Λοιπόν, αυτή είναι μια περίπτωση που τα πράγματα άλλαξαν – προς το καλύτερο, νομίζω. Το 2010 είχα εντοπίσει ένα σωρό προβλήματα, από την ποιότητα του υλικού και την ευκολία να το προμηθευτούμε στην Ελλάδα μέχρι την έλλειψη τίτλων. Ήταν αυτές ακριβώς οι ελλείψεις, άλλωστε, που με είχαν κάνει να εγκαταλείψω το πείραμα – η συσκευή μου ποτέ δεν ανανεώθηκε τα τελευταία 15 χρόνια. Όποιες ανάγκες είχα σε ψηφιακό διάβασμα (όλο το επαγγελματικό μου διάβασμα είναι ψηφιακό εδώ και χρόνια) τις κάλυπτα με συνδυασμό tablet και υπολογιστή. Το διάβασμα ψυχαγωγίας παρέμεινε σε χαρτί.

Όμως τα 15 χρόνια που μεσολάβησαν δεν άλλαξαν μόνο το Kindle (και την amazon, άλλωστε, τότε ο ιδιοκτήτης της δεν ήταν ο πιο πλούσιος άνθρωπος του κόσμου, ακόμα βιβλία, κυρίως, πουλούσε…) αλλά και εμένα. Ό,τι παλιά δεν μου δημιουργούσε πρόβλημα (για παράδειγμα, να κρατάω για ώρες πολυσέλιδους τόμους στα χέρια μου ή η φωτεινότητα της οθόνης ενός tablet) τώρα πια έχει γίνει θέμα. Επομένως, αφού όλοι ορκίζονται στο όνομα του kindle ως μηχανή ανάγνωσης, είπα να του ξαναδώσω μια ευκαιρία.

Η αλήθεια είναι ότι η νέα συσκευή δικαίωσε τις προσδοκίες μου. Στο σωστό μέγεθος και βάρος, με φωτεινότητα που αλλάζει μόνη της αναλόγως συνθηκών και με άπειρους τίτλους για κάθε γούστο και για κάθε ώρα, δεν υπάρχουν δικαιολογίες για να μην την χρησιμοποιήσει πια όποιος διαβάζει κάποιες λίγες ώρες καθημερινά.

Φυσικά, οι βασικές παραδοχές του δεν έχουν αλλάξει (και εδώ νιώθω κάπως δικαιωμένος σε σχέση με το 2010): το Kindle δεν μπορεί να σταθεί μόνο του. Χρειάζεται ψηφιακή βιβλιοθήκη, η οποία θα «κάθεται» είτε σε app είτε (ακόμα καλύτερα) σε folder του υπολογιστή μας. Παρότι «χωράει» χιλιάδες βιβλία, ούτε καλή οργάνωση έχει εσωτερικά ούτε το hardware εμπνέει για πολλές ώρες εργασίας με αντικείμενο την οργάνωση αρχείων.

Αν θέλαμε να πάμε και λίγο παρακάτω, το kindle δεν προσφέρεται ούτε για και επαγγελματικό ψηφιακό διάβασμα. Ούτε καλές δυνατότητες σημειώσεων έχει, ούτε επιτρέπει την περαιτέρω διαχείρισή τους – όχι εύκολα πάντως, όπως θα το έκανε ένα σύστημα laptop-tablet.

Επομένως, το kindle είναι, για μένα τουλάχιστον, μια πάρα πολύ καλή μηχανή ανάγνωσης ψυχαγωγίας. Είναι το βιβλίο που θέλει κανείς να έχει μαζί του στον καναπέ, στην παραλία, στο καφέ, σε ουρά αναμονής. Είναι η καθημερινή συσκευή που θα ήθελε κανείς να κουβαλάει μαζί του, σε περίπτωση που του δοθεί η ευκαιρία να διαβάσει μια-δυο σελίδες παραπάνω ή να φρεσκάρει τη μνήμη του για κάτι που διάβασε πρόσφατα.

Ίσως τελικά αυτή αυτό να είναι το μέλλον της ανάγνωσης ούτως ή άλλως. Οι επαγγελματικοί τίτλοι (τουλάχιστον στον τομέα μου) σιγά-σιγά δεν εκτυπώνονται πια σε χαρτί. Οι υπόλοιποι, από ό,τι βλέπω στην αγορά σήμερα εκδίδονται ταυτόχρονα και σε χαρτί και ψηφιακά. Η φορητή συσκευή ανάγνωσης, που ωρίμασε μαζί μας μέσα από τα χρόνια, είναι, πλέον, μονόδρομος.

The post Kindle (paperwhite) 15 χρόνια μετά: μήπως ήρθε (πια) η ώρα του; appeared first on 2045.gr.

Η έκπληξη βέβαια ήρθε μετά την αγορά, όταν διαπίστωσα ότι η σύνδεση κινητής στα smartwatch δεν λειτουργεί – στην Ελλάδα τουλάχιστον. Το έψαξα λίγο παραπάνω, άλλωστε η ίδια η Αpple παρέχει σχετική λίστα. Από όλη την Ευρώπη μόνο 2-3 χώρες παρέχουν πραγματικά την υπηρεσία, δηλαδή από όλους τους παρόχους τους τηλεπικοινωνιών στο εσωτερικό τους. Στη συντριπτική πλειοψηφία των περιπτώσεων μόνο ένας ή το πολύ δύο πάροχοι την καλύπτουν – σε αρκετές μάλιστα χώρες, όπως η δική μας, η υπηρεσία δεν προσφέρεται καθόλου (παρότι και η Vodafone και ο όμιλος DT σε άλλες χώρες την παρέχουν). Φυσικά, για roaming ούτε κουβέντα – οι υποσημειώσεις και τα disclaimers για κάθε μια χώρα και πάροχο έχουν πάρει φωτιά στις ιστοσελίδες της apple.

Αυτό εδώ όμως δεν είναι ένα κείμενο να παραπονεθώ για την έλλειψη στην Ελλάδα: αφενός έπρεπε να είχα κάνει την έρευνά μου από πριν, και αφετέρου, αλλοίμονο αν το μόνο μας πρόβλημα ήταν εκείνο όσων από εμάς («περίεργων») θέλουν να πάρουν τα βουνά χωρίς το κινητό τους.

Αντιθέτως, το κείμενο αυτό είναι για να μας δείξει, με απλό τρόπο, την κατάσταση στην Ευρώπη σήμερα. Κάθε μια χώρα είναι μόνη της, η αγορά είναι κατακερματισμένη, ασύνδετη, και, αντικειμενικά, πίσω. Η δυνατότητα της esim στα smartwatch δεν είναι καινούργια, παρέχεται εδώ και 4-5 χρόνια από τους κατασκευαστές κινητών. Όταν στην Αμερική (και στην Κίνα, υποθέτω) η χρήση της θεωρείται δεδομένη, στην Ευρώπη ακόμα συζητάμε ποιος (ίσως) πάροχος την παρέχει και αν λειτουργεί κανονικά σε κάθε μια χώρα της.

Πριν λίγους μήνες η «έκθεση Ντράγκι», που πολύ φοβάμαι ότι θα γίνει η «Βίβλος» σε μια Ευρώπη που έχει στερέψει από ιδέες, μας είπε ότι για την κατάσταση στην Ευρώπη φταίνε οι πολλοί και αυστηροί νόμοι, και ότι θα πρέπει να χαλαρώσουμε τους νόμους και να «αδειάσουμε ένα κουβά», δημόσιου, χρήματος στις εταιρείες, ώστε να γίνουν ανταγωνιστικές.

Προφανώς, ο κύριος Ντράγκι δεν φοράει smartwatch…

The post Τι μας μαθαίνει το Apple Watch για την Ευρώπη σήμερα appeared first on 2045.gr.

Η αλήθεια είναι ότι οι κακές ειδήσεις είναι πιο εύκολο να βρουν κοινό σε σχέση με τις καλές και όσοι προβλέπουν μία τεχνολογική δυστοπία είναι περισσότερο πιθανό να τους δείτε στις προβεβλημένες θέσεις των ειδήσεων. Ο Dario Amodei, διευθύνων σύμβουλος της Anthropic, θεωρείται από τους πεσιμιστές αν και η εταιρεία του έχει δημιουργήσει το chatbot Claude που ανταγωνίζεται επάξια το ChatGPT και το Gemini, χάρη στη χρηματοδότηση που λαμβάνει από διάφορους επενδυτές με πιο γνωστή την Amazon. O Amodei παραδέχεται ότι μιλάει συχνά για τους κινδύνους της ισχυρής τεχνητής νοημοσύνης και επειδή, ίσως, έχει ακούσει πολλές φορές να τον κατηγορούν για πεσιμισμό, αποφάσισε να γράψει κάτι πιο αισιόδοξο – για την τεχνητή νοημοσύνη που κάνει τον κόσμο καλύτερο.

Αν και επικεφαλής μίας από τις εταιρείες που είναι στην αιχμή του δόρατος προσπαθεί να παραμείνει προσγειωμένος στο άρθρο του με τον τίτλο “Machines of Loving Grace” – τον οποίο δανείζεται από ένα ποίημα του 1967. Οι εταιρείες που ασχολούνται με την τεχνητή νοημοσύνη, λέει, εμφανίζονται συχνά ως προπαγανδιστές ή σαν να προσπαθούν να τραβήξουν το ενδιαφέρον μακριά από τους πιθανούς κινδύνους. Πολλές φορές οι εταιρείες εμφανίζονται ως προφήτες που μιλούν για τη σωτηρία, όμως κατά τον ίδιο «είναι επικίνδυνο να θεωρούμε ότι οι εταιρείες διαμορφώνουν μονομερώς τον κόσμο και επικίνδυνο να βλέπουμε τους πρακτικούς τεχνολογικούς στόχους με ουσιαστικά θρησκευτικούς όρους». Τέλος, μας καλεί να απαλλαγούμε από την προκατάληψη που προκαλούν οι διηγήσεις για ένα μέλλον επιστημονικής φαντασίας. Δεν χρειάζεται να πει πολλά για αυτό, σκεφτείτε ότι το 1970 και το 1980 οι άνθρωποι περίμεναν ότι το 2020 θα κινούμαστε με ιπτάμενα αυτοκίνητα. Ούτε που μπορούσαν να φανταστούν ότι θα είχαμε κλειστεί στα σπίτια μας εξαιτίας ενός ιού.

Αν και ο Amodei εκτιμά ότι μια ώριμη (τεχνολογικά) και ισχυρή τεχνητή νοημοσύνη μπορεί να είναι διαθέσιμη ακόμα και το 2026, μας καλεί να δούμε λίγο παραπέρα, σε βάθος δεκαετίας. Εκτιμά ότι σε αυτό το χρονικό διάστημα θα έχουν αναπτυχθεί συστήματα που θα μπορούν να αλληλεπιδρούν ακόμα καλύτερα με τον φυσικό κόσμο από ό,τι σήμερα, να χειρίζονται εργαλεία και να κάνουν πολύπλοκες εργασίες. Ο ίδιος παραλληλίζει αυτά τα συστήματα με έναν ευφυή υπάλληλο που κάνει τη δουλειά του και ζητάει διευκρινίσεις μόνον όταν είναι απαραίτητο. «Θα μπορούσαμε να το περιγράψουμε περιληπτικά ως μία χώρα από ευφυΐες μέσα σε ένα datacenter», γράφει ο Amodei.

Όμως δεν πρέπει να σκεφτόμαστε ότι αυτή η τεχνητή νοημοσύνη θα λύσει όλα τα προβλήματα. Η ευφυΐα είναι ισχυρή, αλλά δεν είναι μαγική νεραϊδόσκονη, σχολιάζει ο επικεφαλής της Anthropic. Προσθέτει ότι οι φυσικοί νόμοι αλλά και οι ανθρώπινοι νόμοι μπορούν να περιορίσουν την αποτελεσματικότητα και το εύρος δράσης της τεχνητής νοημοσύνης. Για του λόγου το αληθές, μας καλεί να σκεφτούμε κάποιες τεχνολογίες που περιορίζονται από το ρυθμιστικό περιβάλλον. Η πυρηνική ενέργεια ή τα… ασανσέρ αποτελούν τέτοια παραδείγματα. Μετά από όλα αυτά όμως, σε ποια πεδία μπορούν να βελτιωθούν τα πράγματα;

Ο Adomei ξεχωρίζει πρώτα τους τομείς της βιολογίας και της υγείας. Εδώ, άλλωστε, η τεχνολογική πρόοδος (με τις διάφορες εκφάνσεις της) είναι εκείνη που έχει επεκτείνει δραστικά το προσδόκιμο ζωής τα τελευταία 250 χρόνια. Τα εμβόλια mRNA, η τεχνική CRISP, οι γονιδιακές αναλύσεις, οι κυτταρικές θεραπείες είναι μερικά από τα πιο πρόσφατα τεχνολογικά άλματα και σε αυτόν τον τομέα η τεχνητή νοημοσύνη μπορεί να συνεισφέρει πολλά. Για παράδειγμα, υπάρχει η δυνατότητα της αξιόπιστης πρόληψης και θεραπείας για όλες τις μεταδοτικές ασθένειες. Η επιτυχής αντιμετώπιση των περισσότερων μορφών καρκίνου, η πρόληψη του Αλτσχάιμερ ή ακόμα και ο διπλασιασμός του προσδόκιμου ζωής είναι μερικοί από τους τομείς στους οποίους μπορεί να συμβάλει η τεχνητή νοημοσύνη.

Ο Adomei θεωρεί επίσης ότι η τεχνητή νοημοσύνη έχει τη δυνατότητα να βοηθήσει στη βελτίωση της καθημερινότητας και την αντιμετώπιση της φτώχειας. Αλλά ως εκεί. «Δυστυχώς δεν βλέπω έναν ισχυρό λόγο για να πιστέψω ότι η τεχνητή νοημοσύνη θα εξελίξει δομικά τη δημοκρατία και την ειρήνη με τον τρόπο που θα εξελίξει δομικά την υγεία και την αντιμετώπιση της φτώχειας» γράφει. Προσθέτει ότι η τεχνητή νοημοσύνη ενισχύει την παρακολούθηση και την προπαγάνδα δύο σημαντικά εργαλεία κάθε αυταρχικού καθεστώτος. «Εναπόκειται στον καθένα μας να κατευθύνουμε τα πράγματα προς την κατεύθυνση» λέει, αλλά αυτό περισσότερο με ευχή μοιάζει. Εφόσον όλα κυλήσουν ομαλά, εκτιμά ότι κάποια στιγμή το υφιστάμενο οικονομικό μοντέλο δεν θα έχει πια νόημα, αφού η τεχνητή νοημοσύνη θα έχει αναλάβει κεντρικό ρόλο στην παραγωγική διαδικασία και τότε «θα χρειαστεί μια ευρύτερη συζήτηση στην κοινωνία σχετικά με τον τρόπο οργάνωσης της οικονομίας». Ουσιαστικά ο Adomei αφήνει ανοικτό το ενδεχόμενο η τεχνολογική εξέλιξη να μας υποχρεώσει να αναθεωρήσουμε τον τρόπο οργάνωσης των κοινωνιών μας αλλά, είπαμε, αυτά ισχύουν εφόσον όλα πάνε καλά.

The post Τεχνητή νοημοσύνη: Και αν όλα πάνε καλά; appeared first on 2045.gr.

Αφορμή γι αυτό το κείμενο στάθηκε ένα άλλο, πιο νομικό, για την ανάγκη να αποκτήσουμε ένα δικαίωμα στην εξατομίκευση της Τεχνητής Νοημοσύνης (AI individualization) – πιο πολλά γι αυτό το θέμα σύντομα, όμως εδώ σχολιάζω κάτι διαφορετικό: μια τάση που ίσως για πάρα πολύ καιρό έχει μείνει ασχολίαστη, σε βαθμό που οι επόμενες γενιές θα την παίρνουν ως δεδομένο. Πρόκειται για την παροχή των πάντων, ακόμα και των πιο «υλικών» αγαθών, ως υπηρεσία. Με άλλα λόγια, για την «από-προϊοντοποίηση» των πάντων γύρω μας, κάτι που έκανε εφικτό η ψηφιακή τεχνολογία.

Η περίπτωση είναι απλή, αν κανείς (κάπως μεγαλύτερης ηλικίας…) την σκεφτεί έστω και για ένα λεπτό. Πριν λίγα χρόνια η μουσική μας «καθόταν» στο σαλόνι ή στο υπνοδωμάτιό μας, με την έννοια ότι η συλλογή μας από βινύλια ή CD ήταν αγορασμένη ως προϊόν, δική μας να την κάνουμε ό,τι θέλουμε για όσο χρόνο θέλουμε. Το ίδιο και οι ταινίες μας: είτε αγορασμένες (σε βιντεοκασέτα ή σε DVD) είτε νοικιασμένες για λίγες μέρες, σε κάθε περίπτωση πάντως σαν απτό, υλικό προϊόν. Ομοίως και με τα βιβλία μας: τα αγοράζαμε από το βιβλιοπωλείο σε χαρτί, δικά μας να τα διαβάσουμε, δανείσουμε ή σημειώσουμε πάνω τους όσο θέλουμε.

Τίποτα από αυτά δεν ισχύει σήμερα. Η μουσική μας και οι ταινίες μας δεν μας ανήκουν πια σαν προϊόντα, παρά μόνο πληρώνουμε συνδρομή πρόσβασης σε υπηρεσία διάθεσής τους online. Το ίδιο και με τα βιβλία: τα «αγοράζουμε» σε ψηφιακή μορφή από online βιβλιοπωλεία όμως είναι πολύ περιορισμένες οι χρήσεις σε αυτά που μας επιτρέπονται, και πολύ σπάνια μας ανήκουν πραγματικά για πάντα.

Με άλλα λόγια, το (πολιτιστικό) προϊόν έγινε πλέον (ψηφιακή) υπηρεσία.

Το software ως υπηρεσία

Αυτή είναι μια τάση που ξεκίνησε από το software. Όπως θυμούνται οι παλιότεροι, στην αρχή το software έφτανε σε εμάς σε κουτιά (αρχικά με δισκέτες, μετά με άλλα ψηφιακά μέσα) που «κάθονταν» σε καταστήματα. Κάθε (νόμιμος) χρήστης έμπαινε στο κατάστημα, τα κατέβαζε από το ράφι, τα πήγαινε στον χώρο του του και τα εγκαθιστούσε στον υπολογιστή του, δικά του για πάντα (έστω, για όσο καιρό ήταν συμβατά με το λειτουργικό σύστημα, το hardware κοκ.). Αυτό όμως άλλαξε, με ξαφνικό και βίαιο τρόπο, με το ίντερνετ: μόλις κάθε υπολογιστής μας συνδέθηκε online οι εταιρείες πληροφορικής βρήκαν έναν καταπληκτικό νέο τρόπο να αυξήσουν τα έσοδά τους, να βελτιστοποιήσουν τους φόρους τους και να εξασφαλίσουν την συνεχιζόμενη ύπαρξή τους για πάντα: το λογισμικό-ως-υπηρεσία / software-as-a-service (SaaS).

To SaaS είναι το καταπληκτικότερο business model όλων των εποχών για τη βιομηχανία πληροφορικής και ταυτόχρονα ένα ανεπανόρθωτο πλήγμα τόσο για τον χρήστη όσο και για τις κυβερνήσεις/κράτη. Με μια απλή κίνηση οι εταιρείες πληροφορικής αφαίρεσαν από τον χρήστη έλεγχο τόσο του λογισμικού του (που πλέον ελέγχεται online, από τις ίδιες) όσο και του υπολογιστή του (που παραμένει μόνιμα συνδεδεμένος με αυτές) αλλά και των χρημάτων του, αφού εκεί που κάποτε πλήρωνε ένα ποσό για απεριόριστη χρήση τώρα πληρώνει συνδρομή με τον μήνα.

Ταυτόχρονα το SaaS αφαίρεσε από τις κυβερνήσεις των κρατών φορολογικά έσοδα εκατομμυρίων: αφού το software έγινε υπηρεσία, μπορεί να παρέχεται (θεωρητικά!) εξ αποστάσεως. Με άλλα λόγια, εκεί που για κάθε Windows και Office που πουλούσε σε Έλληνες χρήστες από ελληνικό κατάστημα η Microsoft πλήρωνε στο ελληνικό κράτος φόρο, τώρα δεν πληρώνει ούτε ένα ευρώ, αφού η τιμολόγηση της υπηρεσίας γίνεται από την Ιρλανδία – όπως ακριβώς συμβαίνει με όλες, μα όλες, τις εταιρείες πληροφορικής σήμερα. Τα μαθηματικά της απώλειας εισοδήματος για κάθε μια χώρα του πλανήτη (και συνεπώς, για τους πολίτες τους, αφού οι φόροι θα επέστρεφαν σε αυτούς σε κρατική υπηρεσία) είναι εύκολο να γίνουν από καθέναν.

Η παραπάνω αλλαγή, παρότι βίαιη, ήταν, όπως είδαμε, σταδιακή: στην αρχή το λογισμικό έγινε υπηρεσία, όταν το ίντερνετ σύνδεσε μεταξύ τους όλους τους υπολογιστές του πλανήτη. Στη συνέχεια αυτό έγινε με τη μουσική, όταν το internet bandwidth το επέτρεψε και η μουσική βιομηχανία (εκούσα άκουσα) το ανέχτηκε. Πριν λίγα χρόνια αυτό συνεχίστηκε με τις ταινίες, επίσης όταν το internet bandwidth αυξήθηκε κι άλλο και η αντίστοιχη βιομηχανία υπέκυψε. Τώρα, σιγά-σιγά συμβαίνει με τα βιβλία. Φαντάζομαι ότι επόμενος στόχος θα είναι ο Τύπος.

Γιατί ανεχτήκαμε αυτή την κατάσταση; Πιθανότατα επειδή κανείς δεν ασχολήθηκε – αν δεν μας βόλεψε κιόλας. Ο μέσος άνθρωπος είδε ξαφνικά ότι από τα 100-200 βινύλια ή CD που είχε στο σπίτι του ξαφνικά, με μηνιαίο κόστος αγοράς ενός μόνο CD, απέκτησε πρόσβαση σε ολόκληρη τη μουσική βιβλιοθήκη του κόσμου. Το ίδιο και με τις ταινίες. Γιατί, επομένως, να παραπονεθεί;

Οι κυβερνήσεις, από τη μεριά τους, υποθέτω ότι πείστηκαν ότι αυτός είναι ο μόνος τρόπος αποτελεσματικής καταπολέμησης της πειρατείας (λογισμικού, μουσικής, ταινιών κοκ.) – ενδεχομένως, πήραν και μερικές δωρεάν άδειες χρήσης για το Δημόσιό τους σε αντάλλαγμα (το ψηφιακό αντίστοιχο με τις «χάντρες και τα καθρεφτάκια» που έδιναν οι αποικιοκράτες στους ιθαγενείς).

Φυσικά, η τάση αυτή δεν περιορίζεται στα πολιτισμικά προϊόντα. Ολόκληρη η βιομηχανία σήμερα προσπαθεί να μας πείσει ότι τα προϊόντα της (κλιματιστικά, καφετιέρες, αυτοκίνητα, τηλεοράσεις κλπ.) δεν είναι προϊόντα αλλά end-points σε υπηρεσία – δικαιολογώντας, φυσικά, μηνιαίες συνδρομές και μια μόνιμη, πλέον, σχέση με τον κατασκευαστή. Κάπως έτσι, άλλωστε, εξηγείται (με την έννοια ότι κάποιος πληρώνει για τη συνεχιζόμενη ανάπτυξή του) και το IoT (internet of things).

Απώλεια ιδιοκτησίας

Η παραπάνω όμως «συμφωνία» μεταξύ μέσου χρήστη και βιομηχανίας πληροφορικής είχε μια παγίδα – ή, έστω, ένα αντάλλαγμα που δεν πολύ-εξηγήθηκε, νομίζω: την απώλεια του ελέγχου, της ιδιοκτησίας. (Η «συμφωνία» με τις κυβερνήσεις είναι ανεξήγητη για τους πολίτες τους ούτως ή άλλως.)  Δηλαδή, ναι μεν έχουμε πρόσβαση με, αντικειμενικά χαμηλή τιμή για όσα προσφέρει, σε όλη τη μουσική βιβλιοθήκη που υπάρχει ή σε περισσότερες ταινίες που θα μπορούσαμε ποτέ να δούμε, όμως αυτό είναι το μόνο που έχουμε: πρόσβαση. Αν ποτέ σταματήσουμε να πληρώνουμε τότε δεν θα έχουμε απολύτως τίποτα: ούτε ένα τραγούδι, ούτε ένα μουσικό κομμάτι, ούτε μια ταινία δικά μας. 

Αυτή ακριβώς είναι η βασική διαφορά μεταξύ υπηρεσίας και προϊόντος. Η υπηρεσία είναι παροδική (ή, έστω, ενσωματώνεται και πάμε παρακάτω) ενώ το προϊόν, θεωρητικά, μόνιμο. Επίσης, η υπηρεσία ελέγχεται από εκείνον που την παρέχει, ενώ το προϊόν από εκείνον που το αγοράζει. Τέλος, το προϊόν είναι κάτι απτό, κάτι που παραδοσιακοί μηχανισμοί όπως το Κράτος καταλαβαίνουν και μεταχειρίζονται αντίστοιχα, ενώ η υπηρεσία κάτι άυλο, που συχνά ούτε καν μπορεί να περιγραφεί με απλό τρόπο.

Επομένως, τι είναι το λογισμικό μας, η μουσική μας και τα βιβλία μας; Προϊόντα που αγοράσαμε ή υπηρεσίες που μας παρέχονται κάθε μήνα; Αυτό εδώ το κείμενο απλά επισημαίνει την αλλαγή: από προϊόντα που ήταν στην αρχή έγιναν όλα, ψηφιακή, υπηρεσία μέσα σε λίγα χρόνια. Γι αυτή την αλλαγή κανείς μας δεν ρωτήθηκε και, κυρίως, σε κανέναν μας δεν προσφέρθηκε εναλλακτική. Είναι αυτό ακριβώς που πρέπει να αλλάξει: ακόμα και αν κάποιοι από εμάς απεχθάνονται την παραδοσιακή έννοια της ιδιοκτησίας, δηλαδή του απόλυτου ελέγχου πάνω σε κάτι, και πάλι σε καθέναν μας θα έπρεπε να δίνεται η επιλογή: αφού η βιομηχανία πληροφορικής μας απέδειξε ότι κάθε προϊόν μπορεί να γίνει και υπηρεσία τότε θα πρέπει να ισχύσει και το αντίστροφο κάθε δηλαδή υπηρεσία να μπορεί να γίνει προϊόν.

The post Είναι το software, η μουσική, τα βιβλία μας προϊόν ή υπηρεσία; appeared first on 2045.gr.

Λίγες ημέρες μετά, αρθρογράφος μας καλεί να κάνουμε ένα πείραμα “για να δείτε πώς ο ανορθολογισμός έχει πλεονέκτημα στην ανακύκλωση των ιδεών του: πόσα αποτελέσματα βγάζει το Google για τις θεωρίες Πετράκου – Παπαθωμά και πόσες για επιστήμονες που εξηγούν τεκμηριωμένα το μετεωρολογικό φαινόμενο που μετέτρεψε την Αθήνα και άλλες περιοχές της χώρας σε μετα-αποκαλυπτικό τοπίο”.Challenge accepted, που λέμε και στο χωριό όταν καθόμαστε κάτω από τις ελιές να προσφαΐσουμε.

Πρώτη προσπάθεια αναζήτησης με αφρικανική σκόνη και σε εισαγωγικά για να συμμαζέψουμε λίγο τον κύριο Google. Στα πρώτα 100 αποτελέσματα το όνομα του κ. Πετράκου εμφανίζεται έξι φορές. Η πρώτη εμφάνιση πολύ χαμηλά, μετά το 40ο αποτέλεσμα. Μπορεί να ήταν η ώρα, μπορεί ο browser, λίγο το κρασί, λίγο τα λόγια του παπά, δεν προέκυψε κάτι ιδιαίτερο. Στην πλειονότητά τους τα αποτελέσματα οδηγούν είτε σε καταγραφές (η ποσότητα της σκόνης, πού κινήθηκε το νέφος της σκόνης) είτε σε χρηστικά θέματα (πώς να καθαρίσεις το αναπνευστικό σου από τη σκόνη, τι ζημιά μπορεί να κάνει η σκόνη κ.τ.λ.). Βεβαίως τα αποτελέσματα μπορεί να αλλάζουν οπότε αν θέλεις δοκιμάζεις και εσύ.

Δεύτερη προσπάθεια και ολίγον τι ζουμερότερη, θείε Γούγλη πες μας σε παρακαλώ τις βρίσκεις αν σου δώσω τις λέξεις Πετράκος και σκόνη. 

Ναι, φυσικά, ο θείος Γούγλης επιστρέφει ουκ ολίγα δημοσιεύματα αναφερόμενα στις ανόθευτες και αυθεντικές απόψεις του κ. Πετράκου. Ναι, μόνο που ένα τεράστιο κατεβατό αποτελεσμάτων προέρχεται από ειδησεογραφικά sites και στην πλειονότητά τους το ύφος είναι “κοίτα τι είπε πάλι ο Πετράκος”. Δηλαδή, όλοι αυτοί οι επαγγελματίες στον χώρο της ενημέρωσης θεώρησαν ότι οι αναρτήσεις ενός ανθρώπου που ίσως κάποιοι πουν ότι έχουν τόση σχέση με τον ορθολογισμό όσο ένα χρυσόψαρο με το ποδηλατικό downhill, πρέπει να διαδοθούν ώστε να ενημερωθούν άπαντες.

Διότι, το θέμα έχει κριθεί ότι πουλάει και όταν το θέμα κρίνεται ότι πουλάει, γράφονται πράγματα που δημοσιεύονται για να γίνονται κλικς και τα κλικς γίνονται σελιδοπροβολές και οι σελιδοπροβολές γίνονται φραγκάκια.

Μία παρένθεση. Στην περίοδο της πανδημίας και της καραντίνας, η βρετανική Ofcom που έχει και τις αρμοδιότητες του δικού μας ΕΣΡ προειδοποίησε τους ραδιοτηλεοπτικούς σταθμούς της χώρας να μη δίνουν βήμα σε συνωμοσιολόγους και να μην αναμεταδίδουν παραπληροφόρηση σχετικά με τον κορωνοϊό, απειλώντας τους παραβάτες με πρόστιμα. Κλείνει η παρένθεση.

Το δε (σαθρό ούτως ή άλλως) επιχείρημα της υψηλής δημοτικότητας δημοσίων προσώπων που από κάποια ευτυχή για τους ίδιους (μάλλον ατυχέστατη για τους υπόλοιπους) συγκυρία έγιναν γνωστοί σε κάθε άκρη του μικρού αυτού τόπου ενδέχεται να είναι και πλαστό. Αν δεις λίγο κάτω από την επιφάνεια θα δεις ότι σε ένα πολύ πυκνό δίκτυο αντιεμβολιαστών και συνωμοσιολόγων υπάρχει μια αξιόλογη μεγάλη (από στατιστικής πλευράς) ποσότητα λογαριασμών που θεωρούν σωτήρες τους κυρίους Πούτιν και Τραμπ και μπορούν με αξιοθαύμαστη μαεστρία να χρησιμοποιήσουν στην ίδια πρόταση λέξεις όπως “παιδεραστές”, “αδενοχρώμιο”, “πιτσαρία”, “οι αλήτες που μας κυβερνάνε”.

Οπότε, botom line, που λέμε και στο χωριό όταν σηκωνόμαστε από το διάλειμμα για να ξαναπιάσουμε δουλειά στον ελαιώνα, γιατί αυτοί οι άνθρωποι πρέπει να λαμβάνουν τόση δημοσιότητα;

#stopmakingstupidpeoplefamous…

The post Ο βασιλιάς της σκόνης, ο ελέφαντας στο δωμάτιο appeared first on 2045.gr.

*Της Tanuja Randery, Managing Director, AWS EMEA

Το 2023 αποτέλεσε σημείο καμπής για την τεχνητή νοημοσύνη. Σε ολόκληρη την Ευρώπη, η πρόσβαση στο Generative AI πυροδότησε ένα κύμα καινοτομίας ανάμεσα στους καταναλωτές και τις επιχειρήσεις. Σύμφωνα με την πρόσφατη μελέτη της Strand Partners, η οποία διενεργήθηκε για λογαριασμό της Amazon Web Services (AWS), οργανισμοί όλων των μεγεθών και όλων των κλάδων,  καθώς επίσης και οι πολίτες, αλληλεπιδρούν με  αυτήν την πρωτοποριακή τεχνολογία όπως ποτέ άλλοτε.

Η κα. Tanuja Randery, Managing Director, AWS EMEA.

Η εν λόγω μελέτη εκτιμά ότι η τεχνητή νοημοσύνη θα μπορούσε να “ξεκλειδώσει” 600 δισ. ευρώ για την ευρωπαϊκή οικονομία έως το 2030, εάν διατηρηθεί αυτή η τάση στην Ευρώπη. Πώς μπορεί όμως η Ευρώπη να αξιοποιήσει αυτή την ευκαιρία; Η έκθεση αναφέρει ότι η γεφύρωση του χάσματος στις ψηφιακές δεξιότητες θα είναι το μεγαλύτερο δώρο που μπορούν να κάνουν οι κυβερνήσεις τόσο στις επιχειρήσεις όσο και στους πολίτες.

2023: Σημείο καμπής για την Τεχνητή Νοημοσύνη

Ο αριθμός των επιχειρήσεων που χρησιμοποιούν την τεχνητή νοημοσύνη αυξήθηκε κατά 32% πέρυσι, ενώ πάνω από τα δύο τρίτα όσων επιχειρήσεων έχουν υιοθετήσει την εν λόγω τεχνολογία αναφέρουν ως αποτέλεσμα  τα αυξημένα έσοδα, την βελτιωμένη παραγωγικότητα ή την τόνωση της καινοτομίας.

Σε ολόκληρη την Ευρώπη, βλέπουμε ήδη τα ευρέως διαδεδομένα θετικά αποτελέσματα της αξιοποίησης της τεχνητής νοημοσύνης στον μετασχηματισμό των επιχειρηματικών κλάδων.

Η NeuroPro χρησιμοποιεί AI και μηχανική μάθηση (ML) για να βελτιώσει την ακρίβεια στη διάγνωση πολύπλοκων εγκεφαλικών ασθενειών, μειώνοντας τον χρόνο που χρειάζονται τα νοσοκομεία για να μοιραστούν ιατρικά δεδομένα και να κάνουν διάγνωση, από εβδομάδες σε ώρες.

Η ολλανδική νεοφυής επιχείρηση Growy, χρησιμοποιεί εφαρμογές τεχνητής νοημοσύνης για την παρακολούθηση και τη φροντίδα των καθετοποιημένων αγροκτημάτων της, επεξεργαζόμενη τεράστιες ποσότητες δεδομένων, συμπεριλαμβανομένων πληροφοριών για το πότισμα, τη σίτιση και τη συγκομιδή, ώστε να βελτιστοποιήσει την υγεία των φυτών. Η εν λόγω εταιρεία αντικατοπτρίζει ένα καινοτόμο, ανταγωνιστικό και βιώσιμο μοντέλο γεωργίας του μέλλοντος.

Αυτές οι επιχειρήσεις αναδεικνύουν όσα μπορούν να επιτευχθούν μέσω της καινοτομίας της τεχνητής νοημοσύνης. Και οι πολίτες διαπιστώνουν αυτές τις δυνατότητες – πάνω από τους μισούς (52%) πιστεύουν ότι η τεχνητή νοημοσύνη θα διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στην αντιμετώπιση μεγάλων κοινωνικών προκλήσεων, όπως η κλιματική αλλαγή και ο έλεγχος ασθενειών.

Κλείνοντας το χάσμα ψηφιακών δεξιοτήτων

Καθώς οι επιχειρήσεις αυξάνουν τη χρήση της τεχνητής νοημοσύνης, η έλλειψη ψηφιακών δεξιοτήτων μπορεί να κρατήσει πίσω την Ευρώπη.

Σχεδόν οι μισές (44%) ευρωπαϊκές επιχειρήσεις ανέφεραν ότι η αδυναμία εύρεσης προσωπικού με τις κατάλληλες ψηφιακές δεξιότητες έβαλε εμπόδια και περιόρισε τον θετικό αντίκτυπο της ψηφιακής τεχνολογίας στη λειτουργία τους, ενώ το 27% δήλωσε ότι αποτέλεσε ανασταλτικός παράγοντας στην υιοθέτηση νέων τεχνολογιών.

Όμως, η έλλειψη δεξιοτήτων δεν υποδηλώνει έλλειψη ενδιαφέροντος. Το 61% των Ευρωπαίων πολιτών είναι ανοιχτοί στην εκμάθηση νέων ψηφιακών δεξιοτήτων, πιστεύοντας ότι με αυτόν τον τρόπο θα βελτιώσουν τις προοπτικές της σταδιοδρομίας τους, επιτρέποντας τους να παραμείνουν ανταγωνιστικοί στην αγορά εργασίας.

Για να κλείσουμε το χάσμα, πρέπει να αντιμετωπίσουμε τα εμπόδια που λειτουργούν αποτρεπτικά. Η έρευνα της Strand κατέδειξε ότι το κόστος των προγραμμάτων κατάρτισης (45%) και η έλλειψη χρόνου (24%) είναι τα κρίσιμα εμπόδια που οι πολίτες πιστεύουν ότι τους κρατούν πίσω.

Κρίσιμης σημασίας είναι το γεγονός ότι τα εμπόδια αυτά είναι πιο πιθανό να επηρεάσουν τα άτομα που ανήκουν σε λιγότερο προνομιούχες ή διαχρονικά περιθωριοποιημένες ομάδες – αυξάνοντας τις υφιστάμενες ανισότητες.

Τεχνητή Νοημοσύνη για όλους

Η γεφύρωση του χάσματος ψηφιακών δεξιοτήτων είναι ζωτικής σημασίας.

Η βελτίωση των δεξιοτήτων των εργαζομένων, όχι μόνο του τεχνολογικού κλάδου αλλά και ευρύτερα, μέσω προγραμμάτων κατάρτισης και στοχευμένης χρηματοδότησης, θα δώσει στην Ευρώπη τη δυνατότητα να ξεκλειδώσει την ψηφιακή της δυναμική.

Η ΕΕ έχει αναπτύξει μια σειρά πρωτοβουλιών για τη ενίσχυση των ψηφιακών δεξιοτήτων, όπως το πρόγραμμα “Ψηφιακή Ευρώπη” (Digital Europe Programme) και το σχέδιο δράσης για την ψηφιακή εκπαίδευση (Digital Education Action Plan).

Από την πλευρά της, η AWS δεσμεύεται να βελτιώσει την πρόσβαση στην κατάρτιση σε ψηφιακές δεξιότητες. Έχουμε ήδη εφοδιάσει 900.000 άτομα σε όλη την Ευρώπη με δεξιότητες υπολογιστικού νέφους ενώ η δέσμευσή μας, «AI Ready» , στοχεύει στην παροχή δωρεάν κατάρτισης σε δεξιότητες τεχνητής νοημοσύνης σε άλλα 2 εκατομμύρια άτομα.

Προσπάθειες όπως αυτές θα προσφέρουν στην Ευρώπη τις βάσεις που χρειάζεται για να ξεκλειδώσει το ψηφιακό της μέλλον.

Τι θα επακολουθήσει μετά το ευρωπαϊκό «έτος τεχνητής νοημοσύνης»;

Οι ψηφιακές δεξιότητες είναι καθοριστικής σημασίας για το μέλλον της Ευρώπης και η βελτίωση της πρόσβασης στην κατάρτιση είναι πιο σημαντική από ποτέ. Η αξιοποίηση της οικονομικής και κοινωνικής δυναμικής που παρουσιάζει η τεχνητή νοημοσύνη και η διατήρηση της αύξησης όσον αφορά την υιοθέτησή της σε ολόκληρη την Ευρώπη, σημαίνει ότι πρέπει να εξοπλιστούν όλα τα άτομα με τις κατάλληλες δεξιότητες, ώστε όλοι να μπορέσουμε να συμμετέχουμε στο ψηφιακό ταξίδι της Ευρώπης.

The post Ψηφιακές δεξιότητες:  Το κλειδί για το ψηφιακό μέλλον της Ευρώπης appeared first on 2045.gr.

«Με το Galaxy AI φέρνουμε χαρακτηριστικά και δυνατότητες που ελπίζουμε ότι θα λατρέψουν οι χρήστες» ανέφερε ο κ. Nicholson, τα οποία αφορούν όχι μία, αλλά αρκετές και διαφορετικές πτυχές της καθημερινότητας των χρηστών. «Μεγιστοποιούμε την παραγωγικότητα, σπάμε φραγμούς στην επικοινωνία, παρέχουμε λύσεις για την καθημερινή χρήση των καταναλωτών και τον ελεύθερο χρόνο τους» τονίζει, προσθέτοντας ότι ελπίζει ότι το κοινό θα ανταποκριθεί στο κάλεσμα της Samsung.

Άλλωστε, όπως έσπευσε να σημειώσει, οι πρώτες λειτουργίες και χαρακτηριστικά που έφερε το Galaxy AI στα smartphones της Samsung τα ζητούσαν οι ίδιοι οι καταναλωτές από την εταιρεία. «Λανσάραμε συγκεκριμένες λειτουργίες με βάση το feed back που λαμβάναμε από τους χρήστες τα προηγούμενα χρόνια» σημειώνει χαρακτηριστικά.

Και ήδη, όπως μας ανέφερε, τα πρώτα μηνύματα ήταν πολύ ενθαρρυντικά, με το ενδιαφέρον απόκτησης της σειράς Galaxy S24 να είναι ιδιαίτερα αυξημένο σε σχέση με το αντίστοιχο λανσάρισμα της προηγούμενης σειράς, Galaxy S23. «Στην πρώτη εβδομάδα προπαραγγελιών της σειράς Galaxy S24 ξεπεράσαμε το σύνολο των προπαραγγελιών που είχαν γίνει πέρυσι» πρόσθεσε.

Τι σηματοδοτεί το Galaxy AI για τη Samsung;

«Φιλοδοξούμε να δημοκρατικοποιήσουμε τις λειτουργίες τεχνητής νοημοσύνης από το smartphone» ανέφερε ο κ. Nicholson. «Να αποτελέσει το smartphone ένα βασικό σημείο πρόσβασης, επαφής του χρήστη με λειτουργίες τεχνητής νοημοσύνης, που θα του παρέχουν επιπλέον δυνατότητες στη ζωή τους. Δυνατότητες που έχουν πραγματικό νόημα.»

Άλλωστε, όπως δείχνουν όλες οι μελέτες, η τεχνητή νοημοσύνη θα επηρεάσει τα επόμενα χρόνια ακόμα πιο έντονα τις ζωές μας. «Το 60% των επικεφαλής εταιρειών εκτιμούν ότι το ΑΙ θα βελτιώσει την παραγωγικότητα, ελευθερώνοντας χρόνο στους υπαλλήλους να εκτελούν περισσότερες εργασίες με προστιθέμενη αξία. Αντίστοιχα, 40% των οικιακών εργασιών που δεν μας αρέσει να κάνουμε στην καθημερινότητά μας θα εκτελούνται από την τεχνητή νοημοσύνη» ανέφερε ο κ. Nicholson, παραθέτοντας τα στοιχεία διαφόρων ερευνών για τις αλλαγές που θα φέρει το ΑΙ στη ζωή μας.

Στην ίδια κατεύθυνση κινείται και η Samsung. “Με το Galaxy AI ελευθερώνουμε χρόνο για την παραγωγικότητά μας. Έτσι ώστε και ως εργαζόμενοι να γίνουμε πιο παραγωγικοί, αλλά και ως ιδιώτες να περνάμε περισσότερο ουσιαστικό χρόνο με τα οικεία μας πρόσωπα” σημείωσε. Μάλιστα, φέρνοντας σενάρια χρήσης από την προσωπική του εμπειρία, μας περιέγραψε με ποιο τρόπο οι δυνατότητες μετάφρασης του Galaxy AI βοηθούν την κόρη του στα μαθήματα ξένων γλωσσών.

Galaxy AI και το οικοσύστημα της Samsung

To Galaxy AI έρχεται μέσα στο επόμενο διάστημα σε περισσότερες Galaxy συσκευές. Με τη νέα ενημέρωση One UI 6.1, που θα είναι διαθέσιμη στις σειρές Galaxy S23, S23 FE, Z Fold5, Z Flip5 και Tab S9 από τα τέλη Μαρτίου μέχρι και τα μέσα Απριλίου, 2024, όλες οι παραπάνω συσκευές θα έχουν πλέον τις ίδιες ΑΙ δυνατότητες με τη σειρά Galaxy S24.

«Όμως το AI είναι για τη Samsung o συγκολλητικός ιστός για όλο το προϊοντικό μας portfolio» σημείωσε ο κ. Nicholson, για να καταλήξει ότι ο κορεατικός κολοσσός έχει ένα ευρύ οικοσύστημα που θα αξιοποιήσει για να προσφέρει ακόμα πιο συναρπαστικές εμπειρίες για τους χρήστες στα επόμενα χρόνια.

The post Mark Nicholson, Samsung: με το Galaxy AI φέρνουμε βελτιώσεις που έχουν πραγματικό νόημα για τους καταναλωτές appeared first on 2045.gr.

Το αυτοκίνητό μου έχει σύστημα start-stop, αυτό δηλαδή που στο φανάρι σβήνει από μόνο του την μηχανή και την ξανανάβει μόλις ξεκινήσει, ώστε να πετύχουμε οικονομία και προστασία του περιβάλλοντος. Υπό κανονικές συνθήκες η μηχανή ανάβει και σβήνει αναλόγως αν ο οδηγός πατάει το γκάζι, όμως, και εδώ είναι ο λόγος που σας απασχολώ με το θέμα αυτό τόση ώρα, ο κατασκευαστής προσπάθησε να κάνει το σύστημα πιο «έξυπνο»: Το αυτοκίνητο, χρησιμοποιώντας τους αισθητήρες για το παρκάρισμα που ούτως ή άλλως έχει μπροστά, ανάβει από μόνο του την σβησμένη μηχανή και όταν αντιληφθεί ότι το μπροστινό όχημα αρχίζει να κινείται.

Καλό; Θεωρητικά ναι, πρακτικά όμως στην Ελλάδα όχι και τόσο. Αυτό, επειδή ο κατασκευαστής δεν συνυπολόγισε την ελληνική συνήθεια των μικρών «γκαζιών» ενώ τα αυτοκίνητα είναι σταματημένα στα φανάρια. Το φαινόμενο είναι συνηθισμένο: σε κάθε φανάρι υπάρχει κάποιος που σταματά αφήνοντας μεγαλύτερη από το κανονικό απόσταση από τον μπροστινό του και, καθώς περιμένει να αλλάξει το φανάρι, τσουλάει σιγά-σιγά. Όμως το αυτοκίνητό μου το ανιχνεύει αυτό σαν κίνηση και ξεκινά, ενώ ο μπροστινός ξανασταματά στους δέκα πόντους – και αυτό γίνεται ξανά και ξανά μέχρι επιτέλους να αλλάξει το φανάρι και να φύγουμε.

Όμως, δεν είναι σωστό μόνο να κατηγορώ τους συνανθρώπους μου ότι κάνουν πράγματα παράλογα. Το ίδιο κάνω και εγώ – σε διαφορετικές περιπτώσεις, βέβαια. Για παράδειγμα, τόσο το Spotify όσο και το Apple Music έχουν λίστες τραγουδιών για τρέξιμο. Αυτές ακολουθούν την, αναμενόμενη και σωστή, λογική ότι όποιος κάνει προπόνηση πρώτα κάνει ζέσταμα για κανένα τέταρτο, επομένως η μουσική είναι «χαμηλά», και μετά ξεκινά σταδιακά, επομένως η μουσική ανεβαίνει «σιγά-σιγά». Έλα όμως που εγώ σχεδόν πάντα βιάζομαι, επομένως ξεκινάω με ελάχιστο ζέσταμα, ανεβαίνω αμέσως όσο πιο γρήγορα μπορώ και συνεχίζω όσο αντέχω μέχρι περίπου να σκάσω, χωρίς να αφιερώνω ιδιαίτερο χρόνο και για αποθεραπεία. Έτσι όμως η λίστα μουσικής αχρηστεύεται, εγώ εκνευρίζομαι, και ο αλγόριθμος δεν μαθαίνει τίποτα (καλό) από μένα, όπως κανονικά θα έπρεπε ώστε να βοηθηθούν και άλλοι. 

Με όλα αυτά θέλω να πω ότι καλή η Τεχνητή Νοημοσύνη, όμως η ζωή εκεί έξω έχει άπειρες παραλλαγές – τόσες, όσες και οι άνθρωποι. Καθένας μας έχει τις ιδιαιτερότητές του, τις σκέψεις και τις προτεραιότητές του, τις ικανότητές του, ή, έστω, τη στιγμή της ημέρας του. Η Τεχνητή Νοημοσύνη σήμερα, εμφανώς, δεν μπορεί να ακολουθήσει.

Γιατί συμβαίνει αυτό; Υποθέτω, επειδή το μοντέλο ανάπτυξής της είναι λογικο-κεντρικό, βασισμένο στη λογική. Το ερώτημα δηλαδή που απαντά κάθε φορά είναι, τι θα έκανε σε κάθε μια περίπτωση ένας μέσος, λογικός άνθρωπος. Και στο ερώτημα αυτό απαντούν μέσοι, λογικοί άνθρωποι, οι οποίοι έχουν σχεδιάσει τις εφαρμογές Τεχνητής Νοημοσύνης σήμερα. Έτσι, πράγματι ο μέσος λογικός άνθρωπος σταματά το αυτοκίνητό του μια μόνο φορά στο φανάρι και ξεκινά μόνο όταν αυτό γίνει πράσινο. Ή, κάνει ζέσταμα και αποθεραπεία, κάθε που κάνει τρεξιματική προπόνηση. Να όμως που η ζωή αποδεικνύεται διαφορετική.

Ο μέσος, λογικός άνθρωπος είναι μια πολύ χρήσιμη έννοια πχ. στη νομική ή τη φιλοσοφία. Πολύ συχνά ο νόμος ζητά από τον δικαστή να κρίνει βάσει του τι θα έκανε ένας μέσος, λογικός άνθρωπος σε μια συγκεκριμένη περίπτωση. Και η ηθική, στη (δυτική, τουλάχιστον) φιλοσοφία, στηρίζεται στο ότι ενεργεί (μόνος ή σε κοινωνία) ένας μέσος, λογικός άνθρωπος. Όμως όλες αυτές είναι θεωρητικές κατασκευές με σκοπό να λύσουν προβλήματα που δεν μπορούν να λυθούν ικανοποιητικά με άλλον τρόπο. 

Αυτό δηλαδή που θέλω να πω είναι ότι η Τεχνητή Νοημοσύνη, που διεκδικεί ρόλο στην καθημερινότητά μας, δεν μπορεί να στηριχτεί σε αυτή τη, θεωρητική, κατασκευή του μέσου λογικού ανθρώπου. Οι στιγμές που καθένας μας λειτουργεί με απόλυτα λογικό τρόπο μέσα στην ημέρα του είναι πολλές, όμως εξίσου πολλές είναι και οι άλλες, οι στιγμές δηλαδή που (τουλάχιστον στα μάτια ενός εξωτερικού παρατηρητή) αυτό που κάνει δεν βγάζει νόημα. Πιθανότατα αυτό είναι ένα βασικό χαρακτηριστικό της ανθρώπινης φύσης μας, ίσως είναι αυτό που μας κάνει ανθρώπους, ότι δηλαδή κάνουμε λάθη. Η Τεχνητή Νοημοσύνη, αν θέλει πράγματι να βοηθήσει ουσιαστικά, θα πρέπει να ξεφύγει από μια προδιαγεγραμμένη (και εύκολα διαγνώσιμη και ανιχνεύσιμη) συμπεριφορά, και να προσπαθήσει να συμβαδίσει με το απρόβλεπτο, και συχνά παράλογο, της ανθρώπινης φύσης. Αλλιώς, θα παραμείνει ένα ακόμα χρήσιμο εργαλείο: θα μου θυμίζει να βάλω το καλοριφέρ λίγο πριν φτάσω στο σπίτι μου αν η μέρα είναι κρύα, αδυνατώντας να καταλάβει ότι είμαι τύπος που του αρέσει να νιώθει το σπίτι του να ζεσταίνεται σιγά-σιγά τον χειμώνα.

The post Η Τεχνητή Νοημοσύνη και ο μέσος, λογικός άνθρωπος appeared first on 2045.gr.

Σήμερα, η Google αρχίζει να διαγράφει Gmail λογαριασμούς.

Πριν σε πιάσει πανικός, πάρε μια ανάσα. Βοηθάει.

Αρχίζει να διαγράφει ανενεργούς Gmail λογαριασμούς.

Πόσο ανενεργούς;

Τόσο ανενεργούς που έχουν να εμφανιστούν σε οθόνη σου δύο ολόκληρα χρόνια.

Δηλαδή, είναι δύο χρόνια χωρίς να γίνει ποτέ ένα login σε αυτούς. Χωρίς ποτέ να τους κοιτάξει ανθρώπου μάτι. Λάθος, χωρίς ποτέ αυτό το διάστημα να τους κοιτάξει το δικό σου μάτι. Δηλαδή είναι ξεχασμένοι, κάπου στο διαδίκτυο, σε κάποιον σκληρό δίσκο σε κάποιο data center της Google.

Πέρασαν δύο χρόνια, δηλαδή 24 μήνες, δηλαδή (μισό να κάνω τον υπολογισμό) 730 ημέρες χωρίς να δώσεις σημασία στον λογαριασμό giorgos456702agapimoraki@gmail.com (είναι τυχαία επιλογή ονόματος αλλά αν κάποιος έχει αυτόν τον λογαριασμό και τον χρησιμοποιεί, ειλικρινή θερμά συγχαρητήρια). Ε, ήρθε η ώρα να συναντήσει τον δημιουργό του, λάθος, αυτό πηγαίνει σε άλλες περιπτώσεις. Ήρθε η ώρα να πάει εκεί που πηγαίνουν τα bytes και τα bits για να πεθάνουν. Είχες τόσα σχέδια όταν δημιούργησες το account, το σύνδεσες με άλλες υπηρεσίες, αντάλλαξες ίσως και μηνύματα με άλλους ανθρώπους. Κάπου στους εικονικούς φακέλους του λογαριασμού μπορεί να βρίσκονται μεγαλεπίβολα σχέδια που έκανες για να κατακτήσεις τον κόσμο, να αφήσεις ένα βαθύ ανεξίτηλο ψηφιακό αποτύπωμα δημιουργικότητας, ιδεών. Τελικά, κάτι συνέβη. Σίγουρα αύριο θα το κοίταζες. Θα διόρθωνες. Θα πρόσθετες. Θα απαντούσες σε εκείνο το mail.

Τελικά τίποτα από αυτά δεν έγινε.

Το μεγάλο καλά μελετημένο σχέδιο ούτε μεγάλο ήταν ούτε και πολύ καλά μελετημένο. Εκείνη η απάντηση έμεινε στα πρόχειρα…

Αυτό το Gmail δεν σου χρειάζεται πια. Αλλά δεν ευκαιρείς για ψηφιακές ευθανασίες. Έχεις νέα σχέδια, νέα όνειρα, οπωσδήποτε αυτή τη φορά θα λάμψεις στο Δίκτυο. Όσο εσύ θα ετοιμάζεις τα λαμπρυντικά, η Google θα μπει με τη σκούπα και θα καθαρίσει τους ανενεργούς λογαριασμούς. Ο,τι δεν κουνήθηκε για δύο χρόνια θα εξαφανιστεί.

Ο χώρος που θα δημιουργηθεί θα δοθεί σε νέους λογαριασμούς που θα γεννηθούν τα επόμενα δευτερόλεπτα με προσδοκίες, ελπίδες, μεγάλα σχέδια. Πολύ μεγάλα σχέδια που θα τα θέσεις σε εφαρμογή. Το μόνο που χρειάζεται είναι να κάνεις το πρώτο βήμα.

Έτσι δεν λένε άλλωστε; Ότι ακόμα και το πιο μεγάλο ταξίδι ξεκινάει με ένα βήμα;

Ήρθε η ώρα. Αυτή τη φορά τα έχεις μελετήσει προσεκτικά.

Στέκεσαι μπρος στην οθόνη, τα δάχτυλά σου στο πληκτρολόγιο.

Ανοιχτός ο browser…

Control+L…

http://gmail.com…

Καλή επιτυχία…

The post Ρέκβιεμ για τα ανενεργά email appeared first on 2045.gr.

Η δε επιλογή όλων των πρωταγωνιστών να εκδηλώνουν τις απόψεις τους μέσω του Χ (πρώην Twitter) κάνει την υπόθεση λίγο πιο ενδιαφέρουσα, αφού μπορούμε να δούμε ποιος “αγαπάει” ποιον και πόσο.

Εδώ έχουμε ανατροπές και καρδούλες.  Πολλές καρδούλες.

Το επεισόδιο ξεκινά στις 17 Νοεμβρίου ανακοινώθηκε η απόλυση του Σαμ Άλτμαν από τη θέση του διευθύνοντος συμβούλου της OpenAI, μετά από σχετική απόφαση του διοικητικού συμβουλίου της εταιρείας. Λίγες ώρες μετά έγινε γνωστό ότι μέτοχοι της OpenAI, συμπεριλαμβανομένης της Microsoft που έχει «ρίξει» γύρω στα 12-13 δισ. δολάρια στην εταιρεία, πίεσαν για την επαναπρόσληψη του Άλτμαν.

Ο δε Άλτμαν εμφανίστηκε στα γραφεία της OpenAI με την καρτέλα του επισκέπτη και φρόντισε μάλιστα να καταγράψει το γεγονός σε ανάρτησή του στο X.

Ταυτόχρονα, την αποχώρησή του από την OpenAI ανακοίνωσε  στις 18 Νοεμβρίου ο πρόεδρος και συνιδρυτής της εταιρείας, Γκρεγκ Μπρόκμαν. «Το κύμα υποστήριξης ήταν πολύ ωραίο – σας ευχαριστώ, αλλά σας παρακαλώ μην σπαταλάτε χρόνο ανησυχώντας. Θα είμαστε μια χαρά. Μεγαλύτερα πράγματα έρχονται σύντομα», έγραψε σε ανάρτησή του στο Χ.

Στη θέση του Άλτμαν είχε οριστεί προσωρινά η Μίρα Μουράτι, η οποία μέσω X και με τη χρήση καρδιών – emoji εξέφρασε τη συμπαράστασή της στον πρώην συνάδελφό της. 

Παράλληλα διεξάγονταν διαβουλεύσεις στη διάρκεια του Σαββατοκύριακου (18 και 19 Νοεμβρίου) και το βράδυ της Κυριακής το διοικητικό συμβούλιο της OpenAI ανακοίνωσε ότι ο Άλτμαν δεν επρόκειτο να επιστρέψει στην εταιρεία και ότι στη θέση του προσωρινά τοποθετείται o Έμετ Σίαρ, πρώην διευθύνων σύμβουλος του Twitch.

Τίτλοι τέλους; Όχι βέβαια.

Τη Δευτέρα η Microsoft τάραξε τα νερά, ανακοινώνοντας ότι οι Άλτμαν και Μπρόγκμαν αναλαμβάνουν επικεφαλής σε ένα νέο ερευνητικό τμήμα της που ασχοληθεί με την τεχνητή νοημοσύνη. «Παραμένουμε προσηλωμένοι στη συνεργασία μας με την OpenAI», έγραψε στο X ο διευθύνων σύμβουλος της Microsoft Σάτια Ναντέλα. «Είμαστε εξαιρετικά ενθουσιασμένοι που μοιραζόμαστε την είδηση ότι ο Σαμ Άλτμαν και ο Γκρεγκ Μπρόκμαν, μαζί με συναδέλφους τους, θα ενταχθούν στη Microsoft για να ηγηθούν μιας νέας ομάδας προηγμένης έρευνας για την τεχνητή νοημοσύνη».

Η είδηση προκάλεσε αίσθηση, τόση αίσθηση που η μετοχή της Microsoft έφτασε σε ιστορικό υψηλό, στα 378 δολάρια, ανεβάζοντας τη χρηματιστηριακή αξία της εταιρείας στα 2,8 τρισ. δολάρια.

Αλλά όπως θα έλεγε και ένας Αμερικανός που προσπαθεί να μιλήσει ελληνικά «τίποτα δεν έχει τελειώσει αν δεν έχει μπει ένα τέλος»

Περίπου το 95% των εργαζόμενων στην OpenAI υπέγραψε στη διάρκεια της Δευτέρας επιστολή στην οποία αναφέρει ότι θα φύγει από την εταιρεία εάν δεν επιστρέψει ο Άλτμαν. Από τους 770 εργαζόμενους στην OpenAI την υπογραφή τους έβαλαν οι 738 και επειδή ο σεναριογράφος αυτού του επεισοδίου δεν βαριέται ποτέ, έχουμε άλλη μία ανατροπή: Ανάμεσα στους υπογράφοντες είναι και ο Ίλια Σούτσκεβερ, επικεφαλής της επιστημονικής ομάδας της OpenAI και μέλος του Δ.Σ. που έλαβε την απόφαση για την απόλυση του Άλτμαν.

Λίγο πριν γίνει γνωστό το περιεχόμενο της επιστολής, ο Σούτσκεβερ δημοσίευσε στο X ότι μετανιώνει για τη συμμετοχή του στις ενέργειες του διοικητικού συμβουλίου. «Ουδέποτε σκόπευα να βλάψω την OpenAI και αγαπώ όλα όσα έχουμε χτίσει μαζί και θα κάνω τα πάντα για να επανενώσω την εταιρεία».

Καρδούλες από τον Άλτμαν…

Kαρδούλα από τη Μουράτι…

Καρδούλες από τον Μπρόκμαν.

«Η OpenAI δεν είναι τίποτα χωρίς τους ανθρώπους της», έγραψε κάποια στιγμή τη Δευτέρα η Μουράτι.

Καρδούλες από τον Μπρόκμαν.

Ναι, αλλά τι έγινε και γιατί όλο αυτό το δράμα που είναι αλήθεια ότι εξελίσσεται με μια κάποια αξιοπρέπεια, αλλά μπορεί εύκολα να εξελιχθεί σε ξεκατίνιασμα;

Ο δημοσιογράφος των New York Times Κέιντ Μετζ, που παρακολουθεί την OpenAI από τα γενοφάσκιά της, το 2015, επικαλέστηκε δύο πρόσωπα που γνωρίζουν το παρασκήνιο σύμφωνα με τα οποία ο Σούτσκεβερ, συνιδρυτής της OpenAI, ανησυχούσε για συγκεκριμένες επιλογές του Άλτμαν. Ειδικότερα, διαφωνούσε με τη στάση του Άλτμαν να αγνοεί τις προειδοποιήσεις σχετικά με τους κινδύνους που κρύβει η ταχεία ανάπτυξη εφαρμογών τεχνητής νοημοσύνης. Επίσης, φαίνεται να ανησυχούσε για τον περιορισμό του ρόλου του εντός της OpenAI.

Θα μπορούσε, δηλαδή, όλη αυτή η αναστάτωση σε μία εταιρεία που βρίσκεται στην αιχμή της τεχνολογίας και έχει αλλάξει τα δεδομένα με τη μεγάλη επιτυχία του ChatGPT να οφείλεται σε θέματα εξουσίας;

Ενα Game of Thrones κομμένο και ραμμένο ειδικά για μια εταιρεία τεχνητής νοημοσύνης; Ένα House of Cards χωρίς Λευκό Οίκο; Μία Δυναστεία, ίσως, χωρίς βάτες;

Πολύ πιθανό και είναι ενδιαφέρον ότι σε αυτή την υπόθεση είναι ενεργός ο ρόλος των μετόχων, δηλαδή εκείνων που έχουν βάλει τα λεφτά τους στην OpenAI. Η Microsoft, λόγω και του μεγέθους της, είναι εκείνη που φαίνεται περισσότερο, όμως στις παρασκηνιακές διαβουλεύσεις με στόχο την αντιμετώπιση της κρίσης μετέχουν και ονόματα που είναι άγνωστα στο ευρύ κοινό αλλά πολύ γνωστά στους χρηματοοικονομικούς κύκλους.

Εταιρείες πως η Thrive Capital, η Khosla Ventures και η Tiger Global Management παίζουν τον ρόλο ειρηνοποιού, προσπαθώντας φυσικά να προστατεύσουν την επένδυσή τους στην OpenAI. Ορισμένοι μάλιστα εξέταζαν το ενδεχόμενο να κινηθούν νομικά κατά του διοικητικού συμβουλίου για όλον αυτόν τον χαμό. Πολύ λογικό ως εξέλιξη, εφόσον συμβεί, διότι σε αντίθεση με άλλες εταιρείες η OpenAI λειτουργεί υπό την ομπρέλα μίας μη κερδοσκοπικής οντότητας. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να είναι μεν δυνατή η είσοδος τρίτων επενδυτών -όπως έχει ήδη συμβεί- όμως αυτοί δεν μπορούν να έχουν απεριόριστα κέρδη από την τοποθέτησή τους στην OpenAI. Στην πράξη, έχει μπει ένα πλαφόν στα κέρδη που μπορεί να αποκομίσει κάθε επενδυτής, ενώ το πλεονάζον μέρος πρέπει να ξαναμπεί στην εταιρεία για να συνεχίσει η ανάπτυξή της. Μάλλον όμως βρισκόμαστε μακριά από κερδοφορία και μερίσματα, καθώς το 2022 η OpenAI εμφάνισε -αναμενόμενα- ζημιές ύψους μισού δισ. δολαρίων.

Όσον αφορά στην επόμενη ημέρα και δεδομένου ότι το σίριαλ βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη, δεν μπορεί κανείς να κάνει ασφαλείς προβλέψεις.

Αρκετοί είδαν στη συγκεκριμένη υπόθεση παραλληλισμούς με την απομάκρυνση του Στιβ Τζομπς από την Apple το 1985 και τη θριαμβευτική του επιστροφή το 1997. Βεβαίως δεν υπάρχουν πάρα πολλά κοινά σημεία μεταξύ εκείνης της Apple και της OpenAI. Όταν επέστρεψε ο Τζομπς, η Apple ήταν μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας με σαφέστατη τάση να γέρνει προς τη φθορά. Η OpenAI, αν και ήδη οκτώ ετών εταιρεία, βρίσκεται στην ακμή της, αντιμετωπίζεται ως μία από τις μεγάλες δυνάμεις στον χώρο της τεχνητής νοημοσύνης και σύμφωνα με εκτιμήσεις, η αξία της μπορεί να ξεπεράσει τα 80 δισ. δολάρια πριν ακόμα δρομολογήσει την είσοδό της σε κάποιο χρηματιστήριο. Είναι πολλά τα λεφτά, είναι πολλή η δόξα…

Τίτλοι τέλους;

Αμφιβάλλουμε…

Όχι βέβαια!

Κάπου μεταξύ Τρίτης και Τετάρτης, ανακοινώθηκε η επιστροφή του Άλτμαν στην OpenAI, σχεδόν σαν να μη συνέβη τίποτα. Δεν τον ακολουθεί (προς ώρας) ο Μπρόκμαν, αλλά η αποκατάσταση του Άλτμαν στη θέση του διευθύνοντος συμβούλου συνοδεύεται από την προσθήκη δύο νέων μελών στο διοικητικό συμβούλιο της OpenAI.

Πρόεδρος αναλαμβάνει ο Μπρετ Τέιλορ, που έχει στο παρελθόν θητεύσει σε Salesforce, Twitter, Facebook και Google. Θέση στο διοικητικό συμβούλιο καταλαμβάνει επίσης ο πρώην υπουργός Οικονομικών των ΗΠΑ Λάρι Σάμερς από την περίοδο 1999-2001. Αυτοί οι δύο και ο Άνταμ ντ’ Άντζελο, δημιουργός του Quora που ήταν στο διοικητικό συμβούλιο της OpenAI ως ανεξάρτητο μέλος θα ασκούν ένα είδος εποπτείας στη δραστηριότητα του Άλτμαν με βάση τη “συμφωνία αρχής” που επιτεύχθη.

Τα νέα ανακοίνωσε η OpenAI και ο Άλτμαν αναδημοσίευσε τη σχετική ανάρτηση της εταιρείας στο X με -καλά το μαντέψατε- καρδούλες.

Και άλλοι χάρηκαν με αυτή την εξέλιξη.

Ο επικεφαλής της Microsoft που ελάχιστα 24ωρα πριν είχε προσλάβει τον Άλτμαν δήλωσε ότι η απόφαση για την επιστροφή της OpenAI σχεδόν στο προηγούμενο καθεστώς (αυτό που στη διπλωματία θα το ακούσετε να λένε, status quo ante) είναι ένα πρώτο σημαντικό βήμα για πιο σταθερή καλύτερα ενημερωμένη και αποτελεσματική διακυβέρνηση.

«Επιστροφή στην OpenAI και στο γράψιμο κώδικα από αυτό το βράδυ», έγραψε στο X ο πρώην πρόεδρος του Δ.Σ. της εταιρείας Γκρεγκ Μπρόκμαν.

Καλό επεισόδιο, θα μείνει στην Ιστορία…

Πρώτη δημοσίευση: 21.11.23 – Τελευταία ενημέρωση: 22.11.23

The post Το Game of Thrones και οι καρδούλες της OpenAI appeared first on 2045.gr.