Συζητώντας με ανθρώπους του εμπορίου θα ακούσεις πολύ συχνά την έκφραση «η αγορά είναι πάνω σε ρόδες». Οι αλλαγές στις καταναλωτικές συνήθειες, οι νέες υποδομές σε μέχρι πρότινος υποβαθμισμένες γειτονιές, οι παροδικές -ή πιο μόνιμες- οικονομικές συνθήκες, η εξέλιξη της τεχνολογίας μετακινούν το ενδιαφέρον του κοινού σε νέα προϊόντα ή υπηρεσίες, σε ένα κατάστημα έναντι του άλλου, στη μία γειτονιά έναντι μιας άλλης. Αυτή τη διαδικασία αλλαγής θέλουν να υποδείξουν με την παραπάνω έκφραση τα στελέχη. Ο κανόνας βέβαια δεν έχει εφαρμογή μόνο στο εμπόριο, αλλά σε πλήθος αγορών. Πολλώ δε μάλλον σε μια αγορά, όπως αυτή των μεταφορών και των συγκοινωνιών που έτσι κι αλλιώς βρίσκεται σε… ρόδες.

Στα μέσα της προηγούμενης δεκαετίας η αυτοκινητοβιομηχανία εκτιμούσε ότι η εξέλιξη στον κλάδο τα επόμενα 10-15 χρόνια θα είναι μεγαλύτερη, ισχυρότερη, από αυτή των προηγούμενων εκατό χρόνων. Οι εταιρείες δεν απέδιδαν την ολική μεταμόρφωση του κλάδου μόνο στην εξέλιξη των ίδιων των οχημάτων και σε μια ενδεχόμενη ολική στροφή προς νέα καύσιμα, όπως συμβαίνει τώρα με την ηλεκτροκίνηση. Επιπρόσθετα, έβαζαν στο παιχνίδι της αλλαγής τις νέες υπηρεσίες που έφερνε στο προσκήνιο η τεχνολογία και το smartphone, την αλλαγή στάσης των καταναλωτών προς την ιδιοκτησία του αυτοκινήτου και γενικότερα για τις μετακινήσεις τους, καθώς και αρκετές ακόμη παραμέτρους. 

Άλλαξε και ο κλάδος των ταξί

Αναμενόμενα, από τα παραπάνω megatrends δεν θα μπορούσε να μείνει ανεπηρέαστος ο κλάδος των ταξί. Στην Ελλάδα τα πρώτα ψήγματα αυτής της αλλαγής τα είδαμε το 2011, όταν και ξεκίνησε η λειτουργία του Beat (τότε Taxibeat). Έντεκα χρόνια πριν η εφαρμογή εύρεσης ταξί κατάφερε αλλάξει την αγορά μέσα από μια απλή ιδέα της κλήσης για μια διαδρομή από το smartphone και ένα app και όχι από τον δρόμο. Μια ιδέα που άλλαξε τη σχέση των καταναλωτών με τους επαγγελματίες οδηγούς και έδιωξε εν πολλοίς τα στερεότυπα για τον κλάδο των ταξί. Από την άλλη πλευρά, για τους συνεργαζόμενους οδηγούς δημιούργησε ένα νέο κανάλι εσόδων, ενώ όσοι έσπευδαν να εμπλουτίσουν την εμπειρία του πελάτη αποκόμιζαν και τα μεγαλύτερα οφέλη.

Κάνοντας ένα γρήγορο flash back στο 2011 διαπιστώνουμε ότι το timing του λανσαρίσματος του Taxibeat ήταν ιδανικό. Βρισκόμαστε σε μια περίοδο που τα smartphones βρίσκονται σε πλήρη άνθηση και τα γρήγορα δίκτυα της κινητής παρέχουν τη δυνατότητα σε εφαρμογές και υπηρεσίες να ανθίσουν. Παράλληλα όμως, είναι και μια περίοδος στην οποία ξεκινάει η κορύφωση της οικονομικής κρίσης στην Ελλάδα, οπότε οι καταναλωτές χρειάζονται περισσότερους από ένα λόγους για να χρησιμοποιήσουν ταξί στις διαδρομές τους. Αυτούς τους προσφέρει το Taxibeat: κλήση ταξί από εσωτερικό χώρο με ένα κλικ, αξιολόγηση των οδηγών, ακόμα και νέες εμπειρίες, όπως η χρήση WiFi στη διάρκεια της διαδρομής. Για τους συνεργαζόμενους οδηγούς η χρήση της εφαρμογής σήμαινε ότι μπορούσαν να βρουν πελάτες, χωρίς να κάνουν «άδειοι» χιλιόμετρα στους δρόμους της Αθήνας, καταναλώνοντας άσκοπα καύσιμο. Δεν θα πρέπει να παραγνωρίζουμε ότι μείωνε και την επικινδυνότητα του επαγγέλματος, αφού τα στοιχεία των συμβαλλόμενων μιας διαδρομής (οδηγού και πελάτη) ήταν εκ των προτέρων γνωστά σε μια τρίτη οντότητα. Μια win-win δηλαδή λύση, με οφέλη για όλους.

11 χρόνια μετά, το περιβάλλον στην Ελλάδα είναι εντελώς διαφορετικό. To Beat έχει καθιερωθεί στη συνείδηση καταναλωτών και οδηγών, ενώ σε λειτουργία είναι παρόμοιες εφαρμογές είτε από ανεξάρτητες εταιρείες είτε από συνδέσμους ταξί.

Προφανώς στη διάρκεια αυτών των ετών όλες οι εφαρμογές έχουν προχωρήσει στις απαραίτητες αναβαθμίσεις, προκειμένου να επικαιροποιηθούν, ανάλογα με τις ανάγκες της εποχής, και να εμπλουτίσουν την εμπειρία για όλα τα μέρη: καταναλωτές και συνεργαζόμενους οδηγούς.

Εντυπωσιακή αύξηση στη διείσδυση των υπηρεσιών ταξί

Η εξοικείωση των καταναλωτών με κάθε είδους online εφαρμογές, ιδιαίτερα κατά τα δύο χρόνια της πανδημίας, αντανακλάται και στις υπηρεσίες ταξί. Πλέον οι καταναλωτές εμφανίζονται να έχουν κατανοήσει πλήρως τα οφέλη αυτών των υπηρεσιών, με αποτέλεσμα η χρήση τους να παρουσιάζει εντυπωσιακή αύξηση. Όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά παγκοσμίως. Χαρακτηριστικά, σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα η παγκόσμια αγορά των online υπηρεσιών ταξί έκλεισε το 2021 στα 31,03 δισεκατομμύρια δολάρια, ενώ στο τέλος του 2022 αναμένεται ότι θα πλησιάσει τα 35 δισεκατομμύρια, για να φθάσει το 2026 στα 53,5 δισεκατομμύρια (αύξηση που υπερβαίνει το 60% σε βάθος πενταετίας).

Ακόμα μεγαλύτερη είναι η ανάπτυξη στη χώρα μας, καθώς στους Έλληνες χρήστες προστίθεται και το έντονο τουριστικό ρεύμα των τελευταίων χρόνων, ιδιαίτερα στην Αθήνα. Πολύ περισσότερο μέσα στο 2022, όπου ο τουρισμός σπάει το ένα ρεκόρ μετά το άλλο (σύμφωνα με την ΕΛΣΤΑΤ μόνο για το πρώτο τρίμηνο, ο κύκλος εργασιών για τις τουριστικές επιχειρήσεις ήταν αυξημένος κατά 205% σε σχέση με το αντίστοιχο διάστημα πέρυσι). Ανάλογα έχουν αυξηθεί και τα αιτήματα για διαδρομές ταξί μέσα από πλατφόρμες. Ειδικότερα, για τους πρώτους μήνες του 2022, τα αιτήματα έχουν αυξηθεί κατά 64% σε σχέση με το 2019 (πριν την πανδημία), κατά 113% σε σχέση με το 2020 και κατά 61% σε σχέση με το 2021. Ρυθμοί αύξησης που μεταφράζονται σε πολλές χιλιάδες αιτήματα, τόσα που αρκετές φορές υπερβαίνουν τις δυνατότητες των υπηρεσιών ταξί, ιδιαίτερα στις ώρες αιχμής.

Μάλιστα, η Beat για να κινητοποιήσει περισσότερους οδηγούς να χρησιμοποιούν την πλατφόρμα της προχώρησε ήδη στην εφαρμογή κλιμακωτού εβδομαδιαίου bonus για την εξυπηρέτηση στις συγκεκριμένες ώρες, το οποίο μπορεί να φθάσει έως και τα 460 ευρώ/μήνα, ανά οδηγό. Επιπλέον, κάθε οδηγός που έχει διανύσει έναν αριθμό διαδρομών την εβδομάδα, αλλά έχει ακυρώσεις επιβατών, θα λάβει την ελάχιστη αποζημίωση ακύρωσης από την πλατφόρμα, για κάθε διαδρομή που ο πελάτης ακύρωσε δύο λεπτά μετά την έναρξη της κλήσης.

Το Beat ανταμείβει τους συνεργαζόμενους οδηγούς

Με μια ακόμα κίνηση η Beat έρχεται να κάνει ακόμα πιο στενούς τους δεσμούς της με τους επαγγελματίες οδηγούς ταξί, ανταμείβοντάς τους για κάθε διαδρομή που θα πραγματοποιούν μέσω της εφαρμογής. Tο πρόγραμμα επιβράβευσης «Βeat Drivers Club» προσφέρει αποκλειστικά προνόμια και παροχές σε κάθε απαραίτητη υπηρεσία για την καθημερινότητά τους ως οδηγοί ταξί. Χωρίς προϋποθέσεις, αφού το νέο πρόγραμμα αφορά όλους τους οδηγούς Beat σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, με στόχο να συμβάλλει καθοριστικά στην καλύτερη ισορροπία προσωπικής και επαγγελματικής ζωής, την ασφάλεια και τη βελτίωση των εισοδημάτων τους. Προνόμια που ακουμπούν τον τομέα της υγείας, των καθημερινών εξόδων, αλλά και τη συντήρηση του ταξί ή την απόκτηση ενός καινούργιου.

Το Βeat Drivers Club λειτουργεί με πολύ απλό τρόπο, επιβραβεύοντας την εμπιστοσύνη των οδηγών στις διαδρομές που κάνουν μέσω της εφαρμογής. Ανάλογα με το πλήθος των διαδρομών που έχουν πραγματοποιήσει την τελευταία χρονιά οι οδηγοί τοποθετούνται σε μία από τις τρεις βαθμίδες του προγράμματος, χωρίς όμως να παραμένουν σταθερά εκεί. Αντιθέτως, έχουν τη δυνατότητα να ξεκλειδώσουν υψηλότερες βαθμίδες του προγράμματος πιστότητας & επιβράβευσης, κερδίζοντας πόντους, και να επωφεληθούν από ακόμα καλύτερα προνόμια και εκπτώσεις που έχει εξασφαλίσει το Beat αποκλειστικά για αυτούς.

Βαθμίδες, προνόμια και η συλλογή πόντων γίνονται παιχνίδι

Ειδικότερα, το Beat Drivers Club περιλαμβάνει  3 βαθμίδες: All Star, Premium, Standard. Aνάλογα με τη βαθμίδα, τα προνόμια περιλαμβάνουν:

All Star

              •            Δωρεάν ετήσιο ιατρικό έλεγχο σε συνεργασία με Κορυφαία Νοσοκομεία και Διαγνωστικά Κέντρα και 80% έκπτωση για τα μέλη της οικογένειάς σας

              •            20% έκπτωση στα καταστήματα Everest

              •            Δωρεάν αλλαγή λαδιών σε συνεργασία με την Total Energies

              •            18% έκπτωση στην απόκτηση οχήματος Mercedes μοντέλου E 200d sedan και -10% στην απόκτηση των μοντέλων EQA 250, EQA 250+ και EQB 250

Premium

              •            80% έκπτωση σε ετήσιο ιατρικό έλεγχο για εσάς και τα μέλη της οικογένειάς σας σε συνεργασία με Κορυφαία Νοσοκομεία και Διαγνωστικά Κέντρα

              •            20% έκπτωση στα καταστήματα Everest

              •            18% έκπτωση στην απόκτηση οχήματος Mercedes μοντέλου E 200d sedan και -10% στην απόκτηση των μοντέλων EQA 250, EQA 250+ και EQB 250

Standard

              •            20% έκπτωση στα καταστήματα Everest

              •            18% έκπτωση στην απόκτηση οχήματος Mercedes μοντέλου E 200d sedan και -10% στην απόκτηση των μοντέλων EQA 250, EQA 250+ και EQB 250

Όλα τα παραπάνω αποτελούν την αρχική λίστα προνομίων με την έναρξη του προγράμματος, το οποίο θα ανανεώνεται και θα εμπλουτίζεται συνεχώς στους επόμενους μήνες.

Η διαδικασία συλλογής πόντων για το ξεκλείδωμα ανώτερων βαθμίδων είναι εξίσου απλή. Κάθε οδηγός, για κάθε διαδρομή κερδίζει ένα πόντο, ενώ οι διαδρομές στις ώρες αιχμής και σε συνήθεις ή δημοφιλείς ώρες διασκέδασης, δίνουν τρεις πόντους στους οδηγούς, ενώ οι διαδρομές B2B Hotels συμμετέχουν κανονικά.

Η επαναξιολόγηση της βαθμίδας και οι αλλαγές των επιπέδων θα πραγματοποιούνται στο τέλος κάθε τριμήνου. Για παράδειγμα, όταν ολοκληρωθεί το 5ο τρίμηνο του προγράμματος, οι πόντοι που συγκεντρώθηκαν κατά το 1ο τρίμηνο θα διαγραφούν και ο μηχανισμός θα υπολογίσει τους πόντους κατά τα 2ο, 3ο, 4ο και 5ο τρίμηνα.

Το Βeat Drivers Club αποτελεί το πρώτο πρόγραμμα πιστότητας και επιβράβευσης οδηγών ταξί στην ελληνική αγορά, φέρνοντας προνόμια και οφέλη πρωτόγνωρα για τον επαγγελματικό τους κλάδο.

* Περισσότερες λεπτομέρειες για το πρόγραμμα BEAT DRIVERS CLUB μπορείτε να βρείτε εδώ.

The post Στο BEAT DRIVERS CLUB ο δρόμος είναι γεμάτος προνόμια appeared first on 2045.gr.

Στις έρευνες που πραγματοποιούν κατά καιρούς διεθνείς οίκοι που ασχολούνται με το χώρο του real estate βλέπουμε ότι οι πιο ακριβές περιοχές του κόσμου είναι συνήθως στο Μανχάταν, στο Χονγκ Κονγκ ή στο κέντρο του Λονδίνου.

Σύμφωνα, όμως, με μία άλλη άποψη, η πιο ακριβή «περιοχή» είναι η… οθόνη του smartphone μας. Για μια θέση στην κεντρική οθόνη του smartphone των χρηστών ανταγωνίζονται περισσότερες από 3,5 εκατομμύρια εφαρμογές στο οικοσύστημα του Android και περισσότερες από 2 εκατομμύρια στο αντίστοιχο οικοσύστημα του iOS λειτουργικού.

Όπως είναι προφανές, ο ανταγωνισμός είναι τεράστιος και είναι αυτός που έχει οδηγήσει ορισμένες από τις σημαντικότερες εταιρείες στο χώρο των ψηφιακών τεχνολογιών (όπως και πολλές από τις ταχύτερα αναπτυσσόμενες startups) να εμπλουτίζουν με νέες λειτουργίες τις εφαρμογές τους. Πιο απλά, το app τους δεν χρησιμοποιείται πλέον μόνο για μία συγκεκριμένη εργασία ή υπηρεσία, αλλά προσφέρει τη δυνατότητα στον χρήστη να κάνει πολύ περισσότερα πράγματα. Τέτοιου είδους εφαρμογές αποκαλούνται super apps και σε ορισμένες περιοχές του πλανήτη, όπως είναι, για παράδειγμα, η ανατολική Ασία αποτελούν μία από τις κυρίαρχες τάσεις.

Ορίζοντας το super app

Ο πρώτος ορισμός χρονολογείται το «μακρινό» -για τα δεδομένα της αγοράς των ψηφιακών τεχνολογιών- 2010. Όταν ο Mike Lazaridis, δημιουργός του Blackberry, σημείωνε μεταξύ άλλων ότι το super app είναι «ένα κλειστό οικοσύστημα  πολλών εφαρμογών που οι άνθρωποι χρησιμοποιούν καθημερινά επειδή προσφέρει μία κοινή, κεντρικοποιημένη και αποδοτική εμπειρία χρήσης».

Είναι προφανές ότι ο κ. Lazaridis αναφερόταν τότε στο Blackberry, το οποίο προσπαθούσε να ξαναβρεί εκείνη την περίοδο την αίγλη που είχε αρχίσει να χάνει λόγω της εμφάνισης του iPhone και του Android. H Blackberry δεν τα κατάφερε και η έννοια του super app, με βάση το όραμα του κ. Lazaridis, μάλλον περιθωροποιήθηκε. Αλλά πολύ γρήγορα επανήλθε.

Το Facebook και οι big tech

Μία πρώτη προσπάθεια για τη δημιουργία ενός super app θα μπορούσαμε να πούμε ότι επεδίωξε το Facebook (πλέον Meta), το οποίο τα τελευταία δέκα χρόνια προσπαθεί να δημιουργήσει ένα οικοσύστημα εφαρμογών και υπηρεσιών. Δεν είναι τυχαίο ότι το Facebook προσφέρει υπηρεσίες επικοινωνίας (Messenger), αγορών, δημοπρασιών, dating, εμπλουτίζοντας συνεχώς το «προϊόν» του. Μέχρι και το δικό του σύστημα πληρωμών (Libra) επεδίωξε να δημιουργήσει, χωρίς πάντως μεγάλη επιτυχία. Το πλάνο του Facebook (Meta) ήταν να δημιουργήσει ένα κλειστό οικοσύστημα μέσα στο οποίο θα μπορούσες να κάνεις τα πάντα. Ένα Internet μέσα στο Internet από το οποίο δεν θα χρειαζόταν να φεύγεις και θα μπορούσες να καλύπτεις όλες τις ανάγκες σου. Το μοντέλο δεν δούλεψε -ή τουλάχιστον δεν έχει λειτουργήσει μέχρι τώρα. Ίσως το metaverse, όπως το φαντάζεται η Meta, να είναι μία ακόμη προσπάθεια προς αυτή την κατεύθυνση.

Κατά κανόνα οι big tech εταιρείες ακολουθούν την τακτική μιας εφαρμογής για κάθε υπηρεσία ξεχωριστά, με πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα τη Google. Στην περίπτωσή της υπάρχουν διαφορετικά apps για το Gmail, το Calendar, το Google Drive, το YouTube, το Google Home, το Lens, ακόμη και το Translate έχει το δικό του app. Μία προσπάθεια της Google να ενσωματώσει το Meet μέσα στο Gmail στέφθηκε μάλλον με απόλυτη αποτυχία.

Αντίστοιχα, τόσο η Apple όσο και η Microsoft ακολουθούν το δρόμο των πολλαπλών εφαρμογών. Ποντάροντας ενδεχομένως στο γεγονός ότι οι εφαρμογές τους χρησιμοποιούνται τόσο πολύ ώστε οι χρήστες να μην έχουν πρόβλημα να τις εγκαθιστούν και να τις διαχειρίζονται όλες. Συν ότι η εμπειρία χρήσης ενός app που κάνει μόνο μία δουλειά είναι αρκετά καλύτερη.

Η περίπτωση του WeChat

Στην ανατολική Ασία, πάντως, και ειδικά στην Κίνα, η κατάσταση είναι αρκετά διαφορετική. Στην Κίνα έχουμε το καλύτερο παράδειγμα super app που υπάρχει σε παγκόσμιο επίπεδο. Ο λόγος για το WeChat, το οποίο με πάνω από 1,3 δισ. χρήστες παγκοσμίως είναι ένα από τα 10 πιο δημοφιλή apps παγκοσμίως παρά το γεγονός ότι εκτός Κίνας η δημοτικότητα του είναι αρκετά περιορισμένη.

Το WeChat αποτελεί προϊόν της Tencent, ίσως του πιο «άσημου» τεχνολογικού κολοσσού του πλανήτη. Το WeChat ξεκίνησε ως μία εφαρμογή instant messaging, αλλά σταδιακά εξελίχθηκε στο καθημερινό εργαλείο για εκατοντάδες εκατομμύρια Κινέζους που κάνουν κυριολεκτικά τα πάντα μέσα από αυτό. Μέσω του WeChat μπορείς να παραγγείλεις φαγητό, να κάνεις τις online αγορές σου, να πληρώσεις με τη χρήση QR code σε φυσικά καταστήματα, να κλείσεις αεροπορικά εισιτήρια, να κανονίσεις ραντεβού με γιατρούς κ.ά. Στην Κίνα υποστηρίζουν ότι αν δεν έχεις WeChat πρακτικά δεν μπορείς να κάνει τίποτα από πλευράς ψηφιακών υπηρεσιών.

Η υπόλοιπη Ασία

Το WeChat δεν είναι το μόνο super app της ανατολικής Ασίας. Αντιθέτως, το μοντέλο του WeChat προσπαθούν να το αντιγράψουν πολλοί παίκτες στην Κίνα και τις υπόλοιπες αγορές. Στην Κίνα, το Alipay έχει επίσης επεκτείνει το φάσμα των υπηρεσιών που προσφέρει, ενώ στην Ινδία το Paytm θεωρείται η ανερχόμενη δύναμη και είναι ιδιαίτερα δημοφιλές.

Αντίστοιχα, στο Βιετνάμ το Zalo έχει ξεπεράσει τα 100 εκατ. χρήστες και προσφέρει μία πολύ ευρεία γκάμα υπηρεσιών που φθάνει μέχρι την έκδοση ταξιδιωτικών visa και άλλων επίσημων εγγράφων, ενώ το Grab που δραστηριοποιείται λίγο πιο νότια στη Σιγκαπούρη και στη Μαλαισία και επεκτείνεται στις γειτονικές χώρες έχει λάβει χρηματοδότηση 9 δισ. δολαρίων! Επίσης, στα ανερχόμενα super apps περιλαμβάνονται το Gojek και το GoTo, ενώ πολλοί βλέπουν με ενδιαφέρον και την περίπτωση του Kakao στη Νότια Κορέα, το οποίο πάντως συνεχίζει να ακολουθεί τη λογική των πολλαπλών εφαρμογών, οι οποίες διασυνδέονται πλήρως μεταξύ τους.

Πολλές από τις προαναφερθείσες εφαρμογές έχουν ξεκινήσει ως apps για κλήση ταξί ή για παραγγελίες φαγητού, όμως, πλέον δραστηριοποιούνται σε πολύ περισσότερες υπηρεσίες. Ένα μοντέλο που βλέπουμε να υλοποιείται πλέον και στη Λατινική Αμερική με το Rappi, αλλά και στην Αφρική με τα παραδείγματα να περιλαμβάνουν τις Opay/ORide και Quickteller στη Νιγηρία, τις SafeBoda και Tingg στην Κένυα αλλά και το Ayoba στη Νότια Αφρική.

Ανατολή vs Δύση

Μία απορία που δημιουργείται είναι, φυσικά, γιατί το μοντέλο των super apps λειτουργεί καλύτερα στην ανατολική Ασία και άλλες περιοχές του πλανήτη και όχι στην αποκαλούμενη «Δύση», ήτοι στην Ευρώπη και στη βόρεια Αμερική.

Για την Κίνα, το γεγονός ότι εταιρείες όπως η Google και το Facebook δεν λειτουργούν εκεί λόγω των τοπικών περιορισμών είναι ένας λόγος που αναπτύχθηκαν εναλλακτικές επιλογές. Όμως, για άλλες περιοχές η εκτίμηση που υπάρχει είναι το γεγονός ότι οι περισσότεροι καταναλωτές πήγαν απευθείας στον κόσμο των mobile συσκευών. Μια πραγματικότητα που έχει λειτουργήσει διαφορετικά σε σχέση με τη βόρεια Αμερική και την Ευρώπη, περιοχές στις οποίες η «μετάβαση» στην ψηφιακή εποχή ήταν πολύ μεγαλύτερη σε διάρκεια, δημιουργώντας διαφορετικές απαιτήσεις.

Ακόμη και το γεγονός ότι σε πολλές χώρες (από τις λεγόμενες αναπτυσσόμενες αγορές) ένα μεγάλο ποσοστό του πληθυσμού δεν έχει τραπεζικούς λογαριασμούς και χρησιμοποιεί άλλους τρόπους για τη μεταφορά χρημάτων και τις πληρωμές του έχει βοηθήσει στην ταχύτερη ανάπτυξη των super apps.

Οι επόμενες προσπάθειες για super apps

Η έννοια των super apps δεν έχει πάντως «εγκαταλειφθεί» στην Ευρώπη και τη βόρεια Αμερική. Απλώς, οι προσπάθειες που γίνονται δείχνουν ότι όσοι το προσπαθούν πηγαίνουν με λίγο πιο αργούς ρυθμούς σε σχέση με την Ασία.

Εκεί που φαίνεται να υπάρχει μεγάλο ενδιαφέρον είναι ο κλάδος των χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών. Η PayPal δείχνει την πρόθεση να ενσωματώσει το Venmo στην πλατφόρμα της, η Revolut επεκτείνει σταδιακά τις υπηρεσίες που προσφέρει μέσα από το app όπως είναι η παροχή ασφαλιστικών υπηρεσιών, ενώ και η σουηδική Klarna με το πετυχημένο μοντέλο του buy now pay later επιδιώκει κάτι αντίστοιχο.

Μία άλλη περίπτωση είναι το Spotify που θέλει να γίνει το μοναδικό app των χρηστών όσον αφορά το κομμάτι των εφαρμογών που σχετίζονται με τον ήχο, έχοντας επεκταθεί δυναμικά και στα podcasts.

Επίσης, εταιρείες από το χώρο των παραγγελιών επεκτείνονται σε άλλους κλάδους κάτι που βλέπουμε ακόμη και στην Ελλάδα με εφαρμογές, όπως το Box και το efood, να μην περιορίζονται μόνο στις παραδόσεις παραγγελιών φαγητού και καφέ. Μια έντονη κινητικότητα που έχει ως στόχο να κρατήσει το χρήστη όσο το δυνατό περισσότερο χρόνο στο περιβάλλον των εφαρμογών τους και αυτός με τη σειρά του να «αφήνει» περισσότερα ψηφιακά ίχνη (δεδομένα) της συμπεριφοράς του.

Ωστόσο, μία από τις πιο ενδιαφέρουσες περιπτώσεις μοιάζει να είναι το Viber, το οποίο ετοιμάζεται να προσφέρει και τη δυνατότητα πραγματοποίησης πληρωμών. Το Viber, το οποίο, άλλωστε, ανήκει στην ιαπωνική Rakuten, εκ των κολοσσών στο χώρο του ηλεκτρονικού εμπορίου, ίσως να είναι μία από τις περιπτώσεις που θα επιδιώξουν να γίνουν η ευρωπαϊκή «έκδοση» του WeChat. Δύσκολο στοίχημα, αφού ο δυτικός καταναλωτής δεν χαρίζει τόσο εύκολα σε ένα app τα pixel της βασικής οθόνης του smartphone.

The post Τι είναι τα super apps appeared first on 2045.gr.

Ποιος να φανταζόταν πριν μερικούς μήνες ότι οι διαρκώς αντιμαχόμενοι κολοσσοί της τεχνολογίας, Google και Apple, θα συνεργάζονταν για την ανάπτυξη μιας κοινής πλατφόρμας η οποία θα επιτρέπει τον εντοπισμό ανθρώπων που συναντήσαμε; Και ποιος να το έλεγε ότι η εν λόγω πλατφόρμα θα διατίθετο δωρεάν σε κυβερνήσεις με τις οποίες αμφότερες οι εταιρείες βρίσκονται σε διαρκή αντιπαράθεση για νομικά, φορολογικά και ηθικά ζητήματα;

Κι όμως, η νέα πραγματικότητα που διαμορφώνεται βίαια από την επέλαση της πανδημίας, ακυρώνει τις βεβαιότητες και μετατοπίζει τις σταθερές. Οδεύοντας λοιπόν στο αβέβαιο παρόν, πιθανολογούμε (α)βάσιμα πώς θα διαμορφωθεί το μέλλον. Παρότι οι απόψεις διίστανται, οι περισσότεροι συμφωνούν ότι η πανδημία προκαλεί ήδη σαρωτικές αλλαγές στο μέτωπο των προσωπικών ελευθεριών.

Κερκόπορτα για μελλοντικές παραβιάσεις;

Με επιχείρημα (ή πρόσχημα) τη διαφύλαξη της δημόσιας υγείας, κυβερνήσεις και οργανισμοί σε όλο τον κόσμο εφαρμόζουν δρακόντεια και σαρωτικά μέτρα επιτήρησης των πολιτών, τα περισσότερα εκ των οποίων βασίζονται στις ψηφιακές και αναδυόμενες τεχνολογίες. Παρά την εύλογη σύμπνοια των πολιτών στις απόπειρες περιορισμού της πανδημίας, εκφράζονται ήδη εύλογες αντιρρήσεις για τα όρια της εισβολής στην ιδιωτική σφαίρα, αλλά και για την ανάγκη θεσμικού ελέγχου των μηχανισμών και των τεχνολογιών που επιστρατεύονται σε αυτό το πλαίσιο.

«Πολλοί άνθρωποι, συμπεριλαμβανομένων και πολιτικών, ισχυρίζονται ότι αφού είμαστε σε πόλεμος, φυσικά και πρέπει να εμπλέξουμε τις υπηρεσίες ασφαλείας. Αλλά αυτό είναι ένα λάθος» αναφέρει ο ιστορικός Γιουβάλ Νόα Χαράρι. «Δεν πρόκειται για πόλεμο. Πρόκειται για υγειονομική κρίση» τονίζει συμπληρώνοντας ότι δεν είναι αρνητικός στην ιδέα της παρακολούθησης, αλλά πιστεύει ότι πρέπει να χρησιμοποιήσουμε την τεχνολογία κατ’ αρχάς για την καταπολέμηση της επιδημίας και δευτερευόντως για την άμβλυνση των συνεπειών της οικονομικής κρίσης.

Η ισορροπία μεταξύ της προστασίας της ιδιωτικότητας και της διαφύλαξης της δημόσιας υγείας αποτελεί αν μη τι άλλο ζητούμενο, τουλάχιστον για τις φιλελεύθερες δημοκρατίες, αλλά εν μέσω της έκτακτης κατάστασης που βιώνουμε η σχετική συζήτηση φαντάζει ως περιττή πολυτέλεια.

Είναι όμως απαραίτητη. Ακόμη και η προσωρινή εκχώρηση ή καταπάτηση στοιχειωδών ανθρώπινων δικαιωμάτων και ελευθεριών, ενδέχεται να αποδειχθεί κερκόπορτα για αντίστοιχες ή και βαρύτερες παραβιάσεις στο μέλλον. Ακόμη και σε χώρες με ισχυρό νομικό πλαίσιο και σχετικούς κανόνες (όπως ο GDPR που ισχύει στην ΕΕ και στη χώρα μας), εκφράζονται επιφυλάξεις για τις προοπτικές που ανοίγονται για κακόβουλες και μη κυβερνήσεις και υπερεθνικούς οργανισμούς.

Είναι λύση η «αποκέντρωση» των δεδομένων;

Η πιο προφανής και διαδεδομένη πτυχή των τεχνολογιών παρακολούθησης, βρίσκει έκφραση στις εφαρμογές contact tracing οι οποίες χρησιμοποιούνται ήδη σε δεκάδες χώρες ανά τον κόσμο, με μικρότερη ή μεγαλύτερη «επιτυχία».

Η λέξη επιτυχία μπαίνει ανάμεσα στα εισαγωγικά, καθώς η χρήση ενός app που πιθανόν να αποδειχθεί ευεργετική για την προστασία της δημόσιας υγείας, την ίδια στιγμή συνιστά διαρκή απειλή για την ιδιωτικότητα και τα ατομικά δικαιώματα. Μπορεί όμως να βρεθεί η «χρυσή τομή» μεταξύ της προστασίας της ιδιωτικότητας και της προστασίας της δημόσιας υγείας; Ακούγεται δύσκολο, αλλά ειδικά για τα apps ιχνηλάτησης, ενδέχεται να καταστεί εφικτό.

Ορισμένες από τις εφαρμογές για smartphones που έχουν λανσαριστεί μέχρι σήμερα, ενσωματώνουν βασικές δικλείδες ασφαλείας και συνοδεύονται από σαφείς όρους χρήσης, οι οποίες αν μη τι άλλο μετριάζουν τις προφανείς ανησυχίες μας. Η βασικότερη είναι η «αποκεντρωμένη» διαχείριση των δεδομένων: τα data δεν θα αποθηκεύονται δηλαδή σε κάποιον κεντρικό server ή άλλη ελεγχόμενη (από αρχές και κυβερνήσεις) «υλική» ή virtual τοποθεσία.

Αντιθέτως, τα δεδομένα θα αποθηκεύονται τοπικά και ανωνυμοποιημένα στις συσκευές των χρηστών. Αυτό θα διασφαλίζει ότι ακόμη και σε περίπτωση θετικού κρούσματος στον ιό SARS-CoV-2, οι αρχές δεν θα ειδοποιούνται για την ταυτότητα των επαφών του. Όσοι βρεθούν σε κοντινή απόσταση για προκαθορισμένο χρονικό διάστημα, θα ενημερώνονται μέσω μηνύματος χωρίς κι αυτοί να μαθαίνουν ποια «επαφή» τους διαγνώστηκε θετική.

Ακούγεται αρκετά καλό για να είναι αληθινό, και την ίδια στιγμή αρκούντως αισιόδοξο, καθώς θα βασίζεται εξ’ ολοκλήρου στην ατομική ευθύνη. Σε αντίστοιχο πλαίσιο αναμένεται να λειτουργεί και η πλατφόρμα που αναπτύσσουν συνεργατικά η Google και Apple, και αναμένεται να αξιοποιηθεί σε αρκετές εφαρμογές ιχνηλάτησης επαφών στην ΕΕ.

Τεχνικά προσκόμματα

Το πλεονέκτημα των εφαρμογών αυτών γίνεται ταυτόχρονα και μειονέκτημα. Οι εφαρμογές που βασίζονται στην επικοινωνία των συσκευών μέσω Bluetooth προκειμένου να προσδιοριστεί η εγγύτητα (χωρική και χρονική) ενός χρήστη με έναν άλλον που θα διαγνωστεί θετικός στον ιό, δεν θεωρούνται απόλυτα αποτελεσματικές.

Αυτός είναι και ο λόγος που μόνο το 15% από τις περίπου 50 εφαρμογές που είχαν λανσαριστεί διεθνώς στα τέλη Ιουνίου, βασίζονται αποκλειστικά στο Bluetooth. Το 53% αξιοποιεί τον εντοπισμό θέσης μέσω GPS, ενώ οι υπόλοιπες συνδυάζουν αμφότερες τις τεχνολογίες.

Ο λόγος είναι ότι η τεχνολογία Bluetooth δεν επιτρέπει τον ακριβή προσδιορισμό της απόστασης, ούτε τον ακριβή χρόνο προσέγγισης των δύο ατόμων. Αυτό το φαινομενικά τεχνικής φύσης πρόβλημα, εγείρει και ηθικά ζητήματα. Σε ένα πιθανό νέο επιδημικό κύμα, για παράδειγμα, η απλή παρουσία ενός φορέα του ιού (για τον οποίο παρεμπιπτόντως δεν γνωρίζουμε αν και πόσο μεταδοτικός είναι) θα σημαίνει μέσω του app συναγερμό σε δεκάδες ή εκατοντάδες ανθρώπους που έτυχε να συγχρωτιστούν (ή και όχι) μαζί του. Αναλόγως τις συνθήκες που θα επικρατούν τη δεδομένη χρονική στιγμή, οι άνθρωποι αυτοί θα πρέπει να υποστούν διαγνωστικό έλεγχο, να αυτοπεριοριστούν ή και να θέσουν υπό περιορισμό τα μέλη της οικογένειάς τους.

Τι θα συμβαίνει όμως στις άκρως πιθανές περιπτώσεις όπου ο διαγνωστικός έλεγχος δεν θα είναι τόσο εύκολος και τα αποτελέσματα δεν θα βγαίνουν τόσο γρήγορα ή δεν θα είναι ακριβή (ο ιός μπορεί αν επωάζεται στον οργανισμό περίπου μία εβδομάδα προτού ανιχνευθεί); Συνακόλουθα προκύπτουν και τεχνικά ζητήματα.

Προκειμένου τα apps να είναι αποδοτικά, θα πρέπει η πλειονότητα του ενεργού πληθυσμού (πάνω από το 60% λένε οι ερευνητές του Imperial College) θα πρέπει να κατεβάσει την εφαρμογή στο smartphone του (αγνοώντας ότι σημαντικό ποσοστό του πληθυσμού –κυρίως από τις ευάλωτες στον ιό κοινωνικές ομάδες– δεν διαθέτει καν συμβατή συσκευή), να την έχει ενεργοποιημένη κάθε φορά που βγαίνει από το σπίτι, αλλά και να ανοίγει το ενεργοβόρο Bluetooth. Σύμφωνα με τα στοιχεία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στο τέλος Οκτωβρίου το σύνολο των downloads των 19 εφαρμογών ιχνηλάτησης στην Ευρώπη είναι μόλις 30 εκατομμύρια, πολύ μακριά δηλαδή από το 60% του πληθυσμού που εκτιμούν ως αποτελεσματικό ποσοστό οι ερευνητές.

Θα αντισταθούν οι κυβερνήσεις στον πειρασμό μετά το τέλος της κρίσης;

Η εξίσου ανησυχητική πτυχή που αναδύεται είναι η οικειοθελής «παράδοση» στοιχειωδών ελευθεριών εκ μέρους του ατόμου στους μηχανισμούς επιτήρησης με πρόσχημα τη διασφάλιση της δημόσιας (αλλά και της ιδιωτικής του) υγείας. Οι περισσότερες δημοκρατικές και φιλελεύθερες κυβερνήσεις ισχυρίζονται ότι μετά το πέρας της πανδημικής κρίσης θα πάψουν να χρησιμοποιούν τα όποια δεδομένα συλλέγονται. Ακόμη και οι πιο καλόπιστοι (μεταξύ των οποίων και ο υποφαινόμενος) εκφράζουν αμφιβολίες για το κατά πόσο ένας τόσο καλά στημένος και λειτουργικός μηχανισμός επιτήρησης δεν θα αξιοποιηθεί και στο μέλλον με διαφορετικό πρόσχημα (π.χ. την αντιμετώπιση της τρομοκρατίας ή άλλων εξωτερικών και εσωτερικών απειλών).

“Οι μηχανισμοί παρακολούθησης των πολιτών έχουν μπει ήδη σε εφαρμογή σε αρκετές χώρες, παραβιάζοντας ευθέως ατομικά δικαιώματα”

Για την οικονομία της συζήτησης, θα δεχθούμε ότι οι δημοκρατικές κυβερνήσεις θα αντισταθούν στον πειρασμό και δεν θα εκμεταλλευτούν για άλλους σκοπούς τα προσωπικά δεδομένα των πολιτών, είναι απολύτως βέβαιο ότι τα απολυταρχικά καθεστώτα ή δικτατορίες ή ακόμη και οι κατ’ επίφαση δημοκρατίες θα πράξουν το ακριβώς αντίθετο.

Οι μηχανισμοί παρακολούθησης των πολιτών έχουν μπει ήδη σε εφαρμογή σε αρκετές χώρες, παραβιάζοντας ευθέως ατομικά δικαιώματα. Στην Πολωνία για παράδειγμα, η αρμόδια υπηρεσία Πολιτικής Προστασίας απαιτεί απ’ όσους οφείλουν να βρίσκονται σε καραντίνα να κοινοποιούν τη γεωγραφική τοποθεσία τους αλλά και μια selfie που να πιστοποιεί ότι δεν έχουν αφήσει το κινητό στο σπίτι. Στο Ισραήλ, η πανίσχυρη υπηρεσία ασφαλείας της χώρας απέκτησε πρόσβαση στα δεδομένα των παρόχων κινητής προκειμένου να προσδιορίζει με ακρίβεια την εγγύτητα φορέων με άλλους χρήστες.

Από τα βραχιολάκια στα QR codes

Δεν είναι βέβαια μόνο τα apps. Σε διψήφιο αριθμό χωρών σε όλο τον πλανήτη επιστρατεύονται και διάφορα τεχνολογικά μέσα για τον έλεγχο ασθενών και υπόπτων. Σε αρκετές χώρες αξιοποιείται ποικιλοτρόπως σειρά δεδομένων που συλλέγονται με ή χωρίς τη συναίνεση των ατόμων: η γεωγραφική θέση των πολιτών μέσω του GPS του κινητού, το ταξιδιωτικό ιστορικό, οι ιατρικές επισκέψεις, οι συνταγογραφήσεις φαρμάκων και διαγνωστικών εξετάσεων, οι συναλλαγές με πιστωτική κάρτα και πολλά ακόμη άκρως ευαίσθητα προσωπικά δεδομένα.

Παράλληλα, κυβερνήσεις επιστρατεύουν κάμερες παρακολούθησης με λειτουργία ανίχνευσης προσώπου, βραχιολάκια για νοσούντες και όσους πρέπει να μείνουν σε καραντίνα, και πολλά ακόμη βγαλμένα από οργουελική φαντασία.

Το πιο ανησυχητικό όμως, κατά τη γνώμη μου, λόγω της ευκολίας εφαρμογής είναι τα QR codes που χρησιμοποιούνται ήδη στην Κίνα για να υποδεικνύουν την επικινδυνότητα του ατόμου (βάσει ιατρικού και ταξιδιωτικού ιστορικού).

Σε ορισμένες περιφέρειες η χρήση τους είναι υποχρεωτική, καθώς είναι επιβεβλημένο να επιδείξεις τον κωδικό σου προτού επιβιβαστείς σε μέσα μαζικής μεταφοράς, ή προτού μπεις σε δημόσιες υπηρεσίες και ιδιωτικές επιχειρήσεις. Εκτός βέβαια από τους νοσούντες και τους επικίνδυνους, οι εφαρμογές αυτές θα πιστοποιούν και όσους έχουν νοσήσει στο παρελθόν, δημιουργώντας μια ανατριχιαστική υπερταξική διάκριση μεταξύ άνοσων και επίνοσων.

Οι πρώτοι θα έχουν το αναντίρρητο πλεονέκτημα να ταξιδεύουν, να εργάζονται, να κοινωνικοποιούνται και να διασκεδάζουν δίχως να ανησυχούν ότι θα μολυνθούν ή θα μολύνουν. Οι υπόλοιποι θα ζουν σε ένα διαρκές καθεστώς φόβου και ανασφάλειας, η οποία φαινομενικά θα μετριάζεται από τα συστήματα μαζικής παρακολούθησης.

Είναι ίσως η πιο δυσοίωνη προοπτική των πολυσυζητημένων διαβατηρίων ανοσίας. Και είναι ένας από τους πολλούς λόγους ώστε να μπουν εγκαίρως οι βάσεις ώστε να καταπολεμηθεί η πανδημία και οι συνέπειές της, χωρίς να καταστρατηγηθούν βασικά ανθρώπινα δικαιώματα. Για να γίνει αυτό, οι μηχανισμοί και οι τεχνολογίες στις οποίες θα βασιστούν, θα πρέπει να ενισχύουν την αίσθηση της ασφάλειας, και όχι να επιτείνουν την ανασφάλεια των πολιτών.

The post Apps ιχνηλάτησης: High-tech δούρειος ίππος για την παρακολούθηση; appeared first on 2045.gr.