Τον Ιανουάριο του 2022 το σχεδιαστικό γραφείο Blast Studio στο Λονδίνο ανακοίνωσε ότι ανέπτυξε μια μέθοδο τρισδιάστατης εκτύπωσης με βάση το ζωντανό μυκήλιο (ο εξωτερικός φλοιός των μανιταριών) και το χρησιμοποίησε για να σχηματίσει μια στήλη/κολώνα, από την οποία θα μπορούσαν να συλλεχθούν μανιτάρια προτού χρησιμεύσει ως δομικό στοιχείο.

Η ραβδωτή, κυματοειδούς δομής, στήλη ύψους δύο μέτρων, θυμίζει κορμό δέντρου και σχεδιάστηκε με αυτόν τον τρόπο για να ενισχυθεί η δομική της ικανότητα και να παρέχει τις βέλτιστες συνθήκες ανάπτυξης για το μυκήλιο.

Το μυκήλιο ήταν το ένα υλικό κατασκευής, ενώ η δεύτερη, πρώτη ύλη ήταν πολτός που προερχόταν από χάρτινα ποτήρια καφέ (και των υπολειμμάτων τους). Μετά την εκτύπωσή της στήλης, το μυκήλιο “καταναλώνει” τον πολτό από τα χάρτινα ποτήρια και μεγαλώνει, καταλαμβάνοντας το σύνολό της (στήλης) και παράγει μανιτάρια που μπορούν να συλλεχθούν και να καταναλωθούν. Εν συνεχεία η ρίζα του μυκηλίου ξεραίνεται, δημιουργώντας ένα αρχιτεκτονικό στοιχείο με φυσικές μονωτικές και επιβραδυντικές για τη φωτιά ιδιότητες.

Στις δηλώσεις της η συνιδρύτρια του Blast Studio, Paola Garnousset, ανέφερε μεταξύ άλλων ότι ο μεγάλο στόχος είναι η δημιουργία ολόκληρων κτιρίων από αυτό το υλικό. “Ένας νέος τύπος ζωντανής αρχιτεκτονικής”, που θα αναπτυχθεί από τα απόβλητα του ανθρώπου και ταυτόχρονα θα μπορούσε να προσφέρει τροφή στους κατοίκους.

Φυσικά υλικά και 3D printing

H ευφάνταστη ιδέα του Blast Studio δεν είναι μοναδική. Αντιθέτως, συναντάμε αρκετές παρόμοιες προσπάθειες κυρίως από ερευνητικά και πανεπιστημιακά ιδρύματα τα οποία έχουν στην παρούσα φάση το πρώτο ρόλο για τον πειραματισμό σε νέες καινοτόμες λύσεις που θα μπορούσαν να υιοθετηθούν. Μια τέτοια ιδέα είναι και αυτή που εφάρμοσαν ερευνητές του Πανεπιστημίου της Βιρτζίνια, υλοποιώντας μια πρότυπη «βιοκατασκευή» μέσω τρισδιάστατης εκτύπωσης, η οποία θα μπορούσε να αποτελέσει το δομικό στοιχείο μελλοντικών κατοικιών.

Οι ερευνητές δημιούργησαν ένα δομικό υλικό από χώμα και σπόρους, το οποίο μπόρεσε να αναπτύξει φυτά. Όχι όπως επισημαίνουν οποιαδήποτε φυτά, αλλά εκείνα που είναι πιο ανθεκτικά στα ξηρά κλίματα, αφού η 3D εκτύπωση κάνει το περιβάλλον γύρω από το φυτό πιο ξηρό. Το όραμά τους είναι η ανάπτυξη πρακτικών που μειώνουν το αποτύπωμα άνθρακα ενός κτιρίου καταφεύγοντας σε τοπικά βιολογικά υλικά. Αυτό με τη σειρά του σημαίνει απομάκρυνση από συμβατικούς πόρους που είναι μη ανακυκλώσιμοι, μη επαναχρησιμοποιήσιμοι και μη προσαρμόσιμοι. Για τους ίδιους, η βιοκατασκευή, ανοίγει την προοπτική σε χαμηλού κόστους, χαμηλής ενέργειας και φιλικές προς το περιβάλλον, εναλλακτικές λύσεις στην αρχιτεκτονική και τη μηχανική.

Σε ακόμα πιο πειραματικό στάδιο είναι η προσπάθεια ερευνητών στο Πανεπιστήμιο του Λούισβιλ, οι οποίοι θέλουν να χρησιμοποιήσουν το φλοιό της σόγια ως υλικό τρισδιάστατης εκτύπωσης. Μόνο στις ΗΠΑ, περισσότεροι από 8 εκατομμύρια τόνοι από σπόρους σόγιας καταλήγουν στα σκουπίδια, οπότε για τους επιστήμονες η ιδέα και η προσπάθειά τους συνδέεται άμεσα με την κυκλική οικονομία και τη βιωσιμότητα. Στόχος τους είναι να μπορέσουν να διαχωρίσουν από τη βιομάζα του φλοιού της σόγιας τόσο την ξυλόζη (σάκχαρο χαμηλών θερμίδων κατάλληλο για διαβητικούς) και τις φυτικές ίνες οι οποίες θα χρησιμοποιηθούν για την ανάπτυξη ενός σύνθετου υλικού τρισδιάστατης εκτύπωσης, το οποίο θα είναι αρκετά ισχυρό και σίγουρα ελαφρύτερο για να αντικαταστήσει το γυαλί και άλλα υλικά στη βιομηχανία με ένα ευρύ φάσμα εφαρμογών.

Αρκετά πιο μπροστά από τις παραπάνω προσπάθειες συναντάμε εκείνη ερευνητών από το Πανεπιστήμιο του Μέιν, οι οποίοι έχουν καταφέρει ήδη να «χτίσουν» ένα σπίτι από φυσικά υλικά. Το BioHome3D είναι κατασκευασμένο εξολοκλήρου από ίνες ξύλου και βιορητίνες, με τη χρήση ενός γιγαντιαίου 3D εκτυπωτή. Ο χρόνος κατασκευής του ήταν θεαματικά μικρότερος από αυτόν που χρειάζεται να φτιαχτεί ένα αντίστοιχο σπίτι με τις παραδοσιακές μεθόδους και εκτιμάται ότι η ευρείας κλίμακας εφαρμογή ενός τέτοιου μοντέλου κατασκευής θα μπορούσε να λύσει και το πρόβλημα στέγασης που είναι έντονο σε αρκετές Πολιτείες των ΗΠΑ.

Μύκητες, η μεγάλη ευκαιρία για ένα ευρύ φάσμα εφαρμογών.

Επιστρέφοντας στο μυκήλιο, για το οποίο αναφερθήκαμε στην αρχή του κειμένου, η χρήση του και των μυκήτων συνολικά προσφέρουν σημαντικές, νέες προοπτικές αξιοποίησης από την τρισδιάστατη εκτύπωση. Τη δημιουργία ζωντανών υλικών, που αυτοεπισκευάζονται, αναγεννούνται και προσαρμόζονται στο περιβάλλον, ενώ ταυτόχρονα εκπληρώνουν μια μηχανική λειτουργία. Προοπτικές που επεξεργάζονται εδώ και αρκετά χρόνια ερευνητές, εταιρείες, ακόμα και καλλιτέχνες. Όπως για παράδειγμα ο Ολλανδός, Eric Klarenbeek, ο οποίος από το 2014 δημιουργεί 3D printed έπιπλα και άλλα αντικείμενα με υλικό που αποτελείται από άχυρα και μυκήλιο.  

Σε μια άλλη βιομηχανία, αυτή της μόδας, έχει στρέψει για την ώρα, το ενδιαφέρον της η MycoWorks που επίσης δημιουργεί δέρμα από μυκήλιο για την κατασκευή ρούχων, αξεσουάρ και άλλων ειδών. Ήδη η αμερικανική εταιρεία ξεκίνησε τη λειτουργία μιας τεράστιας μονάδας παραγωγής για να καλύψει τη ζήτηση από premium brands στο χώρο της μόδας, όπως η Hermes για την κατασκευή αυτού του «ζωντανού δέρματος», που υπόσχεται εξαιρετική αίσθηση, αντοχή και ανθεκτικότητα, εφάμιλλη με εκείνη από το δέρμα μοσχαριού.

Η ανάγκη της βιωσιμότητας

Όλες οι παραπάνω ιδέες δεν θα μπορούσαν να υλοποιηθούν με την παραδοσιακή διαδικασία κατασκευής. Είναι αποτέλεσμα των πολλών, νέων προοπτικών που φέρνει το 3D printing στις κατασκευές και πολλές ακόμη βιομηχανίες. Την προοπτική χρήσης φυσικών και φιλικών προς το περιβάλλον υλικών για την κατασκευή κτιρίων, υποδομών και αντικειμένων. Κοινή συνισταμένη των παραπάνω είναι η βιωσιμότητα.

Ας δούμε μόνο το παράδειγμα της κατασκευαστικής βιομηχανίας. Το σκυρόδεμα, το βασικό υλικό για την παραγωγή τσιμέντου, υπολείπεται μόνο του νερού στην κατάταξη των υλικών με την μεγαλύτερη κατανάλωση. Για να έχουμε μια τάξη μεγέθους, σήμερα σε κάθε άνθρωπο αντιστοιχούν περίπου 3 τόνοι σε ετήσια βάση. Παράλληλα, η βιομηχανία του τσιμέντου αντιπροσωπεύει περίπου το 8% των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα, πιο ψηλά ακόμα και από τον αεροπορικό κλάδο. Αν μάλιστα δούμε συνολικά την κατασκευαστική βιομηχανία και τη λειτουργία των κτιρίων, η τελευταία έκθεση των Ηνωμένων Εθνών μας πληροφορεί ότι ο τομέας αυτός αντιπροσώπευε το 2021 (με αυξητικές τάσεις) πάνω από το 34% της ζήτησης ενέργειας και περίπου το 37% των εκπομπών CO2.

Κάτι ανάλογο ισχύει και για άλλους κλάδους, ακόμα και για την άκακη φαινομενικά (για πολλά χρόνια) βιομηχανία της μόδας.

Όλα τα παραπάνω μαρτυρούν την ανάγκη αλλαγής πορείας και εξεύρεσης βιώσιμων λύσεων. Την ανάγκη για στροφή σε πρακτικές που μειώνουν το περιβαλλοντικό αποτύπωμα, σε μη συμβατικούς πόρους και νέες τεχνικές. Προοπτική που μπορεί να υποστηρίζει το 3D printing, χρησιμοποιώντας ως πρώτη ύλη υλικά φιλικά στο περιβάλλον. Φυσικά και βιώσιμα, που θα οδηγήσουν με τη σειρά τους σε φιλικές στο περιβάλλον υποδομές, κτίρια και άλλα αντικείμενα.

Πηγή cover photo: Terreform One

The post <strong>Ένα σπίτι από μανιτάρια – Το 3</strong><strong>D </strong><strong>printing φέρνει φυσικά υλικά στη μηχανική και τις κατασκευές</strong> appeared first on 2045.gr.

Ήταν πριν από μερικές ημέρες όταν κατά μήκος της οδού St Brendans στο Δουβλίνο της Ιρλανδίας, σχηματίστηκε μια μεγάλη ουρά 100 ατόμων έξω από ένα… διαμέρισμα. Τριάντα λεπτά αργότερα και ενώ ο ήλιος είχε ήδη αρχίσει να δύει, άλλα 50 άτομα μπήκαν στην ουρά με στόχο απλά να δουν ένα ακίνητο, τριών υπνοδωματίων το οποίο διατίθετο προς ενοικίαση έναντι 1.850 ευρώ το μήνα. Τα χρήματα που θα έπρεπε να δαπανήσουν δηλαδή οι ενοικιαστές του ακινήτου, όποιοι κι αν ήταν εντέλει αυτοί, θα έφταναν ετησίως τα 22.200 ευρώ, περίπου το 50% του μέσου ετήσιου μισθού της χώρας, ο οποίος ανέρχεται στα 44.202 ευρώ το χρόνο μεικτά (3.863 το μήνα).

Η παραπάνω εικόνα αναμεταδόθηκε από τις ειδήσεις, προβάλλοντας με τον πιο γλαφυρό τρόπο το πρόβλημα της στεγαστικής κρίσης. Ένα πρόβλημα που έχει αρχίσει να απασχολεί όχι μόνο τους επηρεαζόμενους κατοίκους αλλά και τις οικονομίες και τις κυβερνήσεις ανά τον κόσμο.

Το πρόβλημα της στέγασης

Παρότι οι ανησυχίες σχετικά με τις συνθήκες στέγασης, αλλά και την οικονομική προσιτότητα αυτής δεν είναι καινούργιες, το ζήτημα έχει αποκτήσει τα τελευταία χρόνια παγκόσμιες διαστάσεις και απαρτίζεται από τρία δομικά συστατικά: την μικρή προσφορά κατοικιών, την έλλειψη προσιτών σπιτιών και τον πολλαπλασιασμό των επισφαλών κατοικιών, ειδικά σε ταχέως αστικοποιούμενες χώρες, χαμηλού και μεσαίου εισοδήματος.

Τα υπάρχοντα δεδομένα όσο και οι προβλέψεις για την συνέχεια είναι αποθαρρυντικά. Ενδεικτικά να αναφέρουμε ότι σύμφωνα με την Παγκόσμια Τράπεζα, σε έναν πλανήτη που φιλοξενεί περίπου 8 δισ. άτομα, 1,6 δισ. άτομα, σχεδόν το 20% του παγκόσμιου πληθυσμού μπορεί να επηρεαστούν ποικιλοτρόπως από την στεγαστική κρίση έως το 2025.

Την ίδια στιγμή, σύμφωνα με το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, σε πολλές χώρες του πλανήτη το κόστος στέγασης αυξάνεται ταχύτερα από τα εισοδήματα, ωθώντας τα νοικοκυριά να δαπανούν μεγάλο μέρος του μηνιαίου προϋπολογισμού αποκλειστικά για την στέγασή τους.

Βάσει σχετικής μελέτης σε 200 πόλεις μεσαίου και χαμηλού εισοδήματος που πραγματοποίησε το 2018 το Lincoln Institute of Land Policy, στο 90% αυτών, το κόστος στέγασης αποδείχτηκε τρεις φορές υψηλότερο από το μέσο εισόδημα των κατοίκων τους.

Μόνο στην περίπτωση των ΗΠΑ για παράδειγμα η έλλειψη των σπιτιών φτάνει τα 1,5 εκατ, σύμφωνα με έρευνα της Moodys Analytics, με την χώρα να παρουσιάζει τον μικρότερο αριθμό διαθέσιμων προς πώληση ή ενοικίαση σπιτιών των τελευταίων 30 ετών.

Πανομοιότυπη είναι η κατάσταση και στην Ασία, όπου η ανεύρεση σπιτιού σε μερικές από τις πιο αναπτυγμένες πόλεις, αλλά και σε κάποιες από τις αναπτυσσόμενες, έχει γίνει δύσκολη υπόθεση. Μια «δυσπρόσιτη» πόλη για παράδειγμα, η οποία μάλιστα χαρακτηρίζεται για 11 συναπτά έτη η λιγότερο προσιτή αγορά κατοικίας στον κόσμο, είναι το Χονγκ Κονγκ, σύμφωνα με το τελευταίο report «Demographia International Housing Affordability».

Η κατάσταση φυσικά δεν είναι καλύτερη στην περίπτωση της Ευρώπης. Παρότι ο Ευρωπαϊκός Πυλώνας Κοινωνικών Δικαιωμάτων διακηρύσσει ότι «η πρόσβαση σε κοινωνική στέγαση θα πρέπει να παρέχεται σε όσους έχουν ανάγκη» και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο έχει ξεκινήσει τις ενέργειες με στόχο την εξάλειψης της αστεγίας σε επίπεδο ΕΕ έως το 2030, η πραγματικότητα είναι εντελώς διαφορετική. Τα στατιστικά μαρτυρούν ότι για έναν συνεχώς αυξανόμενο αριθμό πολιτών, συμπεριλαμβανομένων ατόμων και νοικοκυριών μεσαίου εισοδήματος, η πρόσβαση σε αξιοπρεπή, οικονομικά προσιτή και επαρκή στέγαση έχει γίνει πιο δύσκολη από ποτέ.

Για την ακρίβεια το 2018, από τα 220 εκατ. νοικοκυριά που υπάρχουν στα κράτη μέλη, το 10,2% δαπανούσε πάνω από το 40% του εισοδήματός του για στέγαση. Κόστος που αυξάνεται όσο περνούν τα χρόνια. Ενδεικτικό είναι το γεγονός ότι μέσα σε οκτώ χρόνια, μεταξύ 2010 και 2018, το μέσο ποσοστό επιβάρυνσης από το κόστος στέγασης στις χώρες της ΕΕ παρέμεινε σταθερό μόνο στο 10% του πληθυσμού της, με τα κράτη μέλη να παρουσιάζουν μεγάλες διαφοροποιήσεις και τις χώρες του Νότου και τα Βαλκάνια να είναι πιο εκτεθειμένες στο πρόβλημα σε σχέση με τις χώρες του Βορρά. Το ίδιο ισχύει φυσικά και για τις αναπτυσσόμενες πόλεις, όπου οι τιμές των κατοικιών αυξάνονται ταχύτερα από τα εισοδήματα, στην πλειονότητα των χωρών της ΕΕ. Κι αυτό την στιγμή που το 44% των κατοικιών στην ΕΕ έχουν χτιστεί πριν το 1980 και απαιτούνται συνεχώς πρόσθετες επενδύσεις για την κατοίκησή τους.

Η κατάσταση στην Ελλάδα

Όσο για την Ελλάδα, το ζήτημα της στέγης και ειδικότερα των ενοικίων αποτελεί ένα σημαντικό «αγκάθι» στην κοινωνία. Οι μισοί ενοικιαστές (47,8%) δυσκολεύονται ή αδυνατούν να πληρώσουν το ενοίκιό τους, ενώ το 61,7% δηλώνει ότι έχει προχωρήσει σε περικοπές άλλων βασικών αναγκών, σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα του Ινστιτούτου για την Έρευνα και την Κοινωνική Αλλαγή Εteron.

“Το Τοπ 5 των προβλημάτων στη στέγαση συνιστούν: ακριβό ρεύμα, υψηλό ενοίκιο, δυσκολία εύρεσης κατοικίας, κακή ποιότητα/κατάσταση της κατοικίας και ανεπάρκεια ψύξης/θέρμανσης.”

Πηγή: Eteron.org

«Στην πραγματικότητα πρόκειται για μία “βουβή κρίση” που μπορεί να μην εκφράζεται με όρους εξωστρέφειας, όμως απασχολεί σε μεγάλο βαθμό τα νοικοκυριά, γίνεται αντικείμενο συζήτησης σε οικογένειες και παρέες και καθορίζει τόσο τους οικογενειακούς προϋπολογισμούς όσο και τη συναισθηματική κατάσταση όλων μας» ανέφερε κατά την παρουσίαση της έρευνας ο διευθυντής του Eteron, κ. Γαβριήλ Σακελλαρίδης.

Μπορεί η τεχνολογία να δώσει λύση;

Τα στατιστικά μιλούν από μόνα τους, τόσο για τις διαστάσεις όσο και για τις αιτίες του προβλήματος. Όπως επισημαίνει η Moody’s, στα δομικά συστατικά του προβλήματος συγκαταλέγονται η έλλειψη γης, η έλλειψη χρηματοδότησης, η έλλειψη εργατικού δυναμικού, αλλά και η έλλειψη πρώτων υλών. Όλα τα παραπάνω συρρικνώνουν τα διαθέσιμα σπίτια και τα περιθώρια κέρδους των κατασκευαστών με αποτέλεσμα οι τιμές των κατοικιών να εκτοξεύονται δυσανάλογα σε σχέση με τα εισοδήματα.

Σε όλα όμως τα παραπάνω, τα τελευταία χρόνια η τεχνολογία προσπαθεί να δώσει λύση, συμβάλλοντας με τον τρόπο της, στην εξομάλυνση έστω του προβλήματος.

Proptech ή αλλιώς η τεχνολογία στην υπηρεσία του real estate

Τρανό παράδειγμα των αλλαγών που έρχονται, αποτελεί ο κλάδος του proptech, ο οποίος αναπτύσσεται με ταχείς ρυθμούς και έχει ήδη καταφέρει να αλλάξει τον τρόπο που οι άνθρωποι πωλούν, αγοράζουν ή και νοικιάζουν μια ιδιοκτησία.

Να θυμίσουμε ότι στην απαρχή του το proptech καινοτόμησε εκπαιδεύοντας τον παγκόσμιο πληθυσμό στο πώς να βρίσκει σπίτι, στο πώς να διαθέτει το σπίτι του προς πώληση και στο πώς να διαχειρίζεται τα στεγαστικά του δάνεια σε συνδυασμό με τα λοιπά του έξοδα μέσα από μια κινητή εφαρμογή. Εταιρείες όπως οι Zoopla, Redfin και Purple Bricks, αποτέλεσαν επί της ουσίας τις πρώτες διαδικτυακές εναλλακτικές των μεσιτικών γραφείων και η επιτυχία τους μπορεί να πει κανείς ότι ενέπνευσε ακόμα μεγαλύτερα εγχειρήματα όπως η Airbnb ή και η Blueground οι οποίες ήρθαν να δώσουν στην ιδιοκτησία πολλαπλές προεκτάσεις.

Πλέον βέβαια οι εταιρείες proptech έχουν επεκτείνει τις λύσεις τους παρέχοντας από μοντέλα κλασματικής ιδιοκτησίας, έως και επενδύσεις με μικρή έκθεση στους κινδύνους. Μια τέτοια νεοφυής επιχείρηση που ξεκίνησε σχετικά πρόσφατα στην Ελλάδα κι έχει σηκώσει ήδη 2 εκατ. ευρώ είναι και η Protio. Ως ο πρώτος άμεσος ψηφιακός αγοραστής ακινήτων στην χώρα, η Protio εγκαινιάζει ένα νέο μοντέλο βιώσιμης ανάπτυξης της αγοράς ακινήτων, το οποίο αξιοποιεί παλιά διαμερίσματα. Για την ακρίβεια, με την βοήθεια της τεχνολογίας, οι ιδιοκτήτες αποκτούν τη δυνατότητα να διαθέσουν προς πώληση διαμερίσματα, λαμβάνοντας προσφορά μέσα σε μόλις 24 ώρες. Παράλληλα οι ιδιώτες έχουν την ευκαιρία να επενδύσουν σε διαμερίσματα, εξασφαλίζοντας ένα νέο εισόδημα, με διαφάνεια και ασφάλεια. Μέσω της ανακαίνισης, της ενεργειακής αναβάθμισης και της επαναδιάθεσης των παλαιών διαμερισμάτων της αγοράς μάλιστα, η εταιρεία φιλοδοξεί συμβάλλει στην αστική ανάπλαση των ελληνικών, προς ώρας, πόλεων.

«Θεωρώ ότι το μοντέλο που έχουμε αναπτύξει συμβάλλει στην αντιμετώπιση του προβλήματος. Αφενός βοηθάμε τον ιδιοκτήτη ενός ακινήτου να πουλήσει εύκολα ένα ακίνητο, γλιτώνοντας μια διαδικασία που καλώς ή κακώς στην Ελλάδα παίρνει πολλούς μήνες κι αφετέρου βρίσκουμε τον τρόπο ώστε να ξεκινήσει ένας νέος κύκλος ζωής των παλαιών ακινήτων που υπάρχουν στην Ελλάδα. Ταυτόχρονα βέβαια η πλατφόρμα λύνει και το πρόβλημα της χρηματοδότησης, αφού αναλαμβάνει να βρει επενδυτές, δίνοντας τους μια πολύ καλή εικόνα για τις αποδόσεις της επένδυσής τους. Και μπορεί αυτό να μην είναι η βάση της στεγαστικής κρίσης, αλλά αυτοί οι δύο παράγοντες μπορούν να την εξομαλύνουν» αναφέρει στο 2045.gr ο κ. Αντώνης Φιοράκης, Διευθύνων Σύμβουλος της Protio.

Σύμφωνα με τον ίδιο, η στεγαστική κρίση έχει πολλαπλές αιτίες αλλά και πολλές παραμέτρους που την επιτείνουν. «Οι πόλεις έτσι όπως έχουν χτιστεί τις τελευταίες δεκαετίες, τα ακίνητα που έχουν παραμείνει ως έχουν τα τελευταία 30-40 χρόνια, οι ανάγκες των κατοίκων που έχουν αλλάξει, είναι μόνο μερικές από αυτές που προσθέτουν νέες μεταβλητές στην εξίσωση. Από τη μια δηλαδή έχουμε το κομμάτι της στεγαστικής κρίσης κι από την άλλη έναν μεγάλο αριθμό παλιών ανεκμετάλλευτων και μη αποδοτικών κατοικιών που πρέπει να αξιοποιηθούν. Εκεί ακριβώς λοιπόν μπορεί να συμβάλλει αισθητά η τεχνολογία. Στη δική μας περίπτωση για παράδειγμα, η τεχνολογία μας βοηθά να εντοπίσουμε και να αναλύσουμε τα χιλιάδες ακίνητα που υπάρχουν στην Ελλάδα ενώ διασφαλίζει και τα κεφάλαια για την αξιοποίησή τους. Χωρίς αυτό το business model θα ήταν πολύ δύσκολο να αποκτήσουν αυτά τα ακίνητα και πάλι ζωή ώστε να χρησιμοποιηθούν και τις επόμενες δεκαετίες».

Για όσους δε θεωρούν ότι η επαναχρησιμοποίηση ενεργειακά αποδοτικότερων ακινήτων αποτελεί ένα μικρό ποσοστό του οικιστικού real estate ο κ. Φιοράκης επισημαίνει ότι μόνο στην Ελλάδα υπάρχουν 2,1 εκατ. ακίνητα τα οποία έχουν χτιστεί πριν από το 2000. Αντίστοιχα στην Ευρώπη συνολικά, το 85% των κτιρίων έχουν χτιστεί πριν το 2000 και το ίδιο ακριβώς ποσοστό αφορά ακίνητα που δεν είναι ενεργειακά βιώσιμα. «Και όλα αυτά τα ακίνητα δεν πρόκειται να εξαφανιστούν, θα παραμείνουν εδώ». Παρότι μάλιστα δεν έχει μέχρι στιγμής καταμετρηθεί το πόσα εξ αυτών παραμένουν ακατοίκητα, ο κ. Φιοράκης επισημαίνει ότι «το 50% των ακινήτων που μπαίνει στην πλατφόρμα της Protio είναι ελεύθερα, το 20% είναι ακίνητα που χρησιμοποιούνται για ιδιοκατοίκηση αλλά οι ιδιοκτήτες τους θέλουν να τα πουλήσουν και το υπόλοιπο 30% είναι ακίνητα που μισθώνονται βραχυπρόθεσμα ή μακροπρόθεσμα. Οπότε αυτό που βλέπουμε είναι ότι τα ελεύθερα σπίτια αντιπροσωπεύουν μεγάλο ποσοστό των προς πώληση ακινήτων».

Εξαιρετικό ενδιαφέρον παρουσιάζουν και τα ποσοστά της ενεργειακής αποδοτικότητας των ακινήτων. «Αυτή τη στιγμή τα κτίρια σε όλη την Ευρώπη είναι υπεύθυνα για το 40% περίπου της κατανάλωσης ενέργειας και για το 36% των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα. Αν σκεφτεί κανείς ότι κάθε ακίνητο που ανακαινίζουμε ανεβαίνει δύο με τρεις ενεργειακές κλάσεις κατανοεί τι μπορεί να σημαίνει αυτό για την ζωή του ακινήτου, αλλά και για το ίδιο το περιβάλλον.

Όσο για τις φωνές που υποστηρίζουν ότι η μετατροπή της στέγασης σε επενδυτικό προϊόν θα επιδεινώσει το πρόβλημα αφού θα μπορούσε να αυξήσει δυσανάλογα τις τιμές, ο κ. Φιοράκης έχει αντίθετη άποψη. «Ερχόμαστε από κάποιες γενιές που τους άρεσε να αποθηκεύουν τον πλούτο τους σε ακίνητα και ζούμε σε μια χώρα που η ιδιοκτησία ανέρχεται σε πολύ υψηλά ποσοστά, κοντά στο 76%. Ο κόσμος όμως και ιδίως οι νέες γενιές αλλάζουν φιλοσοφία. Αν σκεφτείτε η ιδιοκτησιακή κουλτούρα έχει ήδη αλλάξει και το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού έχει εξοικειωθεί, αν όχι ασπαστεί, την έννοια του sharing economy. Την ίδια στιγμή η απόκτηση αγαθών βαδίζει όλο και περισσότερο σε μια συνδρομητική κατεύθυνση. Στο μέλλον δηλαδή θα πληρώνουμε για αγαθά κι υπηρεσίες σε συνδρομητική βάση και η ιδιοκτησία θα γίνει περισσότερο επενδυτική δραστηριότητα».

Αυτό βέβαια δεν είναι κάτι που θα γίνει αύριο, όπως εξηγεί ο κ. Φιοράκης. «Χρειάζεται χρόνο ειδικά στην περίπτωση της Ευρώπης, όπου το οικιστικό real estate ως επενδυτικό προϊόν αντιπροσωπεύει ακόμα πολύ μικρό ποσοστό και οι επενδυτές προτιμούν επαγγελματικά ακίνητα, γραφειακούς χώρους, logistic centers κ.ά.. Αρκεί να αναφέρουμε ότι στην περίπτωση της Αμερικής τα οικιστικά ακίνητα που διατίθενται ως επενδυτικά προϊόντα αποτελούν το 20% της αγοράς, ενώ στην Ευρώπη το αντίστοιχο ποσοστό φτάνει σε πολύ συγκεκριμένες περιπτώσεις, όπως στην Γερμανία, στο 5%-6%. Στην περίπτωση δε της Ελλάδας αντιπροσωπεύει μετά βίας το 1%. Οπότε έχουμε πολύ δρόμο ακόμα για να πούμε ότι η τάση αυτή θα επενδυτικοποιήσει το προϊόν. Ακόμα κι αυτό να γίνει βέβαια, δεν θα οδηγήσει απαραίτητα σε αύξηση των ενοικίων υπό την λογική του να αυξηθεί η απόδοση της επένδυσης. Γιατί μαζί με τις προαναφερθείσες αλλαγές, βλέπουμε να αναδιαμορφώνεται και ο τρόπος που οι επενδυτές προσεγγίζουν τις επενδύσεις. Πλέον τα ESG κριτήρια είναι ψηλά στην ατζέντα, οπότε ο όποιος κοινωνικός αντίκτυπος θα ληφθεί υπόψη. Κατά την γνώμη μου μάλιστα πιθανώς να δημιουργηθεί ένα προϊόν που θα είναι ακόμα πιο προσιτό λόγω κρατικών κινήτρων που αναμένεται να δοθούν» εξηγεί, κάνοντας αναφορά στο πρόσφατο πρόγραμμα του social housing που ενεργοποίησαν ο δήμος Αθηναίων και Θεσσαλονίκης.

Ένα πρόγραμμα που επιδοτεί την ανακαίνιση και ενεργειακή αναβάθμιση ακινήτων με αντάλλαγμα να διατεθούν για μακροχρόνια μίσθωση (8-11 ετών) με χαμηλό τίμημα σε νέα ζευγάρια, μονογονεϊκές οικογένειες, φοιτητές και ευπαθείς κοινωνικές ομάδες. Τέτοια κίνητρα υπάρχουν εδώ και καιρό σε άλλες χώρες, όπως στην Αγγλία. «Δεδομένου ότι το παλαιό κτιριακό απόθεμα είναι μεγάλο και ότι η ανακαίνιση είναι πολύ πιο γρήγορη, οικονομική και ενεργειακά αποδοτική από το χτίσιμο ενός νέου σπιτιού – αν θες να χτίσεις ένα νέο διαμέρισμα παράγεις 100 τόνους διοξειδίου του άνθρακα, ενώ για να ανακαινίσεις ένα παλιό παράγεις μόλις 15 – νομίζω ότι τέτοιου είδους κίνητρα θα υιοθετούν σταδιακά σε όλη την Ευρώπη» καταλήγει.

Game changer οι νέες τεχνολογίες δόμησης και το 3D printing

Πέρα βέβαια από την διάθεση των ήδη υπάρχοντων ακινήτων, οι τεχνολογικές εξελίξεις φαίνεται να επιδρούν και στην ανοικοδόμηση νέων. Από την τρισδιάστατη εκτύπωση έως τα βιοκατασκευαστικά υλικά, οι νέες τεχνολογίες δόμησης επισημαίνονται από ειδήμονες του χώρου, ως ένας ταχύτερος -και φθηνότερος- τρόπος για την αντιμετώπιση της παγκόσμιας έλλειψης στέγασης. Με αρκετά περιβαλλοντικά οφέλη αφού μειώνουν τα κατασκευαστικά απόβλητα και αποδεικνύονται ουδέτερες ή και αρνητικές ως προς τον άνθρακα, οι τεχνολογίες αυτές ιντριγκάρουν νέους αλλά και παλιούς κατασκευαστές, ενώ υπάρχουν κι εκείνοι που παραλληλίζουν τον αντίκτυπο που θα μπορούσαν να έχουν με την ανακάλυψη της τυπογραφικής μηχανής του Γουτεμβέργιου το 1400.

Να υπενθυμίσουμε ότι η χρήση της τρισδιάστατης εκτύπωσης στην κατασκευαστική βιομηχανία έκανε αίσθηση το 2016, όταν τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα ανακοίνωσαν ότι προτίθενται να την χρησιμοποιήσουν σε ευρεία κλίμακα. Για την ακρίβεια η χώρα που εισάγει το 70% του εργατικού της δυναμικού, γεγονός που αυξάνει ραγδαία τις ανάγκες στέγασης, έθεσε ως στόχο να χτίζει μέχρι το 2030 το 25% των νέων οικοδομημάτων της με την βοήθεια του 3D printing.

Όσο περνά ο καιρός δε, οι περιπτώσεις χρήσης τρισδιάτα εκτυπωμένων υλικών για την ανοικοδόμηση αυξάνονται και πληθαίνουν. Ενδεικτικά να αναφέρουμε ότι το 2020, όπου και ξέσπασε η υγειονομική κρίση, εκτινάσσοντας πέρα από τα κρούσματα και τις τιμές των πρώτων υλών και των μεταφορικών, η μη κερδοσκοπική εταιρεία Habitat for Humanity εγκαινίασε το πρώτο τρισδιάστατα εκτυπωμένο σπίτι της στην πολιτεία Βιρτζίνια της Αμερικής. Το σπίτι χρειάστηκε τον μισό χρόνο σε σχέση με την παραδοσιακή διαδικασία κατασκευής και κόστισε 15% λιγότερο από μια ξύλινη κατασκευή, που εδώ και κάποια χρόνια παρουσιάζεται ως μια καλή λύση για οικονομικά προσιτή στέγαση.

Το παράδειγμα ακολούθησαν κι άλλοι, όπως η αμερικανική startup New Story, η οποία άρχισε να «εκτυπώνει» τα πρώτα σπίτια για να στεγάσει άστεγους και ανθρώπους εξαιρετικά χαμηλού εισοδήματος στο Μεξικό.

Η επιχείρηση με έδρα το Τέξας χτίζει τα σπίτια της με την βοήθεια ενός ογκώδη εκτυπωτή ονόματι Volcano II. H εκτύπωση γίνεται σε ζεύγη και απαιτεί ένα ειδικά αναμεμειγμένο σκυρόδεμα, που σκληραίνει γρήγορα. Χάρη σε αυτό όμως ένα υποτυπώδες σπίτι χρειάζεται μόλις 24 ώρες εκτύπωσης για να ολοκληρωθεί.

“Μέχρι σήμερα η New Story έχει οικοδομήσει 38 συνοικίες σε πόλεις του Μεξικού και έχει θέσει ως στόχο να δημιουργήσει ένα ασφαλές καταφύγιο για 1 εκατ. ανθρώπους στην Λατινική Αμερική.”

«Αυτή η αντισυμβατική προσέγγιση στην κατασκευή σπιτιών θα μπορούσε να είναι το κλειδί για την προσφορά αξιοπρεπούς στέγασης σε μερικούς από τους φτωχότερους ανθρώπους του κόσμου. Θεωρούμε ότι είναι ευθύνη μας να αμφισβητήσουμε τις παραδοσιακές μεθόδους, αφού αυτές δεν θα φτάσουν ποτέ στο σύνολο του παγκόσμιου πληθυσμού» ανέφερε χαρακτηριστικά ο Brett Hagler, διευθύνων σύμβουλος της New Story κατά την παρουσίαση του πρώτου σπιτιού που κατασκευάστηκε με την βοήθεια του 3D printer.

Παρότι βέβαια το 3D printing εξοικονομεί χρόνο και χρήμα πολλοί είναι εκείνοι που ισχυρίζονται ότι θα χρειαστεί να εξελιχθεί περαιτέρω ώστε να φέρει αποτέλεσμα σε έναν δομικό κλάδο της παγκόσμιας οικονομίας, όπως οι κατασκευές. Αν μάλιστα χρησιμοποιηθεί σε μαζική κλίμακα θα κληθεί να αντιμετωπίσει πολλαπλές προκλήσεις, όπως η κατάργηση θέσεων εργασίας και η δημιουργία νέων υψηλότερης εξειδίκευσης. Ακόμα και τότε όμως αρκετοί αμφιβάλλουν για το αν θα λύσει το πρόβλημα, αφού σε πολλές περιπτώσεις η αγορά της γης αποδεικνύεται πιο δαπανηρή από την ίδια την κατασκευή του οικοδομήματος.

Bitcoin κι εναλλακτικές μορφές χρηματοδότησης

Η New Story όμως, η οποία έχει ήδη σηκώσει πάνω από 200 εκατομμύρια δολάρια από επενδυτές που πιστεύουν ότι οι εν λόγω μονόκεροι έχουν τη δυνατότητα να διαταράξουν μια βιομηχανία ώριμη για αλλαγή, δεν ασχολείται αποκλειστικά με την κατασκευή. Αξιοποιεί και άλλες τεχνολογικές καινοτομίες όπως το blockchain για την επίλυση της στεγαστικής κρίσης.

Συγκεκριμένα, με την βοήθεια του Bitcoin και του δικτύου Lightning Network, βοηθά οικογένειες του Ελ Σαλβαδόρ που δεν έχουν πρόσβαση στην παραδοσιακή χρηματοδότηση, να γίνουν ιδιοκτήτες ενός σπιτιού.

Και φυσικά δεν είναι η μόνη. Οι νεοφυείς επιχειρήσεις που αξιοποιούν τις εξελίξεις στον τομέα της χρηματοπιστωτικής τεχνολογίας ώστε να προωθήσουν καινοτόμες μορφές χρηματοδότησης σε όλους όσους δεν έχουν σήμερα πρόσβαση στις παραδοσιακές, όλο και αυξάνουν. Εταιρείες όπως οι LendInvest, Molo Finance και Proportunity προσφέρουν συχνά στεγαστικά δάνεια μέσα σε λίγες ημέρες αντί για εβδομάδες ή μήνες, χρησιμοποιώντας τεχνολογικά εργαλεία για την αυτοματοποίηση της διαδικασίας.

Εκσυγχρονίζεται το μοντέλο rent – to – own

Σε αυτές θα πρέπει να προσθέσουμε μάλιστα και τις rent-to-own startups, τις νεοφυείς επιχειρήσεις δηλαδή που προωθούν έναν τύπο leasing στην αγορά κατοικίας με το σλόγκαν «μετακόμισε σήμερα, πλήρωσε αργότερα».

Η άλλοτε γνωστή ως συμφωνία μίσθωσης-προαίρεσης, που αναζωογονείται με την βοήθεια της τεχνολογίας τα τελευταία χρόνια κυρίως στην Αμερική, επιτρέπει στους ενδιαφερόμενους να νοικιάσουν σήμερα το σπίτι τους και στη συνέχεια να το αγοράσουν από τον τελικό του ιδιοκτήτη. Αξίζει να σημειωθεί ότι το εν λόγω μοντέλο δεν είναι νέο, είχε εφαρμοστεί στα μέσα του 20ου αιώνα στην Αμερική σε ευρεία κλίμακα, χωρίς ιδιαίτερη επιτυχία και με πολλαπλές επικρίσεις. Μάλιστα, σύμφωνα με κάποιες εκτιμήσεις η συγκεκριμένη πρακτική κόστισε μέσα σε δύο δεκαετίες στις οικογένειες Μαύρων του Σικάγου μεταξύ 3 και 4 δισ δολαρίων.

Πλέον όμως, εταιρείες όπως η Divvy Homes, η αποτίμηση της οποίας φτάνει τα 2 δισ. ευρώ, η Home Partners, που εξαγοράστηκε σχετικά πρόσφατα από την Blackstone έναντι 6 δισ. και η Landis Technologies η οποία σήκωσε πέρυσι 165 εκατ. δολάρια από funds που συνδέονται με επενδυτές αστέρες όπως ο Jay Z και ο Will Smith, υποστηρίζουν ότι λειτουργούν με πιο φιλικές προς τον πελάτη επιχειρηματικές πρακτικές.

Παρότι οι λεπτομέρειες διαφέρουν σε κάθε μια από τις rent to own startups, οι βασικές αρχές είναι ίδιες. Οι πελάτες θα περάσουν από έναν σύντομο έλεγχο που θα τους υποδείξει ένα ανεκτό για τον προϋπολογισμό τους κεφάλαιο για την αγορά σπιτιού και στη συνέχεια θα επιλέξουν ένα σπίτι σε αυτό το budget, ώστε η εταιρεία να το αγοράσει για λογαριασμό τους (σ.σ. υπάρχει περίπτωση να χρειαστεί να βάλουν μια προκαταβολή της τάξης του 1% με 2% της συνολικής αξίας του ακινήτου). Στη συνέχεια, θα νοικιάσουν το σπίτι για καθορισμένο χρονικό διάστημα, συνήθως τρία χρόνια και έναντι προσυμφωνημένου τιμήματος, μέρος του οποίου θα πηγαίνει στο ενοίκιο και το υπόλοιπο σε ένα λογαριασμό που θα χρησιμοποιηθεί ως προκαταβολή για την δυνητική αγορά. Στο τέλος της τριετούς μίσθωσης, η ιδέα είναι ότι οι ενοικιαστές θα είναι σε καλύτερη οικονομική κατάσταση για να αγοράσουν το σπίτι από την εταιρεία, και πάλι όμως παίρνοντας ενυπόθηκο δάνειο με τον παραδοσιακό τρόπο, κάτι που καμία startup δεν μπορεί να εγγυηθεί. Σε αντίθετη περίπτωση αποχωρούν παίρνοντας πίσω τα χρήματα της προκαταβολής.

Η έλλειψη εγγυήσεων για την δυνητική αγορά, αφού παραμένει άρρηκτα συνδεδεμένη με την πιστοληπτική ικανότητα, αλλά και η ενοικίαση συχνά σε υψηλότερες τιμές από αυτές της αγοράς αφού εμπλέκεται μια εταιρεία κι όχι ένας μεμονωμένος ιδιοκτήτης είναι ο βασικός αντίλογος όσων απορρίπτουν το εν λόγω μοντέλο. Οι υπέρμαχοι του από την άλλη υποστηρίζουν ότι ο τρόπος αυτός καθιστά δυνατή την ιδιοκατοίκηση σε όσους δεν θα μπορούσαν να την αντέξουν οικονομικά και ο χρόνος ενοικίασης του ακινήτου δίνει στο μελλοντικό αγοραστή την ευκαιρία να ενισχύσει τις αποταμιεύσεις του, αλλά και να βελτιώσει την πιστοληπτική του ικανότητα.

Μέχρι στιγμής πάντως οι εταιρείες αυτές έχουν αποφύγει τις μεγάλες διαμάχες αφού όπως λένε εγκρίνουν κυρίως όσους έχουν προοπτικές να τα καταφέρουν. Ακόμα κι αν δεν λύνουν το πρόβλημα, το εξομαλύνουν, καθώς τα στοιχεία που έχουν δημοσιοποιήσει ανά διαστήματα, δείχνουν ότι το ποσοστό των πελατών που καταφέρνουν τελικά να αγοράσουν τα ακίνητα, κυμαίνεται από 20% έως και 50%.

Όπως και σε κάθε πρόβλημα, έτσι και σε αυτό της στέγασης, η τεχνολογία προσπαθεί με διάφορους τρόπους να δώσει λύση. Σύμφωνα με την Παγκόσμια Τράπεζα βέβαια από μόνη της δεν θα αποδειχθεί ποτέ αρκετή για να τα καταφέρει. Γιατί όπως αναφέρει σε σχετικό άρθρο της «η στέγαση είναι κάτι πολύ περισσότερο από τούβλα και κονίαμα. Και η επίλυση της παγκόσμιας έλλειψης κατοικιών θα απαιτήσει πολλαπλές καινοτομίες που επεκτείνονται από την χρηματοδότηση έως τον αστικό σχεδιασμό και την χάραξη της κατάλληλης πολιτικής». 

The post Η τεχνολογία στη μάχη κατά της στεγαστικής κρίσης appeared first on 2045.gr.

Η πρώτη εκτύπωση 3D έγινε στη δεκαετία του 1980 (διαβάστε μια σύνοψη της ιστορίας). Ηταν ένα μικρό ποτήρι. Σήμερα «τυπώνονται» προσθετικά μέλη σώματος, σπίτια, όπλα, ανταλλακτικά αυτοκινήτων, εργαλεία, αθλητικά παπούτσια, ακόμη και ζύμη μπισκότων!

“To 3D printing θα είναι πολύ μεγαλύτερο, από όσο φαντάζονται και λένε οι ίδιες οι εταιρίες 3D printing”

Credit Suisse

Ολοένα και περισσότερες επιχειρήσεις συνειδητοποιούν τις προοπτικές, ενώ οι άνθρωποι εκτυπώνουν αντικείμενα για διάφορες χρήσεις, από τις κατασκευές και τις ιατρικές συσκευές, μέχρι βαζάκια και αντικείμενα για διασκέδαση.

Η αρχή και η εξέλιξη μέσα σε 15 χρόνια

Ο Charles “Chuck” Hull το 1984 εφηύρε τη στερεολιθογραφία (stereolithography (SLA)), που είναι η μέθοδος τρισδιάστατης εκτύπωσης. Η λογική είναι απλή: ο σχεδιαστής δημιουργεί ένα τρισδιάστατο μοντέλο και στη συνέχεια αυτό εκτυπώνεται στρώμα προς στρώμα, χρησιμοποιώντας υλικά όπως λέιζερ UV σε φωτοπολυμερές υγρό για να αποδοθεί με ακρίβεια το στερεό, φυσικό αντικείμενο που σχεδιάστηκε. Η φαντασία που έλεγε ο Αινστάιν, στα καλύτερά της.

Ο Hull δεν ήξερε τότε πως απαντούσε στην επόμενη μεγάλη πρόκληση της ανθρωπότητας: ακριβή ενέργεια, λιγότερα φυσικά υλικά (πχ. ξύλο), ενεργοβόρες και ρυπαίνουσες βιομηχανίες. Πιστεύω πως δεν θα φανταζόταν ότι τα εκτυπούμενα σχέδια θα αφορούσαν σε πρόσθετα φυσικά αντικείμενα, όπως αντίγραφο κοκάλων για τα πόδια ενός σκύλου, ή ένα ρουλεμάν κινητήρα, ή γιατί όχι ένα ολόκληρο σπίτι! Οι τρισδιάστατοι εκτυπωτές SLA βρίσκονται σήμερα παντού.

Στις ΗΠΑ η MakerBot ήταν η εταιρία που απογείωσε τις εφαρμογές, πειραματίστηκε και έδειξε στην υφήλιο την εξέλιξη. Οι printers της αγοράστηκαν από πολλές μικρές και μεγαλύτερες βιομηχανίες, και τώρα κάνει το επόμενο βήμα της (στη σφαίρα της παγκοσμιοποίησης), κάνοντας outsource την παραγωγή στον κατασκευαστή Jabil με εγκαταστάσεις στην Κίνα.

Μόνο το μυαλό μας μπορεί να μας περιορίσει, όχι η φαντασία!

Η εξέλιξη 2000-2016 είναι διαρκής και ραγδαία. Το 3D printing μοιάζει μια μόδα, ένα ‘hype claim’ της τεχνολογίας, αλλά αποδομεί αργά και σταθερά βιομηχανίες που έχουν ήδη τεράστια κόστη λειτουργίας, ανθρώπινου κεφαλαίου και απίστευτα κόστη προμήθειας υλικών (που όλα περνούν στον τελικό πελάτη-καταναλωτή).

Το 2006, ο Dr. Behrokh Khoshnevis του Πανεπιστήμιου Νότιας Καλιφόρνια παρουσιάζει το Contour Crafting System, που γίνεται εταιρία. Πρόκειται για ένα τεράστιο 3D εκτυπωτή που εκτυπώνει ολόκληρα κτίρια στη θέση τους. Το μόνο που θυμίζει τις παλιές, τσιμεντένιες κατασκευές είναι ένας γερανός που κάνει την εκτύπωση και βεβαίως το σκυρόδεμα. Ολα τα άλλα είναι νέα, είναι η εξέλιξη και όπως λέει ο λαός μας «αν δεν χτίσεις και δεν παντρέψεις…» δεν ξέρεις τι σημαίνει (οικονομικό) μάτωμα. Επειδή η καινοτομία είναι μεταδοτική, το MIT στο 2017 πήγε ένα βήμα πιο πέρα: έφτιαξε ένα ρομποτικό arm για να ψεκάζει σκυρόδεμα, μειώνοντας το χρόνο χτισίματος του σχεδίου στο 1/3 και το κόστος κατασκευής κατά -45%.

Είχαμε γράψει νωρίτερα για τις τεχνολογίες που θα αλλάζουν συνεχώς τον κόσμο μας, που σημείωνε το 3D printing, αλλά μία είδηση μου τράβηξε την προσοχή. Ένα σπίτι μπορεί να κατασκευαστεί μέσα σε 24 ώρες. Το φαντάστηκες, το έφτιαξες! Η βιομηχανία κατασκευών έχει να μάθει πολλά από αυτή την εξέλιξη, ώστε να ωφελήσει το περιβάλλον, να μειώσει τα κόστη της (που σήμερα είναι πανάκριβη για τον πολίτη) και πιθανώς να βρει νέες και γρήγορες λύσεις, που αναζητούν και οι κυβερνήσεις, στο παγκόσμιο πρόβλημα στέγασης. Αρκεί να σκεφτούμε πως η DUS Architects στο Αμστέρνταμ ήδη προτείνει 3D σχεδιαστικά μοντέλα κατασκευών για την πολιτική προστασία, τα Disaster Shelter Applications.

Πόσο μακριά μπορεί να πάει το 3D printing

Η NASA έχει ανακοινώσει μια μελέτη σκοπιμότητας για το άν είναι πλέον δυνατή μια αποικία εποίκων στο φεγγάρι με 3D printing. Αλλά κρατηθείτε, υπάρχει και καλύτερο (εμείς δεν το διαβάσαμε γιατί ζούσαμε σε συνθήκες οικονομικής κρίσης)…   Τι θα λέγατε, αν το σπίτι σας ήταν ικανό να αερίζεται τέλεια, να ψύχεται όποτε πρέπει ή να ζεσταίνεται και να επισκευάζεται μόνο του;

Με ή χωρίς ‘smart grid’ και έξυπνες διασυνδέσεις η Υπηρεσία Προηγμένων Ερευνητικών Έργων του Υπουργείου Άμυνας των ΗΠΑ (DARPA), με το πρόγραμμά της που τιτολοφορείται «Engineered Living Materials (ELM)» υποστηρίζει πως είναι πραγματικότητα! Το «σπίτι που αυτοσυντηρείται» δεν κάνει χρήση συστημάτων ελεγχόμενων από υπολογιστή, αλλά με 3D printing εκτυπώνει ζωντανά κύτταρα στο επιθυμητό δομικό σχήμα! Το αποτέλεσμα είναι μια ζωντανή δομή που αναπνέει. Επιστημονική φαντασία;

Φανταστείτε πόσα μπορεί να εμπνευστεί η αυτοκινητοβιομηχανία, που όχι μόνο πρέπει να έχει ανταγωνιστικά κόστη λειτουργίας και καλές, προσιτές τιμές, αλλά πρέπει να μειώσει άμεσα το αρνητικό αποτύπωμα εκπομπών διοξειδίου άνθρακα. Αν ένα supercar τυπώνεται γρήγορα και με ασφάλεια υλικών, τι θα γίνει για τα χιλιάδες αυτοκίνητα πόλης;

Μια συναρπαστική εποχή (αλλά με προκλήσεις)

Ειδικοί περιγράφουν πως θα δούμε νέα υλικά 3D printing, όπως κράματα υποακτάστατων μετάλλων που φτιάχτηκαν με τη χρήση τεχνητής νοημοσύνης, όπου μάλιστα οι τελικοί χρήστες θα μπορούν να προσδιορίζουν τα απαιτούμενα ποιοτικά και συστατικά χαρακτηριστικά.

Βλέπουν στα πολυμερή βιολογικής βάσης ή στα ανακτούμενα απορρίμματα πλαστικών και μετάλλων χαμηλής περιεκτικότητας την απάντηση στους προβληματισμούς της παγκόσμιας βιομηχανίας, που θα βρει φτηνά υλικά, πως θα οδηγηθεί στην εποχή της βιωσιμότητας, και πως οι κοινωνίες μας θα ζουν με μικρότερο αποτύπωμα στην κυκλική οικονομία.

Το 3D printing όπως κάθε τεχνολογία αιχμής σήμερα αναζητά χρηματοδότηση και πρεσβευτές. Αναζητά όμως (περισσότερο κρίσιμο) συνεργασίες επιχειρήσεων (και κρατών) για να δοκιμάσουν και να ερευνήσουν μαζί τις νέες μεθόδους. Για να ωφελήσουν την οικονομία και την κοινωνία.

Ένα παράδειγμα της μεγάλης πρόσκλησης είναι η βιομηχανία των μικροεπεξεργαστών. Η υφήλιος χρειάζεται περισσότερους μικροεπεξεργαστές. Οι συσκευές έχουν δεκαπλασιαστεί. Οι εταιρίες 3D printing είναι ακόμη μικρές, ως μέγεθος και πελατεία. Η Κίνα μάχεται ανταγωνιστικά με την Ταιβάν. Η Ευρώπη ανακοινώνει προστατευτισμό στο Davos με το «European Chips Act» και η Intel ανακοινώνει πως θα κάνει 20 δις επένδυση για να φτιάξει τη δική της «Silicon Heartland». Όλοι βρίσκονται στο δικό τους σιλό, ενώ το 3D printing θα έπρεπε να είναι η κοινή τους πλατφόρμα και σημείο εκκίνησης-αναφοράς…

Καλύτερα δεν θα μπορούσε να ειπωθεί (από τον κ. Didier Deltort, Πρόεδρο της HP Personalization & 3D Printing Business): «Υπάρχει μια ιστορική αλλαγή στη συμπεριφορά των καταναλωτών. Τα εξατομικευμένα προϊόντα και η βιωσιμότητα αποτελούν το μόνο δρόμο για τις μάρκες που θέλουν να ξεχωρίσουν σε όλο και πιο ανταγωνιστικές αγορές. Ο παραδοσιακός σχεδιασμός προϊόντων, η κατασκευή και οι αλυσίδες εφοδιασμού δεν μπορούν να ανταποκριθούν σε αυτές τις νέες απαιτήσεις. Τα επόμενα χρόνια, καθώς θα βελτιώνουμε τις λύσεις κατασκευής πρόσθετων (εννοεί 3D printed ειδών), όλο και περισσότερες επιχειρήσεις, μικρές και μεγάλες, θα υιοθετήσουν νέες αυτοματοποιημένες, υψηλότερης απόδοσης, παραγόμενες καινοτομίες για να συνδέονται καλύτερα και ευκολότερα με πολύπλοκα συστήματα σχεδιασμού, παραγγελιών και logistics.»

Το 3D printing μπορεί να γίνει ο τρόπος (οικονομικότερης) μαζικής εξατομίκευσης και βιώσιμης παραγωγής. Είναι προφανές πως η συνήθεια, τα δίκτυα πρώτων υλών, οι προμηθευτές, οι οικονομικές συμφωνίες με τραπεζική χρηματοδότηση, οι υπάρχουσες πάγιες επενδύσεις των εργοστασίων σε μηχανήματα είναι παράγοντες αντίστασης, είναι ρουτίνα, είναι τα εμπόδια. Σε κάθε μεγάλη αλλαγή, υπάρχει ένας αδρανής χρόνος. Αλλά αν μπορώ ήδη να παράγω με 3D printing δαχτυλίδια, προσθετικά μέλη για ΑΜΕΑ, σπίτια, ανταλλακτικά αεροπλάνων, εργαλεία τότε πρέπει να δω καθαρά το μέλλον και να δώσω ένα πιο πράσινο, καθαρό, προσιτό μέλλον στην ανθρωπότητα….

Ανεξαρτησία προς όφελος πολιτών και καταναλωτών

Η ενεργειακή, διατροφική, παραγωγική επάρκεια της Ευρώπης είναι ένα νέο στοίχημα. Το βιώνουμε ήδη (με άσχημο τρόπο). Τα προϊόντα πρέπει να είναι βέλτιστων και πράσινων πρακτικών παραγωγής. Η επαναχρησιμοποίηση σε συνδυασμό με το 3D printing θα κάνει τα προϊόντα τεχνολογίας λιγότερο ρυπογόνα βιομηχανία, λιγότερο εισαγόμενη και περισσότερο οικονομικά προσιτή. Μια τέτοια διαδρομή μειώνει την εξάρτηση από δίκτυα, αγορές, γεωγραφία που σήμερα αφαιρούν οικονομίες από τους Ευρωπαϊκούς λαούς και μεταβιβάζουν την περιβαλλοντική ευθύνη… σε μια έκθεση ιδεών (καλό θα ήταν να προστατέψουμε το περιβάλλον).

Η βιωσιμότητα μπορεί να σημαίνει διαφορετικά πράγματα για τον καθένα, αλλά είναι οι πυλώνες: Άνθρωποι, Πλανήτης, Συνεργασίες, Ευημερία χωρίς δηλαδή να διακυβεύουμε τις ανάγκες των μελλοντικών γενεών. Η βιωσιμότητα σημαίνει τη δημιουργία κοινής αξίας και το 3D printing μπορεί να μειώσει τα εμπόδια πρόσβασης μικρών επιχειρήσεων σε καλύτερα, οικονομικότερα, γρηγορότερα, μαζικότερα προϊόντα. Θα μου πείτε, και τι θα κάνουν τα μηχανήματα; Εδώ ταιριάζει να προβληματιστούμε από το tweet που ακολουθεί πιο κάτω.

Είναι σημαντική εξέλιξη. Αρκεί ένα ευέλικτο design, ένα ψηφιακό αρχείο και ο 3D printer για να παραχθεί οποιοδήποτε αντικείμενο. Ευκολία χρήσης. Προσβάσιμη τεχνολογία από μικρή οικοτεχνία έως τη μεγάλη πολυεθνική. Γρήγορη παραγωγή πρότυπων και πατεντών. Τυπώνεις ό,τι και όσο χρειάζεται. Σκληρά και μαλακά αντικείμενα. Απίστευτη ταχύτητα. Μείωση κόστους παραγωγής. Περίπου 85% μείωση απορριμμάτων και βιομηχανικών χημικών με θετικό αποτύπωμα στο Περιβάλλον. Περίπου 40-50% (κατ’ ελάχιστον) μείωση κόστους παραγωγικής διαδικασίας.

“Το παν είναι η ανθρώπινη φαντασία. Είναι η προεπισκόπηση των καλύτερων στιγμών που φέρνει η ζωή”

Albert Einstein

Αν σκεφτούμε κυνικά και αντικειμενικά, δεν έχουμε άλλα «πρώτα» υλικά να σπαταλήσουμε. Για παράδειγμα, το 1/3 των δασών του πλανήτη έχουν χαθεί οριστικά. Το 71% της γης είναι υγρό στοιχείο, άρα πρέπει να «ξεσχίσουμε» το 21% που απομένει για να προμηθευτεί τόσος κόσμος, τόσα πολλά υλικά προς παραγωγή (μην υπολογίζοντας το 6% που είναι έρημοι). 

Όταν οι Σκανδιναβοί αναζητούν και ερευνούν ελαφρύτερα υλικά παραγωγής ενέργειας (για φανταστείτε τα χιλιάδες ηλιακά πάρκα της Ευρώπης) μέσω 3D printing, αρκετοί τους στιγματίζουν ως ‘nerds’. Αλλά έχουν δίκιο, πρέπει σε όλα να γίνουμε καλύτεροι. H Σουηδική Hoganas με το “make more with less” επεξεργάζεται και πουλά σε μορφή σκόνης νικέλιο, κοβάλτιο και τιτάνιο σε απείρως μικρότερες ποσότητες, ώστε η παγκόσμια βιομηχανία να τα χρησιμοποιεί σε 3D printing εφαρμογές. Το Business Sweden παρουσιάζει την πρωτοπορία της χώρας στο 3D / additive manufacturing.

Η νέα εποχή είναι εδώ και δεν θα σταματήσει, όσο και αν οι επιχειρήσεις μας νιώθουν ασφάλεια στο συνηθισμένο τρόπο τους. Το 3D printing είναι μια ακόμη ευκαιρία αλλαγής, καινοτομίας και πιο βιώσιμης λειτουργίας, που τελικά ωφελεί την κοινωνία. Στο δρόμο για το μέλλον πρέπει να αξιοποιούμε κάθε νέο εργαλείο που μας παρέχει το ανθρώπινο μυαλό…

Δείτε τις πιο σύγχρονες εφαρμογές του και θα με καταλάβετε.

The post Το 3D printing είναι η βιώσιμη απάντηση της βιομηχανίας appeared first on 2045.gr.

Ο Αμερικανός R. Buckminster Fuller ήταν διακεκριμένος αρχιτέκτονας, θεωρητικός συστημάτων οργάνωσης, συγγραφέας, εφευρέτης και μελλοντολόγος! Άφησε μαζί με το έργο του τη φράση-αίνιγμα «Η ανθρωπότητα δημιουργεί και αποκτά όλες τις κατάλληλες τεχνολογίες, για τους λάθος λόγους».

Ο Albert Einstein που ενσάρκωσε το πνεύμα καινοτομίας και αδιάκοπης έρευνας, ανάμεσα στα πολλά αποφθέγματα που μας άφησε, μας έκανε να ελπίζουμε …πως «Το ανθρώπινο πνεύμα πρέπει να επιβληθεί επί της τεχνολογίας», αλλά στο τέλος …είπε και αυτός «Είναι πια σαφές πως η τεχνολογία ξεπερνά την ανθρωπότητα».

“This is the whole point of technology: it creates an appetite for immortality on the one hand, but it threatens universal extinction on the other. Technology is lust removed from nature” – Don DeLillo

Κανείς τους δεν θα μπορούσε να περιγράψει αυτό που συνέβη τα τελευταία 12 χρόνια! Θα έμεναν με το στόμα ανοιχτό και ίσως θα τρόμαζαν με την εξέλιξη και τις προκλήσεις που επιφέρει.

Ένα γρήγορο 12ετές ταξίδι στο χρόνο – Καθίστε αναπαυτικά

Από το 2008, αν παρατηρήσετε προσεκτικά, συμβαίνει μια έκρηξη τεχνολογικής εξέλιξης που κανείς δεν μπορεί να προβλέψει καν τον επόμενο σταθμό της, μιας και βασικό της στοιχείο είναι η συνεχής, διασυνοριακή, παγκόσμια συνεργασία κυβερνήσεων, φορέων, επιχειρήσεων και καινοτόμων προσωπικοτήτων. Οι ρυθμοί φοβίζουν και δημιουργούν μεγάλες αλλαγές.

Το κοινό χωρισμένο σε ηλικίες και βαθμό αποδοχής, άλλοτε πανηγυρίζει, άλλοτε φοβάται, και κάποιοι σηκώνουν τα θρησκευτικά τους λάβαρα, για να ξορκίσουν αυτό που δεν γυρίζει πίσω. Από το 2008 παρουσιάστηκαν τεράστιας σημασίας τεχνολογικοί δρόμοι, που σκοπεύουν να βελτιώσουν τη ζωή μας σε όλες τις εκφάνσεις της. Αν είναι όλα ρόδινα; Οχι, απαιτείται μεγάλη ευθύνη, ρυθμιστικά πλαίσια, και νέοι κανόνες. Αρκεί να διαβάσετε το άρθρο 2045 για τη νομική προσωπικότητα των ρομπότ και να αναλογιστείτε.

Νο1: Pervasive computing

Η πρώτη φορά που ακούστηκε ο όρος ήταν το 1993 στο Olivetti Research Laboratory του Cambridge. Τότε παρουσιάστηκε το Active Badge, ένα μικροσκοπικό “clip-on computer” (στο μέγεθος μιας κάρτας εισόδου σε κτίριο) που έβρισκε τη θέση των ανθρώπων μέσα στο κτίριο, αλλά και κάθε αντικειμένου που ήταν συνδεδεμένο κοντά.

Σε αντίθεση με τον κλασικό προγραμματισμό το pervasive computing (ή ubiquitous computing), γίνεται σε οποιαδήποτε συσκευή (laptop, smartphone, wearable device, έξυπνοι αισθητήρες), οποιαδήποτε στιγμή ή σημείο (πχ. ένας άνθρωπος να κινεί το αυτοκίνητό του από μακριά, ή ένα Bluetooth device δίνει εντολές σε άλλη συσκευή, ή το Apple Watch ειδοποιεί και επιτρέπει μια εισερχόμενη κλήση). Εμπλέκονται τεχνολογίες ασύρματης επικοινωνίας και δικτύωσης, κινητές συσκευές, ενσωματωμένα συστήματα, φορητούς υπολογιστές, ετικέτες ραδιοσυχνοτήτων (RFID), λογισμικό, διαδίκτυο, αναγνώριση φωνής και τεχνητή νοημοσύνη (AI).

Γιατί είναι σημαντική εξέλιξη; Η εισαγωγή και προγραμματισμός μικροεπεξεργαστών σε κάθε συσκευή επιτρέπει να δημιουργούνται δίκτυα που επικοινωνούν, κάνοντας απλότερη και γρηγορότερη τη ζωή μας. Τα δίκτυα είναι ικανά να συλλέγουν, να επεξεργάζονται και να επικοινωνούν δεδομένα, να προσαρμόζονται στη δραστηριότητα των ανθρώπων και στην ουσία, να κατανοούν το περιβάλλον και να βελτιώνουν την ανθρώπινη εμπειρία και ποιότητα ζωής.

Νο2: Cloud

Στο Cloud (υπολογιστικό σύννεφο) αποθηκεύονται πλέον απίστευτοι όγκοι δεδομένων, που είναι κρίσιμοι και προσβάσιμοι σε όλους τους πολίτες που χρησιμοποιούν επικοινωνίες, αλλά και από τις επιχειρήσεις που δίνουν υπηρεσίες κάθε στιγμή, κάθε μέρα, κάθε μήνα (και για αυτό εξαρτώμαστε από τη λειτουργία του internet). Τα ονόματα Azure, Google cloud, Amazon services μπήκαν στη ζωή των επιχειρήσεων και την καθημερινότητα των δεδομένων μας (big data).

Τον Απρίλιο 2020 η Google λάνσαρε το δικό της Cloud Healthcare API ανοιχτό στο παγκόσμιο κοινό, που επιτρέπει την ανταλλαγή δεδομένων μεταξύ εφαρμογών υγείας που χτίζονται στο Google Cloud. ‘Αρα οι οργανισμοί που χρησιμοποιούν το API θα αναλύουν σύνθετα δεδομένα (Dataflow), θα έχουν analytics (BigQuery), θα εφαρμόζουν machine learning (AI Platform), ενώ το API θα προστατεύει τα προσωπικά δεδομένα με πρωτόκολλα ασφαλείας.

Γιατί είναι σημαντική εξέλιξη; Η χρήση του cloud μειώνει κόστη, αυξάνει παραγωγικότητα, δημιουργεί ποιότητα πρόσβασης και εξυπηρέτησης 24/7, ενώ διεθνοποιεί οτιδήποτε ψηφιακό πολύ πιο εύκολα. Το πιο σημαντικό είναι πως επιτρέπει γρηγορότερη διεθνή διατομεακή συνεργασία. Είναι ο χώρος που τόσο γρήγορα συνδέθηκε και συνεργάστηκε η παγκόσμια επιστημονική κοινότητα για να αντιμετωπίσει την πανδημία. Είναι ο χώρος που «πηγαίνουμε» όλοι εμείς για τηλεδιασκέψεις, ψυχαγωγία, και οικονομικές συναλλαγές.

Νο3: Wireless mesh networks

Συχνά ακούμε τα ονόματα TP-LINK, Routers, δίκτυο WiFi, Google Nest Wifi και Apple airport. Είναι τα  Wireless Mesh Networks (WMSN) που δημιουργούμε εμείς οι ίδιοι, δηλαδή κάθε ασύρματο δίκτυο επικοινωνιών που δημιουργούμε στο σπίτι, το γραφείο, στο αεροδρόμιο, ή σε ένα cafe συνδέοντας ραδιοκόμβους σε μορφή πλέγματος.

Σε αυτά τα δίκτυα χρησιμοποιούμε τα laptop, κινητά, routers και άλλες ασύρματες συσκευές και επεκτείνεται η πρόσβασηή μας στα κύρια δίκτυα της χώρας (σταθερά ή ασύρματα). Η Ericsson παρουσίασε το 2013 ένα small cell, το ανανέωσε το 2016 και σήμερα το Ericsson 5G radio Dot, στο μέγεθος μιας παλάμης, επιτρέπει την παράλληλη σύνδεση των θεατών ενός σταδίου ή την κάλυψη ενός ουρανοξύστη, ή αν έχεις 8 τέτοια, την κάλυψη 5.000 τετραγωνικών μέτρων!

Γιατί είναι σημαντική εξέλιξη; Απελευθέρωσαν την επικοινωνία όλων, παντού και πάντα. Επιτρέπουν emergency services να φτάσουν σε όλους. Επιτρέπει στα νέα παιδιά να χτίζουν την επιχείρησή τους από ένα cafe, ή στην πολυμελή οικογένεια να διαχειριστεί πολλές συσκευές στο σπίτι. Κάνουν τα public WiFi spots βοηθούς για κάθε άνθρωπο. Καλύτερη κάλυψη δικτύου. Μείωση των περιοχών κακής σύνδεσης. Καλύτερη διαχείριση πόρων κινητών συσκευών. Πανεύκολη τοποθέτηση και χρήση. Βέβαια, έχουμε θέματα ταχύτητας, αλλά κανένα δίκτυο δεν είναι ποτέ 100% τέλειο.

Νο4: Βιοτεχνολογία

Κάθε μέρα μια παγκόσμια ανακάλυψη συμβαίνει με τη βοήθεια της βιοτεχνολογίας. Η σύγκλιση επιστημών, ερευνητικών κέντρων και πρωτοποριακών λύσεων σύγχρονης βιοτεχνολογίας φέρνει στον κόσμο πρωτοποριακά προϊόντα και λύσεις για την καταπολέμηση των εξουθενωτικών και σπάνιων ασθενειών, τη μείωση του περιβαλλοντικού αποτυπώματος, τη δυνατότητα σίτισης φτωχών πληθυσμών, τη χρήση καθαρότερης ενέργειας και την ασφαλέστερη, καθαρότερη βιομηχανική διαδικασία παραγωγής.

Γιατί είναι σημαντική εξέλιξη; Η βιοτεχνολογία είναι πιο σημαντική για την υγεία, την ιατρική, αλλά και στην παραγωγή νέων προϊόντων καλλιέργειας και διατροφής. Μέσω της γενετικής μηχανικής οι επιστήμονες κατάφεραν να δημιουργήσουν νέα φάρμακα, συμπεριλαμβανομένης της ιντερφερόνης για καρκινοπαθείς και της συνθετικής ινσουλίνης, μεταξύ άλλων. Ισως δεν το νιώθουμε στην καθημερινότητά μας, αλλά έρχεται ένας συναρπαστικός κόσμος, εφόσον απαντηθούν χρόνια προβλήματα ασθενειών και καλών παραγωγικών προτύπων.

Νο5: 3D printing

Η πρώτη εκτύπωση 3D έγινε τη δεκαετία του 1980 με ένα μικρό ποτήρι. Σήμερα «τυπώνονται» προσθετικά μέλη σώματος, σπίτια, όπλα, ανταλλακτικά αυτοκινήτων, εργαλεία, αθλητικά παπούτσια, ακόμη και ζύμη μπισκότων! Ολοένα και περισσότερες επιχειρήσεις συνειδητοποιούν τις προοπτικές, ενώ οι άνθρωποι εκτυπώνουν αντικείμενα για διάφορες χρήσεις, από τις κατασκευές και τις ιατρικές συσκευές, μέχρι βαζάκια και αντικείμενα για διασκέδαση.

Γιατί είναι σημαντική εξέλιξη; Αρκεί ένα ευέλικτο design, ένα ψηφιακό αρχείο και ο 3D printer για να παραχθεί οποιοδήποτε αντικείμενο. Ευκολία χρήσης. Προσβάσιμη τεχνολογία από μικρή οικοτεχνία έως τη μεγάλη πολυεθνική. Γρήγορη παραγωγή πρότυπων και πατεντών. Τυπώνεις ό,τι και όσο χρειάζεται. Σκληρά και μαλακά αντικείμενα. Απίστευτη ταχύτητα. Μείωση κόστους παραγωγής. Περίπου 80% μείωση απορριμμάτων και βιομηχανικών χημικών με θετικό αποτύπωμα στο Περιβάλλον.

Νο6: Machine learning

Το Machine learning είναι ένα μεγάλο concept και πεδίο τεχνητής νοημοσύνης (AI), όπου ένα πρόγραμμα υπολογιστή μπορεί να μαθαίνει από την επανάληψη μιας δράσης και να προσαρμόζεται σε νέα δεδομένα χωρίς ανθρώπινη παρέμβαση. Χρησιμοποιείται από τις μηχανές αναζήτησης στο Διαδίκτυο, στα φίλτρα email για το σταμάτημα ανεπιθύμητων μηνυμάτων, στο τραπεζικό λογισμικό για τον εντοπισμό ασυνήθιστων συναλλαγών και πάρα πολλές εφαρμογές στα τηλέφωνά μας, όπως η αναγνώριση φωνής (βλ. Amazon Alexa).

Τα έξυπνα συστήματα που βασίζονται σε αλγόριθμους μηχανικής μάθησης έχουν τη δυνατότητα να μάθουν από προηγούμενη εμπειρία ή τα ιστορικά δεδομένα. Τα δεδομένα καταγράφονται, «διαβάζονται» και χρησιμοποιούνται την επόμενη φορά με αναρίθμητα παραδείγματα, στην ιατρική διάγνωση, την επεξεργασία εικόνας, στην πρόβλεψη καιρού, στην ταξινόμηση μεγάλων δεδομένων.

Γιατί είναι σημαντική εξέλιξη; Εκεί που χρειαζόμασταν χιλιάδες φύλλα ανάλυσης και διχογνωμία ανθρώπων με μεγάλες καθυστερήσεις, τώρα συμβαίνει αυτοματοποιημένα μια διαρκής βελτίωση στην εξυπηρέτηση παγκόσμιων κοινών επιχειρήσεων και κρατικών οργανισμών. Οι μηχανές μαθαίνουν από εμάς και επαναλαμβάνουν τις διαδικασίες και προτιμήσεις μας. Καταγράφονται τάσεις συμπεριφοράς μας και ενεργοποιούν υπηρεσίες σε μία ατελείωτη σειρά συσκευών που μας εξυπηρετούν. Μειώνονται χρόνοι, καλυτερεύει η εξυπηρέτηση και έχουμε περισσότερες και γρηγορότερες λύσεις στο χέρι μας.

Νο7: Ρομποτική

Η ρομποτική είναι ένα διεπιστημονικό πεδίο που ενσωματώνει την επιστήμη των υπολογιστών και τη μηχανική και περιλαμβάνει το σχεδιασμό, την κατασκευή, τη λειτουργία και χρήση ρομπότ σε παραγωγικές και βιομηχανικές διαδικασίες. Τα πρώτα ρομπότ (σαν μηχανικά χέρια) έκαναν την εμφάνισή τους στην αυτοκινητοβιομηχανία αυξάνοντας τη ταχύτητα και την ποιότητα των γραμμών παραγωγής.

Η Ευρώπη ξεκινά από μια ισχυρή θέση στη ρομποτική, έχοντας το 32% της παγκόσμιας χρήσης της  βιομηχανικής ρομποτικής, ενώ στα ρομπότ επαγγελματικών υπηρεσιών οι Ευρωπαίοι κατασκευαστές παράγουν το 63% των μη-στρατιωτικών ρομπότ.

Γιατί είναι σημαντική εξέλιξη; Η τεχνολογία ρομποτικής έχει τη δυνατότητα να μεταμορφώσει θετικά εργασιακές και παραγωγικές πρακτικές, να αυξήσει την απόδοση και τα επίπεδα ασφάλειας και να προσφέρει βελτιωμένα επίπεδα υπηρεσιών. Από τον τομέα των βιομηχανικών ρομπότ -που ήταν και εξακολουθεί να είναι η ραχοκοκαλιά της αυτοματοποίησης- έως τα ρομπότ επαγγελματικής εξυπηρέτησης στη γεωργία, την εφοδιαστική αλυσίδα, βελτιώνονται η παραγωγικότητα, η δημόσια ασφάλεια και η υγεία. Στη μετάβαση αυτή δημιουργείται ένα σοβαρό κοινωνικό ζήτημα ανεργίας σε θέσεις και είδη εργασίας χαμηλής εξειδίκευσης, που οι κυβερνήσεις προσπαθούν κάπως να αντιμετωπίσουν με προγράμματα μετακίνησης και μετεκπαίδευσης.

Νο8: 5G και Ιnternet of Things (IoT)

Στο 2045 έχουμε αναλύσει τα οφέλη του 5G στην Ελλάδα. H τεχνολογία 5G θα διαδραματίζει βασικό ρόλο στην καταπολέμηση της κλιματικής αλλαγής και στη μείωση των επιπτώσεών της σε όλες τις βιομηχανίες και την κοινωνία. Οι τηλεπικοινωνιακοί πάροχοι και οι προμηθευτές τους θα μειώσουν τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου έως και 10 φορές. Η GSM Association με το report The Enablement Effect βάζει δεσμευτικές αρχές, ώστε να μειωθεί η ενεργειακή κατανάλωση και απόδοση. Και αυτή η δέσμευση αφορά 750 τηλεπικοινωνιακούς παρόχους, που είναι μέλη GSMA, και 400 εταιρίες που είναι associate members μιας και η ενεργειακή αποδοτικότητα και οι στρατηγικές ψηφιοποίησης απαιτούν αυξημένη διατομεακή συνεργασία.

Ας μην πούμε ξανά για την ταχύτητα και την εμπειρία. Το πιο σημαντικό είναι όμως πως το 5G θα απελευθερώσει πολλά μικρά δίκτυα επικοινωνίας και θα διασυνδέσει εκατομμύρια συσκευές (Internet of Things), που σήμερα δεν μπορούν να λειτουργήσουν σωστά στα υπάρχοντα δίκτυα. Δίκτυα που θα σώζουν ζωές στους δρόμους, ηλεκτρικά δίκτυα που έξυπνα θα ρυθμίζουν την ποσότητα κατανάλωσης, και έξυπνες λειτουργίες πόλεων.

Γιατί είναι σημαντική εξέλιξη; Αφορά τον αγρότη, τον παραγωγό, τον επιχειρηματία, τη βιομηχανία. 5G και IoT μαζί θα αυξήσουν τους αυτοματισμούς και την αδιάκοπη επικοινωνία μεταξύ συσκευών, έξυπνων αισθητήρων και μικρών δικτύων (επίσης γνωστή ως M2M – μηχανή προς μηχανή). Ο γεωργός θα ξέρει πότε να ποτίσει, ο οινοπαραγωγός τι συμβαίνει στο κτήμα του, ο δημόσιος υπάλληλος ποια λακκούβα δρόμου κλείνει και ο γιατρός πως να κάνει απομακρυσμένη εγχείρηση.

Νο9: Ηλεκτροκίνηση

Μιλώντας σε μια πρόσφατη παγκόσμια ψηφιακή διάσκεψη της Financial Times, ο Διευθύνων Σύμβουλος της Volvo Håkan Samuelsson τόνισε, ότι η ζήτηση για ηλεκτρικά οχήματα θα είναι ισχυρότερη από ποτέ μετά την πανδημία. Η εταιρία Volvo σκοπεύει να κυκλοφορήσει ένα πλήρως ηλεκτρικό αυτοκίνητο κάθε χρόνο έως το 2025 για να επιτύχει το στόχο της να έρχεται το 50% των παγκόσμιων πωλήσεων της από ηλεκτρικά οχήματα. Ηδη, το Volvo XC40 Recharge είναι στους δρόμους.

Γιατί είναι σημαντική εξέλιξη; Η ηλεκτροκίνηση θα βελτιώσει τον τομέα των μεταφορών, θα μειώσει τις εκπομπές CO2 και θα επιτρέψει στα ηλεκτρικά οχήματα να χρησιμοποιούν διαφορετικούς τύπους πηγών ενέργειας (ηλιακή και αιολική). Το σημαντικό για τα κράτη είναι πως θα μειώσουν οριστικά την οικονομική τους εξάρτηση από τα ακριβά ορυκτά καύσιμα και για τους πολίτες πως θα μπορούν να απολαύσουν ένα καθαρότερο περιβάλλον.

Νο10: Drones

Τα drones ήρθαν για να μας βοηθήσουν, όχι μόνο να ψυχαγωγηθούμε και να βγάζουμε ωραίες φωτογραφίες από ψηλά, αλλά για τη δημόσια ασφάλεια, την επιτήρηση απομακρυσμένων περιοχών, την εύρεση βομβών, την παροχή ιατρικής βοήθειας, τη διευκόλυνση σωστικών συνεργείων αλλά και των εμπορικών μεταφορών. Είναι σαν να αποκτούμε ένα ακόμη μέσο μεταφοράς και ασφαλούς επιτήρησης. Ε, και θα μπορούμε κάποια στιγμή να λαμβάνουμε και την αγαπημένη μας pizza.

Γιατί είναι σημαντική εξέλιξη; Δίνουν μια επιπλέον βοήθεια σε δημόσιους και ιδιωτικούς οργανισμούς για την προσέγγιση και εξυπηρέτηση ανθρώπων. Μπορούν να οργανωθούν για απομακρυσμένες περιοχές. Είναι πλέον οικονομικά στην απόκτησή τους και πολύ εύκολα στη χρήση. Επιτηρούν και εγγυώνται δημόσια ασφάλεια. Μπορούν να χρησιμοποιούνται εκτός από τη δημόσια ασφάλεια, στην εθνική άμυνα, στη γεωργία, στις έκτακτες ιατρικές και σωστικές υπηρεσίες, και στο δίκτυο μεταφορών. Μπορούν να χειριστούν («διαβάσουν») τρισδιάτατους χάρτες και να φτάσουν εκεί που δεν μπορεί να έχει πρόσβαση άνθρωπος ή όχημα.

Νο11: Νανοτεχνολογία

Η νανοτεχνολογία ορίζεται ως η μελέτη και η χρήση δομών μεταξύ 1 νανομέτρου και 100 νανομέτρων σε μέγεθος για υλικά, τρόφιμα, φάρμακα. Ισως ο καλύτερος πρεσβευτής της νανοτεχνολογίας είναι ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Ασφάλειας Τρόφίμων (EFSA) και θα το διαπιστώσετε στο πιο κάτω βίντεο.

Αν και η νανοτεχνολογία είναι μια σχετικά πρόσφατη εξέλιξη στην επιστημονική έρευνα, η εμφάνιση της προκλήθηκε στη δεκαετία του 1980 από την εφεύρεση του μικροσκοπίου σάρωσης. Το επιστημονικό πεδίο εντάθηκε στις αρχές του 2000, με την αρχή των εμπορικών εφαρμογών της νανοτεχνολογίας ιδιαίτερα στα μεταποιούμενα προϊόντα.

Γιατί είναι σημαντική εξέλιξη; Η νανοτεχνολογία χρησιμοποιείται σήμερα στις αναπτυσσόμενες χώρες για τη θεραπεία ασθενειών και την πρόληψη προβλημάτων υγείας (νανοϊατρική). Εφαρμόζεται επίσης σε μια ποικιλία βιομηχανικών διαδικασιών και διαδικασιών καθαρισμού στις ανεπτυγμένες χώρες και επενδύονται δισεκατομμύρια για την καλύτερη παραγωγή και διάθεση προϊόντων.

Νο12: Τα «έξυπνα» κινητά

Το αφήσαμε τελευταίο ως θέμα, αν και με το πρώτο έξυπνο κινητό, το Apple iPhone που παρουσιάστηκε το 2007 από τον Steve Jobs, είχε ολόκληρος ο κόσμος το θετικό καταλύτη και επιταχυντή που χρειαζόταν για τις περισσότερες τεχνολογίες που διαβάσατε πιο πάνω. 

Γιατί είναι σημαντική εξέλιξη; Γιατί έφεραν τη δύναμη, την επιλογή, και τη διαχείριση του χρόνου και των υπηρεσιών στην παλάμη του χεριού μας. Τα δάχτυλά μας έγιναν εργαλείο αποφασιστικό για το επιχειρείν, την επικοινωνία, τις υπηρεσίες και τις αγορές μας. Ανοιξαν χώροι και κλάδοι που τους λέγαμε «κλειστούς». Απόκτησαν πρόσβαση και δικαίωμα δισεκατομμύρια καταναλωτές και πολίτες σε πιο απλές, εύκολες, και ποιοτικές διαδικασίες, υπηρεσίες και συναλλαγές. Δεν ξέρουμε πόσο θα αλλάξουν τα «έξυπνα» κινητά στο μέλλον, αλλά η βασική αρχή, πως το χέρι και το μυαλό μας δίνουν άμεσα την εντολή, θα συνεχίσει να ισχύει.

Ανθρώπινες δημιουργίες

Δώδεκα μεγάλες τεχνολογίες μέσα σε 12 χρόνια. Εχουν διαρκή εξέλιξη, και φέρνουν πολλές προκλήσεις και αλλαγές για τις κυβερνήσεις, τις επιχειρήσεις και κάθε άνθρωπο. Είναι χώροι που όσο ερευνούν και αναπτύσσονται, τόσο συγκεντρώνουν γύρω τους νέα επιχειρηματικά μοντέλα, ιδέες και προϊόντα-υπηρεσίες. Είναι χώροι που δεν κοιτούν μόνο την οικονομική και αειφόρο ανάπτυξη, αλλά αντιμετωπίζουν χρόνια προβλήματα της ανθρωπότητας.

Ο Σερ Άρθουρ Τσαρλς Κλαρκ ήταν Άγγλος συγγραφέας επιστημονικής φαντασίας και το 1968 έγινε ο βασικός σεναριογράφος της ιστορικής ταινίας «2001: Η Οδύσσεια του διαστήματος». Εως το 2008 που απεβίωσε, είχε ήδη μιλήσει για την τεχνητή νοημοσύνη ως ένα μεγάλο όνειρο, και 50 χρόνια πριν είχε περιγράψει το μέλλον της απομακρυσμένης και ευέλικτης εργασίας.

Ολες αυτές οι τεχνολογίες είναι δημιουργήματα ανθρώπινης έμπνευσης και δημιουργικότητας. Προϊόν της διεθνούς συνεργασίας μικρών και μεγάλων οργανισμών και επιχειρήσεων. Είναι ένα κύμα εξέλιξης από το οποίο δεν πρέπει η κοινωνία να μείνει πίσω.

Ολες αυτές οι τεχνολογίες χρειάζονται χρόνο, ιδέες, δίκτυα συνεργασιών, νέο περιεχόμενο στην εκπαίδευση αλλά και υπομονή και διαρκή μάθηση από όλους εμάς, τους τελικούς χρήστες των υπηρεσιών που μας δίνονται.

The post Τεχνολογίες που θα αλλάζουν συνεχώς τον κόσμο μας appeared first on 2045.gr.