«Με ένα πρόγραμμα γεμάτο ενδιαφέρουσες ομιλίες και διαδραστικά breakout sessions, η ημερίδα θα καλύψει κρίσιμα θέματα γύρω από το cloud και τις τεχνολογίες αιχμής. Οι συμμετέχοντες θα έχουν την ευκαιρία να εμβαθύνουν σε τομείς όπως η τεχνητή νοημοσύνη (AI), οι βέλτιστες πρακτικές ασφάλειας και το cloud governance» αναφέρει ο κ. Θανάσης Πατσάκας, Country Manager, Ελλάδος, Κύπρου και Μάλτας της AWS προσθέτοντας ότι «οι παρουσιάσεις είναι ειδικά σχεδιασμένες για να εξοπλίσουν τους επαγγελματίες με τις απαραίτητες γνώσεις και δεξιότητες ώστε να ενισχύσουν τις επιχειρησιακές τους διαδικασίες και να οδηγήσουν τις εταιρείες τους στη νέα ψηφιακή εποχή».

Μία από τις κορυφαίες ατραξιόν της εκδήλωσης θα είναι η Partner Expo, όπου οι επισκέπτες θα έχουν τη δυνατότητα να μιλήσουν απευθείας με τους συνεργάτες της AWS και να ανακαλύψουν εργαλεία που ανταποκρίνονται στις ανάγκες της επιχείρησής τους.

Επιπλέον, στο ειδικά διαμορφωμένο περίπτερο, «Ask an Expert», οι συμμετέχοντες θα μπορούν να συζητήσουν τις προκλήσεις που αντιμετωπίζουν με πιστοποιημένους ειδικούς της AWS. Από συμβουλές έως καινοτόμες λύσεις, οι ειδικοί θα βρίσκονται εκεί για να απαντήσουν σε ερωτήσεις, κάνοντας την εκδήλωση ακόμα πιο διαδραστική και εξατομικευμένη.

Η AWS Day powered by Logicom είναι η ιδανική ευκαιρία για όσους επιθυμούν να παραμείνουν στην πρώτη γραμμή των τεχνολογικών εξελίξεων. Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με το πρόγραμμα και για να εξασφαλίσετε τη δωρεάν συμμετοχή σας, επισκεφτείτε την επίσημη ιστοσελίδα της εκδήλωσης και κλείστε τη θέση σας σήμερα κιόλας!

The post AWS Day powered by Logicom: Ζήστε την απόλυτη εμπειρία καινοτομίας appeared first on 2045.gr.

Σύμφωνα με όσα ανακοινώθηκαν, η καλύτερη αξιοποίηση παγκόσμιων οικονομιών κλίμακας, μέσα από τη χρήση πλατφορμών  IT  στο cloud και η συστηματική χρήση της τεχνητής νοημοσύνης (AI), πρόκειται να αποτελέσουν κινητήρια δύναμη ανάπτυξης. Σε αυτή τη διαδικασία, αναμένεται να συμβάλει σημαντικά και η ενίσχυση του επιχειρηματικού μοντέλου του Ομίλου, που βασίζεται περισσότερο στην ανάλυση δεδομένων (data-driven).

«Ξεκινάμε το επόμενο στάδιο», δήλωσε ο Tim Höttges, Διευθύνων Σύμβουλος της Telekom. «Τα τελευταία χρόνια, η στρατηγική μας μάς οδήγησε στην πρώτη θέση στην Ευρώπη. Πετύχαμε ή και ξεπεράσαμε σχεδόν όλους τους στόχους μας, με αποτέλεσμα η αξία μας σήμερα να είναι μεγαλύτερη από εκείνη όλων των τηλεπικοινωνιακών παρόχων συνολικά στην ήπειρο όπου δραστηριοποιούμαστε. Θα αξιοποιήσουμε αυτή τη θέση στο μέλλον, για παράδειγμα, με πιο εντατική χρήση της τεχνητής νοημοσύνης».

Με βάση τα οικονομικά μεγέθη για το 2023, ο Όμιλος Telekom αναμένει ανάπτυξη κατά μέσο όρο περίπου 4% ετησίως τόσο στα καθαρά έσοδα, όσο και στα έσοδα από υπηρεσίες έως το 2027. Για το προσαρμοσμένο EBITDA AL προβλέπεται αύξηση κατά μέσο όρο 4-6% ετησίως. Για τον Όμιλο, με εξαίρεση τις ΗΠΑ, η Telekom αναμένει μέση ετήσια αύξηση των εσόδων από την παροχή υπηρεσιών 2,5-3% και του προσαρμοσμένου EBITDA AL της τάξης του 3-4%.

Στην Ημέρα Κεφαλαιαγοράς, ο Όμιλος επιβεβαίωσε την ελκυστική του πολιτική αμοιβών των μετόχων: στο μέλλον, θα συνεχίσει να καταβάλει 40-60% των επαναλαμβανόμενων προσαρμοσμένων κερδών ανά μετοχή με τη μορφή μερισμάτων. Για το οικονομικό έτος 2024, η Telekom ανακοίνωσε πληρωμή μερίσματος ύψους 90 λεπτών ανά μετοχή, η οποία προβλέπεται να καταβληθεί το 2025.

Έως το 2027, η Telekom σχεδιάζει να πετύχει πλεονάσματα άνω των 15 δισ. ευρώ, επιπλέον των επενδύσεων στην επιχείρηση και των πληρωμών μερισμάτων. Αυτό το περιθώριο θα επιτρέψει στον Όμιλο να διευκολύνει τη γενικότερη στρατηγική ευελιξία του.

Η Telekom συνεχίζει να επενδύει μαζικά στα δίκτυα οπτικών ινών και στην κινητή τηλεφωνία. Ως προς το δίκτυο κινητής της, η Telekom επιθυμεί να επεκτείνει περαιτέρω την ηγετική της θέση στο 5G. Παράλληλα, σχεδιάζει να ενισχύσει τα έσοδά της αυξάνοντας περαιτέρω τα μερίδια αγοράς, καθώς και μέσω ενός χαρτοφυλακίου που περιλαμβάνει λύσεις Fixed-Wireless Access, λύσεις 5G για πανεπιστημιουπόλεις και τεμαχισμό δικτύου (network slicing).

Η Telekom αξιοποιεί την ισχυρή θέση που έχει κατακτήσει στην Ευρώπη τα τελευταία χρόνια. Με πρόσθετα προϊόντα και υπηρεσίες, όπως υπηρεσίες ασφάλισης συσκευών κινητής και πλατφόρμες για υπηρεσίες πληρωμών μέσω λύσεων ΑΙ για καταναλωτές, ο Όμιλος επιθυμεί να δημιουργήσει επιπλέον έσοδο της τάξης των 1,5 δισ. ευρώ. Στην παγκόσμια επιχειρηματική δραστηριότητα B2B, η Εταιρεία σχεδιάζει να επιταχύνει την αύξηση εσόδων και κερδών. Η ανάπτυξη σε αυτόν τον τομέα αναμένεται να αυξηθεί κατά 3%, οδηγώντας σε ανάλογη αύξηση στην κερδοφορία.

Επίσης, ο Όμιλος συνεχίζει να επιδιώκει φιλόδοξους στόχους αναφορικά με θέματα ESG. Οι εκπομπές άνθρακα προβλέπεται να μειωθούν κατά 55% έως το 2030 σε σύγκριση με το 2020, ενώ ολόκληρη αλυσίδα αξίας αναμένεται να έχει καθαρές μηδενικές εκπομπές έως το 2040.  

Σχετικά με την Telekom

Ο Όμιλος Telekom Δραστηριοποιείται σε περισσότερες από 50 χώρες, ενώ διαθέτει πάνω από 252 εκατ. πελάτες κινητής τηλεφωνίας, πάνω από 25 εκατ. πελάτες σταθερής, πάνω από 22 εκατ. πελάτες ευρυζωνικών υπηρεσιών και πάνω από 9 εκατ. πελάτες συνδρομητικής τηλεόρασης. Απασχολεί περίπου 200 χιλιάδες εργαζόμενους (31/12/2023) σε όλο τον κόσμο, ενώ τα έσοδά της ανήλθαν σε 112 δισ. ευρώ το 2023.

Σήμερα εξελίσσεται σε έναν σύγχρονο πάροχο ψηφιακών υπηρεσιών: μια εταιρεία που προσφέρει τηλεπικοινωνιακές υπηρεσίες, διασφαλίζοντας, μέσα από την ψηφιακοποίησή της, την επιτυχημένη πορεία των τελευταίων ετών. Κάτι που έχει πετύχει χάρη στην παρουσία της στην Ευρώπη και τις Η.Π.Α.

Το brand «T» της Telekom, αποτελεί το πολυτιμότερο brand τηλεπικοινωνιών στον κόσμο και το κορυφαίο brand στην Ευρώπη, σύμφωνα με τη μελέτη “Brand Finance Global 500” για το 2024, που δημοσιεύτηκε από το βρετανικό ινστιτούτο έρευνας αγοράς Brand Finance. Το brand «T» βρίσκεται στην ένατη θέση ανάμεσα στα δέκα πολυτιμότερα brands στον κόσμο, αποτελώντας τη μοναδική ευρωπαϊκή εταιρεία στο top 10 της παγκόσμιας κατάταξης..

The post Telekom: Επιτάχυνση της ανάπτυξής της μέσω Tεχνητής Nοημοσύνης και παγκόσμιων οικονομιών κλίμακας appeared first on 2045.gr.

Ακόμα όμως και όσοι δεν ανήκουν σε αυτές τις επαγγελματικές ομάδες, αντιλαμβάνονται καθημερινά το πόσο χρήσιμη είναι μια υψηλών επιδόσεων σύνδεση για την επικοινωνία, την ψυχαγωγία, τη δουλειά τους, αλλά και για κάθε ψηφιακή συναλλαγή με δημόσιες ή ιδιωτικές υπηρεσίες.

Αυτές τις ανάγκες καλύπτει η COSMOTE με επενδύσεις που αλλάζουν το τηλεπικοινωνιακό πρόσωπο της χώρας και οι οποίες αφορούν τόσο σε δίκτυο οπτικών ινών όσο και σε δίκτυο 5G. Διαχρονικά η COSMOTE, μέλος του Ομίλου Telekom, επενδύει εντατικά στην ανάπτυξη δικτύων νέας γενιάς στη χώρα μας και αναπτύσσει υποδομές που δίνουν ώθηση στην οικονομία, χτίζοντας σταθερά το μέλλον μιας συνδεδεμένης Ελλάδας. Η COSMOTE υλοποιεί μια πολυεπίπεδη στρατηγική αναπτύσσοντας δίκτυα οπτικών ινών και κινητής τηλεφωνίας, τόσο στα αστικά κέντρα όσο και στην περιφέρεια. Όπως άλλωστε έχουν δείξει ανεξάρτητες έρευνες, η ανάπτυξη των ευρυζωνικών υποδομών υψηλής ταχύτητας οδηγούν σε αύξηση της εμπορικής αξίας των ακινήτων, ενθαρρύνουν την επιχειρηματικότητα και μειώνουν την ανεργία.

Επενδυτικό πλάνο άνω των €3 δισ. έως το 2027

Αυτή τη στιγμή είναι σε εξέλιξη το επενδυτικό της πλάνο άνω των €3 δισ. μέχρι το 2027. Μέσα από αυτό, στοχεύει να καλύψει με οπτική ίνα μέχρι το σπίτι περίπου τα 2/3 των γραμμών της χώρας. Πρόκειται για τη μεγαλύτερη επένδυση που έχει γίνει τις τελευταίες δεκαετίες στην Ελλάδα για τηλεπικοινωνιακές υποδομές. Είναι χαρακτηριστικό ότι μέχρι σήμερα η COSMOTE έχει κατασκευάσει ήδη πάνω από το 80% των γραμμών FTTH της χώρας.

Συνεχής επέκταση της υποδομής Fiber To The Home σε όλη την Ελλάδα  

Στο πλαίσιο υλοποίησης του μεγάλου επενδυτικού της πλάνου, μέσα στο 2024, η COSMOTE, επέκτεινε την υποδομή FTTH, εγκαθιστώντας τη σε επιπλέον 32 δήμους σε όλη τη χώρα.

Τα νέα νοικοκυριά και επιχειρήσεις που μέσα από αυτή την επέκταση θα έχουν μέσω του COSMOTE Fiber πρόσβαση σε FTTH, βρίσκονται σε δήμους των νομών: Αττικής (δήμοι Καλλιθέας, Κορωπίου, Μαραθώνα, Παλλήνης, Μαρκόπουλου, Μεγάρων, Σπάτων-Αρτέμιδος), Βοιωτίας (δήμος Θήβας), Κέρκυρας (δήμος Κέρκυρας), Ροδόπης (δήμος Κομοτηνής), Κορίνθου (δήμος Κορίνθου), Ρεθύμνου (δήμος Ρεθύμνου), Ξάνθης (δήμος Ξάνθης), Δωδεκανήσων (δήμος Ρόδου), Τρικάλων (δήμος Τρικάλων), Λασιθίου (δήμος Αγίου Νικολάου), Αιτωλοακαρνανίας (δήμοι Αγρινίου, Ναυπάκτου), Εύβοιας (δήμος Χαλκίδας), Θεσσαλονίκης (δήμοι Καλαμαριάς, Θέρμης, Πυλαίας-Χορτιάτη, Παύλου Μελά, Δέλτα), Αργολίδας (δήμος Άργους), Αχαΐας (δήμος Αιγίου), Γρεβενών (δήμος Γρεβενών), Ημαθίας (δήμος Νάουσας), Καρδίτσας (δήμος Καρδίτσας), Κιλκίς (δήμος Κιλκίς) και Πέλλας (δήμοι Γιαννιτσών, Έδεσσας).

Σήμερα, πάνω από 3,270 εκατ. ιδιώτες και επιχειρήσεις, που μεταφράζεται σε 1,375 εκατομμύρια νοικοκυριά και επιχειρήσεις σε όλη την Ελλάδα, έχουν πρόσβαση στο FTTH μέσω του COSMOTE Fiber, του μεγαλύτερου δικτύου οπτικών ινών στη χώρα.

Συμβάλλοντας σημαντικά στην ψηφιακή αναβάθμιση της χώρας, η COSMOTE αναπτύσσει την υποδομή FTTH και σε ημιαστικές και αγροτικές περιοχές της χώρας, σε συνέχεια της υπογραφής Σύμβασης Σύμπραξης με το Υπουργείο Ψηφιακής Διακυβέρνησης για το έργο «Υποδομές Υπερυψηλής Ευρυζωνικότητας Ultra-Fast Broadband». Με την ολοκλήρωση του έργου, 350.000 νοικοκυριά κι επιχειρήσεις θα αποκτήσουν πρόσβαση σε υπερύψηλές ταχύτητες ίντερνετ.

Η κατασκευή του δικτύου έχει ξεκινήσει, με τις εργασίες αυτή τη στιγμή να είναι σε εξέλιξη σε περιοχές των νομών Δράμας, Μεσσηνίας, Κορινθίας, Εύβοιας, Χανίων και Αττικής. Το έργο αποτελεί μία ακόμα μεγάλη επένδυση της COSMOTE για την ανάπτυξη των δικτυακών υποδομών της χώρας, ύψους 375 εκατ. ευρώ, εκ των οποίων τα 130 εκατ. θα καλυφθούν από το Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης (ΕΤΠΑ), στο πλαίσιο των Προγραμμάτων «ΨΗΦΙΑΚΟΣ ΜΕΤΑΣΧΗΜΑΤΙΣΜΟΣ» 2021-2027 και «ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΑΓΡΟΤΙΚΗΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ» 2014-2022.

Για πρώτη φορά ταχύτητες έως και 10Gbps στο δίκτυο COSMOTE Fiber

Παράλληλα με την εντατική επένδυση στην επέκταση του COSMOTE Fiber, η COSMOTE επενδύει δυναμικά και στη συνεχή αναβάθμισή του.

Πρόσφατα υλοποίησε πιλοτικό έργο μέσα από το οποίο, επιλεγμένοι χρήστες σε διάφορες περιοχές της Αττικής, όπως Χαλάνδρι, Μαρούσι, Νέο Ψυχικό, Παλαιό Ψυχικό, Φιλοθέη, Χολαργό και Παπάγου, απολαμβάνουν μέσω οπτικών ινών, ταχύτητες σταθερού internet έως και 10Gbps, δηλαδή 10 φορές υψηλότερες από τις ήδη εμπορικά διαθέσιμες.

Πάνω από 99% η πανελλαδική πληθυσμιακή κάλυψη του COSMOTE 5G

Οι επενδύσεις της COSMOTE προχωρούν εντατικά και στην κινητή με στόχο να προσφέρει στους συνδρομητές κορυφαία εμπειρία συνδεσιμότητας όπου κι αν βρίσκονται. Προς αυτή την κατεύθυνση αναπτύσσει το δίκτυο COSMOTE 5G, το οποίο αποτελεί το μεγαλύτερο δίκτυο 5ης γενιάς στη χώρα. Σήμερα, η πανελλαδική πληθυσμιακή κάλυψη του COSMOTE 5G ξεπερνά το 99%, με την εταιρεία να πετυχαίνει νωρίτερα από το αρχικό χρονοδιάγραμμα τον στόχο της.

The post COSMOTE: Επενδύσεις που αλλάζουν το τηλεπικοινωνιακό πρόσωπο της χώρας appeared first on 2045.gr.

Αεροπορικές εταιρείες, Τράπεζες, Χρηματιστήρια Νοσοκομεία, Μέσα Ενημέρωσης και πολλοί ακόμα οργανισμοί και επιχειρήσεις σε όλο τον κόσμο βίωσαν ένα σπιράλ δυσλειτουργίας, χωρίς προηγούμενο, την Παρασκευή 19 Ιουλίου. Αεροπλάνα καθηλώθηκαν στα αεροδρόμια και μαζί τους ταλαιπωρήθηκαν εκατοντάδες χιλιάδες επιβάτες, τραπεζικά συστήματα αλλά και εκείνα χρηματιστηριακών αγορών τέθηκαν εκτός λειτουργίας, Μέσα Ενημέρωσης έχασαν την επαφή με το κοινό τους, σε ένα περιστατικό που επηρέασε εκατομμύρια Windows συσκευές σε όλο τον κόσμο. Ακόμα και σήμερα, Δευτέρα, κάποιες συσκευές φέρεται να μην έχουν επανέλθει, αφού η επανεκκίνησή τους γίνεται χειροκίνητα.   

Η Microsoft ανακοίνωσε ότι επηρεάστηκαν 8,5 εκατομμύρια συσκευές (λιγότερο από το 1% του συνόλου των Windows συσκευών σε λειτουργία σε παγκόσμιο επίπεδο), όμως ήταν αρκετές για να δημιουργήσουν το μεγαλύτερο ψηφιακό blackout στην ιστορία. Τα προβλήματα ξεκίνησαν από την Πέμπτη αργά το βράδυ, όταν η cloud πλατφόρμα Microsoft Azure παρουσίασε μια εκτεταμένη διακοπή λειτουργίας. Λίγες ώρες αργότερα, στο περιστατικό αυτό προστέθηκε η ελαττωματική ενημέρωση στην πλατφόρμα προστασίας Falcon από την εταιρεία ασφάλειας Crowdstrike. Δύο αστοχίες, που σύμφωνα με τις επίσημες ανακοινώσεις δεν σχετίζονται, αλλά ήταν ικανές να δημιουργήσουν την τέλεια καταιγίδα και να δημιουργήσουν ένα ψηφιακό χάος για αρκετές ώρες. Και ταυτόχρονα να δημιουργήσουν αρκετά ερωτηματικά σχετικά με την ευαλωτότητα των ψηφιακών συστημάτων, αλλά και ποιες θα ήταν οι συνέπειες από ένα ανάλογο περιστατικό στην περίπτωση που το εκτελούσε μια ομάδα κυβερνοεγκληματιών.

Άλλωστε, όλα τα υπόλοιπα περιστατικά μεγάλης κλίμακας ήταν κατά κανόνα αποτέλεσμα της εξάπλωσης κακόβουλων αρχείων ή τα τελευταία χρόνια από προβλήματα σε διακομιστές συστημάτων σε παρόχους cloud υπηρεσιών.

Από τον Υ2Κ σε μια πραγματική απειλή

Για αρκετά χρόνια στη διάρκεια της τελευταίας δεκαετίας του προηγούμενου αιώνα, υπήρχε ο φόβος για ένα μεγάλης κλίμακας περιστατικό σε υπολογιστές σε όλο τον κόσμο με την έλευση της νέας χιλιετίας. O “ιός” Υ2Κ αφορούσε σε προβλήματα που θα μπορούσαν να προκύψουν σε υπολογιστικά συστήματα από τη μορφοποίηση και αποθήκευση των δεδομένων που αφορούσαν ημερομηνίες πριν και μετά το 2000, με την ζημιά που θα μπορούσε να προκληθεί να εκτιμάται μεταξύ 400 έως 600 δισεκατομμυρίων δολαρίων. Οι προβλέψεις δεν επαληθεύθηκαν, τα όποια προβλήματα ήταν περιορισμένα (ίσως και λόγω της προετοιμασίας που είχε προηγηθεί) και η 1^η Ιανουαρίου του 2000 δεν αποτέλεσε την «ημέρα της κρίσης», που κάποιοι προεξοφλούσαν.

Αν και ακόμα είναι πολύ νωρίς για να εκτιμηθεί με ακρίβεια το οικονομικό αποτύπωμα που άφησε το συμβάν της Παρασκευής είναι βέβαιο ότι κινείται στη ζώνη των αρκετών δισεκατομμυρίων δολαρίων. «Οι οικονομικές ζημιές θα μπορούσαν να φτάσουν τα δεκάδες δισεκατομμύρια δολάρια», δήλωσε στο Reuters μία ημέρα μετά το συμβάν ο Nir Perry, Διευθύνων Σύμβουλος της Cyberwrite. Τέσσερις ημέρες μετά προστίθενται συνεχώς νέες πτήσεις που καθυστερούν ή ακυρώνονται εξαιτίας προβλημάτων που παραμένουν. Μόνο η Delta έχει ακυρώσει ήδη 5.000 πτήσεις από την Παρασκευή και έπειτα. Δεκάδες πελάτες της Crowdstrike εκτιμάται ότι θα στραφούν προς τις ασφαλιστικές τους, υποβάλλοντας αιτήματα για να καλύψουν τις ζημιές που προκλήθηκαν. Πολλοί θα είναι και εκείνοι που θα προβάλουν αξιώσεις και προς την ίδια την Crowdstrike για επιστροφή χρημάτων από το ποσό που πληρώνουν για τις υπηρεσίες της.

Το χειρότερο τεχνικό σφάλμα από πάροχο λογισμικού ασφαλείας

Μπορεί το ακριβές κόστος να μην επιβεβαιώνεται για την ώρα, αυτό που είναι βέβαιο όμως είναι ότι μιλάμε για το χειρότερο τεχνικό σφάλμα από πάροχο λογισμικού ασφαλείας στην ιστορία. Γεγονός που πιθανότατα θα κοστίσει στην Crowdstrike.

Σύμφωνα με την εταιρεία επενδύσεων Jefferies η Crowdstrike μάλλον θα χρειαστεί να προχωρήσει σε πιστώσεις, εκπτώσεις ή πρόσθετα προϊόντα προς τους πελάτες της προκειμένου να τους κατευνάσει, κάτι που θα σημάνει μια σημαντική επιβάρυνση στα οικονομικά της, επηρεάζοντας το περιθώριο κέρδους. Η μετοχή της την Παρασκευή έκανε βουτιά στο -14%, χωρίς να δείχνει σημάδια επανόδου τις επόμενες ημέρες. Παράλληλα, είναι επίσης άγνωστο πόση ζημιά θα προκαλέσει το συμβάν στη φήμη της, αποτρέποντας την εισροή νέων πελατών και τη σύναψη νέων συμφωνιών.

Από την άλλη πλευρά, αλώβητη από το συμβάν μοιάζει ότι θα βγει η Microsoft, η οποία αποτελεί και αυτή θύμα του σφάλματος. Υπενθυμίζεται ότι η ελαττωματική ενημέρωση της Crowdstrike έπληξε αποκλειστικά τα συστήματα με το λειτουργικό της Microsoft και όχι εκείνα που τρέχουν Linux ή λειτουργικό της Apple. Στην ίδια πρόβλεψη για την Crowdstrike, η Jefferies εκτιμά ότι ο αντίκτυπος για την Microsoft θα είναι πολύ περιορισμένος.

Η υπερσυγκέντρωση της αγοράς και η πιθανότητα ρύθμισης

Το περιστατικό της προηγούμενης Παρασκευής ήρθε να φωτίσει και μια άλλη πτυχή του online οικοσυστήματος. Πολλοί επιστήμονες θεωρούν ότι ήρθε μάλλον η στιγμή που οι ρυθμιστικές αρχές θα πρέπει να δουν πιο έντονα το θέμα της υπερυγκέντρωσης της αγοράς σε λίγους παίκτες. «Μπορεί να πιστεύουμε ότι υπάρχουν πολλοί παίκτες διαθέσιμοι, αλλά στο τέλος της ημέρας οι μεγαλύτερες εταιρείες είναι εκείνες που κυριαρχούν, ανέφερε σε δηλώσεις του ο Γκρέγκορι Φάλκο, επίκουρος καθηγητής μηχανικής στο Πανεπιστήμιο Κορνέλ.

Οι πάροχοι λογισμικού έχουν γίνει τόσο μεγάλοι και τόσο διασυνδεδεμένοι όπου γεγονότα όπως αυτά δείχνουν ξεκάθαρα την επιρροή τους στο ευρύτερο οικονομικό σύστημα. Τι θα συμβεί σε μια ανάλογη περίπτωση στο μέλλον όταν κάποιοι παίκτες θα έχουν ισχυροποιηθεί ακόμα περισσότερο;

Η κλίμακα του προβλήματος υπογραμμίζει αυτόν τον κίνδυνο που προκύπτει από την ενοποίηση στον κλάδο, την επιρροή που έχουν στην αγορά κάποιες μεγάλες εταιρείες και θα μπορούσε να επιστήσει την προσοχή των ρυθμιστικών αρχών να εξετάσουν τα τρωτά σημεία του οικοσυστήματος, σημειώνουν οι αναλυτές της Jefferies.

Ανάλογη είναι και η άποψη των αναλυτών του Citi Group σχετικά με το συστημικό κίνδυνο που προκύπτει. «Δεδομένης της έκτασης της διακοπής λειτουργίας και της κλίμακας της οικονομικής αναστάτωσης, αναμένουμε νέες, πιο έντονες συζητήσεις σχετικά με τα όρια της ενοποίησης των προμηθευτών, τόσο στο σύνολο του κλάδου της πληροφορικής όσο και ειδικά στον τομέα της ασφάλειας», σημείωναν.

Ήδη από τις πρώτες ώρες της Παρασκευής είχαμε τις πρώτες δηλώσεις που κινούνταν προς αυτήν την κατεύθυνση. «Αυτά τα περιστατικά αποκαλύπτουν πώς η συγκέντρωση μπορεί να δημιουργήσει εύθραυστα οικοσυστήματα», δήλωσε με μήνυμά της στην πλατφόρμα Χ, η πρόεδρος της Ομοσπονδιακής Επιτροπής Εμπορίου. Lina Khan, με την εκπρόσωπο της Microsoft, Kate Frischmann, να απαντά ότι ο αντίκτυπος του συμβάντος καθορίζεται από την διείσδυση της CrowdStrike στην αγορά και όχι της Microsoft.

1. All too often these days, a single glitch results in a system-wide outage, affecting industries from healthcare and airlines to banks and auto-dealers. Millions of people and businesses pay the price.

These incidents reveal how concentration can create fragile systems.

— Lina Khan (@linakhanFTC) July 19, 2024

Ο γνωστός για τις αντιμονοπωλιακές του απόψεις George Rakis, εκτελεστικός διευθυντής του NextGen Competition προχώρησε ένα βήμα παραπάνω, ζητώντας το σπάσιμο της Microsoft και την αυστηρότερη επιβολή νομοθεσίας για τα μονοπώλια. «Η διακοπή λειτουργίας είναι το αποτέλεσμα ενός μονοπωλίου λογισμικού που έχει γίνει σημείο αποτυχίας για μεγάλο μέρος της παγκόσμιας οικονομίας», σημείωσε ο κ. Rakis, ενώ τρεις τουλάχιστον επιτροπές του Κογκρέσου έχουν καλέσει τη Microsoft και την Crowdstrike για εξηγήσεις.

Ανεξάρτητα από το πως θα θελήσουν να αντιμετωπίσουν το θέμα οι ρυθμιστικές αρχές το σίγουρο είναι ότι αυτό το περιστατικό υπογραμμίζει πόσο εξαρτημένη είναι η οικονομία από την τεχνολογία (και οι ζωές μας εξίσου) και πώς ένα μεμονωμένο ελάττωμα μπορεί να έχει σημαντικές, πολυδιάστατες επιπτώσεις.

The post H τέλεια ψηφιακή καταιγίδα και οι συνέπειές της appeared first on 2045.gr.

Κάθε μέρα ένας στρατός από μερικές εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους σε όλο τον κόσμο, καλύπτουν τη σχεδόν μηδενική απόσταση που χωρίζει το κρεβάτι από τον υπολογιστή τους, συντονίζονται σε διαφορετικές ζώνες ώρας, «χτυπούν κάρτα» σε προγράμματα καταμέτρησης απασχόλησης και ξεκινάνε την εργασιακή τους ημέρα.

Μια εργασιακή ημέρα που μπορεί εύκολα να καλύψει 10, 12 ή και περισσότερες ώρες. Εξαρτάται από τις αντοχές και τη διαθέσιμη δουλειά – κυρίως από τη διαθέσιμη δουλειά.

Οι άνθρωποι αυτοί μπορεί να ελέγχουν περιεχόμενο που ανεβαίνει στα κοινωνικά δίκτυα. Να εξετάζουν διαφημίσεις και αν αυτές παραβιάζουν κάποιον από «τους όρους της κοινότητας». Ή, σχετικώς πιο πρόσφατα, να εκπαιδεύουν chatbots. Είναι άνθρωποι από κάθε κοινωνικό περιβάλλον, επιστήμονες με εξειδίκευση σε ένα αντικείμενο, μεταφραστές, τεχνίτες, αυτοαπασχολούμενοι, εκπαιδευτικοί ό,τι μπορείτε να φανταστείτε.

Καλώς ήρθατε στα ενδότερα της 4ης Βιομηχανικής Επανάστασης που, όπως θα δούμε, σε ορισμένα σημεία της θυμίζει ανησυχητικά πολύ την 1η Βιομηχανική Επανάσταση. Επιλέξαμε να ασχοληθούμε με την εκπαίδευση των chatbots, που είναι από τις πιο πρόσφατες δραστηριότητες που μπορεί να κάνει κάποιος online εργαζόμενος και η οποία -φυσικά- λόγω της δημοτικότητας των υπηρεσιών τεχνητής νοημοσύνης είναι λογικό να συγκεντρώνει το ενδιαφέρον ανθρώπων από όλο τον κόσμο.

Ξεκινάμε με μια διαπίστωση: Η επέλαση των υπηρεσιών τεχνητής νοημοσύνης γρήγορα ανέδειξε ένα σοβαρό πρόβλημα. Εταιρείες όπως η Google, η OpenAI, η Anthropic ή η Mistral σάρωσαν όλο το διαδίκτυο και χρησιμοποίησαν κάθε διαθέσιμη δημοσιευμένη πληροφορία για να εκπαιδεύσουν τα μεγάλα γλωσσικά τους μοντέλα και να δημιουργήσουν chatbots όπως το ChatGPT, το Gemini ή το Claude. Όμως το διαθέσιμο υλικό εξαντλήθηκε γρήγορα. Ορισμένοι δημιουργοί περιεχομένου κινήθηκαν νομικά, υποστηρίζοντας ότι η σάρωση του υλικού τους παραβαίνει τους νόμους για την προστασία της πνευματικής ιδιοκτησίας. Οι εταιρείες έγιναν ευρηματικές. Για παράδειγμα, η OpenAI δημιούργησε ένα πρόγραμμα που κατέγραφε τους διαλόγους στα βίντεο που δημοσιεύονται στο YouTube για να δημιουργήσει νέο εκπαιδευτικό υλικό. Συνολικά, καταγράφηκαν ένα εκατ. ώρες βίντεο μέσω αυτής της διαδικασίας.

Ωστόσο, η διαδικασία διεκόπη διότι η Google απείλησε με νομικά μέσα, οπότε γρήγορα το πρόβλημα της απουσίας υλικού επανεμφανίστηκε. Μεγάλες πλατφόρμες παραγωγής περιεχομένου όπως το Reddit ή το Quora προσφέρουν επιπλέον δυνατότητες αλλά έχουν ένα βασικό πρόβλημα – κυριαρχούνται από την αγγλική γλώσσα και είναι πολύ δύσκολο να βρεις σημαντικό όγκο υλικού σε άλλες γλώσσες.

Ζητούνται άνθρωποι

Τι κάνεις όταν ένα παιδί θέλει βοήθεια στα μαθήματα; Φροντιστήριο! Το ίδιο συμβαίνει και στα γλωσσικά μοντέλα, μόνο που εδώ ο όρος που προτιμάται είναι η ενισχυτική μάθηση ή (στα αγγλικά) reinforcement learning. Ουσιαστικά, ο άνθρωπος βάζει ερωτήσεις, το σύστημα επιστρέφει απαντήσεις τις οποίες ο άνθρωπος αξιολογεί επισημαίνοντας λάθη και αστοχίες. Δεδομένου ότι τα γλωσσικά μοντέλα (επιδιώκεται να) είναι κάτι σαν παντογνώστες, υπάρχει ανάγκη για ανθρώπους με διαφορετικές καταβολές. Από επιστήμονες με πολυετείς μεταπτυχιακές σπουδές σε μια θετική επιστήμη μέχρι τεχνίτες. Η βασική προϋπόθεση είναι η γνώση της αγγλικής γλώσσας και η γνώση χρήσης υπολογιστή και βασικών υπηρεσιών του διαδικτύου για την επαλήθευση πληροφοριών. Ακόμα και άνθρωποι που εργάζονται σε κλάδους όπου ο υπολογιστής δεν παίζει βασικό ρόλο –εντελώς ενδεικτικά, οι κομμωτές, οι οδηγοί, οι υδραυλικοί κ.ο.κ.- έχουν θέση και ρόλο σε ένα περιβάλλον όπου εκείνοι είναι οι δάσκαλο και η μηχανή ο μαθητής.

Για λόγους που φαίνεται ότι αφορούν κυρίως στη νομική επιστήμη, εταιρείες όπως η Google, η Meta ή η Open AΙ δεν λειτουργούν τις πλατφόρμες μέσω των οποίων προσλαμβάνονται και εργάζονται οι «δάσκαλοι των μηχανών». Τον ρόλο αυτό παίζουν  άλλες εταιρείες που αναλαμβάνουν την πρόσληψη των ανθρώπων και, βέβαια, τη λειτουργία των συστημάτων εκμάθησης. Οι εταιρείες αυτές λειτουργούν ουσιαστικά ως εργολάβοι και όπου υπάρχει εργολάβος υπάρχει και υπεργολάβος. Όλα αυτά για να μην υπάρχουν νομικές περιπλοκές ή για να γίνεται μια καλύτερη καταγραφή των εξόδων, δηλαδή, πόσο κοστίζει τελικά στην κάθε μεγάλη εταιρεία τεχνολογίας η εκπαίδευση ενός συστήματος τεχνητής νοημοσύνης.

Κάθε πρόσληψη συνοδεύεται από την υποχρεωτική υπογραφή μίας σύμβασης εμπιστευτικότητας (ή μυστικότητας) και μετά από μια διαδικασία εκπαίδευσης ο αντισυμβαλλόμενος «δάσκαλος» ξεκινάει τα μαθήματα.

Κάτι θυμίζει όλο αυτό…

Στο τέλος, χιλιάδες άνθρωποι με γνώσεις, εμπειρία (ή και τα δύο) βρίσκονται να δίνουν οδηγίες σε μια μηχανή και αξιολογούν τις απαντήσεις της. Διαφοροποιούνται από τους εργάτες των κλωστοϋφαντουργείων της 1ης Βιομηχανικής Επανάστασης στο γεγονός ότι εργάζονται από την άνεση του σπιτιού τους και σίγουρα σε ένα σαφώς πιο υγιεινό από πλευράς φυσικής ασφάλειας περιβάλλον.

Αλλά ως εκεί με τις διαφορές.

Ανά πάσα στιγμή η δουλειά μπορεί να τελειώσει, χωρίς καμία προειδοποίηση. Μια ομάδα εργαζομένων μπορεί να διαλυθεί και να λάβει εντολές να εργαστεί σε άλλο έργο για το οποίο μπορεί να παρέχεται μηδενική εκπαίδευση. Ή να παρέχεται πολύωρη και απλήρωτη εκπαίδευση. Μπορεί ανά πάσα στιγμή κάποιος να «τραβήξει την πρίζα» όπως λένε και οι Αγγλοσάξονες για να δηλώσουν τον ξαφνικό θάνατο μίας δουλειάς. Οι ώρες εργασίας πληρώνονται στο ακέραιο αλλά είναι ζήτημα -ας όψονται οι ρήτρες εμπιστευτικότητας- αν μπορείς να γράψεις στο βιογραφικό σου ότι εκπαίδευσες το Claude, το Gemini ή το ChatGPT. Για αποζημίωση ούτε λόγος και η ανασφάλεια είναι δεδομένη. Δεν είναι τυχαίο που κάποιοι άνθρωποι εργάζονται για χρόνια σε αυτές τις πλατφόρμες χωρίς να έχουν πάρει μια ημέρα κανονικής άδειας. Ο φόβος του αποκλεισμού από ένα πολλά υποσχόμενο (και καλά αμοιβόμενο) έργο υπερισχύει κάθε ανάγκης.

Όσον αφορά, δε, στο «δικαίωμα στην αποσύνδεση» ή την ισορροπία εργασίας – ελεύθερου χρόνου, τα πράγματα είναι απολύτως ασαφή. Μπορεί να μην υπάρχει ρητή υποχρέωση αλλά αρκετοί -βλέποντας την αστάθεια στην απασχόληση και στον όγκο της διαθέσιμης εργασίας- δείχνουν πρόθυμοι να διαθέσουν ακόμα και ολόκληρα 24ωρα για να ολοκληρωθεί ένα έργο.

Είναι οι άνθρωποι που αποτελούν το πρεκαριάτο, μια κοινωνική ομάδα που κινείται μεταξύ εργασιακής φθοράς και αβεβαιότητας. Ο Guy Standing, είναι ο συγγραφέας του Πρεκαριάτου και ένα άρθρο του στο World Economic Forum περιγράφει αρκούντως αναλυτικά πώς δομείται το πρεκαριάτο και ποια είναι τα χαρακτηριστικά του.

Άνθρωποι που εργάζονται στην εκμάθηση των μηχανών τεχνητής νοημοσύνης και με τους οποίους συνομίλησε το 2045 δείχνουν μια κάποια αμφιθυμία. Από τη μία πλευρά, αισθάνονται ικανοποιημένοι καθώς για τα ελληνικά δεδομένα η αμοιβή που θα λάβουν για τη συμμετοχή τους σε ένα έργο είναι εξαιρετικά ικανοποιητική. Γνωρίζουν βέβαια τον προσωρινό χαρακτήρα της δουλειάς, αλλά κοιτάζοντας στον «κανονικό κόσμο» της ελληνικής αγοράς εργασίας κάνουν υπομονή. Υπάρχουν και άλλοι που έχουν γράψει χιλιόμετρα στην online εργασία και δείχνουν εξοργισμένοι ή και απογοητευμένοι. Τα πραγματικά στοιχεία των ανθρώπων με τους οποίους συνομιλήσαμε είναι στη διάθεση του 2045.

Εκπαιδεύω το chatbot που θα πάρει τη δουλειά μου

Ο Χ. ξεκίνησε να εργάζεται στην μετάφραση για 3 ευρωλεπτά τη λέξη του πρωτότυπου κειμένου, δηλαδή αν έπρεπε να μεταφράσει στα ελληνικά ένα αγγλικό κείμενο 1.000 λέξεων θα λάβει, θεωρητικά, 30 ευρώ. «Στην πράξη η αμοιβή είναι μικρότερη γιατί μπαίνουν στη μέση διάφορα αυτοματοποιημένα εργαλεία και τώρα με το ΑΙ βλέπουμε να περιορίζεται ακόμα περισσότερο η δουλειά του μεταφραστή και να γινόμαστε επιμελητές», μας λέει . Όταν ήρθε σε επαφή με μία από τις online εταιρείες που στρατολογούν ανθρώπους από όλο τον κόσμο για να εκπαιδεύσουν συστήματα τεχνητής νοημοσύνης και ενημερώθηκε για τους όρους απασχόλησης, νόμισε ότι ήταν… απάτη.

«Στην αρχή σκέφτηκα δεν μπορεί, είναι πολύ καλό για να είναι αληθινό. Η αμοιβή των 20 δολαρίων την ώρα μου φάνηκε εξωπραγματική, αλλά δεν είχα να χάσω και τίποτα. Έστειλα ένα mail μου απάντησαν σχεδόν αμέσως -άλλη έκπληξη αυτή-  μου άνοιξαν λογαριασμό στην πλατφόρμα τους, παρακολούθησα ένα σεμινάριο, έκανα κάποια τεστ και όλα αυτά τα πληρώθηκα!»

Σε διάστημα μεγαλύτερο των 12 μηνών ο Χ. έχει εργαστεί σε διάφορα έργα της πλατφόρμας, πάντα με ένα κοινό σημείο – την εκπαίδευση AI chatbots. «Οι οδηγίες είναι ξεκάθαρες, οι πληρωμές είναι σωστές και στην ώρα τους» λέει ο Χ. αναφερόμενος στα πλεονεκτήματα. Τον ρωτάμε αν τον ανησυχεί κάτι…

«Ναι, μου προκαλεί στρες η εργασιακή ανασφάλεια, το ότι δεν ξέρω αν θα έχω δουλειά αύριο, τι θα γίνει όταν τελειώσει ένα project, αν θα έρθει άλλο και πότε, προσπαθώ να διαχειρίζομαι σωστά τα χρήματά μου, να έχω κάτι στην άκρη, ενώ παράλληλα τα έξοδα τρέχουν, ο λογιστής, ο ΕΦΚΑ…» διότι ο Χ. όπως και πολλοί άλλοι σε αυτό το αντικείμενο εργάζονται ως ελεύθεροι επαγγελματίες με δελτίο παροχής υπηρεσιών και σκέψεις για φοροδιαφυγή δεν υπάρχουν στον πλήρως ψηφιακό κόσμο.

Ανασφάλεια και έξοδα που τρέχουν, άρα όταν υπάρχει δουλειά, πέφτουμε με τα μούτρα… Αυτός άλλωστε είναι ο κανόνας για τις χιλιάδες των ανθρώπων που εργάζονται στις πλατφόρμες εκπαίδευσης ή επανεκπαίδευσης των συστημάτων τεχνητής νοημοσύνης. Κυριακές, αργίες, οκτάωρα, δικαίωμα στην αποσύνδεση, όλα αυτά παραμερίζονται όταν ένα chatbot πρέπει να καθίσει στο θρανίο και να μάθει νέα πράγματα.  Ο Χ. επιβεβαιώνει ότι όταν υπάρχει δουλειά, όλος ο διαθέσιμος χρόνος κατευθύνεται προς αυτή.

Για τους εκπαιδευτές, αν υπάρχει δυνατότητα απασχόλησης για 40 ώρες την εβδομάδα, η μηνιαία αμοιβή φτάνει τα 3.200 δολάρια που μετά από την παρακράτηση κάποιων μικρών εξόδων διαχείρισης από την πλατφόρμα φτάνουν στον τραπεζικό τους λογαριασμό μέσα σε 2-3 ημέρες. Το ποσό ακούγεται θεαματικό. Σαφώς πιο ξεκούραστο από την εργασία στον ελληνικό τουρισμό για παράδειγμα που κάθε χρόνο απορροφά μεγάλο μέρος κυρίως της νεανικής προσφοράς εργασίας. Βεβαίως ουδείς εγγυάται ότι θα υπάρχει ανάλογος όγκος εργασίας τον επόμενο μήνα, γι’ αυτό και άνθρωποι όπως ο Χ. προσέχουν για να έχουν.

Ένας παράγοντας που εντείνει το άγχος είναι η ίδια η ελληνική γλώσσα, καθώς θεωρείται δευτερεύουσης σημασίας για τους δημιουργούς των chatbots. Γλώσσες όπως τα αγγλικά, τα γαλλικά, τα ισπανικά ή τα γερμανικά θεωρούνται πρώτης προτεραιότητας και οι αντίστοιχες ομάδες εκπαιδευτών αριθμούν πολλές. εκατοντάδες (ή λίγες χιλιάδες) μελών. Αντίθετα, γλώσσες με μικρό κοινό όπως τα ελληνικά ή οι γλώσσες των χωρών της Βαλκανικής και κάποιων ασιατικών χωρών μπαίνουν σε μια ομάδα με την επιγραφή «Εξωτικές γλώσσες» όπου οι ομάδες είναι ολιγομελείς και η εργασία όχι τόσο εγγυημένη. Το γεγονός ότι οι διαθέσιμες θέσεις δεν είναι πολλές για τους ελληνόφωνους εκπαιδευτές κάνει λίγο πιο δύσκολο το εργασιακό περιβάλλον.

Αλλά τελικά, για ποιους θα είναι εγγυημένη η εργασία του εκπαιδευτή σε βάθος χρόνου;

«Με ανησυχεί ότι η ελληνική γλώσσα είναι περιφερειακή, αλλά με ανησυχούν περισσότερο άλλα πράγματα» λέει ο Χ. και προσθέτει. «Σήμερα εκπαιδεύω ένα chatbot και μπορεί το ίδιο το chatbot να έρχεται και να ελέγχει τη δουλειά μου σε δεύτερο χρόνο και, μάλιστα, από την ετυμηγορία του εξαρτάται αν θα συνεχίσω να εργάζομαι αύριο», λέει.

«Νιώθω ότι θα δούμε chatbots να εκπαιδεύουν chatbots και εμείς θα είμαστε άχρηστοι. Βλέπεις δηλαδή τον εαυτό σου να εργάζεται κατά κάποιον τρόπο στην εξέλιξη του ΑΙ και βλέπεις ότι και η δική σου δουλειά θα υποκατασταθεί από το ΑΙ».

«Γενικά είμαι ευχαριστημένος από την εμπειρία μου, κυρίως επειδή πληρώνει καλά αλλά δεν ξέρω αν θα συνεχίσουν να υπάρχουν μεγάλα έργα για την ελληνική γλώσσα.  Συνολικά νομίζω ότι η απληστία με τους αυτοματισμούς και την περιθωριοποίηση των ανθρώπων ρίχνει την ποιότητα στη δουλειά που κάνουμε εμείς».

Τελικά;

«Όσο περισσότερο το επεξεργάζομαι τόσο περισσότερο απαισιόδοξος γίνομαι. Αλλάζει τόσο γρήγορα η αγορά εργασίας που για να προσαρμοστείς πρέπει να είσαι ευέλικτος και δεν ξέρω ποια θα είναι η επόμενη ανάγκη και τι expertise θα χρειάζεται και αν θα ταιριάζω σε αυτό το περιβάλλον» λέει ο Χ. πριν επιστρέψει στην… έδρα του δασκάλου για άλλη μια ώρα εκπαίδευσης του chatbot.

Δέκα χρόνια στις πλατφόρμες – Μία εκ βαθέων εξομολόγηση

Η Ζ. ήθελε να ξεφύγει από το περιβάλλον των ελληνικών κέντρων τηλεφωνικής εξυπηρέτησης πελατών και σήμερα μετράει περισσότερα από δέκα χρόνια στον κόσμο της απομακρυσμένης εργασίας.

Για ένα μεγάλο διάστημα εργάστηκε στον έλεγχο διαφημίσεων σε υπηρεσίες κοινωνικής δικτύωσης και από τα μάτια της έχουν περάσει πράγματα που κανείς δεν θα ήθελε να δει. «Μια φορά μου έτυχε βίντεο με παιδική πορνογραφία. Έχουν περάσει χρόνια αλλά το θυμάμαι ακόμα σαν να ‘ταν χθες. Έκανα όλα όσα έλεγαν οι οδηγίες αλλά ακόμα αναρωτιέμαι τι να συνέβη σε αυτό το κοριτσάκι. Δεν με ενημέρωσε ποτέ κανείς αν η αναφορά μου βοήθησε με κάποιον τρόπο, δεν ξέρω καν αν είδε κάποιος την αναφορά αυτή  – ελπίζω ναι». 

Αλλά η αρχή ήταν πιο απλή και ανέφελη. «Στο πρώτο project που εργάστηκα έδιναν 13 δολάρια την ώρα και για μερικούς μήνες έβγαζα πολύ καλά λεφτά με σχετικά εύκολη εργασία και χωρίς ιδιαίτερο άγχος. Αλλά η ίδια η δουλειά ήταν βαρετή, αξιολογούσα αν οι υπόλοιποι βαθμολογούσαν σωστά τα αποτελέσματα αναζήτησης σε ένα κοινωνικό δίκτυο».  

Τα 13 δολάρια έγιναν αργότερα 15 και ήταν, ίσως, το τυράκι. Υπήρχε και φάκα, όπως θα δούμε πιο κάτω.

Δεδομένου ότι όλα έχουν ένα τέλος, κάποια στιγμή το συγκεκριμένο project έριξε την αυλαία του. Η Ζ. ζήτησε να μετατεθεί σε άλλη ομάδα, όπου το βασικό αντικείμενο ήταν να επιβεβαιώνει ότι οι διαφημίσεις που εμφανίζονταν σε ένα αποτέλεσμα αναζήτησης είχαν κάποια σχέση με το ερώτημα που είχε διατυπώσει ο χρήστης και τις σχετικές λέξεις-κλειδιά.

«Διάβασα τουλάχιστον 100 σελίδες με οδηγίες. Εκτός από τη συνάφεια των διαφημίσεων είχαμε και άλλες εργασίες. Για παράδειγμα, διαβάζαμε άρθρα για να δούμε αν είχαν σεξουαλικά υπονοούμενα του τύπου ‘δείτε πόσο καυτή είναι η τάδε με το μπικίνι της’,  ή αν είχαν πορνογραφικό περιεχόμενο, λόγο μίσους, αν προωθούσαν όπλα, αλκοόλ ή προϊόντα καπνού κ.τ.λ.  Έπρεπε να διασφαλίζουμε ότι οι διαφημίσεις δεν θα εμφανίζονταν δίπλα σε τέτοια άρθρα».

«Η δουλειά ήταν βαρετή σε σημείο να νιώθεις ότι πέφτει το IQ σου είκοσι μονάδες κάθε φορά που άνοιγες τον υπολογιστή σου», σχολιάζει.

Οι όροι συνεργασίας ήταν δρακόντειοι. Φυσικά δεν μπορούσε να αναφέρει δημοσίως αν έκανε όλη αυτή τη δουλειά για παράδειγμα για την Google, το Facebook ή το Instagram. Τυχόν αναφορές στο βιογραφικό θα συνιστούσε παράβαση των όρων της συμφωνίας μη αποκάλυψης πληροφοριών (Non-Disclosure Agreement). Το κερασάκι στην τούρτα, ένας όρος που περιλαμβανόταν στη σύμβαση με την εταιρεία μέσω της οποία η Ζ. εργαζόταν. «Υπήρχε όρος που έλεγε ότι δεν μπορώ να πω κακή κουβέντα για την εταιρεία σε κανέναν», θυμάται.

Στο μεταξύ, το θέμα των πληρωμών είχε αρχίσει να γίνεται πολύπλοκο.

«Βάζαμε δικό μας time tracker και στο τέλος της μέρας καταχωρούσαμε πόσες ώρες δουλέψαμε. Μερικές φορές ερχόταν ένα αυστηρό μήνυμα μαζικά σε όλους μας ότι δήθεν δηλώνουμε παραπάνω ώρα από όσο πρέπει. Μας ανάγκαζαν να δηλώσουμε λιγότερες ώρες, αλλιώς δε θα πληρωνόμασταν. Έλεγαν ‘ο μέσος όρος για το ελληνικό τμήμα είναι 55 δευτερόλεπτα το task. Σύμφωνα με αυτό, εφόσον έκανες Χ tasks θα έπρεπε να σου πάρει Ψ χρόνο. Εσύ έχεις δηλώσει Ψ +2 ώρες. Αφαίρεσε τις δύο, να πληρωθείς’. Το αστείο βέβαια είναι ότι ο μέσος όρος της ομάδας επηρεαζόταν από spammers και bots. Επίσης, μπορεί σε όλη την ομάδα να τύχαιναν εύκολα tasks 60 ή 120 δευτερολέπτων αλλά σε εσένα να τύχαινε μια ομάδα με δύσολα tasks με πολύπλοκες ερωτήσεις στο καθένα που ήθελαν 10 λεπτά το λιγότερο για να γίνει σωστή αξιολόγηση. Δεν είχε σημασία καμία, έπρεπε να κόψεις τις ώρες που σου έλεγαν, αλλιώς δε θα πληρωνόσουν».

Η δε εσωτερική επικοινωνία είχε στοιχεία σαδισμού.

«Λαμβάναμε άπειρες προσκλήσεις για να εργαστούμε σε έργα σχετικά με μια πλατφόρμα κοινωνικής δικτύωσης. Όλοι θέλαμε να εργαστούμε σε αυτά γιατί είχαν μεγαλύτερο ενδιαφέρον.  Θυμάμαι να ξενυχτάω να διαβάζω οδηγίες για τρία τέτοια projects. Να κάνω όλα τα τεστ, να περνάω σε ένα 24ωρο και τα τρία και να έρχεται email και για τα τρία «συγχαρητήρια μπήκατε στο project, τι φοβερή που είστε! Περιμένετε τώρα email να σας ενημερώσουμε για την έναρξη του project!» Και περιμέναμε, περιμέναμε, περιμέναμε. Για μέρες, για βδομάδες. Μετά από ένα τρίμηνο και άπειρα μηνύματά μας, έστελναν ένα email που έλεγε «ουπς, δεν έχουμε άλλες θέσεις τελικά, sorry for the inconvenience!» Μου έχει τύχει να βλέπω άτομο να γράφει σχόλιο στο chat της δουλειάς ότι είναι πολύ χαρούμενη που πέρασε στο τάδε project και εγώ να ξέρω ότι το project έχει τερματίσει πέντε μήνες πριν. Δεν τους ένοιαζε να ενημερώσουν κανέναν, άφηναν τον κόσμο να διαβάζει άπειρες οδηγίες και να κάνει ένα σωρό τεστ ενώ τα projects είτε είχαν τελειώσει ήδη είτε δεν είχαν ανοιχτές θέσεις. Και όλα αυτά φυσικά δεν τα πληρωνόμασταν. Άπειρες ώρες διάβασμα σε οδηγίες, τεστ, συζητήσεις στο chat, όλα ήταν απλήρωτα. Υπήρχε project με οδηγίες 270 ή 370 σελίδες, δεν θυμάμαι καν, και μόνο το τεστ για το συγκεκριμένο έπαιρνε δύο μέρες απ’ τη ζωή σου. Θυμάμαι ότι διάβαζα δύο βδομάδες. Δεν το πέρασα τελικά».

«Είχαμε τη δοκιμασία των blind set. Ήταν ασκήσεις όπου το σύστημα έχει ήδη την σωστή απάντηση και αν έδινες λάθος σε ένα καθορισμένο ποσοστό, σε πετούσαν αμέσως από το project. Κάθε πρωί ξυπνούσα με την απορία αν θα ήταν σήμερα η μέρα που δεν θα περνούσα το τεστ. Υπήρχαν άνθρωποι που έφευγαν μετά από πέντε μέρες, οι περισσότεροι έτρωγαν ban σε λίγους μήνες υπήρχαν και κάποιοι λίγοι που ήταν εκεί πάνω από 5 χρόνια. Δεν ξέρω πώς κατάφερα να μείνω τόσα χρόνια, ίσως επειδή απέφευγα τα πολύ δύσκολα tasks ή ίσως επειδή ήμουν πολύ τυχερή».

Η κάθοδος των απολαβών και ο εφιάλτης του NTA

Από την πληρωμή των 13-15 δολαρίων ανά ώρα η τιμή για την ελληνική αγορά υποχώρησε σταδιακά στα 6 δολάρια, λέει η Ζ. Και μετά…

«Το χειρότερο ήρθε με την πανδημία. Εκεί μπήκε πάρα πολύς κόσμος στην πλατφόρμα και ταυτόχρονα άρχισε η κόλαση του NTA.  NTA σημαίνει No Tasks Available. Ο μεγαλύτερος εφιάλτης μας. Οι μέρες χωρίς καθόλου δουλειά γίνονταν βδομάδες και οι βδομάδες μήνες. Το χειρότερο ήταν ότι πού και πού το σύστημα έφτυνε κάνα δυο tasks. Υπήρχαν άνθρωποι που κάθονταν όλη μέρα μπροστά από τον υπολογιστή και έκαναν refresh στην οθόνη. Όλη μέρα, ασταμάτητα refresh, μέχρι να πέσουν σε δύο tasks των 60 δευτερολέπτων. Ταυτόχρονα υπήρχαν αγορές με άπειρη δουλειά. Έρχονταν στο chat και τρόλαραν όλους όσους δεν είχαν δουλειά για μήνες, γράφοντας σχόλια τύπου ‘εγώ αυτήν τη βδομάδα δούλεψα 60 ώρες, λολ’.  Οι Αμερικανοί είχαν περιορισμό, μπορούσαν να δουλέψουν μόνο 20 ώρες την εβδομάδα αν θυμάμαι καλά. Οι υπόλοιπες χώρες δεν είχαν τέτοιο όριο. Υπήρχαν άτομα που δούλευαν 70-80 ώρες τη βδομάδα».

Και όλα αυτά με το άγρυπνο μάτι ενός μετρητή… Προγράμματα που υποχρεωτικά εγκαθιστάς στον υπολογιστή σου και μετρούν τον χρόνο που εργάζεσαι στην πλατφόρμα, ώστε να υπολογιστεί ο χρόνος που θα πληρωθείς.

«Νομίζω είναι δύσκολο να εξηγήσεις σε κάποιον που δεν έχει δουλέψει με time tracker πόσο διαφορετικά περνάει ο χρόνος στη δουλειά όταν δουλεύεις καταγράφοντας το κάθε δευτερόλεπτο. Στις περισσότερες δουλειές γραφείου η πραγματική δουλειά αφορά στις μισές ώρες από αυτές για τις οποίες πληρώνεσαι. Οι υπόλοιπες είναι συζητήσεις με τους συναδέλφους σου, τηλέφωνα σε οικεία πρόσωπα, chat, διάλειμμα για φαγητό, κάτσε να σταματήσω να πω μια κουβέντα και στο κορίτσι απέναντι που γλυκοκοιτάζω, κάτσε να ψάξω και κάτι άσχετο που θέλω να αγοράσω…  Σκέψου 80 ώρες δουλειά με time tracker τη βδομάδα. Είμαι σίγουρη ότι κάτι τέτοια έχουν στείλει ανθρώπους στο ψυχιατρείο, δεν αντέχει ο ανθρώπινος νους τόσο κάψιμο και τόση βαρεμάρα. Από ένα σημείο και μετά κάνεις αποσύνδεση, δεν είσαι πλέον εκεί. Όταν δούλευα πάρα πολλές ώρες, ειδικά σε tasks γρήγορα που δεν ήθελαν και πολλή σκέψη, το πάθαινα αυτό. Ήταν σαν να ξυπνάω ξαφνικά μπροστά στον υπολογιστή μου και να μη θυμάμαι πώς πέρασε το προηγούμενο μισάωρο.

«Για μένα, το πιο ψυχοφθόρο πράγμα ήταν να διαβάζω καθημερινά άλλους συναδέλφους στο chat… Θυμάμαι πολλές φορές να γκρινιάζω για το πώς φέρονται στους εργαζόμενους και τα περισσότερα σχόλια που μου έσκαγαν όταν τα έχωνα για τις πρακτικές των εταιρειών, για το ότι δεν έχουμε καθόλου εργασιακά δικαιώματα, ανά πάσα στιγμή μπορούν να σε πετάξουν μετά από δέκα χρόνια καθημερινής εργασίας, ήταν τύπου “you are not an employee, you have no rights, shut up”, “you agreed to this, deal with it”, “please, don’t say negative stuff, you’ re bringing us down”. Επίσης, τα πιο νέα παιδιά είχαν αυτό το “grind mentality” που με ταράζει πάρα πολύ όταν το βλέπω, ειδικά σε νέους. Έκαναν συνέχεια quotes από το ‘Grit: The No B.S. mentality on how to become a Grind Animal, Hack your Powers within and build Supreme Confidence’. Μόλις έβγαιναν tasks έλεγαν “Let’s grind now, fuck yeah” και δούλευαν 24ωρο χωρίς ύπνο. Η έλλειψη εργατικής αλληλεγγύης, η έλλειψη ενσυναίσθησης, το ανταγωνιστικό κλίμα, η άγνοια σχετικά με τα εργατικά δικαιώματα και το πώς οι εταιρείες αυτές τα καταπατούν, αυτά με έριχναν εμένα καθημερινά πιο πολύ από τις πρακτικές των μεγάλων εταιρειών. Οι περισσότεροι raters ‘έγλειφαν’ τους managers, και αν κάποιος στο chat παραπονιόταν έπεφταν να τον φάνε και του έκαναν και προσωπικές επιθέσεις. Ήταν ό,τι πιο θλιβερό και μίζερο έχω βιώσει στην εργασιακή μου εμπειρία…».

Είπαμε, θυμίζει πολύ την 1^η Βιομηχανική Επανάσταση…

The post Επάγγελμα: Εκπαιδευτής τεχνητής νοημοσύνης appeared first on 2045.gr.

Μόλις πριν δύο μήνες, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ενέκρινε το «δικαίωμα στην επισκευή» (right to repair). Μια ευρωπαϊκή (πλέον) νομοθεσία που δίνει περισσότερη δύναμη στους καταναλωτές να καταφεύγουν στην επισκευή της συσκευής τους και όχι στην αγορά μιας καινούριας. Μπορεί αυτός ο νόμος, αλλά και άλλες αντίστοιχες νομοθεσίες που συναντάμε σε πολιτείες των ΗΠΑ, να αλλάξουν συνολικά τον κλάδο της τεχνολογίας;

H ελπίδα είναι ότι θα συντελέσουν στη μείωση του αποτυπώματος της τεχνολογίας στο περιβάλλον, αφού οι συσκευές μας θα παραμένουν «ζωντανές» για περισσότερο χρόνο. Είναι πιθανό όμως να συντελέσουν και στη βελτίωση της ποιότητας των ηλεκτρονικών συσκευών;  Πώς μπορούν να επηρεάσουν τη στρατηγική των κατασκευαστών, την κουλτούρα εμάς των καταναλωτών και της αγοράς συνολικά;

Από το μοντέλο της κατανάλωσης στο μοντέλο της επισκευής

Είναι κοινά παραδεκτό ότι ζούμε σε μια περίοδο που το μοντέλο ανάπτυξης βασίζεται περισσότερο στην κουλτούρα της κατανάλωσης και λιγότερο σε εκείνη της επισκευής. Κουλτούρα που έχει πολυδιάστατες επιπτώσεις, όχι μόνο στην τσέπη των καταναλωτών, αλλά και στο περιβάλλον. Χαρακτηριστικές είναι οι πρόσφατες δηλώσεις του Rene Repasi, συνεισηγητή της νομοθεσίας για το δικαίωμα στην επισκευή, αμέσως μετά την έγκριση από το ΕΚ. «Κάθε χρόνο, η πρόωρη αντικατάσταση αγαθών αντιπροσωπεύει απώλεια έως και 12 δισεκατομμύρια ευρώ στην τσέπη των καταναλωτών και δημιουργία 35 εκατομμυρίων τόνων απορριμμάτων, ακριβώς επειδή τείνουμε να αντικαθιστούμε τις ηλεκτρονικές συσκευές μας αντί να τις επισκευάζουμε. Δεν έχουμε πλέον την πολυτέλεια να ζούμε σε μια κοινωνία που απλώς πετάει προϊόντα. Δεν είναι βιώσιμο», σημείωσε ο κ. Repasi.

Οι δηλώσεις του έχουν επιβεβαιωθεί και από σχετική μελέτη του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Περιβάλλοντος, σύμφωνα με την οποία πολλά από τα ηλεκτρονικά προϊόντα στα σπίτια μας – από τηλεοράσεις μέχρι ηλεκτρικές σκούπες – χρησιμοποιούνται κατά μέσο όρο 2,3 χρόνια λιγότερο από τη σχεδιασμένη ή επιθυμητή διάρκεια ζωής τους. Η συγκεκριμένη μελέτη υπογραμμίζει το πρόβλημα της αυξημένης απαξίωσης των προϊόντων, που είτε μοιάζουν ξεπερασμένα στα μάτια των καταναλωτών (οι οποίοι ενθαρρύνονται να αγοράζουν νεότερα μοντέλα) είτε γιατί το hardware δεν υποστηρίζει ένα μελλοντικό software update. Επιπρόσθετα, υπάρχουν περιπτώσεις κατασκευαστών που σταματούν την υποστήριξη ενημερώσεων ασφαλείας σε παλαιότερες συσκευές.

Ο αντίκτυπος αυτής της πρακτικής στο περιβάλλον είναι ιδιαίτερα έντονος. Σύμφωνα με τη Statista, το 2022 ο όγκος των ηλεκτρονικών αποβλήτων έφθασε τους 62 εκατομμύρια μετρικούς τόνους, με την πρόβλεψη για το 2030 να είναι ακόμα πιο τρομακτική, αφού η εκτίμηση φθάνει τους 82 εκατομμύρια μετρικούς τόνους. Το πρόβλημα για το περιβάλλον εντείνεται από την εξόρυξη μετάλλων σπάνιων γαιών που απαιτούνται για την κατασκευή νέων συσκευών.

 Δεν είναι λίγοι εκείνοι που τη ρίζα της κουλτούρας της απαξίωσης των προϊόντων την τοποθετούν σε έναν επίσης ευρωπαϊκό νόμο της δεκαετίας των 90s. Ήταν τότε που εισήχθη η ελάχιστη περίοδος εγγύησης δύο ετών, στη διάρκεια των οποίων ο καταναλωτής είχε το δικαίωμα να επιλέξει μεταξύ της απόκτησης ενός νέου προϊόντος ή της επισκευής αυτού που είχε στην κατοχή του, σε περίπτωση που αυτό παρουσίαζε κάποια βλάβη. Σε συνδυασμό με την σημαντική πρόοδο της τεχνολογίας, ήταν μάλλον αναμενόμενο ότι οι περισσότεροι καταναλωτές θα επέλεγαν τη λύση της απόκτησης μιας καινούριας συσκευής.

O παράγοντας service

Η ροπή προς την αντικατάσταση μιας συσκευής υποκινείται και από την αγορά της επισκευής. Όσο μεγαλώνει το κόστος της επισκευής μιας πιθανής βλάβης τόσο περισσότερο αποθαρρύνεται ο καταναλωτής να επιλέξει τη συγκεκριμένη λύση. Ενδεικτικά και σύμφωνα με τους online τιμοκαταλόγους που έχουν αναρτημένους οι κατασκευαστές το κόστος αντικατάστασης οθόνης (μαζί με τη μπαταρία είναι η πιο τακτική ανάγκη) σε ένα flagship smartphone 2ετίας μπορεί να φθάσει κοντά στο 1/3 της τιμής πώλησης του ίδιου προϊόντος από τα επίσημα κανάλια. Το πρόβλημα του κόστους επισκευής δεν είναι μόνο ελληνικό και δεν αφορά μόνο τα κινητά μας τηλέφωνα.

Από την άλλη πλευρά, η λύση ενός μη εξουσιοδοτημένου service με ανταλλακτικά που δεν προέρχονται απαραίτητα από τον ίδιο τον κατασκευαστή αν και μπορεί να είναι αρκετά φθηνότερη ενέχει ένα μικρό ρίσκο, καθώς έχουν παρατηρηθεί σε κάποιες περιπτώσεις δυσλειτουργίες μετά την «επισκευή» τους. Σε συνδυασμό με την έλλειψη ανταλλακτικών που παρατηρείται στη συγκεκριμένη αγορά, αλλά και το γεγονός ότι η όποια μη εξουσιοδοτημένη επέμβαση σε μια συσκευή εντός εγγύησης σημαίνει και απώλεια της εγγύησης αποθαρρύνουν τη μεγάλη πλειονότητα των χρηστών να καταφεύγουν στη συγκεκριμένη λύση.

Η παρέμβαση των ρυθμιστικών αρχών

Όλα τα παραπάνω ζητήματα, η κυριαρχία της καταναλωτικής κουλτούρας έναντι εκείνης της επισκευής, οδήγησαν στην παρέμβαση των ρυθμιστικών αρχών. Όχι μόνο στην Ευρώπη, αλλά και στις ΗΠΑ.

Με το «δικαίωμα στην επισκευή» η Ευρωπαϊκή Ένωση χτίζει πάνω στη νομοθετική παράδοση που η ίδια έχει δημιουργήσει, προς όφελος των χρηστών. Ενδεικτικό παράδειγμα παρόμοιας ευρωπαϊκής νομοθεσίας είναι ο «κοινός φορτιστής», ο αντίκτυπος του οποίου είναι η αποδοχή από την πλευρά της Apple του προτύπου USB-C, αντί για το δικό της πρότυπο lightning. Σε πρακτικό επίπεδο για τον καταναλωτή, ένα επώνυμο καλώδιο USB-C κοστίζει αρκετά φθηνότερα από ένα αντίστοιχο καλώδιο lightning της Apple. To “δικαίωμα στην επισκευή” αποτελεί συνέχεια αυτής της κουλτούρας των ευρωπαϊκών οργάνων.

Εκτός όμως από την Ευρώπη, βλέπουμε αντίστοιχες πρωτοβουλίες και σε εθνικό επίπεδο. Από το 2021 η Γαλλία υποχρεώνει τους κατασκευαστές να αναφέρουν τη βαθμολογία “επισκευασιμότητας” (ίσως αδόκιμος, αλλά μάλλον κατανοητός ο όρος) σε μια ευρεία γκάμα συσκευών τους, από τα smartphones και τα laptops, μέχρι τις τηλεοράσεις και τα πλυντήρια ρούχων. Η βαθμολογία αφορά πέντε διαφορετικές κατηγορίες επισκευής, όπως αυτές υπαγορεύονται από το γαλλικό Yπουργείο Περιβάλλοντος. Στόχος αυτής της πρωτοβουλίας είναι να ενθαρρυνθεί ο Γάλλος καταναλωτής να επιλέξει τα προϊόντα με το μεγαλύτερο δείκτη επισκευασιμότητας, άρα και στο μέλλον αν χρειαστεί να επιλέξει την επισκευή και όχι την αντικατάσταση.

Ανάλογες πρωτοβουλίες συναντάμε και στις ΗΠΑ, όπου η Καλιφόρνια πρώτη και εν συνεχεία η Νέα Υόρκη, το Κολοράντο και η Μινεσότα υιοθέτησαν το δικό τους δικαίωμα στην επισκευή. Οι συγκεκριμένοι νόμοι υποχρεώνουν τους κατασκευαστές να διαθέτουν τα κατάλληλα εργαλεία, ανταλλακτικά και λογισμικό στους καταναλωτές για επτά χρόνια μετά την παραγωγή, ώστε να μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την επισκευή συσκευών. Ήδη εταιρείες, όπως η Apple, αλλά και η Samsung έχουν αναπτύξει προγράμματα Self Repair (όχι μόνο στις παραπάνω πολιτείες), μέσω των οποίων πωλούν kit επισκευής και οδηγίες για τις συσκευές τους. Τα παραπάνω προγράμματα Self Repair της Apple και της Samsung είναι ήδη διαθέσιμα και στην Ελλάδα, όμως οι πληροφορίες μας κάνουν λόγο ότι το ενδιαφέρον των καταναλωτών για αυτή τη λύση είναι πολύ περιορισμένο.

Ο νέος ευρωπαϊκός νόμος, το «δικαίωμα στην επισκευή» επιχειρεί να ακουμπήσει το ζήτημα συνολικά, υποχρεώνοντας τους κατασκευαστές μεταξύ άλλων:

• να παρέχουν έγκαιρη και προσιτή υπηρεσία επισκευής, ενημερώνοντας παράλληλα τους καταναλωτές για τα δικαιώματά τους.
• να επεκτείνουν κατά ένα έτος την εγγύηση για τα προϊόντα που επισκευάζονται εντός της εγγύησης των δύο ετών
• να επισκευάζουν τα προϊόντα, ακόμα και μετά τη λήξη της εγγύησης, ενώ οι καταναλωτές μπορούν να δανείζονται μια συσκευή ενώ η δική τους επισκευάζεται
• να παρέχουν πρόσβαση σε ανταλλακτικά, εργαλεία και πληροφόρηση στους καταναλωτές, όπως επίσης να μην εμποδίζουν τη χρήση μεταχειρισμένων ή 3D printed ανταλλακτικών από ανεξάρτητους επισκευαστές

Τα μέτρα περιλαμβάνουν και ενέργειες ενθάρρυνσης της επισκευής από τα κράτη-μέλη της ΕΕ, έτσι ώστε να προσφέρουν επιπλέον κίνητρα στους καταναλωτές να επιλέξουν αυτή τη λύση, έναντι της αντικατάστασης.

Μπορούμε να οδηγηθούμε σε μια αλλαγή στα προϊόντα;

Για αρκετούς, ακόμα και για τους εισηγητές του δικαιώματος στην επισκευή, οι παραπάνω ρυθμιστικές αλλαγές, εκτιμάται ότι μπορούν να οδηγήσουν σε σημαντικές αλλαγές, όχι μόνο στον τρόπο κατασκευής, αλλά και πώλησης ή χρήσης των τεχνολογικών προϊόντων.

Ενδεικτικά, μοιάζει αναπόφευκτο (ή τουλάχιστον πολύ πιθανό) να επιστρέψουμε σε συσκευές με εναλλάξιμες μπαταρίες, όπως είχαμε για πολλά χρόνια στα κινητά τηλέφωνα και στα πρώτα smartphones, αλλά και στους φορητούς υπολογιστές. Αν λοιπόν έχουμε στο μέλλον την ευχέρεια να αφαιρέσουμε μια  μπαταρία και να την αντικαταστήσουμε γιατί όχι και κάποιο άλλο δυσλειτουργικό, ελαττωματικό στοιχείο της συσκευής;

Για τους υποστηρικτές του δικαιώματος στην επισκευή η νέα νομοθεσία αναμένεται να οδηγήσει στην αναζωογόνηση της αγοράς των επισκευών. Εάν η ευρωπαϊκή ρύθμιση οδηγήσει σε μεγαλύτερη πρόσβαση σε ανταλλακτικά, όχι μόνο από τους ίδιους τους κατασκευαστές, τότε το κόστος επισκευής (αλλά και ο χρόνος) αναμένεται να μειωθεί σημαντικά. Αρωγός σε αυτό εκτιμάται ότι θα παίξει και η τρισδιάστατη εκτύπωση ανταλλακτικών, χρησιμοποιώντας κεντρικές βάσεις δεδομένων από τους κατασκευαστές.

Άλλοι εκτιμούν ότι η νομοθεσία δεν αποκλείεται να οδηγήσει στην επιδότηση της επισκευής από τους ίδιους τους κατασκευαστές, ως περιβαλλοντικό κίνητρο, για να πετύχουν και τους δικούς τους στόχους βιωσιμότητας.

Για την ώρα τα παραπάνω είναι εκτιμήσεις. Αν τελικά γίνουν και πραγματικότητα θα πρόκειται για μια συναρπαστική εξέλιξη.

The post To “δικαίωμα στην επισκευή” και πως μπορεί να αλλάξει τον κλάδο της τεχνολογίας appeared first on 2045.gr.

«Γνωρίζαμε ότι ο κόσμος δεν θα είναι πια ο ίδιος. Λίγοι γέλασαν, λίγοι έκλαψαν, όμως οι περισσότεροι έμειναν σιωπηλοί. Θυμήθηκα τον στίχο από το ινδουιστικό κείμενο Μπαγκαβάντ Γκίτα: Ο Βίσνου προσπαθεί να πείσει τον Πρίγκιπα ότι πρέπει να πράξει το καθήκον του και για να τον εντυπωσιάσει, παίρνει τη μορφή με τα πολλά χέρια και λέει, ‘Τώρα έχω γίνει ο Θάνατος, ο καταστροφέας τον κόσμων”. Υποθέτω ότι με κάποιο τρόπο όλοι το γνωρίζαμε αυτό».

Σχεδόν 80 χρόνια μετά την έκρηξη της πρώτης ατομικής βόμβας, μια προειδοποίηση με παρόμοιο ύφος διατρέχει διακηρύξεις που υπογράφουν ερευνητές στο πεδίο της τεχνητής νοημοσύνης – και δεν είναι η πρώτη φορά. Οι λειτουργίες γενικής και δημιουργικής τεχνητής νοημοσύνης ενσωματώνονται σταδιακά σε εφαρμογές ευρείας χρήσης. Δημιουργούν εικόνες από λέξεις. Φτιάχνουν περιλήψεις. Μεταφράζουν κείμενα. Βοηθούν στη δημιουργία παρουσιάσεων και βιογραφικών σημειωμάτων. Γράφουν ιστορίες. Αναλύουν πολύπλοκες έννοιες. Παράγουν βίντεο. Με δυο λέξεις, παράγουν περιεχόμενο. Με άλλες δυο λέξεις, παράγουν πλούτο.

Επιτρέψτε μας μία παρένθεση και μερικά βήματα πίσω στον χρόνο. Στις 11 Αυγούστου 2017 δημοσιεύθηκε η διακήρυξη της Διάσκεψης του Ασιλομάρ για τις Αρχές της Τεχνητής Νοημοσύνης. Ήταν το αποτέλεσμα της διήμερης συνάντησης επιστημόνων και ερευνητών τόσο από τον τομέα της τεχνητής νοημοσύνης όσο και από άλλα πεδία όπως η Οικονομία, η Νομική και η Φιλοσοφία, που πραγματοποιήθηκε στο Ασιλομάρ της Καλιφόρνια. Στα 23 σημεία της η διακήρυξη αποτυπώνει τις προσδοκίες, αλλά και τις ανησυχίες των επιστημόνων και όσων, στο μεταξύ, την έχουν προσυπογράψει.

«Τα συστήματα τεχνητής νοημοσύνης πρέπει να σχεδιάζονται και να λειτουργούν με τρόπο που να είναι συμβατά με τα ιδανικά της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, των δικαιωμάτων, των ελευθεριών και της πολιτισμικής ποικιλομορφίας» αναφέρει το 11^ο σημείο της διακήρυξης, ενώ το 15^ο σημείο διακηρύττει ότι «η οικονομική ευημερία που δημιουργεί η τεχνητή νοημοσύνη θα πρέπει να μοιραστεί ευρέως, προς όφελος όλης της ανθρωπότητας». Η διακήρυξη υπογραμμίζει επίσης την ανάγκη να αποφευχθεί ένας αγώνας δρόμου για την παραγωγή οπλικών συστημάτων τεχνητής νοημοσύνης. Κλείνουμε την παρένθεση και ερχόμαστε στο 2023, στην εποχή του ChatGPT, του Bard, της Stability AI και τόσων ακόμα δημιουργών και δημιουργημάτων γύρω από την τεχνητή νοημοσύνη.

Ο Οπενχάιμερ δεν είναι πια μαζί μας, αλλά διαβάζοντας τη Δήλωση για τους Κινδύνους από την Τεχνητή Νοημοσύνη ίσως να χαμογελούσε και να κουνούσε συγκαταβατικά το κεφάλι.

«H αντιμετώπιση του κινδύνου εξαφάνισης [της ανθρωπότητας] από την Τεχνητή Νοημοσύνη θα πρέπει να αποτελέσει παγκόσμια προτεραιότητα μαζί με άλλους κινδύνους κοινωνικής κλίμακας, όπως οι πανδημίες και ο πυρηνικός πόλεμος», αναφέρει η δήλωση που προσυπογράφουν ερευνητές και στελέχη από πανεπιστήμια και εταιρείες από όλο τον κόσμο.

Δεν είναι μόνο οι επιστήμονες και τα στελέχη των εταιρειών που δραστηριοποιούνται στον συγκεκριμένο τομέα που θέτουν κάποιον προβληματισμό. Ο Λευκός Οίκος προτείνει σχέδιο πέντε σημείων ώστε «η τεχνητή νοημοσύνη να εργάζεται για τον αμερικανικό λαό» . Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή διατυπώνει μία ευρωπαϊκή προσέγγιση στο θέμα και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο επιταχύνει τη διαδικασία για τη διαμόρφωση μίας Πράξης για την Τεχνητή Νοημοσύνη.

Ίσως κάποιοι από τους πρωτοπόρους της τεχνητής νοημοσύνης να νιώθουν λίγο τον κίνδυνο να εξελιχθούν οι δημιουργίες τους σε καταστροφείς, αν όχι του κόσμου, ίσως του διαδικτύου.

Ένα Δίκτυο που τρίζει

Οι πολλές φορές εντυπωσιακές απαντήσεις που παίρνουμε από το ChatGPT ή το Bard  ή το Claude οφείλονται σε ένα σημαντικό γεγονός – τα chatbots έχουν «εκπαιδευθεί» σε κείμενα που έχουν δημιουργηθεί από ανθρώπους. Είτε πρόκειται για κλασικά έργα της παγκόσμιας λογοτεχνίας και δραματουργίας, είτε πρόκειται για συνταγές, είτε πρόκειται για ερωταπαντήσεις σε πλατφόρμες όπως το Quora και το Reddit, είτε πρόκειται για κριτικές, εξομολογήσεις, κουτσομπολιά και καβγάδες σε φόρουμ και blogs, είτε πρόκειται για φωτογραφίες, ζωγραφικούς πίνακες, σκίτσα, καρικατούρες, αρχιτεκτονικά διαγράμματα, όλα όσα αποτέλεσαν την ύλη πάνω στην οποία εκπαιδεύτηκαν τα συστήματα τεχνητής νοημοσύνης προέρχονται από ανθρώπους. Όλο το Internet, τόσο το ανοικτό κομμάτι που μπορεί να προσπελάσει κανείς χωρίς εγγραφή είτε εκείνο που βρίσκεται σε περίκλειστους τοίχους όπως το Facebook ή το LinkedIn, είναι δημιούργημα ανθρώπων.

Όμως με την είσοδο της δημιουργικής τεχνητής νοημοσύνης και των chatbots τα πράγματα αρχίζουν να αλλάζουν. Βλέπουμε διαρκώς γύρω μας δημιουργίες που βασίζονται στην τεχνητή νοημοσύνη.

Κάποιες από αυτές είναι εντυπωσιακές.

Αλλά όλες έχουν ένα κοινό χαρακτηριστικό – είναι συνθετικές. Αυτό από μόνο του δεν είναι κακό. Το πρόβλημα φαίνεται να δημιουργείται από τη στιγμή που αυτά τα συνθετικά δεδομένα (δηλαδή δεν έχουν παραχθεί αποκλειστικά από ανθρώπους) εισάγονται ως νέα «διδακτέα ύλη» για την εκμάθηση συστημάτων τεχνητής νοημοσύνης.

Αν τα συνθετικά δεδομένα δεν αντιπροσωπεύουν πτυχές του πραγματικού κόσμου τότε το υπό εκπαίδευση μοντέλο τεχνητής νοημοσύνης δεν θα μπορεί να αποδώσει τα αναμενόμενα. Αν, για παράδειγμα, έχουν δημιουργηθεί πολλές -προφανέστατα ανακριβείς- αναφορές που υποστηρίζουν ότι ο Κωνσταντίνος Κανάρης συμμετείχε στη Ναυμαχία της Ναυπάκτου, το σύστημα τεχνητής νοημοσύνης που θα «εκπαιδευτεί» με βάση αυτές τις αναφορές είναι φυσικό να παράγει ψευδή γεγονότα.  

Στην πληροφορική το φαινόμενο περιγράφεται κυνικά με τη φράση “Garbage in, Garbage out” ή, αν προτιμάτε μια πιο ευγενική διατύπωση, η ποιότητα της πληροφορίας που εξάγει ένα σύστημα είναι ανάλογη της ποιότητας των δεδομένων που εισάγονται σε αυτό. Ερευνητές από τα πανεπιστήμια της Οξφόρδης, του Κέιμπριτζ, του Τορόντο και του Imperial College παρατήρησαν ότι τα συστήματα που εκπαιδεύονται σε περιεχόμενο που έχει δημιουργηθεί από συστήματα τεχνητής νοημοσύνης, χαρακτηρίζονται από ατέλειες που σταδιακά επιδεινώνονται.  Ουσιαστικά, ένα μοντέλο που έχει «αποφοιτήσει» διαβάζοντας συνθετικά δεδομένα σταδιακά εκφυλίζεται και καταρρέει.  Τηρουμένων των σχετικών αναλογιών, είναι σαν να ζητήσουμε από κάποιον που ήταν άσος στην παπαγαλία να αυτοσχεδιάσει.

Αυτή η κατάρρευση μπορεί να αντιμετωπιστεί αν η διδακτέα ύλη συνεχίσει να προέρχεται από ανθρώπους. Ωστόσο, η ταχύτητα με την οποία αναπτύσσεται το συνθετικό περιεχόμενο καθιστά ολοένα και πιο περιορισμένη αυτή την προοπτική. Ενδεχομένως το Bard ή το ChatGPT, χάρη στην υποστήριξη από την Google και την Microsoft θα μπορούν να απασχολούν ανθρώπους που θα αναλαμβάνουν τον ρόλο του δασκάλου, όμως άλλες προσπάθειες με πιο περιορισμένη πρόσβαση σε οικονομικούς πόρους δεν θα έχουν την ίδια πολυτέλεια.

Ο βραχνάς της προκατάληψης

Αν ζητήσετε από ένα σύστημα δημιουργικής τεχνητής νοημοσύνης να σας ζωγραφίσει έναν άνθρωπο, το πιθανότερο είναι ότι θα πάρετε ως αποτέλεσμα έναν λευκό άνδρα. Αν του ζητήσετε μια απεικόνιση γυναίκας θα λάβετε μάλλον μία λευκή γυναίκα. Αφροαμερικανοί καλλιτέχνες που έχουν δοκιμάσει συστήματα δημιουργικής τεχνητής νοημοσύνης επί μακρόν, μιλούν για σαφείς φυλετικές προκαταλήψεις και στερεοτυπικές απεικονίσεις. Δεν είναι η πρώτη φορά που τα συστήματα προηγμένης τεχνολογίας δείχνουν τέτοιες τάσεις.

Το 2019 αποκαλύφθηκε ότι ένας αλγόριθμος που χρησιμοποιούσαν πολλά νοσοκομεία στις ΗΠΑ, αντιμετώπιζε τους μαύρους ασθενείς με αυστηρότερο τρόπο σε σχέση με τους λευκούς. Όπως διαπιστώθηκε, ο αλγόριθμος λάμβανε υπόψιν ιστορικά δεδομένα σύμφωνα με τα οποία οι μαύροι ασθενείς είχαν λιγότερα χρήματα στη διάθεσή τους σε σχέση με τους λευκούς, ως αποτέλεσμα χρόνιων ανισοτήτων στις αποδοχές τους. Δηλαδή, ο αλγόριθμος δεν λάμβανε υπόψιν του μόνο δεδομένα υγείας, αλλά αξιολογούσε και την οικονομική κατάσταση -με βάση τη φυλή- για να προτείνει την εισαγωγή του ασθενούς στο νοσοκομείο. 

Κίνδυνοι διακρίσεων εξαιτίας της προκατάληψης καταγράφονται και στον τραπεζικό τομέα, όπως προκύπτει από σχετική μελέτη της Deloitte. Η εταιρεία σχολιάζει ότι οι εποπτικές αρχές δεν έχουν τους πόρους και τη γνώση να επιθεωρήσουν τους αλγορίθμους και ότι αυτό εμπεριέχει τον κίνδυνο να ενισχυθούν οι προκαταλήψεις και η μη πρόσβαση ομάδων του πληθυσμού σε τραπεζικές υπηρεσίες.

Οι Λουδίτες δικαιώνονται

Οι εργάτες που κατέστρεφαν τις μηχανές κατά την αυγή της Βιομηχανικής Επανάστασης δεν ήταν τεχνοφοβικοί, όπως θέλει να τους εμφανίζει το σύγχρονο στερεότυπο. Εξεγέρθηκαν διεκδικώντας μια θέση στο νέο εργασιακό περιβάλλον. Εκείνο οι εξεγερμένοι των αρχών του 19^ου αιώνα θα έβλεπαν ότι σήμερα η Ιστορία επαναλαμβάνεται – όχι ως φάρσα.

Η ανάπτυξη της τεχνητής νοημοσύνης προκαλεί τριγμούς. Ίσως, αντί τριγμών, θα μπορούσαμε να μιλάμε και για ενδείξεις προ-σεισμικής δραστηριότητας. Οι 160.000 ηθοποιοί – μέλη του Screen Actors Guild ξεκίνησαν απεργία διαρκείας στις 12 Ιουλίου 2023 ζητώντας όχι μόνο δικαιότερες αμοιβές από τα στούντιο και τις πλατφόρμες streaming, αλλά και κατοχύρωση των δικαιωμάτων τους έναντι των ψηφιακών τους αντιγράφων.

Στην πρώτη τους απεργία μετά από 43 χρόνια εργασιακής ειρήνης, οι Αμερικανοί ηθοποιοί απορρίπτουν τις προτάσεις των στούντιο για τη δημιουργία ψηφιακών αντιγράφων τους με αντίτιμο… ένα ημερομίσθιο και ζητούν σαφώς κάτι καλύτερο ενόψει της καθιέρωσης της τεχνητής νοημοσύνης ως εργαλείου δημιουργίας νέων ταινιών και σίριαλ. Η έναρξη της κινητοποίησής τους συνέπεσε με την πρεμιέρα στο Λονδίνο της ταινίας για τη ζωή του Οπενχάιμερ – καμιά φορά η ζωή κλείνει το μάτι στην Ιστορία.

The post Ο πυρηνικός κίνδυνος της τεχνητής νοημοσύνης, το Internet που τρίζει και οι Λουδίτες που δικαιώνονται appeared first on 2045.gr.

Συνεχίζοντας μια μακροχρόνια παράδοση υπογείων διαβουλεύσεων που θα έκαναν τους παρασκηνιακούς συμβούλους του Βυζαντίου και της Ρώμης υπερήφανους για την κληρονομιά που παρέδωσαν, οι ευρωπαϊκές εταιρείες τηλεπικοινωνιών και οι -ως επί το πλείστον αμερικανικές- εταιρείες ψηφιακών υπηρεσιών προσπαθούν να κερδίσουν πόντους σε ένα παιχνίδι που θα μπορούσε να έχει τίτλο «Ποιος πληρώνει τον βαρκάρη».

Τον ρόλο του διαιτητή παίζει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή που από τα πρώτα δευτερόλεπτα της νέας αναμέτρησης καλείται να αποδείξει ότι είναι πράγματι ανεξάρτητη. Οι χρήστες του διαδικτύου βρισκόμαστε σε ρόλο θεατή, αν και αυτή η αναμέτρηση μας επηρεάζει περισσότερο από ό,τι ίσως τολμούμε να φανταστούμε.

Το πάρτι… των εφαρμογών

Η αρχή της υπόθεσης που θα μας απασχολήσει στις επόμενες παραγράφους πρέπει να αναζητηθεί κάπου στην περίοδο μεταξύ 2005 και 2010. Η εμφάνιση του iPhone ανησύχησε τους κατασκευαστές κινητών τηλεφώνων, η άφιξη του App Store όμως ανησύχησε τους παρόχους τηλεπικοινωνιών. Όχι αδίκως, όπως πολύ γρήγορα διαπίστωσαν. Το περιβάλλον εφαρμογών της Apple και το αντίστοιχο της Google που εμφανίστηκε λίγο μετά έδωσαν στους κατόχους των smartphones πρόσβαση σε μια πλειάδα εφαρμογών ψυχαγωγίας, διασκέδασης και εργασίας. Κάποιοι από τους δημιουργούς αυτών των εφαρμογών έγιναν διάσημοι παγκοσμίως και όσο αυτοί γίνονταν πλούσιοι, Apple και Google γίνονταν πλουσιότερες χάρη στις προμήθειες που εισέπρατταν ως μεσάζοντες και χάρη στις διαφημίσεις που εμφανίζονταν στις οθόνες των χρηστών.

Στο πάρτι οι εταιρείες τηλεπικοινωνιών δεν ήταν καλεσμένες. Αντίθετα έβλεπαν την πόρτα να ανοίγει σε άλλους νεοφερμένους, όπως το Netflix και το Spotify. Οι τηλεπικοινωνιακές εταιρείες βρέθηκαν να βλέπουν τα data (και το χρήμα) να περνούν, σαν απλοί παρατηρητές. Σαν εισπράκτορες σε σταθμό διοδίων που εισπράττουν κάποια ψιλά από κάθε διερχόμενη νταλίκα. Κάτι έπρεπε να γίνει.

Η Ευρώπη, έχοντας χάσει από καιρό τη μάχη της τεχνολογικής πρωτοπορίας, φαίνεται να αποδείχτηκε γόνιμο έδαφος για την άσκηση πίεσης στα πολιτικά κέντρα λήψης αποφάσεων. Είτε μεμονωμένα είτε μέσω συλλογικών οργάνων οι τηλεπικοινωνιακοί πάροχοι άρχισαν την άσκηση πίεσης και την προσπάθεια να επηρεάσουν προς όφελός τους κάποια ρυθμιστική παρέμβαση. Με τέσσερις λέξεις, το έριξαν στο lobbying. Ένα από τα επιχειρήματα που διατύπωναν ήταν ότι οι νεοφερμένοι του Ψηφιακού Κόσμου δεν πληρώνουν παρά ελάχιστους φόρους κάνοντας αποτελεσματική χρήση των νομικών παραθύρων. Πράγμα για το οποίο είχαν δίκιο. Αλλά αυτό δεν είχε σχέση με το βασικό θέμα που ήταν η δική τους απουσία από το πάρτι των δεδομένων και των δισεκατομμυρίων που παράγει η κυκλοφορία τους.

Η θέση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής

Οπότε φτάνουμε στο 2023 και στην εκπνοή του Φεβρουαρίου όταν η Ευρωπαϊκή Επιτροπή παρουσιάζει το νέο της πλάνο για την ευρωπαϊκή κοινωνία του Gigabit, το οποίο θέτει σε δημόσια διαβούλευση διάρκειας τριών μηνών και με χρόνο ολοκλήρωσης την 23η Μαΐου 2023. Μέσα στα πολλά και ενδιαφέροντα την προσοχή των επαϊόντων τραβά μια ερώτηση σχετικά με το ποιος θα επωμιστεί το κόστος ανάπτυξης των νέων υποδομών και μία πρόταση σχετικά με το αν μέρος αυτού του κόστους θα πρέπει να αναληφθεί από τους «μεγάλους δημιουργούς κίνησης». Ένας ακόμα τρόπος για να περιγράψεις τις μεγάλες τεχνολογικές εταιρείες όπως είναι οι Alphabet (δηλαδή ο όμιλος της Google) Amazon, Apple, Meta (δηλαδή ο όμιλος του Facebook), Microsoft, Neftlix, Spotify.

Ο αρμόδιος επίτροπος και πρώην διευθύνων σύμβουλος της France Telecom, Τιερί Μπρετόν έθεσε το θέμα με ένα tweet που, καθώς μοιάζει με post του Netflix, δείχνει να κλείνει το μάτι στις τηλεπικοινωνιακές εταιρείες.

«Η τηλεπικοινωνιακή υποδομή κοστίζει δισεκατομμύρια. Ποιος πρέπει να πληρώσει για αυτήν;», διερωτήθηκε ο Μπρετόν στο tweet του

Η ιδέα του να πληρώσουν οι πάροχοι ψηφιακών υπηρεσιών δείχνει να αποτελεί μια -ενδεχομένως τραβηγμένη- ερμηνεία της βασικής τηλεπικοινωνιακής αρχής που ισχύει στην Ευρώπη και η οποία συνοψίζεται στο «ο καλών πληρώνει». Εκείνος, δηλαδή, που εκκινεί τη φωνητική κλήση είναι και εκείνος που πληρώνει.

Μια εφαρμογή αυτής της αρχής θα μπορούσε να ορίζει ότι εκείνος που στέλνει έναν μεγάλο όγκο δεδομένων μέσω των τηλεπικοινωνιακών δικτύων θα πρέπει να πληρώνει κάποιο ποσό για τη χρήση των συγκεκριμένων υποδομών. Φανταστείτε το, δηλαδή, σαν ένα είδος συνδιάλεξης όπου θα πληρώνει εκείνος που στέλνει τα δεδομένα.

Η θεμελιώδης αρχής της δικτυακής ουδετερότητας

Ωραίο ακούγεται αλλά εδώ τίθενται άλλα ζητήματα. Αν κάποιες κατηγορίες δεδομένων θεωρηθεί ότι πρέπει να καταβάλλουν κάποιας μορφής «διόδιο» για χρήση των τηλεπικοινωνιακών δικτύων, υπάρχει ορατός κίνδυνος να καταργηθεί ντε φάκτο η αρχή της δικτυακής ουδετερότητας. Κάποια πακέτα δεδομένων θα είναι λιγότερο ίσα από τα υπόλοιπα και θα κυκλοφορούν επί πληρωμή και αυτό ανοίγει την πόρτα σε δυνητικά επικίνδυνες για την ακεραιότητα του διαδικτύου πρακτικές.

Οι πάροχοι ψηφιακών υπηρεσιών προτάσσουν αφενός την αρχή της δικτυακής ουδετερότητας και αφετέρου τα δικά τους επιχειρηματικά μοντέλα. Εταιρείες όπως η Microsoft, η Amazon και η Alphabet υπενθυμίζουν πως επενδύουν σε «βαριές» υποδομές για να εξυπηρετήσουν τις ανάγκες πελατών τους, κάποιοι από τους οποίους (μπορεί να) είναι μέλη τηλεπικοινωνιακών οργανισμών. Αν κληθούν να πληρώνουν για τα δεδομένα που διακινούν στα δίκτυα των τηλεπικοινωνιακών παρόχων θα αυξηθεί το κόστος των υπηρεσιών που οι ίδιες παρέχουν σε τρίτους και αυτό θα στραγγαλίσει τους πιο αδύναμους οικονομικά.

Το ζήτημα ήταν φυσικά από εκείνα που κυριάρχησαν σε δημόσιες και κατ’ ιδίαν συζητήσεις στο Mobile World Congress της Βαρκελώνης, τη μεγαλύτερη εκδήλωση για τον χώρο των τηλεπικοινωνιών διεθνώς.  Ο Τιερί Μπρετόν ήταν εκεί και ενώπιον εκατοντάδων στελεχών κυρίως από τον τηλεπικοινωνιακό κλάδο ανέπτυξε τις σκέψεις του και τοποθετήθηκε επί της κριτικής και του θορύβου που προκάλεσαν οι προτάσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.

«Η διαβούλευση έχει περιγραφεί από πολλούς ως η μάχη για τη δίκαιη κατανομή μεταξύ των Big Telco και των Big Tech. Μια δυαδική επιλογή μεταξύ εκείνων που παρέχουν σήμερα τα δίκτυα και εκείνων που τα τροφοδοτούν με την κίνηση. Δεν βλέπω έτσι τα πράγματα» και εκεί που ίσως κάποιοι να απορούσαν πώς βλέπει ο επίτροπος τα πράγματα ήρθε η απάντηση σε άπταιστη γλώσσα πολιτικού στελέχους της Ευρωπαϊκής Ένωσης:

«Πρέπει να βρούμε ένα μοντέλο χρηματοδότησης για τις τεράστιες επενδύσεις που απαιτούνται το οποίο να σέβεται και να διατηρεί τα θεμελιώδη στοιχεία του ευρωπαϊκού μας κεκτημένου: την ελευθερία επιλογής του τελικού χρήστη, όπως διασφαλίζεται από τους κανόνες μας για την ουδετερότητα του δικτύου- την ελευθερία προσφοράς υπηρεσιών σε ένα δίκαιο, ανταγωνιστικό πεδίο ίσων όρων ανταγωνισμού, που διασφαλίζεται σήμερα με τους νέους πρωτοποριακούς ψηφιακούς κανονισμούς μας» εννοώντας τα δύο νομοθετήματα για τις Ψηφιακές Αγορές και τις Ψηφιακές Υπηρεσίες που πρόσφατα εντάχθηκαν στο νομικό οπλοστάσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης.  Και συνέχισε:

«Διακυβεύονται πολύ περισσότερα. Για μένα η πραγματική πρόκληση είναι να διασφαλίσουμε ότι μέχρι το 2030 οι συμπολίτες μας και οι επιχειρήσεις στους δρόμους μας σε ολόκληρη την ΕΕ  θα έχουν πρόσβαση σε γρήγορη, αξιόπιστη και γεμάτη δεδομένα συνδεσιμότητα Gigabit. Και γι’ αυτό χρειαζόμαστε τα δίκτυα συνδεσιμότητας του μέλλοντος».

480 εκατομμύρια καταναλωτές

Το βασικό ατού της ΕΕ είναι η ενιαία αγορά που -μετά την προσθήκη της Ουκρανίας τα επόμενα χρόνια- θα αριθμεί 480 εκατ. καταναλωτές. Πρόκειται για ένα μέγεθος που καμία εταιρεία δεν αγνοεί και για αυτό όσο και να μην το επιθυμούν, οι πάροχοι ψηφιακών υπηρεσιών θα καθίσουν έστω και απρόθυμα στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων αφού όμως πρώτα εξασφαλίσουν ότι έχουν εξαντλήσει όλα τα περιθώρια.

Τα στοιχεία που έδωσαν οι ίδιοι οι πάροχοι ψηφιακών υπηρεσιών δείχνουν ότι η ευρωπαϊκή αγορά δεν μπορεί να αγνοηθεί. Σε αυτή τη μάχη χαρακωμάτων που διεξάγονται από τις ομάδες πίεσης κάποιοι σύμμαχοι δεν έχουν τόσο προφανή προέλευση. Ήδη από τον περασμένο Οκτώβριο, το BEREC, ο οργανισμός-ομπρέλα που περιλαμβάνει τις ρυθμιστικές αρχές των ευρωπαϊκών χωρών για τις τηλεπικοινωνίες, σημείωνε σε μια προκαταρκτική του εκτίμηση ότι η εισαγωγή κάποιας μορφής επιβάρυνσης όπως αυτή που είναι σήμερα υπό συζήτηση μάλλον δεν θα έκανε καλό.

Η εφαρμογή της αρχής «ο καλών πληρώνει» αναφέρει το BEREC, θα έδινε στους παρόχους υπηρεσιών πρόσβασης «τη δυνατότητα εκμετάλλευσης του μονοπωλίου τερματισμού και είναι πιθανό ότι μια τέτοια σημαντική αλλαγή θα μπορούσε να βλάψει σημαντικά το οικοσύστημα του διαδικτύου». Μια τέτοια εξέλιξη, προσθέτει ο οργανισμός, θα προκαλούσε ρυθμιστική παρέμβαση. Επιπλέον, τα δεδομένα δεν αποστέλλονται στο δίκτυο εξαιτίας της πρωτοβουλίας του παρόχου των ψηφιακών υπηρεσιών αλλά επειδή τα ζητά ο τελικός χρήστης και «το κόστος αναβάθμισης του δικτύου που απαιτείται για τη διαχείριση της διαδικτυακής κίνησης είναι πολύ μικρό όταν συγκρίνεται με το συνολικό κόστος των δικτύων». Τέλος, το BEREC διαπίστωσε ότι δεν υπάρχουν στοιχεία που να αποδεικνύουν ότι όντως οι πάροχοι ψηφιακών υπηρεσιών χρησιμοποιούν τα τηλεπικοινωνιακά δίκτυα δωρεάν και ότι η διαθεσιμότητα των ευρυζωνικών υποδομών είναι εκείνη που δημιουργεί τη ζήτηση για περιεχόμενο.

Η μάχη θα είναι σκληρή και θα καθορίσει σε μεγάλο βαθμό τη μορφή του διαδικτύου και των online υπηρεσιών για τα επόμενα χρόνια. Ένα μοντέλο πληρωμής θα σημάνει το τέλος του διαδικτύου με τη σημερινή του μορφή και ενδεχομένως να ενθαρρύνει την πολυδιάσπαση του διαδικτύου και την επέκταση συνδρομητικών υπηρεσιών, εντείνοντας, ίσως, την ανισότητα στον πάλαι ποτέ γενναίο και άγριο ψηφιακό κόσμο.

The post Ο μεγάλος πόλεμος των λόμπι ξεκινάει appeared first on 2045.gr.

Η εμφάνιση των cookies πίσω στο 1995 άλλαξε για πάντα τον κόσμο του Internet. Το ίδιο και τον κλάδο της προώθησης και προβολής κάθε εταιρείας που δραστηριοποιείται στο ψηφιακό περιβάλλον. Τα cookies αποτέλεσαν ένα σημείο καμπής στην ιστορία του Internet, έδωσαν στο Διαδίκτυο μνήμη και άλλαξαν θεμελιωδώς τη φύση της πλοήγησης των χρηστών από μια σχετικά ανώνυμη δραστηριότητα, σε μια δραστηριότητα που εντοπίζεται, αποθηκεύεται και ταξινομείται.

Για τον κλάδο της ψηφιακής διαφήμισης και προώθησης προϊόντων και υπηρεσιών τα cookies και συγκεκριμένα τα tracking cookies ή third party cookies αποτέλεσαν το θεμέλιο πάνω στο οποίο στηρίχτηκε σε ένα μεγάλο βαθμό η ανάπτυξη του κλάδου. Μοιράζοντας τις πληροφορίες της περιήγησης των χρηστών σε «τρίτα μέρη», με σκοπό την καταγραφή της δραστηριότητάς τους ανάμεσα σε διαφορετικά site και επακόλουθα την προβολή σχετικού διαφημιστικού περιεχομένου, τα third-party cookies αποτέλεσαν μέχρι σήμερα τον κινητήριο μοχλό για το προσωποποιημένο ψηφιακό μάρκετινγκ.

Ωστόσο, όπως είναι λογικό, εγείρονται πάρα πολλές ενστάσεις σχετικά με τα όρια της ιδιωτικότητας των χρηστών στο διαδίκτυο και κατά πόσο αυτά παραβιάζονται. Αυτού του είδους οι ανησυχίες είναι ακριβώς που οδηγούν στην κατάργηση τους. Για την ακρίβεια, ήδη δημοφιλείς browsers, όπως το Safari της Apple και το Firefox, τα έχουν καταργήσει, ενώ το ίδιο αναμένεται να συμβεί και στο Google Chrome το 2024. Με βάση αυτές τις εξελίξεις, περίπου το 90% της κίνησης στο διαδίκτυο δεν θα καταγράφεται από third-party cookies.

Τι είναι τα cookies
Τα cookies είναι μικρά αρχεία δεδομένων, τα οποία αποθηκεύονται στο πρόγραμμα περιήγησης (π.χ. Google Chrome) που χρησιμοποιείς κάθε φορά που μπαίνεις σε μία ιστοσελίδα. Υπάρχουν cookies, τα οποία τοποθετούνται από την ίδια την ιστοσελίδα (first-party cookies) και τα οποία έχουν ως κύριο σκοπό τη βελτίωση της λειτουργικότητάς της, επιτρέποντας π.χ. στο site να θυμάται πράγματα όπως η προτιμώμενη γλώσσα ή το email μας όταν θέλουμε να πραγματοποιήσουμε μια σύνδεση. Σε αντίθεση με τα παραπάνω, τα «cookies παρακολούθησης» μοιράζονται τις πληροφορίες της περιήγησής μας σε «τρίτα μέρη», με σκοπό την καταγραφή της δραστηριότητάς μας ανάμεσα σε διαφορετικά σάιτ και επακόλουθα την προβολή διαφημιστικού περιεχομένου σχετικό με εμάς.
Είναι ο λόγος για τον οποίο έχετε την αίσθηση ότι τα ρούχα, τα παπούτσια και άλλα προϊόντα που είδες σε ένα ηλεκτρονικό κατάστημα, σας «ακολουθούν» στα ενημερωτικά ή άλλα sites που επισκέπτεστε, όπως και στα social media.

Προκλήσεις για τις εταιρείες

Οι παραπάνω πρωτοβουλίες για να δοθεί προτεραιότητα στο απόρρητο των καταναλωτών και συγκεκριμένα η κατάργηση των cookies επηρεάζει την αποτελεσματικότητα των παραδοσιακών μεθόδων για διαφήμιση απόδοσης. Με δεδομένη την εξέχουσα σημασία τους στο ψηφιακό μάρκετινγκ, ο κλάδος αναζητά επιτακτικά νέες εναλλακτικές λύσεις, ώστε να συνεχίσει το προσωποποιημένο μάρκετινγκ προς τους καταναλωτές. Ωστόσο, μέχρι τώρα αυτό έχει αποδειχθεί πως δεν είναι εύκολη υπόθεση. Είναι χαρακτηριστικό ότι όταν η Google είχε ανακοινώσει για πρώτη φορά την κατάργηση των cookies το 41% των στελεχών του κλάδου πίστευε ότι η μεγαλύτερη πρόκληση για τις εταιρείες θα ήταν να ακολουθήσουν τα σωστά δεδομένα, ενώ το 44% εκτιμούσε μια αύξηση της διαφημιστικής δαπάνης έως και 25% στο επόμενο έτος από την εφαρμογή της (κατάργησης).

Ακόμα όμως και για ένα κολοσσό όπως η Google δεν ήταν εύκολη η κατάργηση των cookies και η ανάπτυξη μιας αξιόπιστης και με σεβασμό προς την ιδιωτικότητα των χρηστών εναλλακτική (Privacy Sandbox). Η κατάργηση των tracking cookies από το Chrome, ήταν αρχικά προγραμματισμένη για το 2022, έπειτα μετατέθηκε στο δεύτερο εξάμηνο του 2023 και πρόσφατα ανακοινώθηκε πως παρατείνεται  κατά έναν χρόνο ακόμη.

Πώς απαντά η νέα τεχνολογία της Upstream στις εξελίξεις

Σε αυτήν την πρόκληση για ολόκληρο τον κλάδο της ψηφιακής διαφήμισης παγκοσμίως, έρχεται να απαντήσει μία ελληνική εταιρεία τεχνολογίας mobile marketing, η Upstream,, έχοντας αναπτύξει μία νέα τεχνολογία, κατοχυρωμένη με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας. Η τεχνολογία ονομάζεται «Mobile Identity» και επιτρέπει την αναγνώριση μέχρι και του 85% των επισκεπτών μιας ιστοσελίδας χρησιμοποιώντας τον αριθμό του κινητού τηλεφώνου ως τον καθοριστικό παράγοντα αναγνώρισης της ταυτότητάς τους, με σεβασμό στην ιδιωτικότητά τους. «Η διαδικασία της ταυτοποίησης λαμβάνει χώρα αυτόματα μέσω του δικτύου κινητής τηλεφωνίας και το μόνο που απαιτείται από την πλευρά του χρήστη είναι η συγκατάθεσή του μέσω ενός κλικ» μας αναφέρει ο Deputy CEO  της Upstream, Κώστας Καστάνης.

Οι εταιρείες που χρησιμοποιούν την παραπάνω τεχνολογία, μπορούν να εκμεταλλευτούν την αναγνώριση των χρηστών με πολλούς διαφορετικούς τρόπους. Καταρχάς, τους είναι πολύ πιο εύκολο να εμπλουτίσουν τις βάσεις δεδομένων των πελατών τους. Συγκεκριμένα, η αυτόματη αναγνώριση του τηλεφωνικού αριθμού των χρηστών, ζητώντας απλώς την επιβεβαίωσή τους, αποφέρει περίπου 10 φορές περισσότερες εγγραφές, συγκριτικά με τη συμπλήρωση του τηλεφωνικού αριθμού από τον ίδιον τον χρήστη. Εξάλλου, μία από τις βασικότερες αρχές της εμπειρίας χρήστη (User Experience) είναι πως όσο λιγότερη προσπάθεια απαιτεί ένα σύστημα από τον χρήστη, τόσο αποτελεσματικότερο είναι.

Στη συνέχεια, οι εταιρείες μπορούν να χρησιμοποιήσουν τους τηλεφωνικούς αριθμούς που έχουν συλλέξει, προκειμένου να αποστέλλουν προσωποποιημένα μηνύματα στους πελάτες τους. Οι ενέργειες επαναληπτικού marketing (remarketing), πλέον αντί να γίνονται ανάμεσα στις διαφορετικές ιστοσελίδες που επισκέπτεται ένας χρήστης, μπορούν να γίνονται μέσω προσωπικών μηνυμάτων (SMS, RCS, WhatsApp, Viber κτλ.) στο κινητό του. «Για παράδειγμα, αν ένας χρήστης έβαλε ένα προϊόν στο ηλεκτρονικό του καλάθι, δίχως όμως να ολοκληρώσει την αγορά για κάποιον λόγο, τότε μπορούν να του αποσταλούν αυτοματοποιημένα μηνύματα, τα οποία θα τον προτρέπουν να ολοκληρώσει την αγορά του. Τέτοιου είδους επικοινωνίες έχει αποδειχθεί πως αυξάνουν την αποδοτικότητα μιας καμπάνιας κατά περίπου 90%», όπως μας εξηγεί ο Καστάνης.

Ένας άλλος τρόπος χρήσης του Mobile Identity, είναι για να μπορούν οι εταιρείες να προσφέρουν απευθείας προσωποποιημένο περιεχόμενο και προσφορές στους επισκέπτες της ιστοσελίδας τους. Μέχρι πρότινος, για να κάνουν κάτι τέτοιο, οι εταιρείες είτε διέθεταν στους χρήστες κάποια εφαρμογή, είτε τους ζητούσαν να κάνουν εγγραφή και να συνδεθούν στην ιστοσελίδα τους. Με το mobile identity όμως τίποτα από τα δύο δεν χρειάζεται, διευκολύνοντας την προσωποποιημένη επικοινωνία ανάμεσα σε brands και καταναλωτές. Ο χρήστης απλώς χρειάζεται να δώσει μία φορά την συγκατάθεσή του για να ταυτοποιηθεί από την ιστοσελίδα, η οποία στη συνέχεια μπορεί απευθείας να του παρουσιάζει προσωποποιημένες προσφορές. Για παράδειγμα, ένα ηλεκτρονικό κατάστημα ένδυσης μπορεί ανάλογα με το προφίλ του χρήστη που το επισκέπτεται αυτόματα να του δείχνει προσφορές για πουκάμισα ή φορέματα κτλ..

Παράλληλα, το Mobile Identity επιφέρει σημαντική αναβάθμιση και στις διαδικασίες ασφαλείας. Πολύ συχνά, απαιτείται από τον χρήστη να λάβει και να συμπληρώσει έναν κωδικό μίας χρήσης προτού ολοκληρώσει μία ενέργεια, όπως να εγγραφεί σε μία εφαρμογή ή να κάνει μια αγορά online. Όταν κάτι τέτοιο συμβαίνει ωστόσο, περίπου το 20-30% των χρηστών αποχωρούν. Η τεχνολογία της Upstream, με την έγκριση του χρήστη, αυτοματοποιεί τη διαδικασία της επαλήθευσης των στοιχείων διατηρώντας την ασφάλεια της συναλλαγής και αυξάνοντας τα ποσοστά επιτυχίας.

Σύμφωνα με τον Κώστα Καστάνη, «συνολικά υπολογίζουμε πως το Mobile Identity της Upstream μπορεί να προκαλέσει αύξηση στις ψηφιακές πωλήσεις ενός brand κατά 20%-40%».

Ο νέος ρόλος των παρόχων κινητής τηλεφωνίας στο ψηφιακό μάρκετινγκ

Οι εταιρείες που έρχονται να επωφεληθούν περισσότερο από όλες χρησιμοποιώντας το Mobile Identity είναι οι πάροχοι κινητής τηλεφωνίας. Οι τελευταίοι μπορούν να χρησιμοποιήσουν την τεχνολογία για τις δικές τους προωθητικές ενέργειες, αναγνωρίζοντας για παράδειγμα επισκέπτες στην ιστοσελίδα τους από άλλα δίκτυα κινητής τηλεφωνίας και δείχνοντάς τους αποκλειστικές προσφορές για να αλλάξουν πάροχο.

Ωστόσο, το σημαντικότερο είναι ότι μέσω της τεχνολογίας αυτής μπορούν να μετατραπούν σε κομβικούς συνεργάτες για τους διαφημιστές στον χώρο του ψηφιακού μάρκετινγκ. Ο λόγος είναι ακριβώς πως η αναγνώριση των χρηστών γίνεται μέσω του δικτύου κινητής τηλεφωνίας. Αυτό σημαίνει πως μέσω της Upstream θα μπορούν να παρέχουν την τεχνολογία σε διαφημιστές και κάθε λογής εταιρεία που κάνει digital μάρκετινγκ, από κάθε είδους ηλεκτρονικά καταστήματα έως τράπεζες, ασφαλιστικές εταιρείες, εκπαιδευτικά ιδρύματα κ.ο.κ..

Ο Αναπληρωτής Διευθύνων Σύμβουλος της Upstream αναφέρει σχετικά ότι «όπως μέχρι τώρα κάποιος πήγαινε στην Google για να κάνει διαφήμιση retargeting μέσω του Google Display Network, έτσι στο εξής θα πηγαίνει στους παρόχους κινητής τηλεφωνίας, ώστε να κάνει retargeting σε ενδιαφερόμενους καταναλωτές μέσω SMS, RCS, WhatsApp κτλ.… Η μεγάλη διαφορά είναι ότι αυτήν τη φορά η σχέση που χτίζει το brand με τον καταναλωτή θα είναι μία σχέση ένας προς έναν, χωρίς εμπλεκόμενα τρίτα μέρη και χωρίς ανησυχία για παρακολούθηση των χρηστών κατά την περιήγησή τους στο διαδίκτυο».

Μπορείτε να μάθετε τα πάντα για την τεχνολογία Mobile Identity κατεβάζοντας τον πλήρη οδηγό της Upstream εδώ.

The post H Ψηφιακή Διαφήμιση στη meta cookies εποχή appeared first on 2045.gr.

Ένα χρόνο πριν η τιμή του bitcoin, του πιο γνωστού από όλα τα κρυπτονομίσματα, ξεπερνούσε τα 56.000 ευρώ ($69.000), που αποτελεί και το peak στη μέχρι τώρα πορεία του. To ίδιο και το Ethereum (πάνω από τα 4.000 ευρώ), όπως και η πλειοψηφία των κρυπτονομισμάτων. Ανάλογα και τα κέρδη σε χρήμα και φήμη και των εταιρειών ή των μεγάλων πρεσβευτών του κλάδου. Η μετοχή της Coinbase (ανταλλακτήριο κρυπτονομισμάτων) επίσης σε επίπεδα ρεκόρ, πάνω από τα 340 δολάρια. Η αγορά των NFTs μεγάλωνε με εκρηκτικούς ρυθμούς. Η FTX (επίσης ανταλλακτήριο κρυπτονομισμάτων) προχωρούσε σε μια χορηγία 19 ετών για τη χορηγία της έδρας των Miami Heat, μιας από τις πιο γνωστές ομάδες στο NBA.

H αγορά των κρυπτονομισμάτων ήταν σε πλήρη άνθηση και το δήλωνε με κάθε τρόπο. Στα κέρδη όσων είχαν επενδύσει, στο Χρηματιστήριο, στα ποσά που δαπανούσε για ανάγκες marketing. Θα έλεγε κανείς ότι είχαμε φθάσει στην κορύφωση μιας ανάπτυξης ή φούσκας (αναλόγως από ποια πλευρά μπαίνει κάποιος στη συζήτηση) που ξεκίνησε στα μέσα του 2017.

Ένα χρόνο μετά, η τιμή του bitcoin και των υπολοίπων κρυπτονομισμάτων έχει επιστρέψει στα χαμηλότερα επίπεδα των δύο τελευταίων ετών. Η αγορά των κρυπτονομισμάτων έχει χάσει περισσότερα από 2 τρισεκατομμύρια δολάρια μέσα στο 2022. Η FTX κατέθεσε αίτηση υπαγωγής στον πτωχευτικό κώδικα των ΗΠΑ, ζητώντας προστασία από τους πιστωτές. Είχαν προηγηθεί το καλοκαίρι οι Celsius και Three Arrows Capital που δεν μπορούσαν να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις τους. Αν και οι παραπάνω αναταραχές δεν είναι αποκομμένες από το γενικότερο οικονομικό κλίμα επαναφέρουν τη συζήτηση για τα κρυπτονομίσματα και την επόμενη μέρα τους. 

Η αιτία της νέας αναταραχής

Για πολλούς που δραστηριοποιούνται στο χώρο των κρυπτονομισμάτων είτε ερασιτεχνικά είτε επαγγελματικά, η βασική αιτία της νέας «κρίσης» έγκειται στον ρόλο των ανταλλακτηρίων ή των DeFi πλατφορμών. «Τα ανταλλακτήρια κρυπτονομισμάτων έχουν πάψει εδώ και κάποια χρόνια να είναι αποκλειστικά ανταλλακτήρια. Από ένα entry point, όπως θα έπρεπε να είναι, εξελίχθηκαν σε συστημικούς οργανισμούς που παρέχουν χρηματοπιστωτικές υπηρεσίες, όπως επιτόκια, δάνεια κ.α.» σημειώνει ο Στράτος Ζέρβας, CEO του Business Cloud στην τηλεφωνική επικοινωνία που είχαμε μαζί του. «Πώς προκύπτει όμως επιτόκιο από νομίσματα όπως το Bitcoin που δεν διαθέτουν μηχανισμό staking;» διερωτάται, καταλήγοντας ότι δεν ήταν οι καθαρόαιμες λειτουργίες ως ανταλλακτηρίου η πηγή του κακού, αλλά όλες οι υπόλοιπες.

Ο Μάνος Μακρομάλλης, CEO της Excelon, μας δίνει μια διαφορετική πτυχή του προβλήματος. «Αυτό που συνέβη στην FTX, ή και σε άλλες πλατφόρμες το έχουμε δει να συμβαίνει και στην παραδοσιακή οικονομία. Έχουμε δει τράπεζες να καταρρέουν ή να στήνονται μηχανισμοί διάσωσης τους. Άρα δεν είναι κάτι που αφορά αποκλειστικά τον κόσμο των ψηφιακών νομισμάτων. Στα ανταλλακτήρια ένα σημαντικό ζήτημα εντοπίζεται στην ρευστότητα τους, και κατ’ επέκταση στα περιουσιακά στοιχεία τους. Εκεί λογίζονται ψηφιακά στοιχεία (digital assets), χωρίς όμως να παρέχονται λεπτομέρειες στους χρήστες του ανταλλακτηρίου για το ποια είναι ή πως μοχλεύονται» σημειώνει ο κ. Μακρομάλλης. «Αυτό καταλήγει να δημιουργεί ζήτημα ειδικά σε σημαντικές μεταβολές των αγορών, όπου μεταβάλλεται αντίστοιχα η αξία των περιουσιακών στοιχείων που διατηρεί ένα ανταλλακτήριο. Η ανακοίνωση των πραγματικών αποθεματικών τους (proof of reserves) σε μια τακτική βάση, κατ΄ αντιστοιχία  με τις διαδικασίες που έχουν οι επιχειρήσεις στις δημόσιες αγορές αποτελεί μια απαραίτητη προσθήκη στη λειτουργία τους. Προφανώς θα δημιουργήσει επιπρόσθετα λειτουργικά έξοδα στις εταιρείες, όμως με τέτοιες προσθήκες  όχι μόνο θα επανέλθει η εμπιστοσύνη των επενδυτών και του κοινού, αλλά επιπλέον θα προστατευθούμε και οι υπόλοιπες εταιρείες που δραστηριοποιούμαστε στην αγορά αυτή από ανάλογα μελλοντικά περιστατικά. Άλλωστε η κατάρρευση του FTX αυτό που καταδεικνύει είναι ότι η απουσία αυστηρών εταιρικών δομών και ελέγχων, καθώς και η υπερμόχλευση των περιουσιακών στοιχείων της δεν είχε αίσιο τέλος» προσθέτει.

Ήδη η Binance, το μεγαλύτερο ανταλλακτήριο στον κόσμο, που εκτιμάται ότι ελέγχει το 40% των συναλλαγών, ανακοίνωσε ότι θα κινηθεί προς στη συγκεκριμένη κατεύθυνση.

Φαινόμενα, όπως αυτό της FTX, της Celsius και της Three Arrows Capital, αποδίδονται στην φάση ωρίμανσης ή ανωριμότητας (για άλλους) της αγοράς, αλλά και του κοινού. «Ο κόσμος έλκεται από τα γρήγορα κέρδη» σημειώνει ο κ. Ζέρβας στην κουβέντα μας, κάτι που ίσως να εξηγεί ότι από τα περίπου 320 εκατομμύρια χρήστες κρυπτονομισμάτων, σχεδόν το 1/3 «μπήκαν» τα τελευταία δύο χρόνια, ξεκινώντας δηλαδή από το Φθινόπωρο του 2020, όταν και είχαμε ένα ακόμα ράλι αύξησης της τιμής τους. Από την άλλη πλευρά, ο κ. Μακρομάλλης θεωρεί ότι η αναπόφευκτη ωρίμανση της αγοράς, θα δημιουργήσει μηχανισμούς που θα επιφέρουν και μείωση των αντίστοιχων φαινομένων, όπως τα παραπάνω.

Είναι η αυστηρότερη ρύθμιση μια λύση;

Αν υιοθετηθεί το proof of reserves ως υποχρέωση των ανταλλακτηρίων από τις εποπτικές αρχές των κρατών μια τέτοια εξέλιξη οδηγεί αναπόφευκτα στην αυστηρότερη ρύθμιση της αγοράς των κρυπτονομισμάτων. Και ειδικότερα στη λειτουργία των ανταλλακτηρίων.

Η αλήθεια είναι ότι στο παρελθόν αν επιχειρούσες να βάλεις τη λέξη ρύθμιση δίπλα στα κρυπτονομίσματα δημιουργούσες αντιδράσεις. Για τις Τράπεζες δεν το συζητάμε, ήταν a priori αντίθετες με την ιδέα των crypto, μέχρι τα τέλη της προηγούμενης δεκαετίας. Ωστόσο, αρκετά κράτη έσπευσαν να θεσπίσουν κανόνες, έστω κι αν περιορίζονταν (και τότε) στη λειτουργία των ανταλλακτηρίων, ενώ από το 2019 και έπειτα και τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα άρχισαν να αλλάζουν τον τρόπο με τον οποίο αντιμετώπιζαν τα κρυπτονομίσματα.

Πρωταγωνιστικό ρόλο στις ρυθμιστικές κινήσεις είχε (στην Ευρώπη τουλάχιστον) η Εσθονία που δημιούργησε κανόνες για τη φιλοξενία ανταλλακτηρίων με φυσική έδρα στην επικράτειά της, οι οποίοι αυστηροποιήθηκαν στην πορεία του χρόνου. Ανάλογο περιβάλλον έχει και η Κύπρος, ενώ στη χώρα μας η επίβλεψη της αγοράς των κρυπτονομισμάτων είναι ανατεθειμένη στην Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς, η οποία διατηρεί ένα μητρώο παρόχων,. Ωστόσο η θέσπιση κανόνων δεν σταμάτησε την εμφάνιση φαινομένων και παραβατικών συμπεριφορών, όπως αυτό της FTX.

Ο κ.Μακρομάλλης εκτιμά ότι το ρυθμιστικό πλαίσιο θα γίνει αυστηρότερο, ειδικά μετά από περιστατικά όπως αυτό της FTX. Ήδη η ψήφιση της ευρωπαϊκής οδηγίας MiCA, η επιδίωξη ύπαρξης μόνο KYC’ed πορτοφολιών στα ανταλλακτήρια, οι έλεγχοι AML που διενεργούνται στις συναλλαγές είναι βήματα προς τη σωστή κατεύθυνση για την ομαλή λειτουργία της αγοράς.

Όλα αυτά αποτελούν ίσως μια τολμηρή προοπτική, που σε μερικά σημεία μοιάζει να είναι αντίθετη με την ανωνυμία και το αποκεντροποιημένο περιβάλλον (decentralized) που πρέσβευε η ιδέα της δημιουργίας των κρυπτονομισμάτων και του blockchain.

Ποια είναι η επόμενη μέρα;

Για τον Στράτο Ζέρβα η κατάρρευση της FTX απέδειξε ότι και στα κρυπτονομίσματα δεν έχει βάση το ρητό «too big to fail». Ένας ακόμα λόγος για τον οποίο χαρακτηρίζεται η περίπτωση της FTX ως “η Lehman Brothers των cryptos”. Το κοινό για τον κ. Ζέρβα συνειδητοποιεί ότι η ανεξέλεγκτη ισχυροποίηση των ανταλλακτηρίων και η εμπλοκή τους σε άλλες υπηρεσίες είναι η αιτία της αναταραχής. Γεγονός που εξηγεί μια μαζική εκροή κρυπτονομισμάτων από τα ανταλλακτήρια σε προσωπικά και hard wallets. “Επιτέλους ο κόσμος ωριμάζει, καταλαβαίνει ότι άλλο bitcoin, άλλο cryptos, καθώς και την ανάγκη αποκέντρωσης, την έννοια του self-custody με χρήση hard wallets, και αυτό σηματοδοτεί την επόμενη μέρα” σημειώνει. 

Αν και δεν είναι αντίθετος με μια τέτοια πρακτική, ο κ.Μακρομάλλης επισημαίνει τους πιθανούς κινδύνους της. «Η μεταφορά κρυπτονομισμάτων σε ένα προσωπικό πορτοφόλι στο laptop ή σε ένα άλλο hard wallet ενέχει τον κίνδυνο ότι σε περίπτωση απώλειας του υλικού και της μη γνώσης των pass keys ο χρήστης μπορεί να χάσει τα περιουσιακά του στοιχεία» προειδοποιεί, παραλληλίζοντας ένα τέτοιο ενδεχόμενο με την απώλεια μετρητών, που κάποιος φέρει πάνω του.

Για τον ίδιο η επόμενη ημέρα των κρυπτονομισμάτων συνδέεται με την αποδοχή τους για την αγορά προϊόντων και υπηρεσιών. Η αλήθεια είναι ότι στα σχεδόν 13 χρόνια της ύπαρξής τους τα κρυπτονομίσματα κατάφεραν να γίνουν ένα επενδυτικό προϊόν, έστω και (πολύ) υψηλού ρίσκου. Σίγουρα σήκωσαν θόρυβο γύρω τους και ανάγκασαν και τις ρυθμιστικές αρχές να ασχοληθούν μαζί τους, αλλά και οργανισμούς που ήταν για αρκετά χρόνια απέναντί τους. Όμως αυτό που δεν κατάφεραν για την ώρα είναι να αποκτήσουν το βασικό χαρακτηριστικό ενός κοινού νομίσματος: να αποτελέσουν ένα μέσο συναλλαγών, ένα τρόπο πληρωμής για την απόκτηση αγαθών και υπηρεσιών.

Η Excelon, η fintech εταιρεία στην οποία είναι επικεφαλής ο κ. Μακρομάλλης, προσφέρει κατ΄αντιστοιχία με άλλους διεθνείς παίκτες μια λύση σε ενδιάμεσο στάδιο. Τη δυνατότητα πληρωμών με την Excelon Mastercard, η οποία κατά τη διάρκεια της συναλλαγής δύναται να ρευστοποιεί αυτόματα το απαραίτητο ποσό από τα κρυπτονομίσματα που έχει στην κατοχή του ο χρήστης, σύμφωνα με τη τρέχουσα τιμή του ανταλλακτηρίου.

Όμως, ακόμα και αυτή η λύση απέχει πολύ από τον τελικό στόχο. Την αποδοχή από εμπόρους και από ένα ολόκληρο χρηματοοικονομικό σύστημα του Bitcoin, του Ethereum και άλλων, ως μέσων πληρωμών. Ο κ. Μακρομάλλης είναι αισιόδοξος για την τελική κατάληξη και την ενσωμάτωση λύσεων όπως της Excelon στην καθημερινότητα μας, βάζοντας στην εξίσωση και το νεανικό κοινό. «Ένας σημαντικός παράγοντας που θα βοηθήσει στην ενσωμάτωση τέτοιων λύσεων στην καθημερινή ζωή είναι το φαινόμενο της αλλαγής των γενεών (generation shifting). Η γενιά -Generation Z- που ήδη έρχεται στο προσκήνιο και εντάσσεται στην παραγωγική διαδικασία είναι πιο καταρτισμένη, και αποδέχεται  περισσότερο τα κρυπτονομίσματα. Στο εξωτερικό έρευνες δείχνουν ότι υπάρχουν άνθρωποι που ζητούν ακόμα και μέρος της μισθοδοσίας τους να το λαμβάνουν σε κρυπτονόμισματα» σημειώνει.

Μπορεί όμως ένα επενδυτικό προϊόν υψηλού ρίσκου να είναι ταυτόχρονα και μέσο πληρωμών; Είναι εφικτό να αποδέχονται έμποροι και εταιρείες κρυπτονομίσματα, όταν τα τελευταία έχουν τόσο μεγάλες διακυμάνσεις ακόμα και στη διάρκεια μιας ημέρας; Μήπως για να πετύχουν τον τελικό τους στόχο τα κρυπτονομίσματα πρέπει πρώτα να απωλέσουν το μανδύα του επενδυτικού προϊόντος, τουλάχιστον όπως αυτός έχει διαμορφωθεί από την εμφάνισή τους μέχρι και σήμερα;

The post H ώρα της αλήθειας για τα κρυπτονομίσματα appeared first on 2045.gr.