Συμπεριλήφθηκε πρόσφατα στη λίστα των πιο καινοτόμων Ευρωπαίων επιστημόνων κάτω των 35 ετών, του ΜΙΤ. Νωρίτερα, είχε συμπεριληφθεί σε μια αντίστοιχη λίστα του Forbes. Το ΑΙ πρόγραμμα που έχει αναπτύξει, η “Ιθάκη” βοηθάει σε εντυπωσιακό βαθμό στην αποκατάσταση κατεστραμμένων κειμένων, στην ακρίβεια τοποθέτησής τους στον τόπο και το χρόνο γραφής τους. Πιστεύει ότι η Τεχνητή Νοημοσύνη μπορεί να φέρει τεράστιες αλλαγές και να προσφέρει λύσεις σε ένα ευρύ φάσμα από κρίσιμους τομείς. Για όλα τα παραπάνω και όχι μόνο, συνομιλούμε τον Γιάννη Ασσαέλ, Staff Research Scientist, Google DeepMind, λίγες ημέρες πριν τη συμμετοχή του στο 8ο Οικονομικό Φόρουμ των Δελφών (26 – 29 Απριλίου).

Όπως έχετε δηλώσει στο παρελθόν (συνέντευξη στο ΑΠΕ-ΜΠΕ) επιλέξατε την έρευνα στην τεχνητή νοημοσύνη με το όραμα να αλλάξετε θετικά τον κόσμο. Ποιοι είναι οι τομείς που εκτιμάται ότι το ΑΙ θα αφήσει ανεξίτηλο το θετικό της αποτύπωμα;

Ο τομέας της τεχνητής νοημοσύνης μας προσφέρει ένα σύνολο εργαλείων που έχουν ήδη θετικό αντίκτυπο σε ένα ευρύ φάσμα από κρίσιμους τομείς. Μεταξύ άλλων, και εστιάζοντας στον άνθρωπο, στην Ιατρική, η Τεχνητή Νοημοσύνη ενισχύει τους τρόπους διάγνωσης, την ανακάλυψη φαρμάκων και τα εξατομικευμένα σχέδια θεραπείας, βήματα που μπορούν να σώσουν αμέτρητες ζωές. Στην Βιολογία, διευκολύνει τη βαθύτερη κατανόηση σύνθετων βιολογικών συστημάτων, οδηγώντας σε ανακαλύψεις  στην πρόβλεψη της δομής των πρωτεϊνών, στη γενετική, και την νευροεπιστήμη. Στην Φυσική, παίζει καθοριστικό ρόλο στην σταθεροποίηση συστημάτων πυρηνικής σύντηξης.

Το φάσμα αυτό όμως δεν περιορίζεται στις θετικές επιστήμες αλλά εκτείνεται μέχρι την Ιστορία και τον Πολιτισμό – κάτι που στην Ελλάδα είμαστε ιδιαίτερα περήφανοι. Συγκεκριμένα, η Τεχνητή Νοημοσύνη έχει ήδη φέρει επανάσταση στον τρόπο με τον οποίο μελετάμε το παρελθόν μας βοηθώντας την ανάλυση αρχαίων ευρημάτων και κειμένων, με τον ίδιο τρόπο που τα τηλεσκόπια και τα μικροσκόπια ως εργαλεία βοηθούν το έργο των επιστημόνων.

Πώς αντιμετωπίζετε τους προβληματισμούς που εκφράζονται από την ευρεία χρήση της; Σε ποια πεδία χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή ο τρόπος που θα εφαρμόσουμε το ΑΙ;

Η τεχνολογία είναι ένα εργαλείο που η επιρροή του στην βελτίωση του βιοτικού μας επιπέδου είναι αδιαμφισβήτητη. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχουν και προβληματισμοί και σκέψεις. Για να αντιμετωπίσουμε τους προβληματισμούς που προκύπτουν από την ευρεία ενσωμάτωση της τεχνητής νοημοσύνης, πρέπει να εξετάζουμε κριτικά την αλληλεπίδραση μεταξύ των ανθρώπινων κοινωνιών και της τεχνολογίας.

Κάποια από τα πεδία που κατά την γνώμη μου χρειάζονται ιδιαίτερη προσοχή περιλαμβάνουν την ιδιωτικότητα και την ασφάλεια δεδομένων, την ηθική και τη διαφάνεια των αλγορίθμων, και τέλος την απασχόληση και τον περιορισμό του ψηφιακού χάσματος μεταξύ των κοινωνικοοικονομικών ομάδων. Το βρίσκω θετικό να προβληματιζόμαστε καθώς έτσι μπορούμε να προσαρμόσουμε καλύτερα τα επόμενα βήματα. Είναι στο χέρι μας να μας προστατέψουμε από κακόβουλες χρήσεις και να χρησιμοποιήσουμε την τεχνολογία με τον τρόπο που θεωρούμε καλύτερο. Τέλος, γι αυτό τον λόγο θεωρώ ότι ως επιστήμονες πρέπει να είμαστε παράδειγμα και να καινοτομούμε με θετικό κοινωνικό αποτύπωμα.

Ας πάμε στο δικό σας έργο. Τι έχει καταφέρει το πρόγραμμα ΑΙ «Ιθάκη» που δημιουργήσατε στη DeepMind; Πώς το αποδέχτηκαν οι ιστορικοί με τους οποίους συνεργαστήκατε;

Η Ιθάκη είναι το πρώτο Νευρωνικό Δίκτυο για την α) αποκατάσταση κειμένου κατεστραμμένων επιγραφών και τον προσδιορισμό β) του τόπου και γ) της χρονολογίας γραφής τους. Συγκεκριμένα, επιτυγχάνει ακρίβεια 62% στην αποκατάσταση κατεστραμμένων κειμένων, 71% ακρίβεια στην αναγνώριση του τόπου γραφής και μπορεί να χρονολογήσει κείμενα, που γράφτηκαν 2500 χρόνια πριν, εντός 30 ετών από το εύρος ημερομηνιών που δίνουν οι Ιστορικοί.  Το πιο ενθαρρυντικό αποτέλεσμα της έρευνάς μας όμως είναι ότι οι Ιστορικοί με τους οποίους συνεργαστήκαμε είχαν 25% ακρίβεια όταν εργάζονταν μόνοι τους για την αποκατάσταση αρχαίων κειμένων. Όμως, χρησιμοποιώντας την Ιθάκη, η απόδοσή τους αυξήθηκε στο 72%, ξεπερνώντας την απόδοση της ίδιας της Ιθάκης, και δείχνοντας πόσο σημαντική είναι η συνεργασία ανθρώπου και τεχνητής νοημοσύνης στη μελέτη της ιστορίας.

Είμαστε σε επαφή με Ιστορικούς σε όλο τον κόσμο και την Ελλάδα που χρησιμοποιούν την Ιθάκη, ενώ τους τελευταίους μήνες έχουν δημοσιευτεί τα πρώτα επιστημονικά άρθρα που κάνουν χρήση του μοντέλου μας για την ανάκτηση κατεστραμμένων κειμένων. Μόνο τον τελευταίο μήνα είχαμε περισσότερα από 500 διαφορετικά κείμενα προς ανάλυση στο ithaca.deepmind.com. Την ίδια στιγμή, η Ιθάκη έχει μπει σε τουλάχιστον 2 σχολεία στο Βέλγιο όπου μετράμε πάνω από 180 μαθητές να χρησιμοποιούν το μοντέλο μας ως μέρος ενός μαθήματος που συνδυάζει την Ιστορία με την Τεχνητή Νοημοσύνη.

Πώς φαντάζεστε τη συνεργασία ανθρώπου και τεχνητής νοημοσύνης στη μελέτη της ιστορίας τα επόμενα χρόνια;

Θεωρώ ότι στα επόμενα χρόνια θα βλέπουμε διαρκώς περισσότερες αντίστοιχες δράσεις. Μοντέλα όπως η Ιθάκη έχουν την δυνατότητα να επεξεργάζονται στιγμιαία όλη την ψηφιοποιημένη πληροφορία του κλάδου και λειτουργούν συμπληρωματικά στο έργο των ιστορικών. Έτσι μελλοντικά πιστεύω ότι η Τεχνητή Νοημοσύνη θα είναι ένα αναπόσπαστο εργαλείο της εργαλειοθήκης των Ιστορικών και πολλών άλλων κλάδων.

Πώς παίρνει ένας ερευνητής κίνητρο για να συνεχίσει την προσπάθειά του για ένα έργο που μπορεί να πάρει αρκετά χρόνια για να ολοκληρωθεί χωρίς να είναι εξασφαλισμένη η επιτυχία;

Στον κόσμο της έρευνας, είναι σύνηθες φαινόμενο πολλά έργα καθώς και οι περισσότερες προσπάθειες να μην έρθουν ποτέ στο φως. Προκειμένου να συνεχιστεί ένα έργο είναι σημαντικό να υπάρχουν κάποια έστω μικρά δείγματα ελπίδας τους πρώτους μήνες αλλά η επιτυχία δεν είναι ποτέ εγγυημένη. Έτσι, το κίνητρο ενός/μιας ερευνητή/ριας πηγάζει από το πάθος του για την δημιουργία και τη συγκίνηση της ανακάλυψης, παρά από την επιτυχία.

Επιπλέον, η εξερεύνηση αχαρτογράφητων προβλημάτων καθώς και τη δυνατότητα να έχουμε θετικό αντίκτυπο στον τομέα μας, αλλά και στην κοινωνία, είναι ο λόγος που τις Δευτέρες σηκώνομαι πάντα χαρούμενος. Αγκαλιάζοντας το άγνωστο και επιμένοντας στις προκλήσεις, εστιάζω στους μακροπρόθεσμους στόχους μου.

Στην Ελλάδα συνήθως η αποτυχία δεν συγχωρείται. Αντιθέτως στο εξωτερικό θεωρείται απαραίτητο βήμα για να κατακτήσει κάποιος την επιτυχία. Πώς μπορεί να αλλάξει η αντιμετώπισή μας για την «αποτυχία»;

Συνεργάζομαι με άτομα από όλο τον κόσμο και δεν αισθάνθηκα σε κάποια από τις συνεργασίες μου να υπάρχει διαφορά στην αντιμετώπιση της αποτυχίας. Είναι κάτι που στην έρευνα είναι δεδομένο. Οι παράγοντες που είναι σημαντικοί για την βιωσιμότητα ενός ερευνητικού έργου σε κάθε βήμα να υπάρχει ξεκάθαρος στόχος, προσυμφωνημένος τρόπος αξιολόγησης της προόδου, μικρά ελπιδοφόρα πρώιμα αποτελέσματα ανά τακτά διαστήματα, και η αναπροσαρμογή.

Πρόσφατα λάβατε μια ακόμα διάκριση, αφού συμπεριληφθήκατε στη λίστα των 35 πιο καινοτόμων επιστημόνων της Ευρώπης, κάτω της ηλικίας των 35, από το ΜΙΤ. Τι σημαίνει για εσάς;

Αισθάνομαι μεγάλη τιμή και περηφάνια ως Έλληνας να βρίσκομαι στην λίστα του MIT με τους διακεκριμένους εφευρέτες της Ευρώπης! Την ίδια στιγμή αισθάνομαι ευγνωμοσύνη προς τους συνεργάτες μου που δουλεύουμε μαζί όλα αυτά τα χρόνια.

Όπως ο κλάδος της Τεχνητής Νοημοσύνης προσφέρει ερευνητικά εργαλεία για να δημιουργήσουμε καινοτομίες με θετικό κοινωνικό απόηχο σε μεγαλύτερη κλίμακα, αντίστοιχα “εργαλεία” θέλω να πιστεύω ότι προσφέρει και ο εν λόγω τίτλος.

Τι θα συμβουλεύατε κάποιον που θα ήθελε να ασχοληθεί τώρα στο πεδίο της έρευνας και ειδικότερα στον τομέα της τεχνητής νοημοσύνης;

Για να ασχοληθεί κάποιος με τον κλάδο της Τεχνητής Νοημοσύνης και συγκεκριμένα της Μηχανικής Μάθησης είναι σημαντικό να αναπτύξει βάσεις στα μαθηματικά, τη στατιστική, και τον προγραμματισμό. Εκτός από πανεπιστημιακά μαθήματα, υπάρχει μια πληθώρα διαδικτυακών πόρων για να επιτευχθεί αυτό, κάτι που το βρίσκω υπέροχο χαρακτηριστικό της εποχής μας και για την “δημοκρατικοποίηση” της γνώσης.

Κάποια πράγματα που με έχουν βοηθήσει στο ταξίδι μου μέχρι σήμερα είναι τα εξής: Είμαι πάντα ανοιχτός με τις ιδέες μου και επιδιώκω να τις μοιράζομαι – κάποιος που παράγει ιδέες μπορεί πάντα να παράγει καινούργιες – η συνεργασία για την επίτευξη ενός κοινού στόχου είναι ένα ιδιαίτερα όμορφο συναίσθημα, πόσο μάλλον όταν πρόκειται για την δημιουργία κάτι καινούργιου. Θεωρώ σημαντικό επίσης κάποιος να μένει ενημερωμένος με τις πρόσφατες εξελίξεις στον τομέα παρακολουθώντας σχετικά άρθρα, και επικοινωνώντας με την ερευνητική κοινότητα. Η επικοινωνία αυτή είναι αποτελεσματικό να είναι αμφίδρομη, έτσι κάποιος μπορεί μοιράζεται τα πράγματα που δημιουργεί ανοιχτά με την ερευνητική κοινότητα (π.χ. project ανοιχτού κώδικα), και με αυτό τον τρόπο να αρχίσει να ενισχύει το βιογραφικό του.

Τέλος έχω βρει ότι μου είναι πιο εύκολο να μαθαίνω κάτι όταν έχω κάποιο στόχο, έτσι μια αρχή ίσως γίνεται ακόμα πιο εύκολη όταν κάποιος εντοπίσει ένα πολύ μικρό έργο που θα ήθελε να υλοποιήσει και αρχίσει να αποκτά την γνώση για να το φέρει εις πέρας. Κάθε πρόκληση είναι μια ευκαιρία να βελτιωθούμε και να συμβάλουμε στην πρόοδο.

The post Γιάννης Ασσαέλ: το ΑΙ θα είναι αναπόσπαστο εργαλείο Ιστορικών και άλλων επιστημόνων appeared first on 2045.gr.

«Η δημιουργικότητα των ανθρώπων πάσχει από δυσκοιλιότητα και εμείς θα τη βοηθήσουμε να χέσει ουράνια τόξα»…

Δεν είναι μια κουβέντα που περιμένεις να ακούσεις από μικροφώνου σε μια γιορτή.

Ειδικά όταν η γιορτή γίνεται με την αφορμή της συγκέντρωσης 101 εκατ. δολαρίων και με μερικούς από τους πιο διάσημους δισεκατομμυριούχους τεχνολόγους και επενδυτές του πλανήτη στο ακροατήριο.

Όχι πως θα κοκκίνιζαν από ντροπή.

Ίσως όμως να ένιωθαν κάποιον φόβο πως αυτή τη φορά κάποιος έρχεται να αμφισβητήσει με αξιώσεις το status quo.

Αλλά ένα πράγμα τη φορά…

Στη διάρκεια του 2022, η σκληρή πραγματικότητα πληθωρισμών και επιτοκίων εξελίσσεται σε ισχυρό τεστ αντοχής για το NFT και τα κρυπτονομίσματα. Το Metaverse της Meta απολαμβάνει ίσως δυσανάλογα μερίδια στην ειδησεογραφία επειδή τα avatars των χρηστών απέκτησαν πόδια και μπορούν να χρησιμοποιούν λογιστικά φύλλα στον εικονικό κόσμο, σαν να μην έφτανε η γερά εγκατεστημένη τυραννία του συγκεκριμένου λογισμικού στον κλασικό ψηφιακό κόσμο. Σε αυτό το περιβάλλον, η τεχνητή νοημοσύνη της δημιουργίας και της παραγωγικότητας –Generative AI για τους φίλους-  γίνεται δεκτή με ενθουσιασμό από δημιουργούς, γίνεται αντικείμενο μεγάλων επενδυτικών στοιχημάτων και, αυτό ίσως είναι το πιο ενδιαφέρον, γίνεται κτήμα όλων μας.

H Open AI ταράζει τα νερά…

Τους τελευταίους μήνες ίσως έχετε παρατηρήσει πως στις σελίδες σας στα κοινωνικά δίκτυα παρελαύνουν δημιουργίες από εργαλεία όπως το DALL-E 2. Η ιδέα είναι να περιγράψεις μία εικόνα και το σύστημα τεχνητής νοημοσύνης να το μετατρέψει σε εικόνα. Η συγκεκριμένη πλατφόρμα ανήκει στην Open AI, στην οποία το 2019 η Microsoft επένδυσε ένα δισ. δολάρια. Σήμερα, η εταιρεία των Windows, του Azure και του X-Box μελετά σοβαρά το ενδεχόμενο να ενισχύσει περαιτέρω την επένδυσή της, με στόχο να ενσωματώσει τις δυνατότητες της τεχνητής νοημοσύνης στα προϊόντα της. Το πώς ίσως να μην το γνωρίζει ούτε η ίδια, όμως ήδη 1,5 εκατ. άνθρωποι χρησιμοποιούν την πλατφόρμα της Open AI για να φτιάξουν πράγματα όπως, για παράδειγμα, ένα ρομπότ που διαβάζει εφημερίδα στο καφέ ενός αεροδρομίου.

Βεβαίως υπάρχει και η δυνατότητα της πιο αφηρημένης διατύπωσης. Χρησιμοποιώντας για παράδειγμα έναν στίχο των Doors…

H Open AI και το DALL-E δεν απολαμβάνουν τη μοναξιά τους. Το Midjourney.com είναι αποτέλεσμα ενός ανεξάρτητου εργαστηρίου που αλληλεπιδρά με τους χρήστες μέσω ενός Discord server. Η περιγραφή δίνεται σε μια γραμμή που υποχρεωτικά ξεκινά με την εντολή “/imagine”, ενώ ο κάθε χρήστης μπορεί να δημιουργήσει συγκεκριμένο αριθμό εικόνων πριν «οδηγηθεί» προς το συνδρομητικό μοντέλο. Εδώ, το Midjourney παρουσιάζει τη Βενετία (ή μία πόλη που θα μπορούσε να είναι η Βενετία) από την οπτική γωνία ενός γλάρου που πετά ψηλά.

… και η Stability AI φέρνει φουρτούνα

Στην ερώτηση αν το Generative AI μπορεί να γίνει κτήμα των πολλών η απάντηση φαίνεται πως είναι, παραδόξως, καταφατική. Βεβαίως δεν μπορεί ο καθένας να εγκαταστήσει συστοιχίες χιλιάδων επεξεργαστών που θα «εκπαιδευτούν» σε μοντέλα εικόνας και σε χρήση φυσικής γλώσσας αλλά για αυτό υπάρχει η κοινότητα του ελεύθερου λογισμικού.

Η Stability AI είναι, λοιπόν, η εταιρεία που «σήκωσε» 101 εκατ. δολάρια και το γιόρτασε με ένα πάρτι στο οποίο παρευρέθηκε πλήθος κόσμου όπως θα έλεγαν ίσως οι κοσμικές στήλες αθηναϊκών εφημερίδων. Σε αυτό το πλήθος οι δημοσιογράφοι των New York Times ξεχώρισαν τον συνιδρυτή της Google Sergey Brin, τον ιδρυτή της Angelist Naval Ravikant και τον επενδυτή Ron Conway, που άκουσαν τον επικεφαλής της Stability AI, τον Emad Mostaque, να διατυπώνει αυτή την τόσο γλαφυρή πρόταση που σύνδεσε τη δυσκοιλιότητα με τα ουράνια τόξα.

Λίγες ημέρες αργότερα και μιλώντας σε ένα podcast της αμερικανικής εφημερίδας ο Mostaque παρατήρησε πως η τεχνολογία που παραμένει σήμερα «κλειδωμένη» στις πλατφόρμες των κοινωνικών δικτύων και των άλλων υπηρεσιών που χαρακτηρίζουν την καθημερινότητά μας, καλλιεργούν μια κουλτούρα κατανάλωσης και όχι δημιουργίας. Στις επανειλημμένες ερωτήσεις που δέχθηκε σχετικά με το πώς διασφαλίζεται η μη χρήση του Generative AI για σκοπούς όπως η πορνογραφία ή ο εγκωμιασμός της βίας, ανέφερε πως η απάντηση θα μπορούσε να είναι ίδια με εκείνη που θα έδιναν οι δημιουργοί του Photoshop. Για να το πούμε αλλιώς, κανείς δεν σκέφτηκε να επιβάλει κάποιου είδους ρύθμιση στις κάμερες παρ’ όλο που οι κάμερες χρησιμοποιούνται στην πορνογραφία ή στην απαθανάτιση βίαιων πράξεων.

H Stability AI, που μετά τη χρηματοδότηση των 101 εκατ. δολαρίων φτάνει σε αποτίμηση το ένα δισ. δολάρια, μιλάει για μια τεχνητή νοημοσύνη από ανθρώπους για ανθρώπους και έχει διαθέσει τη «μηχανή» της, τη Stability Diffusion ως ελεύθερο λογισμικό που μπορεί ο καθένας να κατεβάσει, να «πειράξει» και να επαναδιανείμει.

Στο κλασικό ερώτημα «πώς θα βγάλετε λεφτά» δεν χρειάζονται και πολλές θεωρίες αν δει κανείς την αγορά που έχουν δημιουργήσει open source έργα όπως το Linux ή το WordPress. Τα στούντιο που συνεργάζονται με την Stability AI και χρησιμοποιούν την Stability Diffusion για τις δημιουργίες τους συνάπτουν, βεβαίως, συμφωνίες που προβλέπουν, επίσης βεβαίως, κάποιο οικονομικό αντάλλαγμα.

Άρα δεν υπάρχει ανησυχία στο αν υπάρχουν λεφτά. Λεφτά, σε αυτή την περίπτωση, υπάρχουν, όπως και ιδέες.

Στο Stable Diffusion βασίζονται αρκετές πλατφόρμες που δημιουργούν εικόνες λαμβάνοντας οδηγίες σε μορφή κειμένου. Ένα από αυτά, το Nightcafe, έχει μια ξενύχτικη διάθεση, σύμφωνα τουλάχιστον με όσα μαρτυρά το όνομά του. να τι παράγει αν του ζητήσεις μια «Αθήνα μετά την Αποκάλυψη».

Σε μια ίσως περισσότερο αισιόδοξη και απλούστερη εφαρμογή, ζητήσαμε από το Nightcafe να βασιστεί σε μια υφιστάμενη εικόνα και να δημιουργήσει μια εικόνα «πειραγμένη» με το στιλ του Πικάσο. Χωρίς να το γνωρίζει (σ.σ. κανένα κατοικίδιο δεν υπέστη οποιαδήποτε κακομεταχείριση για τις ανάγκες αυτού του δημοσιεύματος), ρόλο μοντέλου, έπαιξε ο σκύλος Μπότι. Βεβαίως οι έμπειροι χρήστες του Instagram, του Snapseed και των δεκάδων άλλων εφαρμογών με φίλτρα μπορεί να προσπεράσετε αδιάφορα. Αλλά το σκεπτικό μας ήταν να δούμε το εύρος των δυνατοτήτων.

Η εύκολη πρόσβαση σε τέτοιες τεχνολογίες λύνει τα χέρια σε πολλούς. Όπως έλεγε ο Mostaque, από όσους φτιάχνουν (ή είναι αναγκασμένοι να φτιάχνουν) παρουσιάσεις σε Powerpoint, μόλις το 10% έχει καλές δημιουργικές ικανότητες, ένα 30% το παλεύει ή νομίζει πως έχει κάποιες σχετικές δεξιότητες και ένα 60% πελαγοδρομεί μεταξύ κειμένων, επικεφαλίδων και χρωμάτων. To Stable Diffusion (προφανώς και οι άλλες τεχνολογίες που κινούνται στον ίδιο χώρο) μπορεί να βοηθήσει τους απελπισμένους επαγγελματίες και να τους βοηθήσει στην… παραγωγή ουράνιων τόξων που λέγαμε πιο πριν.

Με όλα αυτά κατά νου, στραφήκαμε στον Κώστα Περήφανο, ο οποίος ασχολείται με τις τεχνολογίες του machine learning και της τεχνητής νοημοσύνης προτού αυτές φτάσουν στα πρωτοσέλιδα εφημερίδων και sites και σήμερα εργάζεται στη βρετανική Codec.ai.  «Η Open AI είναι η κινητήριος δύναμη, μιας και όλα τα μοντέλα που βλέπουμε βασίζονται στην open source εκδοχή του CLIP που έχει αναπτύξει η ίδια» λέει και προσθέτει, σχολιάζοντας την επικαιρότητα και τις εξελίξεις με αφορμή την Stability AI αλλά και το ενδιαφέρον του κοινού. «Είναι πολύ ενδιαφέρον, καθώς αυτή τη στιγμή βλέπουμε πολλούς “παίκτες” να ανοίγουν μοντέλα. Βλέπουμε φερ’ ειπείν το AlphaFold, γίνεται μεγάλη πρόοδος στο Protein Discovery, το Facebook κάνει πρόοδο με το No Language Left Behind για μετάφραση από οποιαδήποτε γλώσσα σε οποιαδήποτε γλώσσα δίνοντας βάρος και σε γλώσσες που δεν έχουν μεγάλο “βάθος” σε πηγές και πόρους, το Google Brain κ.τ.λ. Αυτό λοιπόν σημαίνει πως υπάρχουν δυνάμεις που ωθούν συγκεκριμένες τεχνολογίες να γίνονται ανοικτές και προσβάσιμες. Νομίζω λοιπόν πως το πιο κλειστό μοντέλο της Open AI με την Microsoft θα αναθεωρηθεί».

Δεν παραβλέπει πως αν «το έχεις» με τους υπολογιστές έχεις κάποια πλεονεκτήματα. «Αυτή τη στιγμή, το Generative AI έχει δώσει… ωραίους τίτλους αλλά και εργαλεία όπως το Craiyon. Αν  ασχοληθείς λίγο περισσότερο και έχεις μια βασική ιδέα από  Python μπορείς να δημιουργήσεις ωραία πράγματα.

Είμαστε βέβαια στην αρχή. Αλλά αν έλεγες το 2012 πως θα είχαμε μηχανές που μπορούν να δημιουργήσουν τόσο καλή τέχνη θα σου έλεγα πως υπερβάλεις».

Αλλά υπάρχουν ακόμα πράγματα που χρήζουν αντιμετώπισης. «Υπάρχουν ακόμα θέματα που πρέπει να λυθούν και που δεν είναι από αυτά που θα έλεγε κανείς πως είναι εύκολα με όρους τεχνητής νοημοσύνης. Για παράδειγμα, υπάρχει το θέμα της χωροθέτησης, τα μοντέλα μπερδεύουν οδηγίες που έχουν σχέση με τον τρισδιάστατο χώρο, τι είναι πάνω, τι είναι κάτω, τι είναι μπροστά, και ίσως το πιο σημαντικό από όλα, τους φυσικούς νόμους που είναι μάλλον αδύνατο μια μηχανή να τους μάθει από κείμενα και φωτογραφίες… Tο να μπορείς όμως να δημιουργήσεις πρωτότυπα έργα σε 60 δευτερόλεπτα ή και λιγότερο είναι τουλάχιστον εντυπωσιακό και ένα τεράστιο εργαλείο για τους digital artists», προσθέτει.

Φαίνεται πως η δημιουργική πλευρά της τεχνητής νοημοσύνης έχει εξαιρετικό μέλλον για τον απλούστατο λόγο ότι το κοινό αντιλαμβάνεται τις δυνατότητές της. Αυτό τουλάχιστον δείχνει ο μεγάλος αριθμός ανθρώπων που δοκιμάζουν τις δυνατότητες του DALL-E, του Stable Diffusion, του Midjourney και των άλλων συστημάτων που, εξοπλισμένα με τη δύναμη χιλιάδων επεξεργαστών, υπόσχονται να μας βοηθήσουν να… φτιάξουμε τα δικά μας ουράνια τόξα…

The post Οι μεγάλες προοπτικές της Δημιουργικής Τεχνητής Νοημοσύνης appeared first on 2045.gr.

Διαβάζουμε πολλά για το Blockchain το τελευταίο διάστημα, ειδικά λόγω της κούρσας της τιμής του Bitcoin. H τεχνολογία βέβαια έχει σαφώς περισσότερες προεκτάσεις και πολλαπλάσιες δυνατότητες: Από την εφοδιαστική αλυσίδα, το real-estate και την κτηματογράφηση, μέχρι τον τραπεζικό τομέα όπου χρησιμοποιείται για τις εγγυητικές επιστολές, τα ηλεκτρονικά τιμολόγια, τη δημόσια υγεία – όπου μεταξύ άλλων αξιοποιείται για τη φαρμακοεπιτήρηση και φαρμακοεπαγρύπνηση. Και πολλές, πολλές ακόμη πιθανές και απίθανες χρήσεις.

Μία νέα διάσταση του Blockchain, μάλλον απροσδόκητη για όσους δεν ασχολούνται, είναι η ώθηση που έδωσε στην ψηφιακή τέχνη, αλλά και σε κάθε είδους συλλεκτικά αντικείμενα.

Κάπως αφηρημένο ακούγεται αυτό. Ας γίνουμε λοιπόν πιο συγκεκριμένοι:

Συλλεκτικό αντικείμενο είναι πχ αυτό το έργο τέχνης της φωτογραφίας, που δημοπρατήθηκε στα €4.999. Για να είμαστε ακριβείς, δεν δημοπρατήθηκε το ίδιο το έργο, ο πίνακας, αλλά η ψηφιακή εκδοχή του. Αυτή η εικόνα δηλαδή.

Το ίδιο ισχύει και με το έργο «Shit Is Gold» του Τρέβορ Άντριου, το οποίο απεικονίζει μια χρυσή λεκάνη τουαλέτας που περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της.

Ναι, αυτό το GIF. Αγοράστηκε αντί $20.000 και μέσα σε λίγες ώρες η τιμή του εκτοξεύτηκε άνω των $50.000. Σήμερα έχει προσεγγίσει τα $110.000.

Σας φαίνονται υπερβολικά αυτά τα ποσά; Πάρτε βαθιά ανάσα.

O Logan Paul πουλάει ψηφιακές κάρτες Pokémon. Και τις πουλάει ακριβά: Συγκέντρωσε 3,5 εκατ. δολάρια μόνο την πρώτη ημέρα κυκλοφορίας.

Αυτό το βίντεο άλλαξε (ψηφιακά) χέρια αντί 6,6 εκατομμύρια δολάρια.

Ένα βίντεο που παραμένει ανεβασμένο online. Και θα παραμείνει εκεί. Οποιοσδήποτε θα μπορεί αν το δει, να το κατεβάσει, να το στείλει στους φίλους του. Όπως ακριβώς και ο ανώνυμος ιδιοκτήτης του που πλειοδότησε +9.800% από την αρχική τιμή πώλησης.

Αγόρασα ένα κάρφωμα του Γιάννη

Δεν πωλούνται βέβαια μόνο έργα τέχνης. Αλλά και ψηφιακές κάρτες αθλημάτων. Κάτι σαν τα αυτοκόλλητα Panini που συλλέγαμε παλιά, μόνο που δεν είναι αυτοκόλλητα, και αυτός που τα αγοράζει δεν τα παίρνει ποτέ στα χέρια του. Παρά τα βλέπει στην οθόνη.

Το ΝΒΑ ήδη διέβλεψε τις μελλοντικές δυνατότητες των NFT και έστησε ένα ολόκληρο marketplace, απ’ όπου πουλάει φάσεις αγώνων. Ποιος όμως θα ήθελε να αποκτήσει την ψηφιακή ιδιοκτησία ενός βίντεο που υπάρχει στο YouTube και σε κάθε άλλη πλατφόρμα; Όπως φαίνεται από τις αγοραπωλησίες αυτής της απεικόνισης του καρφώματος του Γιάννη Αντετοκούμπο, είναι πολλοί. Και διατεθειμένοι να καταβάλουν χιλιάδες δολάρια για να το αποκτήσουν.

Και καλά τα καρφώματα του Γιάννη. Κάποιος πούλησε την ψηφιακή απεικόνιση μιας κάλτσας. Και μετά άλλης μίας. Δεν άργησε να συνεχίσει να πουλάει κάλτσες. Ένα ζευγάρι πουλήθηκε αντί $100.000.

Κωδική ονομασία της τάσης: NFT, αρκτικόλεξο του Non-Fungible token. H μετάφραση του όρου στα ελληνικά είναι μάλλον άκομψη και ασφαλώς ανακριβής: Μη εμπορεύσιμες/ ανταλλάξιμες μάρκες. Πολύ απλά γιατί η βασική αρχή των NFT έγκειται στο ότι είναι και εμπορεύσιμες και ανταλλάξιμες. Α, και δεν είναι ακριβώς μάρκες, αλλά ψηφιακά πιστοποιητικά ή υπογραφές. Ας αρκεστούμε λοιπόν στην αγγλική ορολογία.

“Γιατί να πληρώσεις για να αποκτήσεις την ιδιοκτησία ενός ψηφιακού αντικειμένου, όταν μπορείς να το δεις όταν και για όσο θέλεις, και μάλιστα εντελώς δωρεάν;“

Περί τίνος πρόκειται; Ας συμφωνήσουμε επίσης ότι το NFT ορίζεται αδρά ως ένα ψηφιακό περιουσιακό στοιχείο ή ένας τύπος κρυπτονομίσματος που διασφαλίζει τη μοναδικότητα του αρχείου (φωτογραφία, βίντεο, ήχος GIF, κείμενο, σχεδόν οτιδήποτε μπορεί να αποθηκευτεί και να αποθηκευτεί σε ψηφιακή μορφή). Για να το απλουστεύσουμε, πρόκειται για ένα πιστοποιητικό σε ηλεκτρονική μορφή που αποδεικνύει την αυθεντικότητα του ηλεκτρονικού αντικειμένου. Είτε αυτό είναι ένα τραγούδι, ένα έργο video-art, ένα meme, μία φάση από αγώνα μπάσκετ, μία συλλεκτική ή μη κάρτα, και πάει λέγοντας…  

Εδώ θα διαβάσετε μια υπεραναλυτική περιγραφή των NFT.

Πώς λειτουργούν τα NFT;

Βασίζονται στην πλατφόρμα Ethereum που υποστηρίζει κρυπτονομίσματα, χάρη στην τεχνική δυνατότητα ενσωμάτωσης επιπρόσθετων πληροφοριών στα ψηφιακά αρχεία. Το ίδιο ισχύει και διάφορες άλλες πλατφόρμες που σαφώς θα επιχειρήσουν να αποσπάσουν μερίδιο της ήδη μεγάλης πίτας των NFT.

Πρακτικά οποιοσδήποτε δημιουργός μπορεί να ανεβάσει και να οποιοδήποτε ψηφιακό στοιχείο, προκειμένου κατ’ αρχάς να πιστοποιήσει τη γνησιότητά του και εν συνεχεία να κωδικοποιήσει το NFT, δημιουργώντας ένα αρχείο μέσω του οποίου επαληθεύεται η τιμή, ο τίτλος ιδιοκτησίας και μεταβίβασης και συνεπώς καθίσταται δυνατή η αποτροπή της ψηφιακής πλαστογράφησης ή αναπαραγωγής του αρχείου.

Χάρη στην κωδικοποίηση μέσω του blockchain, κανένα NFT δεν είναι πανομοιότυπο, ακόμη κι αν ένας καλλιτέχνης δημιουργήσει δύο ή περισσότερα ίδια έργα τέχνης, καθώς τα μεταδεδομένα του εκάστοτε NFT είναι διαφορετικά.

Τι δεν καταλαβαίνω; Διαβάζοντας και γράφοντας για την ταχύτατα ανερχόμενη αυτή τάση, δυσκολεύτηκα ως προς το εξής: Γιατί να πληρώσεις για να αποκτήσεις την ιδιοκτησία ενός ψηφιακού αντικειμένου, όταν μπορείς να το δεις όταν και για όσο θέλεις, και μάλιστα εντελώς δωρεάν; Όχι μόνο να το δεις, αλλά να το αποθηκεύσεις, να το μοιραστείς, να το κατεβάσεις, να το επεξεργαστείς. Να κάνεις οτιδήποτε, εκτός από το να το πουλήσεις.

Και ομολογώ ότι συνεχίζω να μην το καταλαβαίνω.

Ειδικά όταν διαβάζω ότι ο ιδρυτής του Twitter Τζακ Ντόρσεϊ, έβγαλε προς πώληση το πρώτο του tweet. Ναι, το δημόσιο tweet που ο καθένας μπορεί να μπει και να δει.

Και κάποιοι πλειοδοτούν χιλιάδες δολάρια για να το αγοράσουν. Οι προσφορές είχαν ήδη ξεπεράσει τα $2,5 εκατ.

Γιατί λοιπόν πληρώνουν; Η βασική λογική πίσω από τα NFT είναι ότι διασφαλίζουν μέσω ενός ψηφιακού πιστοποιητικού την ιδιοκτησία ενός αντικειμένου – κατά βάση έργου τέχνης. Όπως δεν είναι το ίδιο το να πας στο Λούβρο και να φωτογραφίσεις τη Μόνα Λίζα, με το να είσαι ο ιδιοκτήτης του έργου. Με τη διαφορά ότι –επαναλαμβάνω– ούτε είσαι ο ιδιοκτήτης της ψηφιακής εκδοχής του έργου. Μιας απεικόνισής του, πρόσβαση στην οποία έχει ο οιοσδήποτε διαθέτει πρόσβαση στο internet. Το προνόμιό σας έγκειται στο ότι μπορείτε να το χρησιμοποιήσετε ως φωτογραφία προφίλ στα κοινωνικά δίκτυα ή έστω να καυχιέστε στο online περιβάλλον ότι είστε ο ιδιοκτήτης του.

Εκτός κι αν το έργο που απέκτησες έχει καταστραφεί. Οπότε απέκτησε και μεγαλύτερη αξία! Όπως συνέβη με το έργο του Banksy.

Ή όπως ενδέχεται να συμβεί με τα μάρμαρα του Παρθενώνα.

“Είσαι ο ιδιοκτήτης της ψηφιακής εκδοχής του έργου. Μιας απεικόνισής του, πρόσβαση στην οποία έχει ο οιοσδήποτε διαθέτει πρόσβαση στο Internet.”

Ποιοι μπορούν να επωφεληθούν; Οι μεγάλοι κερδισμένοι είναι οι καλλιτέχνες που πλέον –και ειδικά εν μέσω πανδημικών περιορισμών– βρήκαν ένα νέο, καινοτόμο, ανοιχτό και ιδιαίτερα κερδοφόρο κανάλι διάθεσης των έργων τους. Το αξιοπρόσεκτο είναι ότι οι καλλιτέχνες μπορούν να συνεχίσουν να αμείβονται για τα πνευματικά δικαιώματα των έργων τους όταν αυτά μεταπωλούνται – όπως περίπου γίνεται με τα δικαιώματα που καταβάλλονται στον καλλιτέχνη σε κάθε αναπαραγωγή ενός τραγουδιού του στο ραδιόφωνο, ταινίας του στην τηλεόραση, δανεισμού του βιβλίου του μέσω βιβλιοθήκης κοκ.

Τα NFT αποτελούν προφανώς μια απρόσμενη πηγή νέων εσόδων για όσους εργάζονται στον ευρύτερο καλλιτεχνικό κλάδο –από γκαλερίστες και εμπόρους, έως οίκους δημοπρασιών – ο Christie’s είναι ο πρώτος που έσπευσε να αξιοποιήσει την τάση.

Το ίδιο ισχύει για συλλέκτες και φιλότεχνους, αν και αυτοί είναι που θα κληθούν να βάλουν το χέρι βαθιά στην τσέπη. Οι ίδιοι βέβαια θα μπορούν εν συνεχεία να επωφεληθούν μεταπωλώντας το ψηφιακό έργο.

Κεντρική φωτογραφία: Το έργο “Everydays — The First 5000 Days,” του Beeple / Christie’s. Το έργο πωλήθηκε 69 εκατομμύρια δολάρια.

The post Τι είναι τα NFTs; Μια πρώτη ανάλυση appeared first on 2045.gr.

Δεν πάει πολύς καιρός που μικροί –και μεγάλοι, γιατί να το κρύψουμε;– αναζητούσαν Pokémon ανά τον πλανήτη, καρφωμένοι στις οθόνες των κινητών τους. Το Pokémon Go είναι ίσως το πιο επιτυχημένο παράδειγμα επιμειξίας της εικονικής πραγματικότητας με αυτό που άκομψα αλλά με ακρίβεια θα περιγράφαμε ως «πραγματική» πραγματικότητα.

Τα χαριτωμένα (και μη) πλασματάκια του παιχνιδιού πηγαινοέρχονταν στο φυσικό περιβάλλον, φέρνοντας το ευρύ κοινό σε επαφή με την έννοια της AR (Augmented Reality). Πρόκειται για την πιο πειστική, μέχρι σήμερα, απόδειξη των δυνατοτήτων της συγκεκριμένης τεχνολογίας. Ένα άλλο, ακόμη πιο σύνηθες παράδειγμα χρήσης της AR στην καθημερινότητα, είναι οι μεταμφιέσεις στις selfie και τα βίντεο του Snapchat και του Instagram, τις οποίες επίσης χρησιμοποιούν μικροί – και μεγάλοι, ούτε αυτό θα το κρύψουμε.

Σε αντίθεση με τις εφαρμογές εικονικής πραγματικότητας (Virtual Reality – VR), η AR ως παρακλάδι της δεν απαιτεί ειδικά γυαλιά και headsets, τα οποία όσο κομψά και ελαφριά κι αν γίνουν είναι μάλλον απίθανο να υιοθετηθούν από το ευρύ κοινό. Εξάλλου, η AR δεν απαιτεί την αποσύνδεση του χρήστη από πραγματικότητα γύρω του όπως η VR. Αντί να του δίνει ώθηση να «κλειστεί» μέσα, του δίνει αφορμή να «ανοιχτεί» περισσότερο έξω. Να βελτιώσει με έναν τρόπο, έστω και τεχνητό, την πραγματικότητα.

Γι’ αυτό και η επαυξημένη πραγματικότητα προέβαλε ως μια πολλά υποσχόμενη τεχνολογία που όμως δεν είχε μέχρι σήμερα την προσδοκώμενη πορεία. Αφενός η έλλειψη πολλών και ουσιαστικών εφαρμογών, και αφετέρου οι απαιτήσεις για συμβατό hardware, φρέναραν την εξάπλωσή της. Εκεί όμως που αμφότερες οι τεχνολογίες έδειχναν να ασθμαίνουν αναζητώντας μάταια το κοινό τους, ήρθε η πανδημία της νόσου Covid-19. Μέσα σε λίγους μήνες, αρκετές επιχειρήσεις και οργανισμοί επιχείρησαν να κρατήσουν επαφή με το κοινό μέσω της τεχνολογίας. Σε μια εποχή που οι περισσότεροι έχουν πάψει να ταξιδεύουν και περνούν πολύ περισσότερο χρόνο στο σπίτι, οι τεχνολογίες AR και VR θα μπορούσαν να προσφέρουν αναρίθμητες επιλογές.

«Θεωρώ ότι ένα σημαντικό ποσοστό του πληθυσμού των ανεπτυγμένων χωρών, και μακροπρόθεσμα όλων των χωρών, θα απολαμβάνουν καθημερινά εμπειρίες AR. Σχεδόν όπως τρώνε τρία γεύματα την ημέρα» — Τιμ Κουκ

Τα μουσεία της Εικονικής Πραγματικότητας

Πολλά από τα μουσεία που είχαν ήδη τις υποδομές για να επιτρέψουν εικονικές επισκέψεις, αξιοποίησαν την «ευκαιρία» για να ανοίξουν τις εικονικές αίθουσές τους σε επισκέπτες απ’ όλο τον κόσμο. Το Μουσείο του Λούβρου στο Παρίσι, για παράδειγμα, μας επιτρέπει να το επισκεφθούμε από την άνεση του σπιτιού μας και να θαυμάσουμε πολλά από τα έργα και μάλιστα με εγγύτητα που δεν θα μπορούσαμε καν να διανοηθούμε μέσα στο μουσείο. Ο επισκέπτης για παράδειγμα μπορεί να δει από απόσταση χιλιοστών τα χρώματα και τις υφές στους πίνακες, να ζουμάρει στα χαρακτηριστικά και να μελετήσει τις τεχνοτροπίες όπως δεν θα μπορούσε να κάνει ακόμη κι αν έμενε μόνος του στο μουσείο.

Ακόμη πιο εντυπωσιακή είναι η απεικόνιση των αιθουσών και ορισμένων έργων τέχνης που εκτίθενται στο ΜΕΤ της Νέας Υόρκης.

Την εικονική πραγματικότητα επέλεξε και η Κρατική Όπερα της Βιέννης για να προσφέρει στους φιλότεχνους μια μοναδική ευκαιρία επίσκεψης – πιο εντυπωσιακή και από την επίσκεψη με φυσική παρουσία, θα τολμούσαμε να πούμε.

«Αυτό που με ενθουσιάζει περισσότερο για το μέλλον της επαυξημένης πραγματικότητας είναι ο ρόλος της στις τέχνες. Διαθέτει αναρίθμητες δυνατότητες και μπορεί να απογειώσει την πολιτιστική εμπειρία και να την καταστήσει προσβάσιμη σε ευρύτερο κοινό με χαμηλότερο κόστος.» – Κάθριν Άλεν

Το Google Arts and Culture έχει επεκτείνει την ούτως ή άλλως εντυπωσιακή συλλογή του με εννιά επισκέψιμους χώρους (μουσεία, αρχαίοι ναοί, αξιοθέατα). Το μόνο που χρειάζεται ο χρήστης είναι ένα Google Cardboard  και η αντίστοιχη εφαρμογή στο smartphone του.

Όσοι δεν έχουν στην κατοχή του το Cardboard μπορούν να εξερευνήσουν τις ψηφιακές εκθέσεις μέσω του “Pocket Gallery”, το οποίο σας επιτρέπει να δείτε πολλά έργα τέχνης από όλο τον κόσμο με εντελώς διαφορετικό μάτι.

Μια ξεχωριστή εφαρμογή επαυξημένης πραγματικότητας μπορούν να δοκιμάσουν οι επισκέπτες του Εθνικού Μουσείου της Σιγκαπούρης, αλλά σε αυτή την περίπτωση απαιτείται η φυσική τους παρουσία στον χώρο.

Παραμένει βέβαια αμφίβολο αν όλες αυτές οι εφαρμογές θα κερδίσουν τους φιλότεχνους ανά τον κόσμο και κυρίως αν θα τους κρατήσουν και μετά το πέρας της πανδημικής κρίσης. Σίγουρα όμως θα φανούν χρήσιμες σε όσους ασχολούνται με αγοραπωλησίες και δημοπρασίες έργων τέχνης, αλλά και τους επιμελητές και τα στελέχη των μουσείων.

Μια υποδειγματική εφαρμογή της τεχνολογίας, κατά τη διάρκεια της καραντίνας, αξιοποιήθηκε από τη μεγάλη έκθεση σύγχρονης τέχνης Frieze. Μέσω AR έδωσε την ευκαιρία στους καλλιτέχνες να τοποθετήσουν τα έργα της στα εικονικά εκθετήρια, αλλά και στους φιλότεχνους τη δυνατότητα να δουν αν τα έργα που θα ήθελαν να αποκτήσουν ταιριάζουν στον χώρο τους.

Augmented Reality θα χρησιμοποιεί και η εφαρμογή που ετοιμάζει η Microsoft, σε συνεργασία με το ελληνικό αρχαιολογικό συμβούλιο για τον αρχαιολογικό χώρο της Ολυμπίας. Η συγκεκριμένη εφαρμογή θα προσφέρει στους επισκέπτες την ευχέρεια να αποκτήσουν μια τρισδιάστατη εικόνα για τα μνημεία και τα αντικείμενα του αρχαιολογικού χώρου και του μουσείου, όπως ήταν στην αρχαιότητα. Η εφαρμογή αναμένεται να παρουσιαστεί μέσα στο 2021.

Ένας ωκεανός εφαρμογών

Οι δυνατότητες της τεχνολογίας AR και VR όμως δεν εξαντλούνται σε εικονικές επισκέψεις σε μουσεία και τουριστικά αξιοθέατα.  Απλές ή και πιο σύνθετες εφαρμογές επαυξημένης πραγματικότητας επιτρέπουν στους υποψήφιους πελάτες να «δοκιμάσουν» προϊόντα πριν τα αγοράσουν. Και αναφερόμαστε σε κάθε λογής προϊόντα: από ρούχα και παπούτσια μέχρι gadgets και αξεσουάρ. Ακόμη και make-up. Ή και γυαλιά. Όλα αυτά χωρίς να χρειαστεί να μπείτε σε κατάστημα.

Η πραγματική όμως καινοτομία έρχεται με την προεπισκόπηση αντικειμένων σε φυσικό μέγεθος. Μπορείτε για παράδειγμα να βλέπετε αν ταιριάζουν έπιπλα στο σαλόνι,  αν χωράνε οικιακές συσκευές στην κουζίνα, και πάει λέγοντας (και βλέποντας μέσω μιας οθόνης). Όλα αυτά σε τρεις διαστάσεις και σε πραγματική κλίμακα στο περιβάλλον σας.

Κι αν αυτές οι λύσεις φαντάζουν ιδανικές για περιόδους που δεν μπορείτε ή δεν θέλετε να επισκεφθείτε ένα κατάστημα, ασφαλώς θα αποτελέσουν μια παρακαταθήκη της AR τεχνολογίας για το μέλλον. Όσο μάλιστα βελτιώνεται και γίνεται πιο αξιόπιστη, τόσο θα ενισχύονται οι πωλήσεις πιο «δύσκολων» ειδών μέσω ηλεκτρονικών καταστημάτων.

«Το λιανεμπόριο είναι ένας τομέας όπου η AR φέρνει πραγματική επανάσταση. Κυρίως στον τρόπο που ψωνίζουμε, καθώς γεφυρώνει το χάσμα μεταξύ ψηφιακού και φυσικού κόσμου. Μια ριζική αναθεώρηση της έννοιας του καταστήματος θα προσφέρει στα καταστήματα νέους τρόπους για να αυξήσουν την εξατομίκευση να πολλαπλασιάσουν την ευκολία, ενώ παράλληλα επιτρέπει και στους καταναλωτές να βιώσουν μια νέα καταναλωτική εμπειρία» – Μουχανέτα Καφούντ

Εξυπηρέτηση πελατών και ανέπαφες δραστηριότητες κάθε είδους

Στις ημέρες της κοινωνικής αποστασιοποίησης πολλές επιχειρήσεις αντιμετώπισαν το φλέγον ζήτημα της εξυπηρέτησης πελατών. Αν και ακόμη απέχουμε αρκετά από την παροχή ολοκληρωμένων υπηρεσιών στον τελικό πελάτη, η τεχνολογία AR μπορεί σίγουρα να διασφαλίσει απομακρυσμένες επισκευές και τεχνική υποστήριξη σε συγκεκριμένες συσκευές και κατηγορίες προϊόντων.

H αξιοποίηση της τεχνολογίας AR από επιχειρήσεις στον τομέα της απομακρυσμένης εξυπηρέτησης πελατών, ξεπερνά τις απλές βιντεοκλήσεις, καθώς π.χ. επιτρέπει σε έναν τεχνικό να καθοδηγεί εξ αποστάσεως έναν πελάτη στην επισκευή μιας συσκευής.

Η έτερη θεμελιώδης ιδιότητα της επαυξημένης πραγματικότητας είναι η εικονική διεπαφή του χρήστη με «υλικό» εξοπλισμό χωρίς καν να τον αγγίζει. Ο χρήστης για παράδειγμα, μπορεί να επιλέγει συγκεκριμένες ενέργειες αγγίζοντας απλώς την οθόνη ή αναλόγως της τεχνολογίας που αξιοποιεί μπορεί να αλληλεπιδρά με τον εξοπλισμό μέσω χειρονομιών ή φωνητικών εντολών. Το προφανές όφελος είναι οι μειωμένες επαφές με άλλα άτομα, τόσο κατά την εκπαίδευση όσο και κατά την εξυπηρέτηση πελατών.

Αντίστοιχες εφαρμογές στον κλάδο της υγειονομικής περίθαλψης θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν από γιατρούς και νοσηλευτές, μειώνοντας την ανάγκη επαφής του θεράποντος με τον ασθενή, ενώ παράλληλα καθιστά εύκολη την επικοινωνία με άλλους γιατρούς. Το HoloLens Microsoft αποδεικνύεται ήδη ότι μπορεί να γίνει εργαλείο στα χέρια των υγειονομικών, ενώ μια καινοτόμος εφαρμογή με Mixed Reality headsets μειώνει κάθετα την ανάγκη για τα δυσεύρετα πια μέσα ατομικής προστασίας.

Οι εργαζόμενοι της GE Healthcare για παράδειγμα χρησιμοποιούν την εφαρμογή Skylight on Glass προκειμένου να ολοκληρώνουν τη διαλογή των παραγγελιών έως και 46% ταχύτερα. Η εν λόγω εφαρμογή προσφέρει τη δυνατότητα επόπτευσης από την οπτική γωνία του εργαζομένου, με αποτέλεσμα να προσφέρει αυτοματοποιημένες και μη οδηγίες στους εργαζόμενους για να εντοπίζουν ευκολότερα τα αντικείμενα σε όλο το κτίριο. Η διαδικασία αυτή αποτρέπει τον συνωστισμό στον χώρο εργασίας και μειώνει τον φόρτο για τον εκάστοτε εργαζόμενο.

Αυτά είναι δείγματα μόνο των δυνατοτήτων της επαυξημένης και της εικονικής πραγματικότητας. Προκειμένου όμως να ενταχθούν λειτουργικά στην καθημερινότητα των πολλών προσδίδοντας πραγματική αξία, απαιτούνται άλματα. Θα περιμένουμε να τα δούμε.

The post AR και VR στην εποχή των κοινωνικών αποστάσεων appeared first on 2045.gr.

Ποιες αλλαγές και εξελίξεις προκαλεί η ψηφιακή τεχνολογία στο χώρο της τέχνης; Πώς η τέχνη επικοινωνεί με την τεχνολογία για να προσφέρει νέες πολιτιστικές επιλογές; Πόσο ανοικτό είναι το ελληνικό κοινό στην σκηνή των ψηφιακών τεχνολογιών; Μπορούν οι σύγχρονες μορφές τέχνης να εμπλουτίσουν το τουριστικό προϊόν μιας πόλης όπως η Αθήνα; Θα μπορούσε η περίοδος του κορονοϊού να χαρακτηριστεί ως μια δοκιμαστική περίοδος για τις νέες μορφές τέχνης αλλά και την εμπειρία που θα λαμβάνει το κοινό από πολιτιστικές εκδηλώσεις στο μέλλον;

Δεκαέξι χρόνια πριν ο Ηλίας Χατζηχριστοδούλου εμπνεύστηκε και δημιούργησε το Athens Digital Arts Festival. Τότε, στα μέσα της δεκαετίας του 2000 θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως μία πειραματική πρωτοβουλία. Τώρα πλέον ως ένας θεσμός της Αθήνας, ένα φεστιβάλ, που προωθεί τις σύγχρονες μορφές έκφρασης και δημιουργίας στην περιοχή που τέμνεται (και αλληλοεπιδρά πολλές φορές) ο ψηφιακός με τον φυσικό κόσμο. Θέλοντας να αναζητήσουμε τις απαντήσεις στα παραπάνω ερωτήματα θεωρήσαμε ότι ο Ηλίας ήταν ένας από τις πιο κατάλληλους ανθρώπους για να μας μιλήσει.

Για τον Ηλία η είσοδος της ψηφιακής τεχνολογίας στην τέχνη έρχεται να προσθέσει επιπλέον στοιχεία που λείπουν από τη παραδοσιακή μορφή της τέχνης. Στο ίδιο το καλλιτεχνικό έργο, που δεν είναι απαραίτητα στατικό αλλά μπορεί να εξελίσσεται. Όπως επίσης και στην εμπειρία που βιώνει ο θεατής, ο οποίος σε αρκετές περιπτώσεις μετατρέπεται και σε συν-δημιουργό του έργου.

Σημαντική όμως θα είναι η επίδραση της τεχνολογίας στους παραδοσιακούς χώρους τέχνης, με τον Ηλία να προβλέπει ότι μέσα στο προσεχές χρονικό διάστημα η πλειοψηφία των μουσείων να προσφέρουν τη δυνατότητα εικονικής περιήγησης. Εξέλιξη που σε ένα βαθμό μπορεί να οφείλεται στην εξάπλωση της πανδημίας. Ωστόσο σε αρκετές των περιπτώσεων δεν θα αποτελεί απλά μια εναλλακτική εμπειρία της επίσκεψης στο φυσικό χώρο αλλά θα προσφέρει στοιχεία, ακόμα και βιωματικά, που θα ενδυναμώνουν τα έργα και τη σχέση του κοινού με τους καλλιτέχνες.

Περισσότερα πατώντας το play…

The post Podcast S01 E03: Ψηφιακή τεχνολογία και σύγχρονες μορφές τέχνης appeared first on 2045.gr.