο Μάιο απαγόρευσε την εγκατάσταση συστημάτων σε γη υψηλής παραγωγικότητας, ωστόσο εξαιρέθηκαν ρητά από το πεδίο των απαγορεύσεων οι αγροβολταϊκές εγκαταστάσεις που λαμβάνουν χρηματοδότηση από το Ταμείο Ανάκαμψης.

Καθώς η Ελλάδα αφήνει πίσω της το «βρώμικο μυστικό» του λιγνίτη, όπως ευφυώς έγραφε ο Guardian το 2018, είναι ίσως περισσότερο λογικό να αναζητηθούν λύσεις που αντί να ενισχύουν τις εντάσεις -που ρίχνουν νερό στον μύλο της ενεργειακής εξάρτησης από τρίτες χώρες- δημιουργούν πεδίο συνεργασίας. Λίγο δύσκολο ίσως σε μία χώρα που στον δημόσιο διάλογο τα τελευταία (αρκετά ) χρόνια κάνει ιδιαίτερα αισθητή την παρουσία της η λογική του «ή μαζί μας ή εναντίον μας» αλλά προτάσεις όπως τα αγροβολταϊκά συστήματα δείχνουν τον δρόμο σε μια άλλη προσέγγιση. Το θέμα είναι, φυσικά, αν θέλουμε αυτή την προσέγγιση…

The post Αγροβολταϊκά συστήματα ή όταν οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας συνάντησαν τη γεωργία appeared first on 2045.gr.

Κανείς δεν έφτασε πιο κοντά σε μια εύλογη απόδειξη για την ύπαρξη του Θεού ή στην οριστική απόρριψή της, από τον Ρόμπερτ Οπενχάιμερ. Αμέσως μετά τη δοκιμαστική έκρηξη Trinity ή ίσως λίγο πριν τη Χιροσίμα ή -πιο πιθανό- όταν βρέθηκε αντιμέτωπος με το πρώτο οπτικοακουστικό υλικό από το Ναγκασάκι, στο λαμπρό μυαλό του διευθυντή του Manhattan Project θα χωρούσε μία και μόνο σκέψη: στον πυρήνα ενός ατόμου, στον απειροελάχιστο χώρο ενός αόρατου στο μάτι στοιχειώδους σωματιδίου, κρύβεται τόση ενέργεια που μπορεί πράγματι να ανατινάξει ολόκληρες πόλεις. Να σβήσει μέσα σε μερικά δευτερόλεπτα γενιές ανθρώπων. 

Είναι μια συγκλονιστική διαπίστωση, η οποία με τη σειρά της μπορεί να περιορίσει σε μόλις δύο τα πιθανά συμπεράσματα για την οντολογία της ανθρωπότητας: 

Α. Ο Θεός σίγουρα υπάρχει κι έφτιαξε τη Γη σαν γιγάντιο escape room και η πυρηνική ενέργεια είναι η λύση του τελευταίου γρίφου – το κλειδί που θα απασφαλίσει την πόρτα της εξόδου και θα αποδράσουμε (με τον ένα ή με τον άλλο τρόπο) από τα δεσμά της θνητότητάς μας. 

Β. Ο Θεός σίγουρα δεν υπάρχει. Αν υπήρχε κι αν είχε έστω και λίγη θεία σοφία, δεν θα φύτευε στην εξίσωση της Γης μια τόσο καταστροφική πιθανότητα. Ή τουλάχιστον θα φρόντιζε να μην υποπέσει στη δική μας αντίληψη. 

Η προσωπικότητα του «πατέρα της ατομικής βόμβας» έχει αποτυπωθεί στην Ιστορία ως αινιγματική και παρεξηγημένη, οπότε δεν μπορούμε να είμαστε βέβαιοι για το αν το όπλο που επινόησε ενίσχυσε ή κλόνισε την πίστη του στον Θεό. Ο μετέπειτα βίος και κάποιες στιβαρά διατυπωμένες απόψεις του, όμως, μας πείθουν για το πρώτο. Δύο χρόνια μετά τις εκρήξεις θα παραδεχόταν στο αμερικανικό κογκρέσο ότι έχει «αίμα στα χέρια του» και ότι «ακόμα και με μια λογική τόσο ψυχρή που ούτε η χυδαιότητα ούτε το χιούμορ ούτε οι μεγαλοστομίες μπορούν να ακυρώσουν, είναι βέβαιο ότι οι Πυρηνικοί Φυσικοί έχουν γνωρίσει την αμαρτία. Κι αυτή είναι μια γνώση που δεν μπορούν να διαγράψουν». 

Γεννημένος στις ΗΠΑ και μεγαλωμένος σε εβραϊκή οικογένεια, ο Οπενχάιμερ επέλεξε ως ενήλικος να ακολουθήσει τον δρόμο του Ινδουισμού. Η φράση με την οποία ταυτίστηκε και η οποία συνοδεύει μέχρι σήμερα κάθε βιογραφική αναφορά σ’ εκείνον, είναι ένα απόσπασμα από το ιερό κείμενο της Μπαγκαβάντ-Γκίτα: «Σήμερα είμαι ο θάνατος, ο καταστροφέας των κόσμων». Σε μια από τις διασημότερες ομιλίες του σημείωσε ότι «κάθε φορά που αρνιόμαστε την ύπαρξη του Κακού μέσα μας, απανθρωπίζουμε τον εαυτό μας και του στερούμε όχι μόνο τη δυνατότητα να ελέγξει το δικό του πεπρωμένο, αλλά και κάθε πιθανότητα να διαχειριστεί το Κακό που ενυπάρχει στους άλλους».

Ο άνθρωπος που μετέτρεψε πρώτος την πυρηνική ενέργεια σε όπλο αφιερώθηκε μετά τον Β’ Παγκόσμιο στην εκστρατεία για την αποτροπή της διάδοσης των πυρηνικών όπλων και για τη λελογισμένη χρήση της πυρηνικής ενέργειας συνολικά. Και στην ουσία των επιχειρημάτων του υπήρχε πάντα ένα ηθικό ισοζύγιο. Στο δικό του μυαλό και στη δική του συνείδηση, η πυρηνική ενέργεια δεν μπορούσε να απαλλαγεί από το βάρος του Κακού και των Αμαρτημάτων που είχαν ήδη διαπραχθεί στ’ όνομά της. 

Σήμερα, η ανθρωπότητα είναι υποχρεωμένη να επανεξετάσει με πολύ καθαρό βλέμμα και με απολύτως καθαρή συνείδηση την πυρηνική ενέργεια. Η κλιματική αλλαγή καθιστά εγκληματική την εξάρτησή μας από τα ορυκτά καύσιμα, ενώ οι αναδιαμορφούμενες γεωπολιτικές ισορροπίες έχουν πυροδοτήσει την πιο σοβαρή διεθνή ενεργειακή κρίση των τελευταίων δεκαετιών. Μέσα σ’ αυτό το δυσοίωνο τοπίο, οι ανακοινώσεις που έγιναν τον περασμένο Δεκέμβρη από τους επιστήμονες του Εθνικού Εργαστηρίου Lawrence Livermore στην Καλιφόρνια, ακούστηκαν σαν τα καμπανάκια από το έλκηθρο του Άη-Βασίλη. 

Τα media του πλανήτη αναπαρήγαγαν αστραπιαία τον χαρμόσυνο απόηχό τους και σε διάστημα λίγων μόλις ωρών, αναγνώστες, θεατές, ακροατές και καταναλωτές περιεχομένου σε όλα τα μήκη και πλάτη της Γης, ενημερώθηκαν ότι στην Καλιφόρνια πραγματοποιήθηκε για πρώτη φορά μια αντίδραση πυρηνικής σύντηξης με αποτέλεσμα το καθαρό ενεργειακό κέρδος. 

Μια ενέργεια χωρίς παρενέργειες 

Για την επιστημονική κοινότητα, η πυρηνική σύντηξη είναι μαζί η φιλοσοφική λίθος και το Γκράαλ της εποχής μας: μια διαδικασία μέσω της οποίας μπορεί να παραχθεί άπειρη, καθαρή και ακίνδυνη ενέργεια. Είναι -χοντρικά- ο τρόπος με τον οποίο παράγει ενέργεια ο ήλιος κι εδώ και δεκαετίες, πυρηνικοί επιστήμονες σε όλον τον κόσμο προσπαθούν να τον «μιμηθούν» στα εργαστήριά τους, προκειμένου να μας απαλλάξουν από την εξάρτηση από οποιαδήποτε άλλη μορφή ενέργειας. 

“Η πυρηνική σύντηξη μπορεί όντως να αποτελέσει την καλύτερή μας πιθανότητα στην αναζήτηση νέων, καθαρότερων και ασφαλέστερων πηγών ενέργειας”

Οι Αμερικανοί του Lawrence Livermore ανακοίνωσαν ότι τα κατάφεραν – έκοψαν πρώτοι το νήμα σ’ αυτήν την κούρσα, το τέλος της οποίας μπορεί να αποτελέσει μια νέα αρχή για την ανθρωπότητα. Τι πραγματικά, όμως, σημαίνει αυτή η επιτυχία και πόσο κοντά είμαστε στην αξιοποίησή της για την ηλεκτροδότηση και τη θέρμανση πχ των σπιτιών μας; Μπορεί η πυρηνική σύντηξη να δώσει την οριστική λύση στο ενεργειακό πρόβλημα σε παγκόσμια κλίμακα; Η δρ. Κωνσταντίνα Μεργιά, διευθύντρια ερευνών του Εθνικού Κέντρου Έρευνας Φυσικών Επιστημών «Δημόκριτος», εκτιμά ότι -υπό προϋποθέσεις και σε βάθος χρόνου- η πυρηνική σύντηξη μπορεί όντως να αποτελέσει την καλύτερή μας πιθανότητα στην αναζήτηση νέων, καθαρότερων και ασφαλέστερων πηγών ενέργειας. 

«H πυρηνική σύντηξη», εξηγεί η κ. Μεργιά, «είναι η φυσική διαδικασία με την οποία ο ήλιος και τα αστέρια παράγουν την ενέργεια που εκπέμπουν. Σε αυτή τη διαδικασία πυρήνες ελαφρών ατόμων συνενώνονται για να δημιουργήσουν έναν βαρύτερο πυρήνα, απελευθερώνοντας μεγάλη ποσότητα ενέργειας». Όπως υπογραμμίζει, «η πυρηνική σύντηξη έχει όντως τη δυνατότητα να αποτελέσει μια καθαρή, ασφαλή και άφθονη πηγή ενέργειας για τις μελλοντικές γενιές. Καθαρή γιατί δεν παράγονται αέρια θερμοκηπίου, όπως διοξείδιο του άνθρακα. Ασφαλή γιατί δεν μπορεί να τεθεί εκτός ελέγχου με καταστροφικές συνέπειες. Και άφθονη γιατί απαιτεί μικρές ποσότητες καυσίμου, υδρογόνο και τα ισότοπά του τα οποία μπορούν να παραχθούν από το  θαλασσινό νερό ή από το λίθιο μέσω κλειστού κύκλου αντιδράσεων σύντηξης». 

Η ενέργεια που παράγεται στους πυρηνικούς σταθμούς του πλανήτη από τη δεκαετία του 1950 μέχρι και σήμερα, είναι προϊόν της σχάσης, του διαχωρισμού βαρέων πυρήνων όπως οι πυρήνες ουρανίου. Η σύντηξη είναι το αντίθετο της σχάσης: μια διαδικασία κατά την οποία πυρήνες ελαφρών ατόμων συνενώνονται, απελευθερώνοντας μεγάλη ποσότητα ενέργειας. Αέρια του θερμοκηπίου δεν εκλύονται σε καμία από τις δύο διαδικασίες, αλλά κατά τη σχάση παράγονται επικίνδυνα ραδιενεργά απόβλητα, η διαχείριση των οποίων έχει αποδειχθεί τεράστιο άχθος, αφού πρέπει να φυλάσσονται σε ασφαλείς εγκαταστάσεις για εκατομμύρια χρόνια. Όπως εξηγεί η κ. Μεργιά, στη σύντηξη δεν υφίσταται αυτό το πρόβλημα: «Tα ραδιενεργά απόβλητα είναι πολύ μικρού όγκου και πολύ μικρής ζωής. Επιπλέον, η αντίδραση της σύντηξης είναι εγγενώς ασφαλής, δηλαδή δεν μπορεί να τεθεί εκτός ελέγχου με αρνητικές συνέπειες για την ασφάλεια». 

“Πυρηνική σύντηξη: παράγει πολύ μικρού όγκου απόβλητα, η αντίδρασή της είναι ασφαλής και δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί για πυρηνικά όπλα”

Το τρίτο πλεονέκτημα της σύντηξης στον τομέα της ασφάλειας, είναι ότι δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την παραγωγή όπλων. Αν υποθέσουμε ότι ως ανθρωπότητα είμαστε στο κατώφλι μιας νέας πυρηνικής εποχής, μπορούμε να αισιοδοξούμε ότι αυτή δεν θα σκιάζεται μονίμως από οριακές ισορροπίες του τρόμου και την απειλή ενός πυρηνικού ολέθρου. Η σύντηξη υπόσχεται ότι στο μέλλον δεν θα υπάρξουν ούτε νέες Χιροσίμες ούτε νέα Τσέρνομπιλ. 

Επιπλέον, διατηρεί ζωντανή την ελπίδα για φθηνή και άφθονη ενέργεια για όλους. Χωρίς μονοπώλια, χωρίς εξαρτήσεις και χωρίς κάθε είδους εκβιασμούς από και προς τις αγορές, που δημιουργούν επίπλαστες κρίσεις. Αυτό, γιατί «για τη σύντηξη χρησιμοποιούνται ως καύσιμα ισότοπα του υδρογόνου, το δευτέριο και το τρίτιο. Το δευτέριο μπορεί να ληφθεί από το θαλασσινό νερό, ενώ το τρίτιο να παραχθεί από το λίθιο  μέσω ενός κλειστού κύκλου ανατροφοδότησης στον αντιδραστήρα σύντηξης. Επομένως, το καύσιμο είναι και άφθονο και μικρού κόστους». Το Υπουργείο Ενέργειας των ΗΠΑ, στη δική του ανακοίνωση μετά τις ανακοινώσεις του Ινστιτούτου Livermore, ανέφερε χαρακτηριστικά ότι ένα φλιτζάνι υδρογόνου αρκεί για να καλύψει τις ενεργειακές ανάγκες ενός νοικοκυριού για έναν αιώνα. 

Από το εργαστήριο στον θερμοσίφωνα 

Λόγω επικαιρότητας, αλλά κι επειδή πραγματικά σχετίζεται με κάτι που μας αφορά όλους άμεσα και πρακτικά, η επιτυχία του National Ignition Facility του Εθνικού Εργαστηρίου Lawrence Livermore σχολιάστηκε με ενθουσιασμό και συνοδεύτηκε από θριαμβευτικές προβλέψεις για την εφαρμογή της σύντηξης σε εμπορικές χρήσεις μεγάλης κλίμακας, στην παραγωγή ενέργειας που θα ηλεκτροδοτεί τα σπίτια μας, τις επιχειρήσεις, τα μέσα μεταφοράς. Στην πραγματικότητα, όμως, πρόκειται για μια εργαστηριακή επιτυχία. Σπουδαία αναμφίβολα, αλλά το βεληνεκές της είναι αυτό ενός επιστημονικού πειράματος. Όπως εξήγησε χαριτολογώντας ο Τζέρεμι Τσίτεντεν, διευθυντής του Κέντρου Μελετών Αδρανειακής Σύντηξης στο Imperial College του Λονδίνου, «η ενέργεια που έχει παραχθεί μέχρι σήμερα μέσω της πυρηνικής σύντηξης αρκεί για να ζεσταθούν περίπου 10 ηλεκτρικοί βραστήρες με νερό». 

Για να φτάσουμε να μιλάμε για βιομηχανική χρήση της ενέργειας που παράγεται από τη σύντηξη, θα πρέπει το ισοζύγιο της εξερχόμενης ενέργειας προς την εισερχόμενη κατά τη διαδικασία, να ξεπερνά το 1000% κι αυτό να συμβαίνει σε βάθος ενός ικανού χρονικού διαστήματος και όχι για μία στιγμή ή για μερικά δευτερόλεπτα που διαρκεί ένα πείραμα. Στην Εθνική Εγκατάσταση Ανάφλεξης του Lawrence Livermore, ένα σύστημα από 192 λέιζερ βομβάρδισε έναν κύλινδρο με παγωμένο υδρογόνο επί 100 περίπου τρισεκατομμυριοστά του δευτερολέπτου με ενέργεια 2,05 megajoule και η ροή νετρονίων που προκλήθηκε απελευθέρωσε ενέργεια 2,5 megajoule. Το θετικό ισοζύγιο, δηλαδή ήταν της τάξης του 120%. Πριν φτάσουμε να συζητάμε για μεγάλες μονάδες και σταθμούς ηλεκτροπαραγωγής, θα πρέπει αυτό το ποσοστό να δεκαπλασιαστεί και το κόστος της παραγωγής του να ελαττωθεί σημαντικά. Το γλαφυρό παράδειγμα εδώ δόθηκε από τους ίδιους τους φυσικούς του Livermore: «είναι μια διαφορά μεγέθους αντίστοιχη αυτής του ανάμματος ενός σπίρτου με την κατασκευής μιας τουρμπίνας αεροσκάφους». 

Επιπλέον, θα πρέπει να βρεθεί τρόπος η ενέργεια που παράγεται από τη σύντηξη να συλλέγεται και να μεταφέρεται ως ηλεκτρισμός στα δίκτυα ηλεκτροδότησης. Θα χρειαστούν δεκαετίες για να φτάσουμε μέχρι εκεί. Οι περισσότερες προβλέψεις τοποθετούν τον χρονικό ορίζοντα στο 2050, αλλά κάποιοι αισιοδοξούν ότι μετά τις πρόσφατες εξελίξεις -και με δεδομένο ότι στο εξής θα υπάρξει ενδιαφέρον για τη χρηματοδότηση των ερευνών και από ιδιωτικά κεφάλαια- ίσως δούμε κάποιες πρώτες δοκιμές μέσα στη δεκαετία του 2030. 

Πέρα απ’ όλα αυτά, θα χρειαστούν και τεράστιες επενδύσεις στις υποδομές, αφού οι υπάρχοντες σταθμοί παραγωγής πυρηνικής ενέργειας δεν είναι εύκολο να μετατραπούν σε σταθμούς σύντηξης. Όπως σημειώνει η Κωνσταντίνα Μεργιά, «Η παραγωγή ενέργειας μέσω σύντηξης απαιτεί την ανάπτυξη αντιδραστήρων εντελώς διαφορετικής λειτουργίας από αυτή των πυρηνικών εργοστασίων». 

Τα καλά νέα είναι ότι αυτήν τη στιγμή, όλες σχεδόν οι αναπτυγμένες χώρες αλλά και πολλές από τις αναπτυσσόμενες, επενδύουν στον συγκεκριμένο τομέα. Ήδη το 2022, τα ποσά που δαπανήθηκαν σε έρευνες για την πυρηνική σύντηξη ήταν τριπλάσια σε σχέση με τα αντίστοιχα του 2020. Πέρα από τις ΗΠΑ, σε προχωρημένο στάδιο βρίσκονται έργα παραγωγής σύντηξης τόσο στο Ηνωμένο Βασίλειο όσο και στην Ευρωπαϊκή Ένωση, ενώ τουλάχιστον 10 εταιρείες startup ανά τον κόσμο, εργάζονται για την επίλυση των τεχνολογικών και μηχανολογικών προβλημάτων που θέτει η σύντηξη κι έχουν ήδη ροή χρηματοδότησης. 

Στη Γαλλία κατασκευάζεται ο Διεθνής Θερμοπυρηνικός Πειραματικός Αντιδραστήρας (ITER), για τον οποίο συνεργάζονται 35 κράτη, μεταξύ των οποίων η Κίνα, οι ΗΠΑ, η Ρωσία, η Ινδία, η Ιαπωνία, η Νότια Κορέα και οι χώρες τη Ε.Ε., με την Ελλάδα να έχει ενεργό ρόλο. Στις εγκαταστάσεις του ITER, μάλιστα, δοκιμάζεται μια διαφορετική μέθοδος ενεργοποίησης του υδρογόνου σε σχέση με τα λέιζερ των Αμερικανών, η οποία επιτρέπει και πιο αισιόδοξες προβλέψεις για την εμπορική εκμετάλλευση της σύντηξης. 

Όπως αναλύει η δρ. Μεργιά, «οι επιστήμονες από τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης (συμπεριλαμβανομένων Ελλήνων Επιστημόνων από το Ερευνητικό Κέντρο Φυσικών Επιστημών “Δημόκριτος” καθώς και από Ελληνικά ΑΕΙ) έχουν υιοθετήσει μία διαφορετική επιστημονική προσέγγιση, η οποία είναι πιο ώριμη τεχνολογικά για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας μέσω σύντηξης. Η τεχνολογία αυτή στηρίζεται στη χρήση ισχυρών μαγνητικών πεδίων τα οποία παράγονται από υπεραγώγιμα υλικά (σύντηξη μαγνητικού περιορισμού)». 

Χάρη σ’ αυτήν την τεχνολογία, «ο πειραματικός αντιδραστήρας σύντηξης ITER, ισχύος 500 megawatts, θα παράγει 10 φορές περισσότερη ενέργεια από την ενέργεια που θα καταναλώνει. Επομένως θα αποδείξει ότι η παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας από τη σύντηξη είναι υλοποιήσιμη και χαμηλού κόστους». Ο αντιδραστήρας αναμένεται να λειτουργήσει σε αρχικό στάδιο το 2027 και θα τεθεί σε πλήρη λειτουργία το 2035. «Τα πειράματα που θα γίνουν», σημειώνει η Κωνσταντίνα Μεργιά, «αποσκοπούν στην κατανόηση της Φυσικής και στην ανάπτυξη τεχνολογιών ώστε να παραχθεί εμπορικά ηλεκτρική ενέργεια από τη σύντηξη. Ο Ευρωπαϊκός οδικός χάρτης για την εμπορική εκμετάλλευση της σύντηξης για παραγωγή ενέργειας προβλέπει ότι το 2050 θα κατασκευαστεί το πρώτο πιλοτικό εργοστάσιο παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας μέσω σύντηξης. Βέβαια το όλο εγχείρημα μπορεί να επιταχυνθεί αν δοθεί επαρκής χρηματοδότηση και οι καλύτεροι επιστήμονες συμμετάσχουν στην προσπάθεια». 

Η κ. Μεργιά τονίζει εμφατικά ότι στην Ελλάδα, εκτός από ερευνητικές δραστηριότητες στη σύντηξη γίνεται προσπάθεια, μέσω διδακτορικών διατριβών, για την εκπαίδευση νέων επιστημόνων, «ώστε να εξασφαλιστεί η μελλοντική συμμετοχή της χώρας στην παραγωγή ενέργειας από τη σύντηξη και στη λειτουργία εργοστασίων ηλεκτρικής παραγωγής από σύντηξη». Και βέβαια, εξυπακούεται ότι «η συμμετοχή της Ελληνικής βιομηχανίας και τεχνολογικών υποδομών στην ερευνητική προσπάθεια παραγωγής ενέργειας μέσω σύντηξης είναι άκρως επιθυμητή και θα επιφέρει σε αυτή άμεσα οφέλη μέσω Ευρωπαϊκής χρηματοδότησης και ανάληψη κατασκευών τόσο στο ITER όσο και σε μελλοντικούς αντιδραστήρες σύντηξης». Πιο συγκεκριμένα, οι ερευνητικές προσπάθειες των ελληνικών ομάδων «αναφέρονται στην Τεχνολογία και Φυσική Σύντηξης και στα υλικά που θα χρησιμοποιηθούν στον αντιδραστήρα σύντηξης», αλλά «η παραγωγή ενέργειας μέσω σύντηξης απαιτεί διεθνείς συνέργειες και συνεργασίες όπως αυτή για την κατασκευή του ΙΤΕR. Υπάρχει αρκετός δρόμος ακόμη να διανυθεί για να είμαστε σε θέση να μιλάμε για εθνικές υποδομές».  

Δύο αντίστροφες μετρήσεις 

Μέχρι πρόσφατα, η κοινοπραξία του ITER έμοιαζε να είναι η πιο προωθημένη πρωτοβουλία στην έρευνα για την πυρηνική σύντηξη, αλλά η ανακοίνωση του Lawrence Livermore ανέτρεψε κάπως τα δεδομένα. Το Bloomberg προέβλεψε ότι σύντομα ο αγγλοσαξωνικός κόσμος θα πάρει σαφές προβάδισμα στον συγκεκριμένο τομέα, ευνοούμενος τόσο από τις καθυστερήσεις που προκαλεί στην ανάπτυξη του ITER η διακρατική γραφειοκρατία, όσο και από τα ιδιωτικά κεφάλαια που αναμένεται να επενδυθούν στις ΗΠΑ, τον Καναδά και το Ηνωμένο Βασίλειο. Ήδη η καναδική General Fusion ανακοίνωσε ότι σχεδιάζει να έχει έτοιμο ένα εργοστάσιο παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας μέσω πυρηνικής σύντηξης στις αρχές της επόμενης δεκαετίας. Η αμερικανική Commonwealth Fusion Systems γνωστοποίησε ότι έχει συγκεντρώσει κεφάλαια για την κατασκευή σταθμού μέχρι το 2025(!), ο οποίος θα λειτουργεί με ενεργειακό ισοζύγιο της τάξης του 10/1. Στη Βρετανία, η First Light Fusion φιλοδοξεί ότι θα έχει στήσει πιλοτικό σταθμό παραγωγής 60 μεγαβάτ μέχρι το 2035. 

“Η πυρηνική σύντηξη υπόσχεται άφθονη καθαρή ενέργεια που θα επιτρέψει στην ανθρωπότητα να πάρει μια βαθιά ανάσα, αλλά μέχρι να συμβεί αυτό, η ανθρωπότητα θα πρέπει να βρει τρόπους να διατηρήσει τα πνευμόνια της ζωντανά”

Ο ανταγωνισμός αναμένεται να επισπεύσει τις εξελίξεις και -πρακτικά- το ρολόι για την πρώτη μονάδα παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας μέσω σύντηξης έχει αρχίσει να μετράει αντίστροφα, αλλά για αποτελέσματα και εφαρμογές μεγάλης κλίμακας θα χρειαστεί να περάσουν τουλάχιστον δύο δεκαετίες. Εν τω μεταξύ, ο χρόνος που έχουμε στη διάθεσή μας για να αναχαιτίσουμε την κλιματική αλλαγή και να αντιστρέψουμε τα δεδομένα σε σχέση με το φυσικό περιβάλλον, είναι πολύ περιορισμένος. «Η πυρηνική σύντηξη δεν πρόκειται να συμβάλει ουσιαστικά στον τομέα της κλιματικής κρίσης για τα επόμενα 20, ίσως και 30 χρόνια», προειδοποιεί ο Τζούλιο Φρίντμαν, πρώην επικεφαλής τεχνολόγος ενέργειας στο Lawrence Livermore και διευθυντής σήμερα της Carbon Direct. 

Εν τω μεταξύ, θα πρέπει να έχουμε ήδη επιτύχει σημαντική πρόοδο στη μείωση των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου και να έχουμε πιάσει τους πρώτους στόχους για τη βιωσιμότητα του πλανήτη. Η σύντηξη υπόσχεται άφθονη καθαρή ενέργεια που θα επιτρέψει στην ανθρωπότητα να πάρει μια βαθιά ανάσα, αλλά μέχρι να συμβεί αυτό, η ανθρωπότητα θα πρέπει να βρει τρόπους να διατηρήσει τα πνευμόνια της ζωντανά. Είμαστε υποχρεωμένοι να συνεχίσουμε να επενδύουμε στις εναλλακτικές πηγές ενέργειας, οι οποίες έτσι κι αλλιώς μπορούν να αξιοποιηθούν στο μέλλον ως συμπληρωματικές της σύντηξης. 

Η δρ. Κωνσταντίνα Μεργιά το θέτει ως εξής: «Οι εναλλακτικές πηγές ενέργειας όπως η αιολική και η ηλιακή δεν είναι σε θέση να καλύψουν τις όλο και αυξανόμενες ενεργειακές ανάγκες της ανθρωπότητας, αλλά πρέπει να αποτελούν μέρος του ενεργειακού μίγματος. Μπορούν και πρέπει να λειτουργήσουν παράλληλα με τη σύντηξη. Έτσι κι αλλιώς, τα σημερινά βεβαιωμένα πλανητικά αποθέματα σε ορυκτά καύσιμα αναμένεται να εξαντληθούν μέσα στα επόμενα 60 με 100 χρόνια. Αυτό σημαίνει ότι για τη διατήρηση της ενεργειακής βιωσιμότητας του ανθρώπινου είδους απαιτείται μια διαφορετική ενεργειακή λύση από εκείνη που εφαρμόζεται τα τελευταία εκατό τουλάχιστον χρόνια στον πλανήτη μας». Ακούγεται περίπου διαστροφικό το ότι η λύση αυτή είναι η πυρηνική ενέργεια, η ίδια που στη συνείδηση του Ρόμπερτ Οπενχάιμερ σπιλώθηκε με αμαρτίες που δεν γίνεται να διαγραφούν, αλλά ίσως η σύντηξη της δώσει την ευκαιρία να εξιλεωθεί μια για πάντα. 

The post Πυρηνική σύντηξη: Μύθοι και πραγματικότητες για τη φθηνή και άφθονη ενέργεια appeared first on 2045.gr.

Την περασμένη Πέμπτη 5 Μαΐου τα φώτα της δημοσιότητας στράφηκαν ξανά στην Αστυπάλαια όπου εξελίσσεται ένα σημαντικό παγκοσμίως project μετασχηματισμού του νησιού σε «πράσινο», «βιώσιμο» και «έξυπνο» με τη συμμετοχή της Ελληνικής Κυβέρνησης και του Ομίλου Volkswagen, στο υψηλότερο μάλιστα επίπεδο. Η ενεργή συμμετοχή του Πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη και του CEO της Volkswagen Herbert Diess είναι ένας ιδιαίτερα ισχυρός συμβολισμός.

Στην αρχική διακήρυξη του προγράμματος πριν έναν ακριβώς χρόνο είχαν τεθεί 4 βασικοί άξονες, για τον μετασχηματισμό της Αστυπάλαιας σε «πράσινο» νησί:

• Ηλεκτροκίνηση οχημάτων
• Έξυπνη κινητικότητα
• Φόρτιση και ενέργεια
• Αυτόνομη οδήγηση

Ο Πρωθυπουργός και ο Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου της Volkswagen επέστρεψαν στο νησί για τον ετήσιο απολογισμό και για να ανακοινώσουν τα επόμενα βήματα. Και του χρόνου τέτοιο καιρό, θα γίνει το ίδιο.

Τον Ιούνιο του 2021 το εγχείρημα ξεκίνησε με το κράτος να ανακοινώνει επιδότηση 40% για την αγορά οχήματος, πρόσθετη επιδότηση για απόσυρση και την Volkswagen να συνεισφέρει με εκπτώσεις αρκετά γενναίες ώστε η τελική τιμή απόκτησης ενός αυτοκινήτου να φτάνει ως και κάτω από το μισό της κανονικής του τιμής. Ενέργεια που αφορά τον πρώτο από τους 4 άξονες. Το αποτέλεσμα αυτής ήταν στο 12μηνο να αγοραστούν 8 ηλεκτρικά αυτοκίνητα και 4 e-scooters, ενώ αντικαταστάθηκαν και 7 κρατικά οχήματα (Αστυνομίας, Λιμενικού και Πολιτικής Αεροπορίας) με ηλεκτρικά. Ο στόχος για πλήρη εξηλεκτρισμό του στόλου οχημάτων του νησιού ως το 2025 παραμένει. Στον ίδιο άξονα εντάσσονται και οι έξι διπλοί φορτιστές, δωρεάν δημόσιας πρόσβασης, για την ώρα.

Που βρισκόμαστε;

Αυτά έγιναν τους πρώτους 12 μήνες. Και προετοιμάστηκε το έδαφος για τις εξελίξεις που ανακοινώθηκαν την περασμένη εβδομάδα και αφορούν το διάστημα Ιούνιος 2022 – Ιούνιος 2023, και τους υπόλοιπους άξονες: “Έξυπνη κινητικότητα” και “Φόρτιση και ενέργεια”.

Σε ό,τι έχει να κάνει με τον πυλώνα της Έξυπνης Κινητικότητας, ανακοινώθηκε η έναρξη πιλοτικής λειτουργίας της εφαρμογής astyMOVE, δηλαδή της υπηρεσίας astyGO όπως λέγεται στο νησί το car sharing με ηλεκτρικά οχήματα (αυτοκίνητα, scooters ή ποδήλατα). Και της υπηρεσίας AstyBUS, μιας μορφής on demand δημόσιας συγκοινωνίας χωρίς συγκεκριμένα δρομολόγια. Ο στόχος των παραπάνω είναι η κάλυψη των μεταφορικών αναγκών με λιγότερα οχήματα σε κίνηση. Χωρίς την ανάγκη ιδιοκτησίας οχήματος. Με αποτέλεσμα αποσυμφόρηση της κυκλοφορίας και χαμηλότερη περιβαλλοντική επιβάρυνση.

Σχετικά με τη φόρτιση και την ενέργεια, ανακοινώθηκε η έναρξη λειτουργίας φωτοβολταϊκού σταθμού που καλύπτει τις ανάγκες φόρτισης των ηλεκτρικών οχημάτων. Και η εκκίνηση της διαδικασίας προκήρυξης του διαγωνισμού για τη δημιουργία υβριδικού σταθμού παραγωγής ενέργειας από ΑΠΕ με δυνατότητα αποθήκευσης της ενέργειας σε μπαταρίες, ο οποίος μελλοντικά θα καλύψει τις ανάγκες του νησιού ως και κατά 80%.

Κάτι κινείται, αλλά δεν είναι αρκετό

Από τα παραπάνω βλέπουμε ότι όντως έχουν γίνει κάποια βήματα. Αλλά είναι μάλλον διστακτικά. Τα οχήματα που πουλήθηκαν είναι λίγα και ο ρυθμός αντικατάστασης των συμβατικής τεχνολογίας ΙΧ με ηλεκτρικά είναι χαμηλός. Από την άλλη, έχει νόημα να ζητάμε περισσότερα όταν το ρεύμα στο νησί παράγεται καίγοντας ντίζελ; Η έναρξη της λειτουργίας του φωτοβολταϊκού σταθμού που καλύπτει τις ανάγκες φόρτισης των δημόσιας τουλάχιστον χρήσης ηλεκτρικών οχημάτων είναι ένα πολύ μικρό βήμα για ένα νησί που θέλει να μηδενίσει το περιβαλλοντικό του αποτύπωμα. Και χρειάστηκε ένας χρόνος για να γίνει. Και αν αυτό που ακούσαμε την περασμένη βδομάδα είναι η έναρξη της διαδικασίας προκήρυξης του διαγωνισμού για τον υβριδικό σταθμό ενέργειας, προσέξτε, η έναρξη του διαγωνισμού, όχι η έναρξη κατασκευής του, καταλαβαίνει κανείς πόσο μακριά είμαστε από την υλοποίησή του. Ειδικά αν στην εξίσωση βάλουμε την πιθανότητα εκλογών στους επόμενους μήνες.

Η εφαρμογή είναι σε λειτουργία, μπορεί ήδη κανείς να την κατεβάσει. Ήδη οι πρώτοι τουρίστες στο νησί την έχουν χρησιμοποιήσει. Μένει να δούμε την επιτυχία της στο peak της τουριστικής κίνησης, αλλά ξέρουμε ότι είναι ήδη δοκιμασμένη στη Βαρκελώνη από την SEAT, για τις υπηρεσίες car και scooter sharing, σε μια πολύ μεγάλη βάση χρηστών. Οπότε λογικά από τεχνικής άποψης αυτό θα πάει καλά.

Αυτό που σίγουρα για την ώρα πάει καλά είναι η ζωή με ένα ηλεκτρικό αυτοκίνητο στην Αστυπάλαια. Οι αποστάσεις έτσι κι αλλιώς δεν είναι μεγάλες, ενώ με 12 δημόσιες πρίζες για 15 οχήματα, πρόβλημα φόρτισης δεν θα υπάρξει.

Αντιστάσεις στην τοπική κοινωνία και ευαίσθητες πολιτικές ισορροπίες

Ακούς τον ψίθυρο από τα πρώτα λεπτά που προσγειώνεσαι στο νησί. Οι κάτοικοι ακούν πολλά, αλλά δεν έχουν δει στην τσέπη τους άμεσο όφελος. Τουλάχιστον όχι στους τομείς που τους ενδιαφέρει. Και αυτό τους κάνει διστακτικούς. Η δυνατότητα αγοράς ενός ηλεκτρικού αυτοκινήτου στη μισή τιμή, αλλά όχι ενός αγροτικού pick-up, αυτό δηλαδή που είναι το εργαλείο της δουλειάς τους στη γεωργία και στην κτηνοτροφία, δεν τους λέει και πολλά.

Ακόμη και μέλη της κυβερνητικής αποστολής σε off the record συζητήσεις που είχαμε, παραδέχονται ότι οι ντόπιοι έχουν αντιστάσεις. Το γνωρίζουν ότι η προοπτική εγκατάστασης φωτοβολταϊκών πάρκων και κυρίως ανεμογεννητριών δεν είναι καθόλου δημοφιλής μεταξύ των κατοίκων. Στις ομιλίες τους, τόσο ο δήμαρχος όσο και ο Πρωθυπουργός ήταν πολύ προσεκτικοί με τις διατυπώσεις για το συγκεκριμένο θέμα. Ο κ. Νίκος Κομηνέας τόνισε πολλές φορές ότι η απόλυτη προτεραιότητα είναι να μην αλλοιωθεί ούτε κατ’ ελάχιστο το φυσικό περιβάλλον και ο παραδοσιακός χαρακτήρας του νησιού.

Αυτό μπορεί κανείς να υποθέσει ότι αφορά όχι μόνο το φυσικό περιβάλλον, αλλά και τη σύγκρουση συμφερόντων με συγκεκριμένους επαγγελματίες, όπως οι ενοικιάσεις αυτοκινήτων, τα ταξί και οι μεταφορές ανθρώπων προς και από το λιμάνι, το αεροδρόμιο και τα ξενοδοχεία. Μπορούν, ως ένα βαθμό να ενταχθούν στα νέα προγράμματα έξυπνης μετακίνησης. Αλλά το έσοδό και ο τρόπος εργασίας τους όπως και να έχει διαταράσσεται.

Ο κ. Κυριάκος Μητσοτάκης από το δικό του υψηλότατο επίπεδο, με ιδιαίτερη έμφαση και με ύφος που ήταν ένα ξεκάθαρο κλείσιμο του ματιού στους αντιρρησίες, τουλάχιστον έτσι έγινε αντιληπτό στο ακροατήριο εντός του οποίου ζήσαμε την ομιλία του, τόνισε ότι θα είναι μόνο μία η ανεμογεννήτρια του υβριδικού σταθμού παραγωγής και αποθήκευσης ηλεκτρικής ενέργειας. Η ανάγκη να προστεθεί μια τέτοια διευκρίνιση στον λόγο του Πρωθυπουργού, ερμηνεύεται σαν μια προσπάθεια να επιτευχθεί ένα soft landing για την ανεμογεννήτρια. Στο ίδιο πλαίσιο, τουλάχιστον στα δικά μας μάτια, εντάσσεται και η τελευταία κίνηση του Πρωθυπουργού πριν αποχωρήσει για το αεροδρόμιο. Αφού είχε ουσιαστικά κλείσει η ομιλία και επισήμως είχε ολοκληρωθεί το event, επέστρεψε στο μικρόφωνο για να παραδεχτεί ότι η αύξηση των αντικειμενικών αξιών που μεταφράστηκε και σε αύξηση του ΕΝΦΙΑ για τους κατοίκους της Αστυπάλαιας είναι μια αδικία η οποία θα διορθωθεί. Και ήταν αυτή η στιγμή που εισέπραξε το θερμότερο χειροκρότημα, από οποιαδήποτε άλλη ανακοίνωση μέχρι εκείνη τη στιγμή που αφορούσε την ηλεκτροκίνηση, το project Πράσινο Νησί ή το πρόγραμμα Κινούμαι Ηλεκτρικά.

Ποια είναι η πραγματική αξία αυτού που συμβαίνει στην Αστυπάλαια;

Για την κοινωνία, αυτό που συμβαίνει στην Αστυπάλαια είναι μια γενική πρόβα για τη ζωή στο μέλλον. Σε ένα οικοσύστημα πλήρως βιώσιμο, με μεταφορές μηδενικών εκπομπών ρύπων, με έξυπνες ψηφιακές υπηρεσίες διαμοιρασμού οχημάτων και on demand δημόσιες συγκοινωνίες. Μια μελέτη σε συνθήκες απολύτως πραγματικές, αλλά σε ένα ελεγχόμενο περιβάλλον ως προς τον πληθυσμό και το οδικό δίκτυο, με τη συμμετοχή και του Πανεπιστημίου Αιγαίου.

Το σημαντικό λοιπόν στην Αστυπάλαια δεν είναι οι πωλήσεις αυτοκινήτων ούτε κάποιας μορφής άμεσο οικονομικό όφελος. Είναι η καταγραφή του πώς όλα αυτά τα φουτουριστικά μοντέλα υιοθετούνται από τους απλούς πολίτες, πώς η τεχνολογία αλλάζει τη ζωή τους στην πράξη, με ό,τι θετικό και όποια προβλήματα αυτό συνεπάγεται.

Υπάρχει βέβαια και εδώ ένα ερωτηματικό. Οι πολίτες της Αστυπάλαιας που συμμετέχουν ενεργά σε αυτή τη μελέτη, στην καθημερινότητά τους, δουλεύουν για εμάς. Για τους κατοίκους των μεγαλουπόλεων, για τις οποίες πρωτίστως προορίζονται αυτά τα προηγμένα μοντέλα μετακίνησης. Αλλά τα χαρακτηριστικά αυτού του κοινού πόσο κοντά είναι σε μόρφωση, οικονομική δυνατότητα, μέσο όρο ηλικίας και κυρίως τρόπο ζωής σε σχέση με τους κατοίκους μιας μεγαλούπολης σαν την Αθήνα; Οι κάτοικοι του νησιού δεν βιώνουν όλα αυτά τα προβλήματα που κάνουν επιτακτική την ανάγκη αποσυμφόρησης της κυκλοφορίας και περιορισμού της περιβαλλοντικής επιβάρυνσης. Ίσως αυτό να δικαιολογεί και τις αυξημένες αντιστάσεις τους στις αλλαγές. Μια σκέψη λέει ότι αν τα οφέλη γίνουν κατανοητά και η πρόοδος επιτευχθεί εκεί, τα αστικά κέντρα θα υιοθετήσουν ακόμη ευκολότερα την αλλαγή. Μια άλλη, ότι απλά το δείγμα δεν είναι χαρακτηριστικό. Το μέλλον θα κρίνει.

Το ελληνικό δημόσιο δεν θα επωφεληθεί από χιλιάδες θέσεις εργασίες όπως θα γινόταν με τη δημιουργία μιας μονάδας παραγωγής, για παράδειγμα. Ούτε η Volkswagen θα κερδίσει πουλώντας χιλιάδες αυτοκίνητα. Είναι λοιπόν μια μικρή ως προς το οικονομικό μέγεθος επένδυση με πολύ μεγάλο επικοινωνιακό και κοινωνικό αντίκτυπο.

Αλλά και ένα στοίχημα που δεν πρέπει να χαθεί. Όχι μόνο για τον τομέα της μετακίνησης και των μεταφορών, αυτό είναι μόλις το πρώτο βήμα. Αλλά για τη μετάβασή μας σε ένα πιο βιώσιμο και φιλικό προς το περιβάλλον τρόπο ζωής. Ιδιαίτερα για τα νησιά μας. Η εξάρτηση της Αστυπάλαιας, της Ικαρίας, της Τήνου, της Σαντορίνης, της Σερίφου και πολλών άλλων νησιών από τα ορυκτά καύσιμα, από τις παραδοσιακές μορφές ενέργειας, δεν είναι βιώσιμη. Το μαρτυρούν τα τακτικά blackout στα νησιά την καλοκαιρινή περίοδο. Οι τιμές του πετρελαίου που για την ώρα δεν μοιάζουν να διορθώνουν προς τα κάτω και ανεβάζουν το κόστος της καθημερινότητας σε δυσθεώρητα επίπεδα. Για τις ευάλωτες κοινότητες αυτών των περιοχών, που παραμένουν και το χειμώνα στα νησιά. Αλλά και για το κράτος που η διατήρηση του ίδιου μοντέλου ενέργειας καθίσταται ασύμφορη.

Είναι προφανής λοιπόν η ανάγκη ότι κάτι πρέπει να αλλάξει και η στροφή προς τις ΑΠΕ μοιάζει (και είναι) μονόδρομος. Άλλη εναλλακτική δεν έχουμε.

Για τη χώρα το project-στοίχημα της Αστυπάλαιας είναι μια εξαιρετική ευκαιρία για εξωστρέφεια. Για να δείξει ότι είναι μέσα στα πράγματα. Το έργο τοποθετεί την Ελλάδα μεταξύ των πρωτοπόρων παγκοσμίως τόσο στην καινοτομία όσο και στην ανάπτυξη περιβαλλοντικής συνείδησης, ενώ παρουσιάστηκε ως πρότυπο στη διάσκεψη Κορυφής του ΟΗΕ για την Κλιματική Αλλαγή στη Γλασκόβη (COP26) τον Νοέμβριο του 2021.

«Αυτά τα οποία γίνονται εδώ δεν γίνονται σε πολλά μέρη του κόσμου. Είμαστε στην πρωτοπορία σήμερα της καινοτομίας και της τεχνολογίας. Για το πώς μπορούμε να υιοθετήσουμε έξυπνα συστήματα μετακινήσεων, για το πώς μπορούμε και πρέπει να προσαρμόσουμε το κανονιστικό μας πλαίσιο και πώς τελικά αυτή η καινοτόμος τεχνολογία η οποία ξεκινάει αλλά δεν τελειώνει με την ηλεκτροκίνηση μπορεί να γίνει ένας μοχλός για μια καλύτερη καθημερινότητα», τονίζει ο Πρωθυπουργός σε συνέντευξη που παραχώρησε στο Reuters στο περιθώριο της επίσκεψής του στην Αστυπάλαια. Και είναι ακριβώς έτσι.

*Το κείμενο δημοσιεύτηκε αρχικά στο gocar.gr

The post Δεν είναι όλα ρόδινα στην Αστυπάλαια. Τι πραγματικά συμβαίνει στο «Έξυπνο κ’ Βιώσιμο Νησί»; appeared first on 2045.gr.

Αντιμετωπίζετε συχνά το φαινόμενο της διακοπής του ηλεκτρικού ρεύματος στο σπίτι ή το εξοχικό σας; Είστε φίλος του camping στην ύπαιθρο ή κάποια παραλία στις μικρές ή μεγάλες αποδράσεις σας από την καθημερινότητα; Χρησιμοποιείτε μήπως τροχόσπιτο στις καλοκαιρινές διακοπές σας; Αν απαντήσατε ναι σε ένα ή περισσότερα από τα παραπάνω ερωτήματα τότε μάλλον θα έχετε σκεφθεί (αν δεν έχετε αποκτήσει ήδη) και το ενδεχόμενο αγοράς μιας γεννήτριας.

Τώρα έχετε μια ακόμα καλύτερη επιλογή. Άλλωστε, μπορεί η γεννήτρια να έδινε λύση στο βασικό πρόβλημα που αντιμετωπίζατε, αλλά γεννούσε και μια σειρά άλλων,  που δημιουργούσαν δεύτερες σκέψεις για το αν θα τη θέσετε σε λειτουργία. Τεράστιος όγκος, που δημιουργούσε πρόβλημα στη μεταφορά της, αδύνατη η χρήση σε κλειστό χώρο, ανυπόφορος θόρυβος και αποπνικτική ατμόσφαιρα, συνθήκες που δεν μπορούσατε να υποστείτε για παραπάνω από μερικά λεπτά και βέβαια απαραίτητη η χρήση καυσίμου (αερίου ή πετρελαίου) που στις σημερινές συνθήκες μάλλον καθιστά ασύμφορη τη χρήση της. Προσθέστε στα παραπάνω και την περιβαλλοντική επιβάρυνση.

Πείτε αντίο λοιπόν στις κλασσικές γεννήτριες και υποδεχθείτε τους φορητούς σταθμούς ενέργειας της EcoFlow. Την εταιρεία που ιδρύθηκε μόλις το 2016, αλλά προσφέρει ήδη μια ευρεία γκάμα ενεργειακών λύσεων για κάθε ανάγκη, φιλικών προς το περιβάλλον, τα οποία διατίθενται σε περισσότερες από 85 χώρες σε όλο τον κόσμο. Σ’ αυτές προστέθηκε πρόσφατα και η Ελλάδα, μέσω της συνεργασίας με την Info Quest Technologies, προσφέροντας την ευχέρεια στους Έλληνες καταναλωτές να γνωρίσουν τα καινοτόμα προϊόντα της EcoFlow, που έχουν συγκεντρώσει αρκετά βραβεία και διακρίσεις από διεθνή Μέσα και πιστοποιημένους φορείς.

Δύο σειρές προϊόντων: EcoFlow River και EcoFlow Delta

Είπαμε προηγουμένως ότι το εύρος των φορητών σταθμών ενέργειας της EcoFlow έρχεται να καλύψει κάθε ανάγκη, γι’ αυτό και η εταιρεία έχει χωρίσει σε δύο μεγάλες κατηγορίες τις προτάσεις της. Η σειρά EcoFlow River δίνει έμφαση στην φορητότητα και αποτελεί ιδανική πρόταση για εκείνους που χρειάζονται ενέργεια σε κάποια εξόρμησή τους: στο camping σε μια απομονωμένη παραλία της Νότιας Εύβοιας ή δίπλα στη Νέδα. Τέσσερις επιλογές, τα River, River mini, River Max και River Pro έρχονται να προσφέρουν χωρητικότητα από 210 Wh έως και 720 Wh, με το μέγιστο τους βάρος να φθάνει μέχρι τα 7,7 κιλά και όλα εξοπλισμένα με μια ειδική λαβή, έτσι ώστε να μπορείτε να τη μεταφέρετε όπου θέλετε και να φορτίζετε όλες τις συσκευές που έχετε μαζί σας: τα smartphones ή τα φορητά ηχεία, το laptop ή ακόμα και κάποια καφετιέρα, καλύπτοντας ταυτόχρονα τις ανάγκες πολλαπλών συσκευών, χάρη στις υποδοχές τυπικής πρίζας, USB-A αλλά και USB-C, ανάλογα με το μοντέλο που έχετε στην κατοχή σας.

Αν η φορητότητα είναι το ένα ανταγωνιστικό πλεονέκτημα της συγκεκριμένης σειράς, το δεύτερο είναι η ταχύτατη φόρτιση χάρη στην πατενταρισμένη τεχνολογία X-Stream, που υπόσχεται ροή ενέργειας με εντυπωσιακό ρυθμό.

Ωραία όλα αυτά θα πείτε, αλλά εύλογα θα αναρωτιέστε που θα φορτίσετε το EcoFlow που αποκτήσατε σε περίπτωση που η χωρητικότητά του δεν σας φθάσει. Με τρεις εύκολους τρόπους θα σας απαντήσουμε: μέσω μιας κλασικής πρίζας, του φορτιστή του αυτοκινήτου σας ή ακόμα ενός ηλιακού πάνελ, που επίσης προσφέρει η EcoFlow.

Επιπρόσθετα, αν επιλέξετε το River Max, η αρθρωτή κατασκευή του σας επιτρέπει δυνατότητα επιλογής χωρητικότητας μεταξύ 288 Wh και 576 Wh, ενώ για οποιοδήποτε μοντέλο μπορείτε να αποκτήσετε μια επιπλέον μπαταρία για να έχετε πάντα μαζί σας την ενέργεια που χρειάζεστε.

Αν η σειρά River απευθύνεται σε ανάγκες μικρής διάρκειας εξορμήσεων, η σειρά EcoFlow Delta έρχεται να καλύψει τις ανάγκες επαγγελματιών ή ακόμα και ολόκληρων νοικοκυριών σε μια κατάσταση έκτακτης ανάγκης. Και η συγκεκριμένη σειρά απαρτίζεται από τέσσερα μοντέλα (Delta, Delta mini, Delta Max και Delta Pro), με την ισχύ τους να κυμαίνεται μεταξύ 882 Wh και 3600 Wh, ενώ βέβαια μια extra μπαταρία μπορεί εκτοξεύσει τη χωρητικότητα σε πολύ μεγαλύτερα νούμερα.

Πέρα από τις φορητές συσκευές μας, η σειρά Delta μπορεί να καλύψει τις ανάγκες φόρτισης βασικών οικιακών συσκευών, όπως ψυγεία και πλυντήρια, μέχρι τη φόρτιση ενός ηλεκτρικού αυτοκινήτου. Επιπρόσθετα μπορείτε να χρησιμοποιήσετε τα EcoFlow Delta με ενεργοβόρα εργαλεία, όπως τα κομπρεσέρ ή ακόμα και με εξωτερικές δραστηριότητες, όπως ο φωτισμός και ο ήχος ενός μεγάλου χώρου. Πόσο μεγάλου; Η EcoFlow προσφέρει τη δυνατότητα να συνδυάσετε έως και 25 σταθμούς EcoFlow Delta, που διευρύνει τα όρια πέρα από κάθε φαντασία. Με λίγα λόγια, τα ExoFlow Delta το ιδανικό back up για τη λειτουργία του σπιτιού ή οποιουδήποτε άλλου χώρου.

Τα τέσσερα μοντέλα EcoFlow Delta, όπως και εκείνα της River, υπόσχoνται και ταχύτατο γέμισμα της δικής τους μπαταρίας, σε ποσοστό 0-80% μέσα σε λιγότερο από μία ώρα.

Τα ηλιακά πάνελ EcoFlow προσφέρουν μια ολοκληρωμένη, «πράσινη» λύση

Όπως αναφέραμε και προηγουμένως, η φόρτιση των σταθμών EcoFlow γίνεται με τρεις τρόπους, όμως αν θέλετε μια πλήρως πράσινη λύση η εταιρεία προσφέρει την ευχέρεια απόκτησης και των δικών της ηλιακών πάνελς.

Τρία μοντέλα, από 110W έως 400 W, προσφέρουν εξαιρετική αποδοτικότητα, δυνατότητα χρήσης κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες, αφού φέρουν πιστοποίηση ανθεκτικότητας στο νερό και τη σκόνη (IP67 και ΙΡ68) και μεγάλη διάρκεια ζωής. Το μονοκρυσταλλικό πάνελ των 110W έρχεται με θήκη προστασίας που γίνεται και βάση, το πάνελ των 160W είναι η χρυσή τομή μεταξύ ισχύος και φορητότητας (έχει βάρος 7 κιλά), ενώ στο πάνελ των 400W η προστατευτική θήκη μετατρέπεται σε βάση με δυνατότητα περιστροφής έως και 90 μοίρες, για να «αιχμαλωτίζει» όσο το δυνατό περισσότερο ήλιο.

Αν μέχρι τώρα η απόφαση απόκτησης μιας γεννήτριας ήταν γεμάτη διλήμματα, τα προϊόντα της EcoFlow διώχνουν κάθε πιθανή αμφιβολία και δεύτερη σκέψη. Χάρη στην απίστευτη ευελιξία τους, την ταχεία φόρτισή τους, τις δικλείδες ασφάλειας που διαθέτουν και τον εύκολο χειρισμό τους (ακόμα και μέσω ενός smartphone, χάρη στο ομώνυμο app), τα προϊόντα της EcoFlow αποτελούν την ιδανική επιλογή. Μια επιλογή που σέβεται και τις ανάγκες σας, αλλά και το φυσικό περιβάλλον.

Μάθετε περισσότερα εδώ https://www.infoquest.gr/el/ecoflow ή επικοινωνήστε  στο e-mail: Ecoflow@info.quest.gr

The post Με τους φορητούς σταθμούς ενέργειας της EcoFlow δεν θα ξεμείνετε ποτέ από ισχύ appeared first on 2045.gr.