Υπάρχει μια διαδεδομένη παρανόηση και το σχετικό κλισέ γύρω από τις «έξυπνες πόλεις». Με τον όρο αυτό πολλοί εννοούν την ευρεία χρήση τεχνολογικών λύσεων που εντάσσονται στη ζωή της πόλης …και έως εκεί. Έξυπνα φανάρια, έξυπνες στάσεις που σε ειδοποιούν, αυτοκινούμενα οχήματα, έξυπνους αισθητήρες παντού και πολλές -μα πάρα πολλές- εφαρμογές.

Βεβαίως όλα αυτά εντάσσονται στη σύγχρονη εποχή, αλλά αναρωτιέμαι, αρκούν τόσα έξυπνα εργαλεία για να ζούμε σε ομορφότερες, καλύτερες, πιο βιώσιμες και ανεκτές πόλεις; Ποιός τα χειρίζεται; Τι συμπεράσματα εξάγει; Πως είναι δυνατόν να έχουμε -στην έξυπνη πόλη- πρόσβαση σε τόσα πολλά big data και να μην αλλάζει τίποτα στις πόλεις μας; Ζούμε μάλλον πάρα πολλά χρόνια στην εποχή του «κλείσε την λακκούβα» και αν «κάνει έργο ο Δήμαρχος»…

Κάντο όπως η Βαρκελώνη

Η Βαρκελώνη είναι ένα έξοχο ερέθισμα για να σκεφτούμε πιο καθαρά. Είναι παράδειγμα μιας πόλης που  καταβάλει μακροχρόνιες προσπάθειες  για  την  υλοποίηση  της  ιδέας πως είναι, λειτουργεί και δίνει εμπειρίες μια έξυπνη πόλη. Είναι λιμάνι με ισχυρή βιομηχανική και επιχειρηματική ιστορία – αυτό εγγυάται γνώση, έρευνα και επιχειρείν. Είναι μαζί όμως και κέντρο τεχνών και πολιτισμού (καλός ο Γκαουντί που της φέρνει τουρισμό). Διαθέτει μια παραγωγική διαδικασία τόσο πολυδιάστατη, που σε κάθε σημείο της πόλης παρατηρείς υπηρεσίες, πολιτικές, δράσεις και …τεχνολογία που όμως όλα τα παραπάνω εξυπηρετούν τους πολίτες και τους τουρίστες. Μήπως, ας πούμε, τα έχει αυτά συνδυαστικά ο Πειραιάς;

Αν ψάξεις με τον όρο καινοτομία στο διαδίκτυο, θα ανακαλύψεις πως η έξυπνη Βαρκελώνη καταθέτει κάθε χρόνο νέα προγράμματα προς Ευρωπαϊκή χρηματοδότηση, όπου δεν ξεχωρίζεις δημόσιο και ιδιωτικό τομέα – συνεργάζονται. Η πόλη δεν στηρίζεται σε ένα πυλώνα μόνο.

Η Βαρκελώνη προωθεί και προσελκύει ανταγωνιστικές και νέες καινοτόμες εταιρίες, υιοθετεί την τεχνολογία σε κάθε μορφή διοίκησης και στην οικονομική ανάπτυξη με βιώσιμο τρόπο, ακόμη κι αν αυτό είναι ένα μικρό κομμάτι εσόδων του λούνα παρκ που χρηματοδοτεί ανταποδοτικά δημοτικές δράσεις για τους πολίτες. Είναι πολύ διαφορετικό όραμα, απ’ αυτό που ζούμε στις Ελληνικές πόλεις: η ανάπτυξη να συμπορεύεται με την κοινωνική ευημερία και την περιβαλλοντική προστασία…και προσέξτε! …από το Δήμο Βαρκελώνης.

Οι πόλεις είναι ζωντανά οικοσυστήματα

Μην κοροϊδευόμαστε, επειδή η Ελλάδα και κάποιες εταιρίες επιδοτήθηκαν -με πόρους ΕΕ- για τη δημιουργία των δικτύων οπτικών ινών (και ας παραμένουμε ακόμη πολύ χαμηλά στη ψηφιακή διείσδυση). Δεν θα γίνουν ξαφνικά οι… πόλεις μας πιο «έξυπνες».

Έξυπνη είναι η πόλη όπου όλες οι υπηρεσίες, προσβάσεις, και δράσεις της είναι οργανωμένες έξοχα σαν ένα δίκτυο νευρώνων που όλοι και όλα συνεργάζονται μεταξύ τους σαν ένα ζωντανό οικοσύστημα. Το οικοσύστημα αυτό είναι σχεδιασμένο να κάνει τους πολίτες, τουρίστες, καταναλωτές, εργαζόμενους και επιχειρηματίες -όλους μαζί- να χαίρονται που ζουν σε αυτές. Ο πολίτης της Στοκχόλμης δεν ξέρει ποιος το οργάνωσε, αλλά χαίρεται που μόλις αγοράσει σπίτι μπαίνει σε ένα website-υπηρεσία για να συγκρίνει όλους τους παρόχους και να επιλέξει: ποιος δίνει αέριο, internet, τηλεφωνία πως και πόσο.

Ο πολίτης της Σεούλ που καλείται να ψηφίσει ‘live’ τα σχέδια των δημοτικών υπηρεσιών -μέσω μιας εφαρμογής- πριν παρθούν αποφάσεις δεν νοιάζεται ποιος πολιτικός συνδυασμός διοικεί. Ξέρει απλά πως οι φόροι του πιάνουν τόπο, πως η γνώμη του μετράει και γνωρίζει πως «περπατά» η πόλη που ζει. Μην ακούσω κανένα να μου πει, πως έχουμε κι εμείς Διαύγεια…please!

Τι επιδιώκει μια «έξυπνη πόλη» (που θέλεις να ζεις / πηγαίνεις / ταξιδεύεις σε αυτή…)

Η έξυπνη πόλη δεν επενδύει γενικά και αόριστα στην τεχνολογία. Θέλει να φτιάξει ένα μεγάλο αποτύπωμα, να προβάλλει ένα αφήγημα που θα ελκύει όλο και περισσότερη προσοχή, επισκεψιμότητα και θετική φήμη για την πόλη. Ξεχωρίζουν οι φράσεις-κλισέ:

1. Είναι ωραία να ζεις εκεί

Σκεφτείτε πόλεις που παρέχουν στους κατοίκους καθαρές και υγιεινές συνθήκες διαβίωσης με μειούμενη ατμοσφαιρική ρύπανση και κυκλοφοριακή συμφόρηση. Καλά σκεφτήκατε, οι πόλεις που έχουν μπόλικο πράσινο είναι πιο κοντά σε αυτό. Για ποιο άλλο λόγο είναι ωραία να ζεις εκεί; Γιατί δεν χάνεις χρόνο, αφού όλες οι υπηρεσίες της πόλης είναι ΜΙΑ ψηφιακή υποδομή εύκολα διαθέσιμη ανά πάσα στιγμή και οπουδήποτε. Αν «είναι ωραία να ζεις εκεί», τότε έχεις εκεί όλο τον κόσμο των τουριστών, των οικονομικών μεταναστών-επιχειρηματιών, των γονέων που επιλέγουν με κριτήρια για τα παιδιά τους και έτσι η πόλη ανθίζει και μεγαλώνει σε ρόλο και σημασία.

2. Είναι ωραία να εργάζεσαι εκεί

Οι άνθρωποι που ήδη επιχειρούν, ή όσοι κάνουν σχέδια για το μέλλον, ή όσοι αναζητούν εργασιακούς προορισμούς σκέφτονται πολύ σοβαρά σε ποια πόλη πηγαίνουν να εργαστούν και να στήσουν τη ζωή τους. Εκτός από ένα μείγμα φήμης και αντιλαμβανόμενης ποιότητας ζωής αναζητούν τις πόλεις που τους παρέχουν τις κατάλληλες και πιο σύγχρονες υποδομές —ενέργεια, τηλεπικοινωνίες, συνδεσιμότητα, δημόσιες υπηρεσίες, μεταφορές— για να ανταγωνίζονται σε παγκόσμιο επίπεδο και να βρίσκονται σε θέσεις εργασίας υψηλής σημασίας και ποιότητας. Η φήμη των City, Σίδνεϊ, Νέας Υόρκης, Τορόντο, Κέιπ Τάουν είναι διαβατήριο για άλλες τόσες ακόμη αναπτυξιακές προοπτικές που έχει η κάθε πόλη…και άρα οι άνθρωποί της.

3. Η βιώσιμη πόλη έχει ιστορία, έχει μέλλον

Είναι οι πόλεις που είναι βιώσιμες, καθαρές, ασφαλείς, που προστατεύουν και αναδεικνύουν τα μνημεία τους, που αξιοποιούν κάθε σημείο τους σαν ζωντανό έκθεμα. Είναι οι πόλεις που παρέχουν, χωρίς να κλέβουν από τις επόμενες γενιές. Αντί για τσιμέντο, επενδύουν σε πράσινο. Επενδύουν σε πολιτιστικές και γνωστικές δράσεις. Σκέφτομαι ένα παρατημένο κτίριο στην Καστοριά που κάποτε ήταν το κέντρο της γούνας…κι αν αυτή η πόλη γινόταν τώρα η πόλη της λίμνης; Τι θα σήμαινε αυτό για τις υπηρεσίες, τον τουρισμό, τις πανεπιστημιακές σχολές της, τις ομάδες πρωταθλητών που θα πήγαιναν για να αθληθούν εκεί; Απλά, αναρωτιέμαι.

Ποιες παράμετροι μετρούν και χαρακτηρίζουν την «έξυπνη πόλη»

Τα κριτήρια των έξυπνων πόλεων όπως τα δίνουν οι διεθνείς φορείς είναι απογοητευτικά για τις πόλεις που ζούμε σήμερα:

Ανοιχτή, διαφανής διακυβέρνηση: ενδυνάμωση θεσμών διαφάνειας και διαρκής πληροφόρηση όλων των κατοίκων επί των δημόσιων  διαδικασιών, με την παράλληλη ενίσχυση της ενεργούς συμμετοχής τους στις αλλαγές και υπηρεσίες της πόλης.

Πληροφόρηση: κάθε υπηρεσία, διεύθυνση, τομέας, και δημόσιο πρόσωπο ενισχύει τη διαφάνεια, τη διαρκή λογοδοσία (έχετε μήπως δει να δημοσιεύουν ανοιχτά δεδομένα οι πόλεις, ή η φορείς κοινωνικής συνοχής;) και την αποτελεσματικότητα των υπηρεσιών και διαδικασιών, ενώ ενθαρρύνει τη χρήση των δημόσιων δεδομένων από όλους τους πολίτες. To gov.gr είναι ένα τέτοιο παράδειγμα, αλλά δεν μπορεί να περιλάβει τον μικρόκοσμο του πολίτη μιας πόλης. Αυτό πρέπει να το κάνουν οι υπηρεσίες των Δήμων.

Συνεργασίες δημόσιου και ιδιωτικού τομέα ιδιαίτερα μεταξύ επιχειρήσεων και πανεπιστημιακών ιδρυμάτων για την προώθηση της έρευνας και της ανάπτυξης νέων καινοτόμων προϊόντων και  υπηρεσιών που προσελκύουν νέα μυαλά. Οι συνεργασίες στη Βαρκελώνη έχουν προχωρήσει και στη βιωσιμότητα των τοπικών επιχειρήσεων (αν δεν πηγαίνουν καλά…κάτι θα μαραζώσει).

Υποδομές: όλες δίνουν άμεση πρόσβαση σε πληροφορία, προσβάσιμες σε όλους τους πολίτες, εξάγουν δεδομένα για να αλλάζει η πόλη (πχ. συγκοινωνίες), ενημερώνουν ‘live’ για τη λειτουργία τους, και είναι υπεύθυνες οντότητες να αποζημιώνουν ζημίες που δημιουργούν στη ζωή μας.

Υπηρεσίες: αξιοποιούν κάθε ψηφιακό μέσο για να έχει εμπρός του ο πολίτης, ο επιχειρηματίας, ο μετακινούμενος, ο γονέας όλη την πληροφόρηση και να γλυτώνει χρόνο, χρήμα και ψυχική κούραση. Παράδειγμα: η συγκέντρωση και επίλυση καταγγελιών, προτάσεων ή παραπόνων πολιτών είναι κομμάτι της ζωής τους στην πόλη.

Έξυπνες (πραγματικά) μεταφορές: συχνή αναδιάρθρωση λεωφορειακού δικτύου βάσει μετρήσιμων στοιχείων, έξυπνο σύστημα στάθμευσης (που ειδοποιεί), προώθηση ηλεκτροκίνησης ή/και υβριδικών οχημάτων, οθόνες πληροφόρησης που τροφοδοτούνται από ηλιακά panels, ποδηλατόδρομοι ή/και ενοικιαζόμενα ποδήλατα, διαδρομές της πόλης που προσφέρουν περπάτημα-φύση-χαλάρωση.

Μείωση κατανάλωσης ενέργειας για καλύτερο περιβαλλοντικό αποτύπωμα. Αν δεν βιώναμε την πρόσφατη ενεργειακή κρίση, ίσως, η Ευρώπη να καθυστερούσε να αγκαλιάσει την ηλεκτροκίνηση, τον έξυπνο φωτισμό, τη συλλογή σειράς περιβαλλοντικών πληροφοριών, τα ενεργειακά αυτόνομα σπίτια (και γιατί όχι οικοδομικά τετράγωνα) και την αυξανόμενη κατασκευή βιοκλιματικών κτιρίων. Σε αυτό τον τομέα εντάσσονται όλα τα συστήματα θέρμανσης-ψύξης και η τηλε-διαχείριση άρδεσης και καλλιεργειών που μειώνουν καύσιμα, κούραση, κόστη…

Διαχείριση απορριμμάτων και κυκλική οικονομία: η Ελλάδα έκανε ένα σημαντικό βήμα με τις μονάδες διαχείρισης αποβλήτων κοντά στα μεγάλα αστικά κέντρα, αλλά έχουμε ακόμη δρόμο για να φτάσουμε σε καθαρότερες πόλεις, όπου οι επιχειρήσεις της θα δίνουν πρώτες το καλό παράδειγμα. Έχουμε δρόμο για την κυκλική οικονομία (φανταστείτε πως το 80% των αποβλήτων είναι από τα οργανικά τρόφιμά μας και εμείς συζητούμε το 20% που είναι τα υλικά συσκευασίας).

«Smart is not just a word; it’s an attitude».

Ogwo David Emenike

Νέες δεξιότητες: οι έξυπνες πόλεις επανεκπαιδεύουν τοπικό πληθυσμό για την ενίσχυση των εμπειριών των τουριστών, τις αλλαγές της οικονομίας, και τη δημιουργία νέων επιχειρήσεων. Θα έχετε ακούσει τόσα ιστορικά παραδείγματα «μαράζωσε η πόλη» γιατί άλλαξε το οικονομικό της μοντέλο

Κίνητρα για αστικό περιβάλλον και την καινοτομία: Κάποτε η χώρα μας γέμισε ΒΙ.ΠΕ. Σήμερα βρισκόμαστε στην εποχή όπου μια παλιά συνοικία επιδοτείται για να αλλάξει χαρακτήρα και εκεί να δημιουργηθούν προγράμματα ενθάρρυνσης νέων επιχειρηματιών, φορέων, δράσεων. Αυτή η νέα οπτική ζωντανεύει τις πόλεις.

Οι έξυπνες πόλεις έχουν μια κεντρική ατζέντα που βλέπει στο μέλλον

Για αυτό έγραψα στην αρχή πως δεν γινόμαστε «έξυπνη πόλη» επειδή φτιάξαμε website, ή σκάφτηκε η λωρίδα των οπτικών ινών. Χρειάζεται α) ηγεσία, β) τεχνογνωσία (το πιο εύκολο, υπάρχει παντού) και γ) δυνάμεις συνεργασίας.

Δεν είναι το ίδιο να φτιάξει μια εφαρμογή μια ιδιωτική επιχείρηση με το να είναι η εφαρμογή αυτή ενταγμένη στο μικρό τοπικό πορταλ της πόλης που ζεις. Δεν μπορεί ένα δημοτικό συμβούλιο να ασχολείται με λακκούβες ή φύτευση δέντρων χωρίς να έχει λύσει το πρόβλημα μετακίνησης μέσα στην πόλη. Τα παραδείγματα είναι πολλά, τα ξέρετε και τα ζείτε όπως όλοι μας στις ελληνικές πόλεις. Έχουμε δρόμο ακόμη (ελπίζω όχι πολύ…).

The post Έξυπνες πόλεις, αλλά ανθρώπινες appeared first on 2045.gr.

H Βιώσιμη Ανάπτυξη φέρνει μιας σειρά από προκλήσεις στις επιχειρήσεις, για τις οποίες χρειάζονται ταχύτατες, ειδικές, και αποτελεσματικές λύσεις. Εδώ να σημειώσουμε κάτι σημαντικό: οι αλλαγές αυτές δεν είναι μια μόδα, αλλά είναι συνολικές και αφορούν πολύ πεζά πως βοηθάς την κοινωνία, πως μειώνεις το αποτύπωμά σου στο Περιβάλλον και πως έχεις μια δομημένη ηθική και διαφάνεια που το κοινό τις βλέπει να είναι ‘built-in’ μέσα στο προϊόν ή την υπηρεσία της επιχείρησης.

Η Βιώσιμη Ανάπτυξη δεν θα έρθει με κρατικές αποφάσεις

Είναι αλήθεια πως η Ευρωπαϊκή Ένωση και οι κυβερνήσεις των μελών προπορεύονται στη θεσμοθέτηση πολιτικών Βιώσιμης Ανάπτυξης: δικαιώματα καταναλωτή, διαφάνεια, έλεγχος ανταγωνισμού, ευκαιρίες για καινοτομία, μείωση εκπομπών διοξειδίου-έξυπνες πόλεις-ηλεκτροκίνηση, τεχνολογική ανάπτυξη αλλά και έλεγχος, τεχνολογίες ενέργειας.

“Βιωσιμότητα δεν σημαίνει να κάνεις μικρότερο κακό (απ’ ότι έκανες). Αντίθετα, σημαίνει να κάνεις όλο και περισσότερο (κοινό) καλό.”

Jochen Zeitz

Η λίστα είναι μεγάλη, αλλά στην πράξη δεν κάνουν καλύτερο τον κόσμο μας οι κυβερνήσεις. Πρέπει να αυτο-προσαρμοστούν ολόκληρες βιομηχανίες. Οι επιχειρήσεις. Και αυτές δεν θα τα κάνουν μόνες τους, επειδή δίνει εντολή κάποιος Γενικός Διευθυντής. Θέλουν εκπαιδευμένο, εξοικειωμένο και δημιουργικό προσωπικό που να υλοποιήσει τις αλλαγές για καλούς σκοπούς. Αν το ανθρώπινο δυναμικό της κάθε επιχείρησης δεν υιοθετεί και δεν ενσωματώνει σε ό,τι κάνει τις αρχές της βιωσιμότητας στη λειτουργία της επιχείρησης, τίποτε δεν θα αλλάξει…και ήδη χάνουμε χρόνο.

Για να λέμε την αλήθεια, οι οργανισμοί που κινούνται γοργά προς τη Βιώσιμη Ανάπτυξη προσπαθούν να εξισορροπήσουν το triple bottom line κοινωνικής στήριξης, καλών περιβαλλοντικών πρακτικών και εξαιρετικών προϊόντων για να επιτύχουν μακροπρόθεσμη επιτυχία.

Αναζητήστε καλά παραδείγματα-ερεθίσματα

Tο slogan του βασικού ανταγωνιστή τους “Small actions can make a big difference” ενέπνευσε τα στελέχη της Procter & Gamble στην Αγγλία να κάνουν βιώσιμες αλλαγές στο τσάι και τα βότανα που πωλούνται σε σακουλάκια. Μειώνοντας κατά 3mm το μήκος, μείωσαν κατά 15% τα ρολά χαρτιού που περνούν από την παραγωγή, άρα εξοικονόμησαν κόστος €47.500 και «έσωσαν» 9,3 τόνους χαρτιού! Απλό, ε;

Στο Khamgaon της Ινδίας οι εργαζόμενοι στο εργοστάσιο της Unilever ήθελαν να βοηθήσουν τις φτωχές γειτνιάζουσες κοινωνίες. Πρότειναν λοιπόν να οργανωθούν μαθήματα χρήσης προϊόντων καλλυντικής περιποίησης για γυναίκες με τα προϊόντα της εταιρίας. Από χωριό σε χωριό, βγήκαν 825 εκπαιδευμένες γυναίκες, άλλες ως υπάλληλοι και άλλες ως ιδιοκτήτριες κομμωτηρίων. Έτσι επιστρέφεις αξία στην κοινωνία και βοηθάς μακροπρόθεσμα και βιώσιμα.

Σήμερα πολλές διεθνείς εταιρίες όπως IBM, Marks & Spencer, Ericsson, Unilever εντάσσουν τη Βιώσιμη Ανάπτυξη στις περιγραφές αρμοδιοτήτων και την εργασία των εργαζομένων και στελεχών. Δημιουργούν ομάδες, αναπτύσσουν πολιτικές και υλοποιούν τις βέλτιστες πρακτικές από όλο τον κόσμο.

Η Marks & Spencer για παράδειγμα έχει ονομάσει 1.380 Sustainability Champions στα καταταστήματά της για να παρακολουθούν, να κινητοποιούν συναδέλφους και να υλοποιούν πρακτικές Βιώσιμης Ανάπτυξης. Τι σημαίνει αυτό πρακτικά; Πως όλοι μας ενώ μεγαλώσαμε με την πρακτική «πετάω το χαρτάκι στο δρόμο», με τέτοιες προσεγγίσεις γινόμαστε καλύτεροι. Σκεφτόμαστε επιτέλους το σωστό. Δημιουργούμε τους αυριανούς ηγέτες που όχι μόνο θα μιλούν για την κυκλική οικονομία, αλλά θα είναι πιο δίκαιοι εργοδότες και καλύτεροι ‘corporate citizens’.

Αλλά και στην Ελλάδα από πρώην ΔΕΚΟ έως τις μεγάλες πολυεθνικές όλο και περισσότεροι επενδύουν στην ασφάλεια και την υγεία στην εργασία, στη διαρκή εκπαίδευση και σε νέες δεξιότητες που αναβαθμίζουν το ανθρώπινο δυναμικό.

Θα πει κάποιος, και τι τον νοιάζει τον κάθε εργαζόμενο;

Τελικά έχει δίκιο η Βιολέτα Ξανθούλη, όταν λέει πως στις ESG δράσεις είναι απαραίτητη η εμπλοκή των εργαζομένων των επιχειρήσεων. Η Βιώσιμη Ανάπτυξη είναι ένα από τα βασικά ζητήματα της εποχής μας.

Δεν μπορεί να απασχολεί τους εργαζόμενους στην προσωπική τους ζωή και να μην είναι (κάπως) μέρος της εργασίας τους. Δεν μπορεί να διαχωρίζουν οργανικά και ανακυκλώσιμα απόβλητα στο σπίτι, ενώ η επιχείρηση που δουλεύουν να τα πετάει όλα μαζί. Δεν μπορεί να αγοράζουν αθλητικά παπούτσια από πλαστικά μπουκάλια και η επιχείρηση να μην ανακυκλώνει. Δεν μπορεί να ακούν για τον κίνδυνο υγείας από την κακή διατροφή και η εταιρία τους να πουλά προϊόντα χαμηλής διατροφικής αξίας.

Και όμως υπάρχει ελπίδα. Η νέα εποχή συμπαρασύρει θετικά πολλές επιχειρήσεις στη θετική αλλαγή, καταρχήν στον τρόπο σκέψης. Το λέω επηρεασμένος από ένα θετικό παράδειγμα που έζησα πρόσφατα.

Αν μπουν οι εργαζόμενοι στο κέντρο της στρατηγικής βιώσιμης ανάπτυξης, θα οδηγήσουν σε επιτυχίες και αποτελέσματα

Η επιχείρηση λειτουργεί για χρόνια. Προϊόν και Υπηρεσίες. Πολλοί άνθρωποι. Σημαντικές παραγωγικές δραστηριότητες. Αποφασίζει να ξεκινήσει να γράφει τη Στρατηγική Βιώσιμης Ανάπτυξης. Δεν το κάνει «από το στομάχι της», που λέμε.

Η επιχείρηση αυτή κάνει έρευνα προς τους κοινωνικούς της εταίρους για τα αναγνωρισμένα θέματα και τη σημασία τους. Αξιολογεί τα ευρήματα και εργάζεται μεθοδικά για ένα πρώτο πλάνο κατευθύνσεων.

Και εκεί ξεκινά η μαγεία, η δημιουργικότητα και η σίγουρη επιτυχία για τα επόμενα χρόνια. Καλεί όσους υπαλλήλους ήθελαν, ασχέτως τμήματος, ρόλου, ευθύνης να δηλώσουν συμμετοχή σε σειρά Purpose workshops για να τους δώσει βήμα, πρωτοβουλία, συνδημιουργία και να καταγράψουν σε ομάδες τις ιδέες τους για τις αλλαγές βιώσιμης ανάπτυξης που πρέπει να κάνει η επιχείρηση σε κάθε αναγνωρισμένο θέμα.

Μαγεία! Άνθρωποι που ζουν καθημερινά άγχος, πολλά projects, και τη ρουτίνα του γραφείου …μεταμορφώθηκαν. Ανατροφοδότησαν την επιχείρηση με φρέσκες ιδέες, με αξίες και είναι πλέον οι πρεσβευτές της βιώσιμης ανάπτυξης σε ό,τι γίνεται. Αυτό είναι το μεγαλύτερο όφελος.

Όταν είδα τις πυκνογραμμένες ιδέες των workshops έμεινα σιωπηλός, αλλά εντυπωσιασμένος. Αν μέσα σε μισή ώρα οι ομάδες εργαζομένων ξεκλείδωναν και φαντάζονταν ιδέες για κάθε θέμα ξεχωριστά, αναρωτήθηκα –μια ακόμη φορά– γιατί οι επιχειρήσεις μας δεν απελευθερώνουν τις ικανότητες των εργαζομένων τους (άλλο θέμα αυτό θα μου πείτε);

Και τι ιδέες μπορεί να πει άραγε ένας εργαζόμενος λογιστηρίου ή ένας «πληροφορικάριος»;

Εδώ είναι η έκπληξη. Από εκεί που δεν το περιμένεις (γιατί όλοι έχουμε μια κλισέ εικόνα και αντίληψη για κάποιες θέσεις ή αντικείμενα εργασίας) ακούς τρομερές ιδέες. Και το σημαντικό; Είναι ιδέες που δεν είχε υλοποιήσει η επιχείρηση και πιθανώς δεν θα ξεκινούσε ποτέ με τη (παλιά) λογική ‘top-down’. Οι εργαζόμενοι της επιχείρησης στα workshops …ήταν σαν βροχή από ιδέες με πρακτική υλοποίηση, ωφελούμενο κοινό, χρόνους, συνεργασίες.

Πληροφόρηση καταναλωτή. Μέτρηση κατανάλωσης καυσίμων και πολιτική διανομής με στόχο λιγότερες εκπομπές CO2. Ιχνηλασιμότητα. Γραμμή υποστήριξης εργαζομένων. Αυστηρότερα κριτήρια επιλογής προμηθευτών. Συνεργασίες με μικρές τοπικές επιχειρήσεις. Εργασιακοί χώροι με ορθοπεδικά, ομαδικά, ψυχαγωγικά χαρακτηριστικά. Ενίσχυση ασθενών κοινωνικών ομάδων. Εκπαίδευση και βοήθεια. Προμήθεια μόνο βιώσιμων πρώτων υλών. Προϊόντα και υπηρεσίες για ειδικές ομάδες που έχουν θέματα υγείας. Έξυπνο γραφείο με μείωση κατανάλωσης ενέργειας. Ασφάλεια στην εργασία. Λιγότερα υλικά συσκευασίας, περισσότερα ψηφιακά εργαλεία. Απίθανη εμπειρία.

“Η μεγαλύτερη απειλή για τον πλανήτη μας είναι η βεβαιότητα που έχουμε, πως κάποιος άλλος θα τον σώσει”

Robert Swan

Έτσι πρέπει να προχωρήσουμε προς τη Βιώσιμη εποχή, προς ένα καλύτερο κόσμο. Οι άνθρωποι των επιχειρήσεων είναι επίσης πολίτες και διαθέτουν ενσυναίσθηση. Να προχωρήσουμε μαζί τους και αντιγράφοντας τις καλύτερες πρακτικές. Με μείωση κόστους, για να σώζονται πόροι προς άλλους καλούς σκοπούς. Με λύσεις που αυξάνουν το θετικό αποτύπωμα. Δίνοντας βοήθεια σε ανθρώπους που έχουν ανάγκη. Με σεβασμό στον άνθρωπο και τις αξίες της ζωής.

Λίγες σκέψεις για να έχουν οι επιχειρήσεις βιώσιμες πορείες (και Στρατηγική!)

1. Απαντήστε στο «Και λοιπόν;» κάθε εργαζόμενου

Η Βιώσιμη ανάπτυξη θα συνεχίσει να εξελίσσεται και να αλλάζει (πχ. πράσινη ταξινόμηση που βγαίνει από την ΕΕ). Όμως ένα πράγμα θα παραμείνει σταθερό για τους ηγέτες των επιχειρήσεων: η ανάγκη να διασφαλίσουν ότι όλοι οι εργαζόμενοί τους κατανοούν πώς η βιώσιμη ανάπτυξη ωφελεί τους πελάτες,  τις κοινότητες, τους εταίρους και τελικά τη μάρκα τους.

Να καταλάβουν πώς συνδέει και υποστηρίζει τις φιλοδοξίες και τους σκοπούς τους και σε ατομικό επίπεδο. Πρέπει λοιπόν να απευθυνθείτε σε όλους τους εργαζόμενους σε όσα διαφορετικά επίπεδα και τμήματα και να βρίσκονται. Να μιλήσετε μαζί τους για το μέλλον και όσες προκλήσεις υπάρχουν. Να σκεφτείτε σαν μια «green» ομάδα. Να αντιμετωπίσετε εκπαιδευτικά το «Και λοιπόν;», ώστε ο καθένας από αυτούς να μπορεί να απαντήσει στην ερώτηση τι σημαίνει για αυτούς η στρατηγική ESG.

2. Κάντε τη Βιώσιμη Ανάπτυξη κουλτούρα και DNA των ανθρώπων σας

Εάν η στρατηγική βιώσιμης ανάπτυξης θεωρηθεί πως είναι μια σειρά από πιστοποιήσεις, συμμορφώσεις, ελέγχους και ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ, είναι πιθανό να αποτύχει συνολικά. Πρέπει οι εργαζόμενοι να αγκαλιάσουν τη νέα εποχή, όχι λόγω «κανόνων» αλλά επειδή οδηγεί σε μια πιο ανθρώπινη και δίκαιη κουλτούρα της επιχείρησης, εσωτερικά και εξωτερικά, σαν να είναι το DNA του οργανισμού.

3. Δώστε σημασία στην κοινωνική συνοχή

Ενώ βλέπουμε συχνά μεγάλες εξελίξεις και πρόοδο στους πυλώνες Περιβάλλον και Εταιρική Διακυβέρνηση, η στήριξη της κοινωνίας υστερεί. Και εκεί ακριβώς βρίσκονται οι μεγάλες αντιθέσεις, τα κενά, η έλλειψη θεσμών. Ρωτήστε μια νεαρή κοπέλα, διαβητική, γιατί οι εταιρίες εστίασης και τροφίμων δεν δίνουν χρήσιμες πληροφορίες για τα προίόντα τους. Απάντηση δεν υπάρχει.

Οι επιχειρήσεις πρέπει να επιστρέψουν αξία, βοήθεια, και αγάπη στην κοινωνία και όσους έχουν ανάγκη. Οι παγκόσμιοι στόχοι του ΟΗΕ έχουν ένα ακατανίκητο σλόγκαν: «Να μην μείνει κανείς πίσω». Στα επόμενα χρόνια η κοινωνία θα έχει μεγάλες ανάγκες για ένα δίχτυ ασφάλειας, ποικιλομορφίας, ισότητας και τίμιας ένταξης …ΟΛΩΝ!

4. Δεν είμαστε «εμείς» και «εσείς»

Η εργασιακή κουλτούρα, οι ιδέες, οι πράξεις της επιχείρησης προς κοινωνία, περιβάλλον και διακυβέρνηση θα προσελκύει καλύτερα, εξυπνότερα, φρέσκα μυαλά και ταλέντο. Για το λόγο αυτό πρέπει (τα αφεντικά και) η κουλτούρα της επιχείρησης να μην είναι ένα οργανόγραμμα… αλλά να ενστερνίζονται διαφορετικές εμπειρίες και ιδέες και αυτό θα είναι η μεγάλη πρόσκληση βελτίωσης και ανάδειξης των εργαζομένων.

The post Όταν οι εργαζόμενοι ορίζουν τη Στρατηγική Βιώσιμης Ανάπτυξης, τότε η επιχείρηση ξέρει που πηγαίνει appeared first on 2045.gr.

Ο Morten Olsen εξηγεί πως οι αρχές της καινοτομίας και τα νέα προϊόντα που ήδη σχεδιάζονται, θα επιβραδύνουν την υπερθέρμανση του πλανήτη. Μας εξηγεί ο νέος επιστήμονας πως τα υβριδικά και τα ηλεκτρικά αυτοκίνητα θα κάνουν καλύτερες τις πόλεις και τον αέρα που αναπνέουμε… Ποιός όμως τον ακούει; Ποιος θα διαβάσει άραγε τις μελέτες του όπως τη δημοσιευμένη “Automating Labor: Evidence from Firm-level Patent Data“. Ο κόσμος μας επιστρέφει στο παρελθόν (τα είπαμε σε προηγούμενο άρθρο).

Και όμως σήμερα παρά ποτέ χρειαζόμαστε την καινοτομία. Να μας συγκινεί και να μας δίνει οδηγό στα μονοπάτια του νέου μέλλοντος. Χρειαζόμαστε τους νέους Έλληνες επιστήμονες της Code4Thought που ελέγχουν την ποιότητα του software για κάθε επιχείρηση. Γιατί μόχθησαν, γιατί βοηθούν, γιατί δείχνουν και σε άλλα νέα παιδιά της τεχνολογικής κατεύθυνσης.

Χρειαζόμαστε την καινοτομία, όχι μόνο για τα πρακτικά ωφέλιμα αποτελέσματά της, όταν αλλάζει και και βελτιώνει παραδοσιακές διαδικασίες και υπηρεσίες ή ολόκληρους κλάδους. Χρειαζόμαστε την καινοτομία για να μας θυμίζει πως ανήκουμε στον πολιτισμένο κόσμο που εξελίσσεται για καλύτερα.

“Αν θέλεις κάτι νέο, πρέπει να σταματήσεις να κάνεις κάτι παλιό”

Peter F. Drucker

Υπηρεσίες σε Νοηματική γλώσσα!

Η Ελλάδα ως κράτος και η κοινωνία μας ιστορικά αποφεύγει να βρει λύσεις για τις ειδικές και ευπαθείς ομάδες. Οι συμπολίτες μας που αντιμετωπίζουν κάποιο πρόβλημα δυσκολεύονται να ζουν στις πόλεις μας. Χαρακτηριστικό παράδειγμα, οι ειδικές διαβάσεις που φτιάχτηκαν για αυτούς, αλλά παρκάρουν «έξυπνοι» (ευτυχώς μειώνεται με το χρόνο το φαινόμενο). Η καινοτομία αλλάζει τα κακώς κείμενα, μέχρι και τη ΔΕΗ, η οποία αποφάσισε να δώσει εξυπηρέτηση πελατών με νοηματική γλώσσα (εύγε!). Έτσι, μια μικρή… καινοτομία εξασφαλίζει την ισότιμη πρόσβαση όλων των ανθρώπων στις υπηρεσίες. Ξέρετε, φαντάζομαι, πόσα εμπορικά, δημόσια, πανεπιστημιακά websites δεν προβλέπουν καν να χρησιμοποιήσουν το ειδικό plugin για τα άτομα με ειδικές ανάγκες (και ας έχει εγκριθεί από το gov.gr για όλους)…

Διάσημοι πατριώτες μας; Όχι, διεθνώς καινοτόμοι Ελληνες!

Ο Σαμιώτης Tεντ Σαράντοs είναι το μεγάλο αφεντικό της Netflix που ήρθε στην Ελλάδα για να τη βάλει στο παγκόσμιο παιχνίδι των παραγωγών. Ο Πυργιώτης Ανδρέας Καλαντζόπουλος είναι ο άνθρωπος που άλλαξε την πορεία του πανίσχυρου πολυεθνικού ομίλου Philip Morris γιατί του πιστώνεται η καινοτομία των θερμαινόμενων καπνικών προϊόντων. Ο Θεσσαλονικιός Αλμπερτ Μπουρλά τςη Pfizer ηγείται του αγώνα κατά της πανδημίας και ξεκινά τη Pfizer Digital στη Θεσσαλονλίκη έχοντα πλάνο 10ετίας για επενδύσεις που θα φτάσουν τα 680 εκατ. ευρώ. Η Ευστρατία Ζαφειρίου μηχανολόγος από τη Μακεδονία στήνει το νέο εργοστάσιο ηλεκτρικών μπαταριών της Volkswagen. Ο Δρ Άλεξ Παπαλεξόπουλος από το Σαν Φρανσίσκο βάζει τη σφραγίδα του χρηματιστήρια ενέργειας σε 3 ηπείρους και σε πολλές χώρες (ΗΠΑ, Ιαπωνία, Αργεντινή, Γαλλία, Ισπανία, Ελβετία, Πολωνία, Ουγγαρία, Αίγυπτος, Αλβανία, Ελλάδα, Κύπρος) όντας ιδρυτής της ECCO International και επικεφαλής της Zome Energy.

Καινοτομία και ήλιος!

Η ελληνική βιομηχανία ηλιακών θερμικών ήδη εξάγει το 70% της παραγωγής της προς όλο τον κόσμο και εμείς ελπίζουμε πως θα εισαχθούν τα ηλιακά θερμικά στα συστήματα τηλεθέρμανσης της χώρας και των πολιτικών δράσεων των Υπουργείων. Ναι, πρόκειται για καινοτομία να μπεις στη διεθνή αγορά ενεργειακών συστημάτων και να σε δεχτούν. Σε μια αγορά (ενέργειας) όπου Ιταλοί και Ισπανοί έχουν τεχνογνωσία και εμπορικά δίκτυα σε πολλά είδη θέρμανσης. Φανταστείτε, πόσο σημαντικό είναι, όταν οι επίσημες αναλύσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης δείχνουν πως έως το 2030 θα έχουν δημιουργηθεί 250.000 νέες δουλειές στην ενέργεια με συνολικό τζίρο 25 δισ. ευρώ και πως θα έχουμε τουλάχιστον 21.000.000 κτίρια με πλήρη αυτονομία ηλιακής ενέργειας.

Κυκλική οικονομία, και ο καφές δίνει νέα προϊόντα

Η Coffe-Eco λειτουργεί από το 2016 στην Πάτρα, ήταν όραμα καινοτόμων χημικών μηχανικών από το Πανεπιστήμιο Πατρών, και έχει διακριθεί στα Ευρωπαϊκά βραβεία EIT Food και NBG Seed, ενώ σήμερα ήδη τα προϊόντα της πωλούνται στην Αμερικανική ήπειρο. Τι κάνει; Μετατρέπει τα υπολείμματα καφέ σε προϊόντα υψηλής προστιθέμενης αξίας, δίνοντας δεύτερη ζωή στον αγαπημένο μας καφέ, αντί να γεμίζει τις χωματερές.

Μείωση του «ξεπλύματος» χρήματος

Η παρακολούθηση των διαδρομών χρήματος και των συναλλαγών μέσω Machine Learning βοηθά τις τράπεζες διεθνώς να καταπολεμήσουν το ξέπλυμα χρήματος. Οι παραδοσιακές προσεγγίσεις των τραπεζών που βασίζονται σε κανόνες και παρατήρηση (από που ήρθαν τα χρήματα, με ποιο τιμολόγιο, τι έχει κάνει αυτή η εταιρία, ποιος είναι στη συναλλαγή κ.λπ.) κοστίζει 214 δισ. δολάρια κάθε χρόνο σε εργατοώρες, διασταυρώσεις και επιμέρους προμήθειες software. Το οικονομικό έγκλημα μπορεί να σταματηθεί με τη μηχανική που μαθαίνει και εφαρμόζει ρουτίνες αυτοματοποιημένα. Αυτή η καινοτομία οδηγεί σε καλύτερα συμπεράσματα τους φορείς διακυβέρνησης και οι οικονομίες δεν γεμίζουν βρώμικο χρήμα.

Απασχόληση, αλλά πρώτα ψηφιακές δεξιότητες

Είναι σπάνιο για κυβερνητική υπηρεσία να δρα, να κινείται! Η Δημόσια Υπηρεσία Απασχόλησης συμφώνησε σε προγράμματα ανάπτυξης ψηφιακών δεξιοτήτων και επαγγελματικής αποκατάστασης ανέργων με τους διεθνείς κολοσσούς της ψηφιακής οικονομίας όπως Google, Amazon και Cisco. Είναι καινοτομία για τα δημόσια πράγματα της χώρας, μιας και πάνω από 700.000 εργαζόμενοι και άνεργοι θα ωφεληθούν από τα προγράμματα κατάρτισης και αναβάθμισης δεξιοτήτων.

Και από μικρούς και από μεγάλους θα έλθει η αλλαγή!

Η startup ηλεκτρικών αυτοκινήτων E.GO θα παρουσιάσει στο Σαλόνι Αυτοκινήτου του Παρισιού δύο νέες εκδόσεις του μικρού ηλεκτρικού αυτοκινήτου πόλης, σπάζοντας το ολιγοπώλιο των μεγάλων Ευρωπαϊκών αυτοκινητοβιομηχανιών. Η Enel έφτιαξε σε 19 πόλεις τα Enel Innovation Hubs που επωάζουν νεοφυείς επιχειρήσεις των οποίων η τεχνολογία οδηγεί στην ενεργειακή μετάβαση και ήδη έχει να επιδείξει 120 startups που έκαναν scale-up. Φανταστείτε πόσα νέα παιδιά, ταλέντα, μυαλά βρίσκουν το δρόμο τους. H ελληνική Omilia, κάτω από το ραντάρ πολλών, χρησιμοποιεί την τεχνητή νοημοσύνη για υπηρεσίες self service τηλεφωνικής εξυπηρέτησης, ώστε κάθε επιχείρηση να αντιμετωπίζει τον όγκο πελατών της σε κάθε κανάλι επαφής με τους καταναλωτές-πελάτες. Το πελατολόγιό της είναι σε όλο τον κόσμο και ήδη προσφέρει 60 γλώσσες! Ακόμη και η Μη Κυβερνητική savethechildren.org έχει ανοίξει τις πόρτες της στην καινοτομία!

Αυτά είναι μόνο μερικά παραδείγματα, κόντρα σε όλους τους «κόσμους» του κακού

Ο κόσμος της καινοτομίας βρίσκεται παντού, χωρίς να κάνει πρωτοσέλιδα. Στην υγεία και τη μελέτη του καρκίνου. Στον τουρισμό και τις θεματικές πλατφόρμες. Στην αγροτική τεχνολογία. Στις κοινωνικές υπηρεσίες που προσωποποιούνται ως υπηρεσίες φροντίδας για κάθε πολίτη. Στη ναυτιλία και τις καθαρές θάλασσες και καράβια. Στο πάντρεμα της νανοτεχνολογίας με τις εγχειρήσεις. Στη μάθηση από παντού, κάθε ώρα (για όποιον θέλει να εξελιχθεί). Στην κυκλική οικονομία και τα παπούτσια από ανακυκλώσιμο πλαστικό. Στους έξυπνους μετρητές που λειτουργούν επιχειρήσεις και σπίτια.

• Υπάρχει όμως και ο κόσμος του «κακού» που δεν ενδιαφέρεται για αυτά.
• Πρώτος «κόσμος» είναι το κοινό της κλειδαρότρυπας, του twitter και του χαμένου χρόνου, ίσα να περνούν οι μέρες και να σχολιάζουν θανατικά ή τηλεοπτικά σκουπίδια.
• Υπάρχει επίσης ο (φαντασιακός) «κόσμος» της νεολαίας που είναι σε format 16:9 σε Instagram και tik tok, ή στην αναπαραγωγή των προτύπων καβγάδων και μαχαιρωμάτων που αντιγράφονται από τους καλλιτέχνες (sic!) της trap. Δεν ξέρουμε αν όλοι θα τα καταφέρουν ως influencers ή YouTubers και ποιος θα παράγει προϊόντα και υπηρεσίες, αλλά αυτοί δεν είναι σχετικοί με την καινοτομία.
• Υπάρχει ένας πιο σκοτεινός «κόσμος», εγκληματικότητας. Ο παιδεραστής του Κολωνού. Η παρέα που σκότωσε τον Βαγγέλη. Ο πατέρας που διαμέλισε το κοριτσάκι του. Οι άνθρωποι που σκοτώνουν τις γυναίκες ή τα παιδιά τους. Τα νέα παιδιά, που βίασαν και σκότωσαν. Ο εικοσάχρονος που μαχαίρωσε συνομήλικο ή οι ορδές συμμοριών. Ο παπάς που υπόσχεται θαύματα στην εκκλησιά του.
• Τέλος, υπάρχει ο «κόσμος» των κυβερνήσεων που πέφτουν με τα μούτρα (και θα είναι κολλημένες για 2-3 χρόνια;) στα γεωπολιτικά προβλήματα και στα επιδόματα για να μειώσουν τον κίνδυνο εξέγερσης ανά τον κόσμο. Ούτε κι εκείνοι (στην πλειονότητά τους) πραγματικά ενδιαφέρονται για την καινοτομία, γιατί τη θεωρούν ένα παιχνίδι για νέους, σαν να περνούν την ώρα τους. 

“Αν το έκανες πάντα έτσι, μάλλον είναι λάθος”

Charles Kettering

Η καινοτομία μας θυμίζει το σκοπό μας, να εξελισσόμαστε

Ήρθαμε στη ζωή για να δημιουργούμε και να εξελισσόμαστε. Όλοι μαζί. Στην εποχή του πυρηνικού κινδύνου, των εθνικισμών και των λαϊκισμών, στην εποχή των μαχαιριών και της έλλειψης ψυχολογικής υγείας ..πραγματικά, η καινοτομία μας θυμίζει τι αξίζει να κάνουμε. Και πρέπει όλοι να βοηθήσουμε σε αυτό όσο και όπου μπορούμε. Γιατί το βλέπετε, ο κόσμος που είχαμε δεν είναι καλά στημένος…

The post Η καινοτομία είναι η ελπίδα για τον πολιτισμένο κόσμο appeared first on 2045.gr.

«Τις περισσότερες φορές βλέπουμε ό,τι θέλουμε να δούμε, ή ό,τι μας λένε άλλοι να δούμε, αντί να ερευνήσουμε τι πραγματικά συμβαίνει. Αγκαλιάζουμε σφιχτά οφθαλμαπάτες, νιώθοντας ψυχολογική ασφάλεια επειδή τις έχει αποδεχτεί η πλειοψηφία. Ενώ στην πραγματικότητα, οι οφθαλμαπάτες γίνονται λαοφιλείς, επειδή μας βομβαρδίζουν με δύναμη και συχνότητα τα κανάλια επικοινωνίας όλων των ειδών, ώστε να μην μπορείς να ξεχωρίσεις την αλήθεια από το ψέμα. Σαν υπάκουα σχολιαρόπαιδα δεν αναρωτιόμαστε για την αξιοπιστία και καταπίνουμε τα πάντα σαν χάπι. Γιατί; Γιατί από τα παιδικά μας χρόνια έχουμε προγραμματιστεί να δεχόμαστε, πως η πορεία όλων μας πρέπει να είναι σαν σε κοπάδι (με τους πολλούς) και πως η αυθεντία, όπου κι αν βρίσκεται, έχει πάντα δίκιο.»

Η παραπάνω σκέψη της Suzy Kassem αντικατοπτρίζει σε ένα μεγάλο βαθμό το κλίμα που διαμορφώνεται σε σύγχρονες κοινωνίες. Δυστυχώς, σε όλη την υφήλιο αναδύεται ένας νέο-συντηρητισμός. Δημιουργεί φόβο. Αναστατώνει και αμφισβητεί ελευθερίες και δικαιώματα. Τελικά, δημιουργεί αντικίνητρα για το κοινό, βιώσιμο, εξελικτικό μέλλον μας και επηρεάζει αρνητικά τη μάθηση, την καινοτομία, και το επιχειρείν. Σε περιβάλλον φωνασκιών, επιθετικότητας και φανατισμού που υπάρχει συχνά γύρω μας δεν μπορούν οι κοινωνίες να συζητήσουν μια ατζέντα εξέλιξης, θετικής αλλαγής, και συνδημιουργίας.

Ο νεο-συντηρητισμός φοβίζει επιχειρήσεις, κυβερνήσεις και τον κάθε λογικά σκεπτόμενο πολίτη. Κάνει εύκολο στόχο καθένα και καθετί με το οποίο δεν συμφωνεί. Γεννιέται από φόβο, αμάθεια, και φανατισμό που δεν έχουν ένα μόνο πολιτικό χρώμα ή ηλικία (αφήστε που τα ακαλλιέργητα νιάτα είναι πιο επιρρεπή στη συμπεριφορά αγέλης). Ο νέο-συντηρητισμός κρύβει έντεχνα διάφορα είδη ρατσισμού, πολιτικές ομάδες και κράτη που αναζητούν αποσταθεροποίηση («να γίνουμε κουλουβάχατα»). Δεν συναντάται μόνο στα social media, αλλά και στην πραγματική ζωή ή ακόμα και σε επίσημες πολιτικές κυβερνήσεων, που σαν να προσπαθούν να κλείσουν σύνορα, γέφυρες, συνεργασίες.

Ερέθισμα-1 για το άρθρο: Απαγόρευση βιβλίων από τις σχολικές βιβλιοθήκες

Πώς είναι δυνατόν να απαγορεύσεις βιβλία για παιδιά; Ποιο μυαλό σκέφτηκε κάτι τέτοιο; Και όμως στην Φλόριντα των ΗΠΑ η πολιτειακή ηγεσία και οι νομοθετικές επιτροπές απαγόρευσαν στους μαθητές κλασσικά αριστουργήματα-βιβλία. Αφαίρεσαν από όλες τις δημόσιες σχολικές βιβλιοθήκες τα βιβλία Χάρυ Πότερ, Άρχοντας των Δαχτυλιδιών, Η γέφυρα της Τεραμπίθια, Οι περιπέτειες του Χακλμπέρυ Φιν επειδή τάχα έχουν προσβλητική γλώσσα (δείτε το χάσταγκ #BannedBooks).

Αυτό συμβαίνει στην Αμερική, όχι σε κάποια τριτοκοσμική χώρα. Λέτε να ενοχλούν τους «White Males» τα βιβλία των παιδιών, ενώ ο δημόσιος διάλογος στη χώρα τους είναι γεμάτος όπλα, fake news, ύβρεις και φανατισμό; Σκοταδισμός 2022. Δεν είναι τυχαίο πως η αμερικανική οικονομία χάνει τρισεκατομμύρια κάθε χρόνο…

Ερέθισμα-2: Μητροπολίτης υποδεικνύει τι να κάνει ένας Πρέσβης

Στον Μητροπολίτη Αλεξανδρούπολης δεν άρεσε η χαλαρή καλοκαιρινή εμφάνιση του Πρέσβη των Η.Π.Α. σε ανεπίσημη επίσκεψη στην πόλη, και θεώρησε σωστό να τον μαλώσει δημόσια, εκδίδοντας επίσημη ανακοίνωση πως «Ο  Πρέσβης των Η.Π.Α. στην Ελλάδα δεν μπορεί να εμφανίζεται ανεπίσημα και μάλιστα με ανέμελη θερινή ενδυμασία στην Αλεξανδρούπολη». Καταλαβαίνετε το μέγεθος της αμετροέπειας και τη στάση ενός ιεράρχη, που θεωρεί πως είναι πολιτειακός παράγοντας στη χώρα και κάνει μαθήματα αγωγής σε εκπρόσωπο ξένου κράτους; Μήπως έγινε Υπουργός Εξωτερικών, ή πλέον κανείς δεν σκέφτεται τι είναι σωστό; Μήπως η Ελλάδα δανείζεται ιδέες από το θεοκρατικό Ιράν;

Ερέθισμα-3: Ποινικοποίηση της αλλαγής φύλου

Η Marjorie Taylor Greene είναι επιχειρηματίας και από το 2021 εκλέχθηκε ως γερουσιαστής των ΗΠΑ. Θεωρείται από πολλούς ακραία στις απόψεις της και προβεβλημένη ειδική στις θεωρίες συνωμοσίας. Πρόσφατα παρουσίασε δημόσια ένα σχέδιο Νόμου-πρόταση που θα υλοποιηθεί πανεθνικά το 2024 εφόσον κερδίσει το κόμμα της στις εκλογές.

Η ιδέα όπως εξηγεί το περιοδικό Vanity Fair προβλέπει πως η ορμονοθεραπεία, η πλαστική χειρουργική και κάθε είδους επέμβαση «με σκοπό να αλλάξει το σώμα ενός ατόμου, ώστε να αντιστοιχεί σε φύλο που διαφέρει από το βιολογικό του φύλο», ή όποιες ιατρικές τεχνικές «θηλυκοποιούν ή αρρενωποποιούν τα χαρακτηριστικά προσώπου» θα αποτελούν κακούργημα και θα τιμωρείται με έως και 25 χρόνια φυλάκιση και μέγιστο πρόστιμο 250.000 δολάρια. Υποτίθεται, σύμφωνα με τη γνώμη της κυρίας Greene, πως έτσι προστατεύονται τα δικαιώματα των παιδιών, ώστε να μην αλλάξουν φύλο!

“Στην πολιτεία του Τέξας έχει ήδη φτιαχτεί επιτροπή που διερευνά το …ποιόν (background check το λένε) των γονέων / οικογενειών που τα παιδιά τους άλλαξαν φύλο. Η Ιερά Εξέταση ξανά επίκαιρη.”

Ερέθισμα-4: Γιατί χόρευε η Πρωθυπουργός της Φιλανδίας

Η Σάνα Μάριν, Πρωθυπουργός της Φιλανδίας αποφάσισε να κάνει ένα πάρτι με φίλες και φίλους της, να χορέψει και να διασκεδάσει. Η 36χρονη πολιτικός παραμένει άνθρωπος με δικαιώματα, αλλά επειδή κάποιος μοιράστηκε ένα βίντεο από το πάρτι της στα κοινωνικά δίκτυα, ξέσπασε καταιγίδα κριτικής. Οι πρεσβευτές της απανταχού ηθικής… άρχισαν τα γνωστά: όταν είσαι σε τόσο υψηλόβαθμη θέση, μπορείς να διασκεδάζεις προκλητικά; Πήρε ναρκωτικά; Είναι πρέπον;

Η Φινλανδή Πρωθυπουργός έκανε δηλώσεις, έκανε τεστ ουσιών που βγήκε αρνητικό και προσπάθησε να εξηγήσει πως δεν έκανε τίποτε κακό. Ζούμε άραγε στον μεσαίωνα; Οι πολιτικοί ηγέτες δεν μπορούν να διασκεδάζουν; Η αλήθεια είναι πιο ζοφερή: μέσα στην ίδια εβδομάδα έγιναν 10 σημαντικά πράγματα στη Φινλανδία. Ε, ποιο θέμα από αυτά όλα διάλεξαν τα μέσα ενημέρωσης για να ασχοληθούν;

Ερέθισμα-5: Υπάρχει ρατσισμός;

Σύμφωνα με τοπικό site η εταιρία Νιτσιάκος προσλαμβάνει δεκάδες Πακιστανούς εργάτες, άρα (σου λέει) γιατί όχι Έλληνες; Οι «κοινότητες των υπερ-πατριωτών» κινητοποιήθηκαν αμέσως στο twitter με τα επιχειρήματα (βλ. εδώ) «κακοί ‘Ελληνες εργοδότες», «από αύριο τέλος στα κοτόπουλα», «ανεργία των Ελλήνων στην Ήπειρο», «σημερινοί εισβολείς, αυριανοί κατακτητές» κά. Το ίδιο θα έπρεπε να λένε οι ντόπιοι πληθυσμοί σε Αραβικά Εμιράτα, Λονδίνο,  Μόναχο, Λυών, Βαρκελώνη, Βοστώνη ΗΠΑ, Στοκχόλμη και Βρυξέλλες που είναι συγκεντρωμένοι οι περισσότεροι Έλληνες «μεταναστευτικό οικονομικό εργατικό δυναμικό»;

Πώς παραγγέλνει κάποιος από τους food aggregators ξέροντας πως έχουν ξένους εργαζόμενους (ας μου φέρει το σουβλάκι μου κι ας είναι ό,τι θέλει); Πως θα γίνονται οι βαριές δουλειές στις φράουλες Μανωλάδας, στα βερίκοκα, στις κεντρικές αγορές Ρέντη, στις μεταφορές και στους σταθμούς-αποθήκες logistics; Ξέρετε πολλούς να θέλουν για δουλειά τη σφαγή κοτόπουλων, ή τον καθαρισμό των μονάδων; Ο ρατσισμός που στοχοποιεί επιχειρήσεις και πρακτικές, ανατροφοδοτεί το κλίμα μίσους και φόβου που κυριαρχεί σιγά-σιγά στις δυτικές κοινωνίες. Η αποδοχή της αλήθειας, πως ο κόσμος δεν σταματάει, είναι το πρώτο βήμα. Οι θεσμοί και οι κανόνες ενσωμάτωσης σύμφωνα με τους Ελληνικούς Νόμους είναι το δεύτερο. Όλα τα άλλα είναι υστερίες (στο Twitter).

Ερέθισμα-6: Δεν μπορείς να ορίζεις το σώμα σου

Μπορώ να κάνω άμβλωση σε μια ανεπιθύμητη εγκυμοσύνη, ή αν έχω υποστεί βιασμό, δηλαδή να ορίσω εγώ το τι κάνω με το σώμα μου; Όχι, όπως αποφάνθηκε πρόσφατα η Αμερικανική Νομοθεσία, δίνοντας πάσα στο μεγαλύτερο κοινωνικό και οικονομικό ‘crash’ ρατσισμού και εχθρότητας της εκεί κοινωνίας. Μπορείς ακόμη να κάνεις άμβλωση στην πολιτεία της Νέας Υόρκης, ή αν είσαι υπάλληλος στη Wallmart (τον μεγαλύτερο εργοδότη των ΗΠΑ).

Φανταστείτε, ιδιωτική εταιρία να ανακοινώνει παροχή, όπως η Wallmart, πως καλύπτει το δικαίωμα άμβλωσης και τη σχετική πρόσβαση σε υπηρεσίες υγείας των εργαζομένων της! Αν δεν σας είναι σαφές το ‘μοτίβο’ ας θυμηθούμε πως στη Σαουδική Αραβία μια γυναίκα κλείστηκε για 34 χρόνια στη φυλακή, επειδή έγραφε στο twitter τη γνώμη της που ενοχλούσε το καθεστώς. Στο Αφγανιστάν απαγορεύεται τα κορίτσια να πάνε στο γυμνάσιο. Στο Ηνωμένο Βασίλειο, στη Σκωτία και την Ουαλία η άμβλωση είναι παράνομη (με ποινή ισοβίων αν δεν έχεις ιατρική έγκριση)!

Τα παραδείγματα του νέο-συντηρητισμού είναι δεκάδες.

• Ο σοσιαλδημοκράτης Όλαφ Σόλτς που είναι ο εκλεγμένος Καγκελάριος της Γερμανίας σε κυβέρνηση συνασπισμού αντιμετωπίζει γιουχαΐσματα πως είναι προδότης από εθνικιστές και αριστερούς (μαζί, στην ίδια πλατεία). Μετά από 100 ημέρες διακυβέρνησης, οι αγανακτισμένοι δεν κρατιούνται!
• Να λάβουμε άμεσα μέτρα κατά της κλιματικής αλλαγής; Μια σειρά κρατών και οι Ρεπουμπλικάνοι των ΗΠΑ αποφάσισαν πως όχι!
• Μπορούμε να αγοράσουμε λιπάσματα και δημητριακά για να ταϊστεί ο πληθυσμός της χώρας από όποια αγορά θέλουμε; Όχι, γιατί οι τρεις μεγαλύτερες αγορές παραγωγής fertilizers και σιταριού (ολιγοπώλιο) είναι «κλειστές» λόγω των συνεπειών του πολέμου Ρωσίας-Ουκρανίας.
• Ενώ «οι τράπεζες είναι κακές», γιατί κανείς δεν αναδεικνύει πως η World Bank στη συνέλευση G7 ανακοίνωσε οικονομική στήριξη έως $30 δις σε υπάρχοντα και νέα έργα διαφορετικών χωρών με αντικείμενο τη γεωργία, τη διατροφή, το νερό και την κοινωνική συνοχή ώστε να αντιμετωπιστεί η παγκόσμια επισιτιστική κρίση;

Γυρίζουμε στο μεσαίωνα;

Αναρωτηθείτε σε τι κόσμο μεγαλώνουμε; Είναι μια περίοδος εξέλιξης και ανάπτυξης, ή μια περίοδος που θα τελικά σκεπαστεί από φανατισμούς και απαγορεύσεις; Μήπως μπήκαμε ξανά στον μεσαίωνα;

Είναι ίσως γενίκευση να συγκρίνουμε τη μακρά περίοδο του Μεσαίωνα με ό,τι συμβαίνει σήμερα, αλλά υπάρχουν πολλές συνταυτίσεις και ερεθίσματα. Η ιστορική περίοδος που άρχισε με την πτώση της Δυτικής Αυτοκρατορίας (Ρώμης) το 476 και ολοκληρώθηκε με την πτώση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας το 1453 έχει πολλές συσχετίσεις και συγκρίσεις εκείνης της περιόδου με το σήμερα:

1. Πόλεμοι ή απειλή πολέμων (τότε: Pax Romana, οι Βίκινγκ, οι Ούνοι / σήμερα: Ουκρανία-Ρωσία και οι απανταχού απειλές πολέμων – πχ. Ασία).
2. Μεγάλες κοινωνικές διαφορές (τότε: διάκριση σε ευγενείς, κληρικούς, αγρότες / σήμερα: φτωχοποίηση πολλών κοινωνικών ομάδων και αδυναμία πρόσβασης σε βασικά οικονομικά και κοινωνικά αγαθά).
3. Συντεχνίες και μπουρζουαζία που επηρεάζουν (τότε: οι συντεχνίες με τους βασιλείς / σήμερα: προνομιούχοι σε οικονομία, κοινωνική θέση, και επιρροή αφαιρούν δικαιώματα από άλλους)
4. Απουσία θεσμών και δικαιωμάτων πολιτών (τότε: οι αυλικοί / σήμερα: πολίτες που μάχονται για ηθικά, κοινωνικά, και οικονομικά δικαιώματα).
5. Ρόλος υποταγής γυναικών (τότε: σπίτι και αναπαραγωγή / σήμερα: βία και φόνοι, διεκδίκηση κοινωνικών και εργασιακών δικαιωμάτων).
6. Διώξεις εθνοτικών μειονοτήτων, κατά της θρησκευτικής πολυμορφίας (είναι πάντα ο ίδιος εθνικός και φυλετικός ρατσισμός που ακούμε: ο Εβραίος, ο Αλβανός, ο Μεξικανός, κ.λπ)
7. Σημασία της εκπαίδευσης (τότε: μορφώνονταν μόνο κληρικοί και ευγενείς / σήμερα: παραμένει άλυτο θέμα η αλλαγή ποιότητας στην εκπαίδευση).
8. Πολιτιστική δημιουργία (τότε: ο Μεσαίωνας είχε μεγάλους και ιστορικούς εκπροσώπους / σήμερα: μοιάζει σαν να σίγασε η δημιουργία).
9. Θρησκευτικοί θεσμοί πυρήνας και επηρεασμός της εξουσίας, φόβος και υπακοή στα δόγματα (τότε: μόνο θρησκευτικά / σήμερα: κομματικά-πολιτικά-εθνικά)
10. Σεξουαλικότητα και σεξουαλική ποικιλομορφία (τότε: ασθένεια, τιμωρία, ταμπού / σήμερα: κοινωνικός αποκλεισμός).
11. Θεραπεία ασθενειών και ψυχικών διαταραχών (τότε: έγκλημα και θανάτωση / σήμερα: νέα πραγματικότητα που πρέπει να διαχειριστούν κυβερνήσεις και άνθρωποι).

“Φανατικός είναι εκείνος που δεν μπορεί να αλλάξει τον τρόπο σκέψης του, και δεν θα αλλάξει το θέμα της συζήτησης”

Winston S. Churchill

Οι οργανωμένες δυτικές κοινωνίες (κυβερνήσεις και πολίτες) δεν απαντούν, δεν σχεδιάζουν λύσεις και δεν δουλεύουν πρακτικά για τις ανάγκες του μέλλοντος. Τα δύσκολα θέματα είναι η αντιμετώπιση του παγκόσμιου χρέους, η οχύρωση της δημόσιας υγείας, ο πράσινος, καλύτερος και βιώσιμος πλανήτης, η κατασπατάληση φυσικών πόρων, η κυβερνοασφάλεια, ο σεβασμός των προσωπικών ελευθεριών, οι συνέπειες της κλιματικής αλλαγής, η καινοτομία και οι αλλαγές που φέρνει, καθώς και η ανανέωση του μοντέλου εκπαίδευσης.

Αυτά είναι πιο σημαντικά θέματα από το φόβο του οικονομικού μετανάστη, ή με ποιον χόρευε η κυρία Μάριν. Αυτά είναι τα επείγοντα θέματα στα οποία πρέπει όλοι μαζί να συνεργαστούμε, επειδή έχουμε υποχρέωση να παραδώσουμε ένα καλύτερο κόσμο στα παιδιά μας. Βάζοντας στην άκρη φόβους, ανησυχίες και τα δίκτυα παραπληροφόρησης που μας σερβίρουν καθημερινά την απομάκρυνση από το καλύτερο μέλλον.

The post Βήματα πίσω στο δρόμο προς το μέλλον appeared first on 2045.gr.

Το 2021, 120 παγκόσμιοι ηγέτες και περισσότεροι από 40.000 εγγεγραμμένοι συμμετέχοντες παρακολούθησαν την εξαιρετικά κρίσιμη Διάσκεψη του ΟΗΕ για το Κλίμα στη Γλασκώβη της Σκωτίας (COP26). Ειπώθηκε πως η διάσκεψη ήταν η τελευταία καλή ευκαιρία για να αποτρέψει η ανθρωπότητα την κλιματική καταστροφή. Απουσίαζαν οι μεγάλοι ρυπαντές (Βραζιλία, Κίνα, Ρωσία), αλλά δημοσιοποιήθηκαν συζητήσεις για την κλιματική κρίση, τάσεις και πιθανές λύσεις. ‘Αρα, υποτίθεται, πως όλο και συχνότερα θα βλέπουμε να υιοθετούνται «πράσινες» πολιτικές από τις κυβερνήσεις (γεωργία, αλιεία, βιομηχανία, μετακινήσεις, απόβλητα, ζωή στην πόλη).

“Βιώσιμη είναι η ανάπτυξη που υπηρετεί τις κοινές μας ανάγκες στο σήμερα,
χωρίς όμως να διακυβεύεται η ικανότητα των επόμενων γενιών, να
μπορέσουν να καλύψουν τις δικές τους”

Gro Harlem Brundtland

Ποιoς όμως μπορεί να επισπεύσει τη θετική αλλαγή για τον άνθρωπο, το περιβάλλον, τα βιώσιμα και «καθαρά» προϊόντα; Οι επενδυτές, οι «έχοντες και κατέχοντες» τον πλούτο. Εκείνοι που ως ιδιώτες ή/και ως επιχειρήσεις επενδύουν, θα οδηγήσουν τις επιχειρήσεις στην αειφορία, όπως μας είχε πει και ο Αλβέρτος Ρεβάχ σε προηγούμενο άρθρο.

Σε πολλά κράτη οι πολιτικές που βρίσκονται σε εξέλιξη για τη μείωση των εκπομπών άνθρακα και την προώθηση υγιών κοινοτήτων υλοποιούνται από επιχειρήσεις σε συνεργασία με τις κυβερνήσεις. Πολλά παραδείγματα, από τα Αστυπάλαια (με τη συνεργασία αυτοκινητοβιομηχανιών και ενεργειακών παρόχων), έως το «Ξύλινο προάστιο» (πραγματικά μόνο από ξύλο για να μειώσουν τις περιβαλλοντικά επιβαρυντικές δράσεις) στο Ελσίνκι Φιλανδίας. Οι επενδυτές αναζητούν ήδη να ευθυγραμμίσουν τα χαρτοφυλάκια τους με τη δουλειά όσων προσπαθούν να κάνουν τον κόσμο καλύτερο και πιο υγιή τόπο για να ζουν οι άνθρωποι.

Επενδύστε στην αειφορία

Το 3ο Συνέδριο Θεσμικής Διαχείρισης (θεσμικό φόρουμ της αγοράς επαγγελματικής διαχείρισης συλλογικών επενδύσεων και επενδύσεων χαρτοφυλακίου) διοργανώθηκε στις 22 & 23 Ιουνίου 2022 από την Ένωση Θεσμικών Επενδυτών (Ε.Θ.Ε.). Παρακολουθώντας το τρίτο panel ΙΙΙ με τίτλο «Αμοιβαία Κεφάλαια και ESG» φαίνεται πως οι ομιλητές κατέληξαν στο ίδιο συμπέρασμα: η αειφορία είναι εδώ για να μείνει και είναι το μέλλον, ενώ ο αγώνας των εταιριών να προσαρμοστούν σε αυτό δεν είναι αγώνας ταχύτητας, αλλά μαραθώνιος.

Ο αναπληρωτής Διευθύνων Σύμβουλος της Πειραιώς Asset Management ΑΕΔΑΚ παρατήρησε ότι αυξάνονται οι εισροές στα Αμοιβαία Κεφάλαια που εστιάζουν στη βιώσιμη ανάπτυξη και δήλωσε πως οι κοινωνίες θα υποχρεώσουν τις εταιρείες να οδηγηθούν προς την κατεύθυνση αυτή. Ο Εκτελεστικός Διευθυντής της Allianz ΑΕΔΑΚ παρατήρησε πως εφέτος διπλάσιες εισηγμένες επιχειρήσεις έδωσαν βελτιωμένα στοιχεία για τις δράσεις βιώσιμης ανάπτυξης.

Κυκλική οικονομία: ήρθε η ώρα αλλαγής mindset και επενδύσεων

Η Adidas είναι ιδρυτικό μέλος της διεθνούς οργάνωσης Parley for the Oceans και αναζητώντας τρόπους για την καταπολέμηση της ρύπανσης από πλαστικό, η εταιρία παρουσίασε το πρώτο αθλητικό παπούτσι από πλαστικά απορρίματα θάλασσας το 2015 στα Ηνωμένα Έθνη. Το επάνω μέρος είχε κατασκευαστεί από νήματα παράνομων διχτυών αλιείας και το υπόλοιπο από πλαστικά μπουκάλια. Σήμερα η Adidas κατασκευάζει εκατομμύρια παπούτσια και μια ολόκληρη σειρά ρούχων υψηλών επιδόσεων από ανακυκλωμένα πλαστικά απορρίμματα.

H ελληνική Coffee Island, για να συνδράμει στον πόλεμο κατά του πλαστικού, παρουσίασε πρόσφατα την επαναχρησιμοποιούμενη κούπα Kaffeeform 12oz που είναι φτιαγμένη από υπολείμματα καφέ και ίνες οξιάς, ώστε το ίδιο το προϊόν της, ο καφές, να μας δώσει επαναχρησιμοποιούμενα είδη και σκεύη.

Το ίδιο κάνουν και εταιρίες ρούχων στην Ελλάδα: βιώσιμες πρώτες ύλες, τοπική παραγωγή, χωρίς χημικά, με εξαιρετική διαχείριση αποβλήτων και ανακύκλωση υλικών. Η λίστα είναι μεγάλη: Heel Athens Lab, Musa collection, Plexida, Shoko, Vathos apparel.

Οι επενδυτές ξέρουν, διαβάζουν καιρό τα στοιχεία

Από το 2018 η Υπηρεσία Προστασίας Περιβάλλοντος των ΗΠΑ (EPA), επιμένει πως η πρόληψη κάθε είδους ρύπανσης πρέπει να γίνεται στην πηγή, εκεί που υπάρχει (βλαβερή) οικονομική δράση (πχ. το εκλυόμενο μεθάνιο των αγελάδων, οι καπνοί των εργοστασιακών φουγάρων, οι εκπομπές διοξειδίου στο δρόμο κ.λπ) και έχουν φωτογραφήσει τις αγορές που προκαλούν υπερθέρμανση από το 1950.

Από το 2019 η Morgan Stanley (Institute for Sustainable Investing) είχε κάνει έρευνα στους διαχειριστές 11.000 διεθνών αμοιβαίων κεφαλαίων και εκείνοι απαντούσαν πως το ρίσκο σε … «καλές» επενδύσεις μειώνεται γιατί «σε περιόδους οικονομικής αβεβαιότητας οι επενδύσεις σε βιώσιμες επιχειρήσεις, προϊόντα και projects είναι πιο σταθερές και συμφέρουσες».

“Για πόσο καιρό θα προσπαθούν να πετύχουν οι άνθρωποι ανάμεσα από τοίχους τούβλων, θα περπατούν σε άσφαλτο, θα αναπνέουν τις αναθυμιάσεις του άνθρακα και του πετρελαίου, και θα μεγαλώνουν, θα εργάζονται και θα πεθαίνουν με μια ιδέα στο μυαλό από λίγο άνεμο, ουρανό και πράσινα χωράφια με σιτηρά;”

Charles A. Lindbergh

Τον Ιούνιο 2022 η σύνοδος του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης ασχολήθηκε με το θέμα των «βιώσιμων επενδύσεων», δηλαδή επενδύσεων που όχι μόνο θα αποκαταστήσουν την ανισορροπία που μας αφήνει η πανδημία Covid-19 αλλά θα διορθώσουν τις κακές πρακτικές των αγορών και βιομηχανιών, ώστε να συνεχίσει η υψήλιος (με τα πισωγυρίσματά της) να πορεύεται προς του παγκόσμιους στόχους βιώσιμης ανάπτυξης και της συμφωνίας των Παρισίων. Μάλιστα ο ΟΑΣΑ εξέδωσε για πρώτη φορά το «Foreign Direct Investment (FDI) Qualities Policy Toolkit» και κατέγραψε συστάσεις για τις επιχειρήσεις και τις κυβερνήσεις.

Γιατί χρειαζόμαστε «βιώσιμες επενδύσεις»;

Δεν μπορεί, για παράδειγμα, ένα ταμείο συνταξιούχων να επενδύει και να χρηματοδοτεί επιβλαβείς βιομηχανίες. Δεν μπορεί, για παράδειγμα, μια κυβέρνηση να δίνει οικονομικό κίνητρο σε επιχειρήσεις που αγνοούν βασικούς κανόνες περιβαλλοντικής προστασίας ή σε εκείνες που δεν προμηθεύονται βιώσιμες πρώτες ύλες. Η έρευνα «Make My Money Matter» το 2021 απέδειξε πως (πάλι ένα απλό παράδειγμα) αν ένα άτομο αλλάξει τη διατροφή του σε πιο φυσικά πρότυπα, μειώνει 21 φορές το αποτύπωμα άνθρακα για το οποίο ήταν υπεύθυνος εξαιτίας της κατανάλωσης που έκανε.

Το θέμα για τις επιχειρήσεις, τους ιδιώτες κεφαλαιούχους και τις κυβερνήσεις είναι πώς οι δύο κλασσικά αντικρουόμενες έννοιες, η ανάπτυξη (ταχύτητα, με κάθε κόστος, κέρδος) και η βιωσιμότητα (μακρόπνοη, για το κοινό καλό, ο πλανήτης και η ποιότητα) μπορούν να ενωθούν και να φέρουν μια μεγάλη θετική αλλαγή.

Η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων (ΕΙΒ) το Φεβρουάριο 2022 υιοθέτησε το «New Green & Social Policy» ένα πλαίσιο-ρύθμιση, στοχεύοντας ώστε η πλειοψηφία των Ευρωπαϊκών πόρων να χρηματοδοτούν δράσεις, προγράμματα και υποδομές σχετικές ή συναφείς με το πράσινο ταμείο και τους παγκόσμιους στόχους. Η τράπεζα ήδη έχει δώσει το 43% των επενδύσεών της σε βιώσιμης ανάπτυξης έργα, ενώ €27,6 δισ. έχουν δοθεί σε όλες τις κυβερνήσεις για «πράσινα» έργα. Καταλαβαίνετε πως αυτός είναι ο δρόμος. Η Ευρωπαϊκή Ενωση είχε καθοριστικό ρόλο στη διαμόρφωση της Agenda 2030 και της συμφωνίας των Παρισίων, υιοθετώντας ακόμη και σαφείς οδηγίες προς τα κράτη-μέλη για το εμπόριο και τις συμφωνίες γύρω από αυτό.

Κάνεις εμπόριο. Ωραία. Πώς διασφαλίζεται από το εμπόριο-προϊόν-υπηρεσίες-τιμές σου η κοινωνική δικαιοσύνη; Πώς ακριβώς βοηθά τοπικές κοινωνίες και οικονομίες η οικονομική σου δράση; Πως πρακτικά σέβεσαι τα ανθρώπινα και καταναλωτικά δικαιώματα; Πώς διασφαλίζεις ισότητα και καλές πρακτικές στα εργασιακά θέματα; Πως μέσα από το εμπόριο που κάνεις, βοηθάς το περιβάλλον (ενέργεια, μετακινήσεις, απόβλητα, μείωση αποτυπώματος);

Τι σημαίνει στην πράξη «κάνω βιώσιμες επενδύσεις»;

Η «βιώσιμη επένδυση» (Sustainable investing) είναι μια κοινωνικά υπεύθυνη επένδυση όπου ο επενδυτής λαμβάνει σοβαρά υπόψη τους περιβαλλοντικούς, κοινωνικούς, ανθρώπινους και ηθικούς παράγοντες πριν συνεισφέρει χρήματα και πόρους σε μια συγκεκριμένη εταιρεία ή επιχείρηση.

1. Ο επενδυτής σκέφτεται μακροπρόθεσμα ποιές αξίες δημιουργούν ευρύτερο όφελος (για τους πολλούς). Ο επενδυτής κρίνει για την επιχείρηση-επενδυτικό στόχος ποιες είναι οι αξίες που ταυτίζονται καλύτερα με τη ζωή, τα δικαιώματα, την κατάσταση των ανθρώπων, πολιτών, καταναλωτών. Ακούγεται θεωρητικό, αλλά δεν είναι. Τι δεν ευθυγραμμίζεται με αυτές τις αξίες; Πετρέλαιο και φυσικό αέριο έναντι ηλιακής ενέργειας για να το πούμε απλά. Αεροπορικές εταιρείες, ή δίκτυο τραίνων που για καύσιμα χρησιμοποιούν νέες μορφές ενέργειας; Διατροφικά προϊόντα που εισφέρουν στην παχυσαρκία ή vegan; Τι ενδιαφέρει τον επενδυτή, που βλέπει την ευκαιρία και τι θέλει να επηρεάσει η επιχείρηση στην οποία θα επενδύσει: κοινωνική ισότητα, καθαρό νερό, ανακύκλωση;

2. Ο επενδυτής αναζητά συνεργάτες-επενδυτές που μοιράζονται το ίδιο όραμα. Τα funds που επικεντρώνονται στη βιωσιμότητα είναι πλέον αρκετά σε ΗΠΑ, Ασία, Ευρώπη και οι διαχειριστές τους αναζητούν προτάσεις επένδυσης που περιλαμβάνουν τις λέξεις-κλειδιά «καθαρό», «πράσινο», «αειφόρο». Αν και αυτές οι λέξεις είναι απλώς ένα σημείο εκκίνησης, όλο και περισσότερο θα επηρεάζουν το business model των νεοφυών επιχειρήσεων σε όλους τους κλάδους. Μην ξεχνάμε, πως στη διεθνή οικονομική σκηνή (την ώρα που αναζητάς επενδυτή για το νέο «πράσινο» εργοστάσιο) υπάρχουν στατιστικά για τις επενδύσεις σε κάθε κατηγορία αγοράς.

3. Ο επενδυτής θέλει να ακούει πρακτικά πως θα μειώσει κάθε πρόταση, κάθε έργο, κάθε επιχείρηση το …«αρνητικό αποτύπωμα» προς τις τοπικές οικονομίες, το περιβάλλον, και τους καταναλωτές και την υγεία τους μέσω όλων των λειτουργιών της επιχειρηματικής πρότασης ή παραγωγής (και εισαγωγής ρυπογόνων προϊόντων). Ζητούν μετρήσεις και οικονομική αποτύπωση πως η επένδυσή τους θα φέρει περισσότερο καλό για πολλούς, ώστε είτε εξαιτίας προσωπικής ηθικής, είτε εξαιτίας της δημόσιας εικόνας τους να έχουν και αυτοί όφελος. Θέλουν να ξέρουν τι αντίκτυπο θα έχουν τα χρήματά τους.

“Οι πρόγονοί μας δημιούργησαν σπουδαία πράγματα για την ανθρωπότητα. Εμείς τι θα κάνουμε για τις επόμενες γενιές;”

Lailah Gifty Akita

Έχουμε μπροστά μια δεκαετία περίπου έως το 2030 και είναι η ευκαιρία κυβερνήσεων, επενδυτών, επιχειρήσεων και πολιτών να σώσουμε, ό,τι σώζεται από τον κόσμο που φτιάξαμε (μάλλον όχι τόσο καλά). Θα έχουμε ίσως πανδημίες, αναταραχές, δυσκολίες, αλλά δεν πρέπει να χαθεί η μεγάλη εικόνα και η πορεία μας προς ένα πιο βιώσιμο και καλύτερο κόσμο.

The post Οι επενδυτές θα μας οδηγήσουν στη Βιώσιμη Ανάπτυξη appeared first on 2045.gr.

Το Twitter είναι ένα μέσο επικοινωνίας που αποτελεί πολιτισμική «αποκάλυψη», μιας και έφερε την κουβέντα του καφενείου, της γειτονιάς, και του μπαλκονιού σε ψηφιακή μορφή. Είναι διαδραστικό, μετράει αντιδράσεις, ξυπνάει “#cancel αισθήματα” και για όλα αυτά θεωρείται το αγαπημένο παιδί των μεγάλων corporations και των ηγετών του κόσμου. Είναι το καθημερινό παρεάκι στο ξύπνημα υπουργών από όλο τον κόσμο, και το «copy-paste» των δημοσιογράφων. Ακόμη και τα δελτία ειδήσεων μεταφέρουν το tweet σαν είδηση.

Ο Ίλον Μασκ πρόσφατα ανακοίνωσε επιθετική εξαγορά στο Twitter με πρόταση 44,5 δισ. δολαρίων! Είναι αστρονομικό ποσό και μάλιστα για ένα προϊόν που δεν έχει ικανή εμπορική (και διαφημιστική) αξία, ώστε να δώσει πίσω αξία στον όποιο επενδυτή. Πώς αγοράζεις τόσο ακριβά, κάτι τόσο μικρής αξίας;

Το Twitter δεν μπόρεσε ποτέ να προσελκύσει σε καθημερινή βάση τους χρήστες που έχουν άλλες πλατφόρμες (Facebook, Instagram, ακόμα και Tik Tok) και δεν κατάφερε ποτέ να γίνει ένα ελκυστικό προϊόν για τους διαφημιστές.

Νο1 θέμα: «είναι πολλά τα λεφτά…»

Οι λεγόμενες “αγορές” είναι (νοητοί) τόποι όπου συναντώνται ταλέντο, χρήμα και ιδέες. Λένε πως οι αγορές (επενδυτές) είναι έξυπνες και καταλαβαίνουν, αλλά τι γίνεται στην περίπτωση που υπάρχουν πρόσωπα που μπορεί να τις χειραγωγούν, μαζί με τις απόψεις μας; Μάθαμε πια πως οι απόψεις μας για την παγκόσμια τραπεζική οικονομική κρίση, τα golden boys, το σκάνδαλο Theranos, τις 250 μεγάλες κρίσεις στα τελευταία 13 χρόνια …επηρεάζονται εύκολα από fake news και δίκτυα επιρροής.

Ένα παράδειγμα; Το 2021 η Archegos Capital Management καταρρέει και οι αμερικανικές αρχές αρχίσουν να ψάχνουν ένα ωραία στημένο χρηματιστηριακό-τραπεζικό κόλπο δισεκατομμυρίων.  Ο Κινέζος ιδρυτής Bill Hwang έμαθε τα «κόλπα» της Δύσης και τώρα αντιμετωπίζει 380 χρόνια φυλάκισης! Το σκάνδαλο κρύβεται σε μία φράση των διεθνών ρεπορτάζ Bloomberg και Wall Street Journal «…έπεισε τις μεγαλύτερες τράπεζες του κόσμου να δανείσουν τεράστια ποσά, χωρίς να μπορεί να καλύψει τις διαφορές αποτίμησης και ο Χουάνγκ απαίτησε από τους επενδυτές του να χειραγωγήσουν άλλες μετοχές ή/και να αγοράσουν μετοχές του αξίας 900 εκατομμυρίων δολαρίων».

Αναρωτιέμαι λοιπόν πως για όλα αυτά τα δισεκατομμύρια δεν υπάρχουν λογική και κανόνες ελέγχου. Πώς ο κ. Μασκ -που δεν έχει όλα τα λεφτά της πρότασης εξαγοράς- ρισκάρει τις επιχειρήσεις του, δηλαδή τα χρήματα άλλων επενδυτών; Πώς οι κύριοι του ΔΣ του Twitter συμφώνησαν πως αν κάτι δεν πάει καλά στην ολοκλήρωση της συμφωνίας, θα πληρώσουν 1 δισ. αποζημίωση; Μια εσωτερική φωνή με προσγειώνει: δες τα τελευταία χρόνια πόσες Ελληνικές «φούσκες» κατασχέθηκαν ή πήγαν στα δικαστήρια και μην ρωτάς.

“Ηθική είναι να ξέρεις τη διαφορά ανάμεσα σε αυτό που δικαιούσαι να κάνεις και αυτό που είναι σωστό να κάνεις”

Potter Stewart

Νο2 Θέμα: Ποιος είναι ο κύριος Μασκ;

Σε ένα ιδανικό κόσμο ο επιχειρηματίας πρέπει να είναι υπόδειγμα. Πρώτος μεταξύ ίσων, να ευνοεί τις συνεργασίες. Πρότυπο εργοδότη που σέβεται τους ανθρώπους του. Καλός κοινωνικός εταίρος της κοινωνίας, προσφέροντας και δημιουργώντας. Άνθρωπος με Α κεφαλαίο που η γνώμη του δημιουργεί καλή πρακτική και εμπνέει όσο είναι δυνατόν.

Τι βλέπουμε όμως από τον κ. Μασκ; Συμπεριφέρεται σαν ένα κακομαθημένο, υπεροπτικό παιδί. Ένα sui-generis πρόσωπο που δημιουργεί λάθος πρότυπα, εντάσεις και απόψεις που προβοκάρουν. Και αυτός ο άνθρωπος θέλει να διοικήσει μια πλατφόρμα ελευθερίας λόγου και να μας απαλλάξει από τα internet trolls;

Ο κ. Μασκ σε λίγες ημέρες από την πρόταση εξαγοράς του Twitter ακύρωσε στην πράξη το story του περί ελευθερίας λόγου, κρίνοντας δημόσια την αμερικανική πολιτική σκηνή και παίρνοντας θέση πως το κόμμα των Δημοκρατικών αριστερίζει. Θέλεις να είσαι αδέκαστος και ρίχνεις λάδι στη φωτιά του μίσους στην οποία ζουν οι ΗΠΑ; Θέλει να προσελκύσει κοινό-ακροατήριο ή απλά δεν σκέφτεται;

pic.twitter.com/Q9OjlJhi7f

— Elon Musk (@elonmusk) April 28, 2022

Περιπαιχτικά αναφέρθηκε στον πρωθυπουργό του Καναδά και τον παρομοίασε με τον Χίτλερ, ξεσηκώνοντας αντιδράσεις. Δεν σκέφτεται, ή κάνει πλάκα; Ο κ. Μασκ ταυτίστηκε με τους αντι-εμβολιαστές αμφισβητώντας στην αρχή τον Covid-19 και στη συνέχεια την αποτελεσματικότητα της δεύτερης δόση του εμβολίου. Λεφτά επενδυτών μαζεύει για να χτίζει επιχειρήσεις, από πότε έγινε γιατρός;

Το 2021 επιτέθηκε με άσχημα σχόλια για τη γερουσιαστή κυρία Warren, όταν εκείνη υποστήριξε πως έπρεπε να πληρώσει περισσότερους φόρους όπως και άλλοι επιχειρηματίες. Ως εργοδότης μίλησε υποτιμητικά για τους χαμηλόμισθους εργαζόμενους, ενώ μέσα από καταγγελίες πρώην εργαζομένων του απέκτησε τη φήμη του σκληρού εργοδότη. Όλα αυτά είναι αλαζονεία; Άγνοια κινδύνου; Απλά κυνήγι του like; Μήπως είναι το νέο πρότυπο του «τσαμπουκά» εκατομμυριούχου που κάνει ό,τι και όποτε θέλει, χωρίς αρχές και αξίες; Γιατί να τον εμπιστευτούν επενδυτές, κοινό και αρχές για τις προθέσεις του στο Twitter;

Νο3 θέμα: Αν δημιουργείς αμφιβολίες ηθικής, πως να εμπνεύσεις;

Ο κ. Μασκ δεν έχει «κόσμιο λόγο», προκαλεί διαρκώς, δεν δείχνει σεβασμό σε θεσμούς και ηθική αντίληψη του τι είναι σωστό και τι όχι. Είναι χαρακτηριστικό πως στην περίπτωση των δολοφονιών του Μπάφαλο το Μάιο 2022 σιώπησε. Δεν ένιωσε να πει κάτι εκείνος που υποστηρίζει για την ελευθερία του μέσου, όταν σχεδόν όλα τα social media μπλόκαραν livestream από τα βίντεο των δολοφoνιών;

Δεν πήρε θέση ούτε στον άδικο χαμό του Τζορτζ Φλόιντ στη Μινεσότα. Θα μπορούσε σε αυτά να επιδείξει τη λεγόμενη ανθρωπιά. Κουβέντα! Ο κ. Μασκ ήταν παντελώς απών από οποιαδήποτε μήνυμα συμπαράστασης, συμπόνοιας και ανθρωπιάς.

Στις αποτυχίες του πυραύλου SpaceX ποτέ δεν απολογήθηκε, ή δεν εξήρε τις προσπάθειες των στελεχών του, ή δεν εξήγησε το γιατί. Ποια είναι η νέα ηθική που φέρνει; Έκανε το ακρωτήριο Κανάβεραλ και την εκτόξευση του πυραύλου SpaceX θεατρική σκηνή για τον πρόεδρο Τράμπ (αυτός ο πύραυλος είναι το “Launch America”). Δεν μας είπε ούτε καν γιατί το αφροαμερικανικό στοιχείο υπο-εκπροσωπείται στην εταιρία του. Είναι δυνατόν να οραματίζεσαι το μέλλον μας στον πλανήτη Άρη και να δείχνεις πως «είσαι στον κόσμο σου»; Είναι δυνατόν να υπάρχει ρατσισμός, να σκοτώνονται ενήλικες ή παιδιά και μέσα από το Twitter (που θέλεις να αγοράσεις για να το κάνεις πιο ελεύθερο) να μην κάνεις ένα tweet; Ούτε για 140 χαρακτήρες δεν αξίζουν αυτά τα θέματα;

Είναι δυνατόν επιχειρηματίας που έχει πάρει χρήματα επενδυτών, που γνωρίζει τα προβλήματα των social media, που ξέρει τις αρχές και τους φορείς λειτουργίας των αγορών, να προτείνει πως η μεγάλη στρατηγική του είναι να βγάλει εκτός χρηματιστηρίου την εταιρία Twitter; Ωραία ιδέα! Μια εταιρία που δημόσια έχει αντλήσει χρήματα επενδυτών δεν θα υπόκειται σε κανένα έλεγχο!

“Αν η ηθική είναι μικρή στο επίπεδο της ηγεσίας, τότε αυτή η συμπεριφορά αντιγράφεται σε όλο τον οργανισμό”

Νο4 θέμα: Ο κ. Μασκ θέλει την προσοχή μας;

Όταν φτιάχνεις ένα ηλεκτρικό αυτοκίνητο, όμορφο και ακριβό σαν τα Tesla μπορώ να μην το αγοράσω, έχω επιλογή σαν καταναλωτής. Αλλά όταν θέλεις να διοικήσεις εκτός θεσμών και χρηματιστηρίου (όπως υποστηρίζει) την τρίτη μεγαλύτερη πλατφόρμα διακίνησης επίσημης πληροφορίας την υφήλιο, ναι, με επηρεάζεις ως ένα κανονικό μονοπώλιο. Και έχουμε λόγους να φοβόμαστε από τα δείγματα συμπεριφοράς του κ. Μασκ.

Οι  γνώσεις μου δεν με βοηθούν να καταλάβω πως ο κ. Μασκ προσφέρει ένα δυσθεώρητο ποσό, που δεν το έχει κιόλας, για να εξαγοράσει ένα «προϊόν» με χαμηλή αξία (Twitter); Αλλά οι γνώσεις μου με κάνουν να φοβάμαι τον έλεγχο της πληροφορίας που καταναλώνουμε και μοιράζεται.

Τα κοινωνικά δίκτυα φτιάχτηκαν με πρόθεση την ανθρώπινη ψυχολογία (αυτο)προβολής και ναρκισσισμού. Επειδή είναι τόσο εύκολα προσβάσιμα, έχουν γεμίσει από τον καθρέφτη του χειρότερου ή καλύτερου εαυτού μας. Οι λέξεις-κλειδιά και το user-generated περιεχόμενο δημιουργούνται πανεύκολα σαν μακροχρόνιες καμπάνιες που για οποιοδήποτε θέμα συγκεντρώνουν εκατομμύρια ακολούθους, τους πείθουν και έτσι ευκολότερα τους χειραγωγούν. Καμπάνιες που μοιάζουν στα όρια της ανηθικότητας και της παρανομίας. Θα μου πείτε, αν κάποιος χρησιμοποιήσει μια βαριοπούλα για να σκοτώσει, δεν φταίει η βαριοπούλα… Δεκτό, αλλά πως ο κ. Μασκ θα γίνει ο σωτήρας μας;

Θα ελεγχθούν μας είπε όλοι οι χρήστες για το αν είναι bots / trolls, αμέσως μετά το «μάζεψε». Πως; Δεν λέει! Τι θα γίνει κ. Μασκ με τη βιομηχανία των πολιτικών fake news; Δεν λέει! Ποια είναι η θέση σας για το πως επηρεάζονται εκλογές; Δεν λέει. Επτά χρόνια δήθεν τα πολεμάει ο κ. Ζάκενμπεργκ και απολογείται ανερυθρίαστος στο Κογκρέσο γιατί επηρεάστηκαν οι εκλογές στις ΗΠΑ, ενώ το Facebook μπλοκάρει νομοσχέδια στην Αυστραλία. Κοροϊδευόμαστε;

Ο κ. Μασκ στέλνει μόνο ένα μήνυμα: έχω λεφτά, κάνω αυτό που θέλω. Δηλαδή, ένας επιχειρηματίας που δεν θέλει ελέγχους από το χρηματιστήριο και τις αρχές, που πληρώνει λιγότερους φόρους, θα διοικήσει ένα δίκτυο επικοινωνίας που ευρέως χρησιμοποιείται για κρίσιμες πληροφορίες από δημοσιογράφους, κυβερνήσεις, πανεπιστημιακούς, πολίτες, εθνότητες, θρησκευτικούς ηγέτες, στρατούς, εθνικές υπηρεσίες πληροφοριών και υπηρεσίες πολιτικής προστασίας;

Νο5 θέμα: Από τι κινδυνεύουμε (πρότυπα, ηθική, συνοχή)

Κινδυνεύουμε από το πρότυπο που εκπροσωπεί ο κ. Μασκ, του αυθάδικου social media icon που δεν εκπαιδεύει την κοινωνία με ηθική. Κινδυνεύουμε όταν κάποιος διακινεί προτάσεις απίστευτων ποσών, αντί να επενδύει έμπρακτα στην εκπαίδευση και τη μείωση των ανισοτήτων, αφήνοντας θετικό αποτύπωμα στο μέλλον. Κινδυνεύουμε όταν κάποιος δεν σέβεται κυβερνήσεις, πολιτικούς, θεσμούς και τη δημόσια υγεία, γιατί το παράδειγμα που δίνει είναι …προς όχλο και κοπάδια. Κινδυνεύουμε όταν κάποιος κλείνει το μάτι, “ε, δεν έγινε τίποτε που σκότωσαν μαύρους”…

Κινδυνεύουμε επίσης από τους «μεγάλους χρηματοπιστωτικούς οργανισμούς», που μυαλό δεν έβαλαν… και αντί να εφαρμόζουν κριτήρια ηθικής και αποδεδειγμένων στοιχείων, εγκρίνουν προτάσεις δυσθεώρητων ποσών εξαγοράς που είτε δεν υπάρχουν, είτε θα τα δανείσουν από τα λεφτά των πελατών τους (σαν να λειτουργούν ως παρεάκια).

O κ. Μασκ δεν έχει επαρκώς εξηγήσει ποτέ πως θα γίνει η αυτορύθμιση των κοινωνικών δικτύων και θα ελεγχθούν τα fake news, τίποτε για την ασφάλεια προσωπικών δεδομένων, και αν διαφωνεί με τη φορολογία επιχειρήσεων. Ετσι, κινδυνεύουμε όταν ένας επιχειρηματίας, ένα δημόσιο πρόσωπο, ένα brand δεν μας λέει:

1. Ποιος είσαι;
2. Σε τι πιστεύεις; (αξίες)
3. Τι δεν πρόκειται να κάνεις ποτέ; (κόκκινες γραμμές)
4. Ποιο είναι το εμπνευσμένο όνειρο (inspirational dream) που έχεις;
5. Ποια είναι η η μεγάλη διαφορά που φέρνεις; (μοναδικότητα)
6. Ποιος είναι ο σκοπός σου; (δεσμεύσεις και πράξεις)

Δυστυχώς υπάρχουν χιλιάδες επιχειρήσεις και άνθρωποι που δεν απαντούν δημόσια σε αυτές τις κρίσιμες ερωτήσεις, και μάλλον δεν σκέφτονται έτσι. Το πιο λυπηρό είναι να το βλέπεις σε νέους ανθρώπους, σαν τον κ. Μασκ, που υποτίθεται έμαθαν από το κακώς κείμενα του «παλαιού κόσμου».

Για να απαντήσεις σε τέτοιες «μεγάλες» ερωτήσεις, δεν απαιτείται κάποια αφηρημένη έννοια της Ηθικής, αλλά δεσμεύσεις και πράξεις που θα εισφέρουν στο κοινό καλό. Είναι δεσμεύσεις που μας κάνουν όλους να γνωριζόμαστε και να κρινόμαστε με κοινούς κώδικες. Και σε αυτά τα μεγάλα θέματα η κίνηση εξαγοράς του Twitter εκτός από λίγα πρωτοσέλιδα ή καυγάδες-tweets δεν έχει να προσφέρει. Μοιάζει να είναι το ‘power game’ επιβολής, σεβασμού και δημόσιας εικόνας ενός δισεκατομμυριούχου.

Cover Photo: Wikipedia

The post Tο φαινόμενο Ίλον Μασκ και οι προεκτάσεις του appeared first on 2045.gr.

Η πρώτη εκτύπωση 3D έγινε στη δεκαετία του 1980 (διαβάστε μια σύνοψη της ιστορίας). Ηταν ένα μικρό ποτήρι. Σήμερα «τυπώνονται» προσθετικά μέλη σώματος, σπίτια, όπλα, ανταλλακτικά αυτοκινήτων, εργαλεία, αθλητικά παπούτσια, ακόμη και ζύμη μπισκότων!

“To 3D printing θα είναι πολύ μεγαλύτερο, από όσο φαντάζονται και λένε οι ίδιες οι εταιρίες 3D printing”

Credit Suisse

Ολοένα και περισσότερες επιχειρήσεις συνειδητοποιούν τις προοπτικές, ενώ οι άνθρωποι εκτυπώνουν αντικείμενα για διάφορες χρήσεις, από τις κατασκευές και τις ιατρικές συσκευές, μέχρι βαζάκια και αντικείμενα για διασκέδαση.

Η αρχή και η εξέλιξη μέσα σε 15 χρόνια

Ο Charles “Chuck” Hull το 1984 εφηύρε τη στερεολιθογραφία (stereolithography (SLA)), που είναι η μέθοδος τρισδιάστατης εκτύπωσης. Η λογική είναι απλή: ο σχεδιαστής δημιουργεί ένα τρισδιάστατο μοντέλο και στη συνέχεια αυτό εκτυπώνεται στρώμα προς στρώμα, χρησιμοποιώντας υλικά όπως λέιζερ UV σε φωτοπολυμερές υγρό για να αποδοθεί με ακρίβεια το στερεό, φυσικό αντικείμενο που σχεδιάστηκε. Η φαντασία που έλεγε ο Αινστάιν, στα καλύτερά της.

Ο Hull δεν ήξερε τότε πως απαντούσε στην επόμενη μεγάλη πρόκληση της ανθρωπότητας: ακριβή ενέργεια, λιγότερα φυσικά υλικά (πχ. ξύλο), ενεργοβόρες και ρυπαίνουσες βιομηχανίες. Πιστεύω πως δεν θα φανταζόταν ότι τα εκτυπούμενα σχέδια θα αφορούσαν σε πρόσθετα φυσικά αντικείμενα, όπως αντίγραφο κοκάλων για τα πόδια ενός σκύλου, ή ένα ρουλεμάν κινητήρα, ή γιατί όχι ένα ολόκληρο σπίτι! Οι τρισδιάστατοι εκτυπωτές SLA βρίσκονται σήμερα παντού.

Στις ΗΠΑ η MakerBot ήταν η εταιρία που απογείωσε τις εφαρμογές, πειραματίστηκε και έδειξε στην υφήλιο την εξέλιξη. Οι printers της αγοράστηκαν από πολλές μικρές και μεγαλύτερες βιομηχανίες, και τώρα κάνει το επόμενο βήμα της (στη σφαίρα της παγκοσμιοποίησης), κάνοντας outsource την παραγωγή στον κατασκευαστή Jabil με εγκαταστάσεις στην Κίνα.

Μόνο το μυαλό μας μπορεί να μας περιορίσει, όχι η φαντασία!

Η εξέλιξη 2000-2016 είναι διαρκής και ραγδαία. Το 3D printing μοιάζει μια μόδα, ένα ‘hype claim’ της τεχνολογίας, αλλά αποδομεί αργά και σταθερά βιομηχανίες που έχουν ήδη τεράστια κόστη λειτουργίας, ανθρώπινου κεφαλαίου και απίστευτα κόστη προμήθειας υλικών (που όλα περνούν στον τελικό πελάτη-καταναλωτή).

Το 2006, ο Dr. Behrokh Khoshnevis του Πανεπιστήμιου Νότιας Καλιφόρνια παρουσιάζει το Contour Crafting System, που γίνεται εταιρία. Πρόκειται για ένα τεράστιο 3D εκτυπωτή που εκτυπώνει ολόκληρα κτίρια στη θέση τους. Το μόνο που θυμίζει τις παλιές, τσιμεντένιες κατασκευές είναι ένας γερανός που κάνει την εκτύπωση και βεβαίως το σκυρόδεμα. Ολα τα άλλα είναι νέα, είναι η εξέλιξη και όπως λέει ο λαός μας «αν δεν χτίσεις και δεν παντρέψεις…» δεν ξέρεις τι σημαίνει (οικονομικό) μάτωμα. Επειδή η καινοτομία είναι μεταδοτική, το MIT στο 2017 πήγε ένα βήμα πιο πέρα: έφτιαξε ένα ρομποτικό arm για να ψεκάζει σκυρόδεμα, μειώνοντας το χρόνο χτισίματος του σχεδίου στο 1/3 και το κόστος κατασκευής κατά -45%.

Είχαμε γράψει νωρίτερα για τις τεχνολογίες που θα αλλάζουν συνεχώς τον κόσμο μας, που σημείωνε το 3D printing, αλλά μία είδηση μου τράβηξε την προσοχή. Ένα σπίτι μπορεί να κατασκευαστεί μέσα σε 24 ώρες. Το φαντάστηκες, το έφτιαξες! Η βιομηχανία κατασκευών έχει να μάθει πολλά από αυτή την εξέλιξη, ώστε να ωφελήσει το περιβάλλον, να μειώσει τα κόστη της (που σήμερα είναι πανάκριβη για τον πολίτη) και πιθανώς να βρει νέες και γρήγορες λύσεις, που αναζητούν και οι κυβερνήσεις, στο παγκόσμιο πρόβλημα στέγασης. Αρκεί να σκεφτούμε πως η DUS Architects στο Αμστέρνταμ ήδη προτείνει 3D σχεδιαστικά μοντέλα κατασκευών για την πολιτική προστασία, τα Disaster Shelter Applications.

Πόσο μακριά μπορεί να πάει το 3D printing

Η NASA έχει ανακοινώσει μια μελέτη σκοπιμότητας για το άν είναι πλέον δυνατή μια αποικία εποίκων στο φεγγάρι με 3D printing. Αλλά κρατηθείτε, υπάρχει και καλύτερο (εμείς δεν το διαβάσαμε γιατί ζούσαμε σε συνθήκες οικονομικής κρίσης)…   Τι θα λέγατε, αν το σπίτι σας ήταν ικανό να αερίζεται τέλεια, να ψύχεται όποτε πρέπει ή να ζεσταίνεται και να επισκευάζεται μόνο του;

Με ή χωρίς ‘smart grid’ και έξυπνες διασυνδέσεις η Υπηρεσία Προηγμένων Ερευνητικών Έργων του Υπουργείου Άμυνας των ΗΠΑ (DARPA), με το πρόγραμμά της που τιτολοφορείται «Engineered Living Materials (ELM)» υποστηρίζει πως είναι πραγματικότητα! Το «σπίτι που αυτοσυντηρείται» δεν κάνει χρήση συστημάτων ελεγχόμενων από υπολογιστή, αλλά με 3D printing εκτυπώνει ζωντανά κύτταρα στο επιθυμητό δομικό σχήμα! Το αποτέλεσμα είναι μια ζωντανή δομή που αναπνέει. Επιστημονική φαντασία;

Φανταστείτε πόσα μπορεί να εμπνευστεί η αυτοκινητοβιομηχανία, που όχι μόνο πρέπει να έχει ανταγωνιστικά κόστη λειτουργίας και καλές, προσιτές τιμές, αλλά πρέπει να μειώσει άμεσα το αρνητικό αποτύπωμα εκπομπών διοξειδίου άνθρακα. Αν ένα supercar τυπώνεται γρήγορα και με ασφάλεια υλικών, τι θα γίνει για τα χιλιάδες αυτοκίνητα πόλης;

Μια συναρπαστική εποχή (αλλά με προκλήσεις)

Ειδικοί περιγράφουν πως θα δούμε νέα υλικά 3D printing, όπως κράματα υποακτάστατων μετάλλων που φτιάχτηκαν με τη χρήση τεχνητής νοημοσύνης, όπου μάλιστα οι τελικοί χρήστες θα μπορούν να προσδιορίζουν τα απαιτούμενα ποιοτικά και συστατικά χαρακτηριστικά.

Βλέπουν στα πολυμερή βιολογικής βάσης ή στα ανακτούμενα απορρίμματα πλαστικών και μετάλλων χαμηλής περιεκτικότητας την απάντηση στους προβληματισμούς της παγκόσμιας βιομηχανίας, που θα βρει φτηνά υλικά, πως θα οδηγηθεί στην εποχή της βιωσιμότητας, και πως οι κοινωνίες μας θα ζουν με μικρότερο αποτύπωμα στην κυκλική οικονομία.

Το 3D printing όπως κάθε τεχνολογία αιχμής σήμερα αναζητά χρηματοδότηση και πρεσβευτές. Αναζητά όμως (περισσότερο κρίσιμο) συνεργασίες επιχειρήσεων (και κρατών) για να δοκιμάσουν και να ερευνήσουν μαζί τις νέες μεθόδους. Για να ωφελήσουν την οικονομία και την κοινωνία.

Ένα παράδειγμα της μεγάλης πρόσκλησης είναι η βιομηχανία των μικροεπεξεργαστών. Η υφήλιος χρειάζεται περισσότερους μικροεπεξεργαστές. Οι συσκευές έχουν δεκαπλασιαστεί. Οι εταιρίες 3D printing είναι ακόμη μικρές, ως μέγεθος και πελατεία. Η Κίνα μάχεται ανταγωνιστικά με την Ταιβάν. Η Ευρώπη ανακοινώνει προστατευτισμό στο Davos με το «European Chips Act» και η Intel ανακοινώνει πως θα κάνει 20 δις επένδυση για να φτιάξει τη δική της «Silicon Heartland». Όλοι βρίσκονται στο δικό τους σιλό, ενώ το 3D printing θα έπρεπε να είναι η κοινή τους πλατφόρμα και σημείο εκκίνησης-αναφοράς…

Καλύτερα δεν θα μπορούσε να ειπωθεί (από τον κ. Didier Deltort, Πρόεδρο της HP Personalization & 3D Printing Business): «Υπάρχει μια ιστορική αλλαγή στη συμπεριφορά των καταναλωτών. Τα εξατομικευμένα προϊόντα και η βιωσιμότητα αποτελούν το μόνο δρόμο για τις μάρκες που θέλουν να ξεχωρίσουν σε όλο και πιο ανταγωνιστικές αγορές. Ο παραδοσιακός σχεδιασμός προϊόντων, η κατασκευή και οι αλυσίδες εφοδιασμού δεν μπορούν να ανταποκριθούν σε αυτές τις νέες απαιτήσεις. Τα επόμενα χρόνια, καθώς θα βελτιώνουμε τις λύσεις κατασκευής πρόσθετων (εννοεί 3D printed ειδών), όλο και περισσότερες επιχειρήσεις, μικρές και μεγάλες, θα υιοθετήσουν νέες αυτοματοποιημένες, υψηλότερης απόδοσης, παραγόμενες καινοτομίες για να συνδέονται καλύτερα και ευκολότερα με πολύπλοκα συστήματα σχεδιασμού, παραγγελιών και logistics.»

Το 3D printing μπορεί να γίνει ο τρόπος (οικονομικότερης) μαζικής εξατομίκευσης και βιώσιμης παραγωγής. Είναι προφανές πως η συνήθεια, τα δίκτυα πρώτων υλών, οι προμηθευτές, οι οικονομικές συμφωνίες με τραπεζική χρηματοδότηση, οι υπάρχουσες πάγιες επενδύσεις των εργοστασίων σε μηχανήματα είναι παράγοντες αντίστασης, είναι ρουτίνα, είναι τα εμπόδια. Σε κάθε μεγάλη αλλαγή, υπάρχει ένας αδρανής χρόνος. Αλλά αν μπορώ ήδη να παράγω με 3D printing δαχτυλίδια, προσθετικά μέλη για ΑΜΕΑ, σπίτια, ανταλλακτικά αεροπλάνων, εργαλεία τότε πρέπει να δω καθαρά το μέλλον και να δώσω ένα πιο πράσινο, καθαρό, προσιτό μέλλον στην ανθρωπότητα….

Ανεξαρτησία προς όφελος πολιτών και καταναλωτών

Η ενεργειακή, διατροφική, παραγωγική επάρκεια της Ευρώπης είναι ένα νέο στοίχημα. Το βιώνουμε ήδη (με άσχημο τρόπο). Τα προϊόντα πρέπει να είναι βέλτιστων και πράσινων πρακτικών παραγωγής. Η επαναχρησιμοποίηση σε συνδυασμό με το 3D printing θα κάνει τα προϊόντα τεχνολογίας λιγότερο ρυπογόνα βιομηχανία, λιγότερο εισαγόμενη και περισσότερο οικονομικά προσιτή. Μια τέτοια διαδρομή μειώνει την εξάρτηση από δίκτυα, αγορές, γεωγραφία που σήμερα αφαιρούν οικονομίες από τους Ευρωπαϊκούς λαούς και μεταβιβάζουν την περιβαλλοντική ευθύνη… σε μια έκθεση ιδεών (καλό θα ήταν να προστατέψουμε το περιβάλλον).

Η βιωσιμότητα μπορεί να σημαίνει διαφορετικά πράγματα για τον καθένα, αλλά είναι οι πυλώνες: Άνθρωποι, Πλανήτης, Συνεργασίες, Ευημερία χωρίς δηλαδή να διακυβεύουμε τις ανάγκες των μελλοντικών γενεών. Η βιωσιμότητα σημαίνει τη δημιουργία κοινής αξίας και το 3D printing μπορεί να μειώσει τα εμπόδια πρόσβασης μικρών επιχειρήσεων σε καλύτερα, οικονομικότερα, γρηγορότερα, μαζικότερα προϊόντα. Θα μου πείτε, και τι θα κάνουν τα μηχανήματα; Εδώ ταιριάζει να προβληματιστούμε από το tweet που ακολουθεί πιο κάτω.

Είναι σημαντική εξέλιξη. Αρκεί ένα ευέλικτο design, ένα ψηφιακό αρχείο και ο 3D printer για να παραχθεί οποιοδήποτε αντικείμενο. Ευκολία χρήσης. Προσβάσιμη τεχνολογία από μικρή οικοτεχνία έως τη μεγάλη πολυεθνική. Γρήγορη παραγωγή πρότυπων και πατεντών. Τυπώνεις ό,τι και όσο χρειάζεται. Σκληρά και μαλακά αντικείμενα. Απίστευτη ταχύτητα. Μείωση κόστους παραγωγής. Περίπου 85% μείωση απορριμμάτων και βιομηχανικών χημικών με θετικό αποτύπωμα στο Περιβάλλον. Περίπου 40-50% (κατ’ ελάχιστον) μείωση κόστους παραγωγικής διαδικασίας.

“Το παν είναι η ανθρώπινη φαντασία. Είναι η προεπισκόπηση των καλύτερων στιγμών που φέρνει η ζωή”

Albert Einstein

Αν σκεφτούμε κυνικά και αντικειμενικά, δεν έχουμε άλλα «πρώτα» υλικά να σπαταλήσουμε. Για παράδειγμα, το 1/3 των δασών του πλανήτη έχουν χαθεί οριστικά. Το 71% της γης είναι υγρό στοιχείο, άρα πρέπει να «ξεσχίσουμε» το 21% που απομένει για να προμηθευτεί τόσος κόσμος, τόσα πολλά υλικά προς παραγωγή (μην υπολογίζοντας το 6% που είναι έρημοι). 

Όταν οι Σκανδιναβοί αναζητούν και ερευνούν ελαφρύτερα υλικά παραγωγής ενέργειας (για φανταστείτε τα χιλιάδες ηλιακά πάρκα της Ευρώπης) μέσω 3D printing, αρκετοί τους στιγματίζουν ως ‘nerds’. Αλλά έχουν δίκιο, πρέπει σε όλα να γίνουμε καλύτεροι. H Σουηδική Hoganas με το “make more with less” επεξεργάζεται και πουλά σε μορφή σκόνης νικέλιο, κοβάλτιο και τιτάνιο σε απείρως μικρότερες ποσότητες, ώστε η παγκόσμια βιομηχανία να τα χρησιμοποιεί σε 3D printing εφαρμογές. Το Business Sweden παρουσιάζει την πρωτοπορία της χώρας στο 3D / additive manufacturing.

Η νέα εποχή είναι εδώ και δεν θα σταματήσει, όσο και αν οι επιχειρήσεις μας νιώθουν ασφάλεια στο συνηθισμένο τρόπο τους. Το 3D printing είναι μια ακόμη ευκαιρία αλλαγής, καινοτομίας και πιο βιώσιμης λειτουργίας, που τελικά ωφελεί την κοινωνία. Στο δρόμο για το μέλλον πρέπει να αξιοποιούμε κάθε νέο εργαλείο που μας παρέχει το ανθρώπινο μυαλό…

Δείτε τις πιο σύγχρονες εφαρμογές του και θα με καταλάβετε.

The post Το 3D printing είναι η βιώσιμη απάντηση της βιομηχανίας appeared first on 2045.gr.

Πολλές φορές και για πολλά χρόνια στην Ελλάδα ακούμε μελλοντικές εξαγγελίες ή υποσχέσεις, από δημόσιο και ιδιωτικό τομέα, οι οποίες τελικά δεν υλοποιούνται. Είτε δεν δεσμεύουν τους φορείς τους, είτε η ζωή προσπερνάει τις εξαγγελίες. Είναι σαν αυτό που λένε κάποιοι συγκοινωνιολόγοι, πως ώσπου να μελετηθεί ένα δημόσιο έργο, μια νέα υποδομή, έχουν ήδη αλλάξει το εξωτερικό περιβάλλον και τα στατιστικά στοιχεία της λύσης που σχεδιάζεται.

“Κάποιος κάθεται στη σκιά σήμερα, γιατί εκεί κάποιος φύτεψε ένα δέντρο πολύ καιρό πριν”

Warren Buffett

Σκεφτόμουν τα ίδια με αφορμή το σχέδιο «Ελλάδα 2.0» που ανακοίνωσε η κυβέρνηση και ήδη κατατέθηκε στην Ευρωπαϊκή Ενωση (εδώ είναι το σχέδιο των 1.500 σελίδων για όποιον θέλει να ενημερωθεί). Δεν νομίζω να μείνει ως ακόμη εξαγγελία, γιατί βλέπουμε να έχουν ήδη ξεκινήσει κάποιες από τις δράσεις (πχ. αναπτυξιακά κριτήρια, επενδύσεις σε τηλεπικοινωνιακές υποδομές, διαχείριση αποβλήτων, εκτεταμένη ψηφιοποίηση των κρατικών υπηρεσιών).

Οταν το euronews παρουσίασε το «Εθνικό Σχέδιο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας» η κριτική ήταν μεγάλη από την αντιπολίτευση και τις αντίπαλες ομάδες των social media, αλλά εμένα μου έκανε εντύπωση η δομή του. Ήταν χωρισμένο σε ενότητες, υπο-ενότητες, με κόστη, χρονοδιάγραμμα και πρακτική επεξήγηση κάθε δράσης, όπως δηλαδή είναι κάθε πλάνο μιας οργανωμένης επιχείρησης (δεν εννοώ εταιρίας, εννοώ επιχείρησης-σχεδίου) και με καταλαβαίνουν όσοι έχουν εργαστεί σε οργανωμένα περιβάλλοντα ή τριγύρω από (καλούς) project managers.

Διαβάζοντας το σχέδιο, κατέληξα στο συμπέρασμα πως αυτά που περιγράφει είναι «οδηγός» για κάθε πολίτη, βιομηχανία, εταιρία και οικονομικό τομέα της χώρας. Δεν με ενδιαφέρει ποια είναι η κυβέρνηση, ούτε αν θα γίνουν όλα, με ενδιαφέρει όμως πως το πλάνο απαντά σε πολύ σύγχρονες ανάγκες, σαν αυτές που δεν μας έχει ικανοποιήσει η Ελλάδα (κάθε φορά που την κρίνουμε αρνητικά) και σαν αυτές που ισχύουν και αλλάζουν την υφήλιο. ‘Αρα είτε παράγεις τυρί στο χωριό, είτε φτιάχνεις μια μικρή εταιρία, είτε σπουδάζεις, τα ίδια θέματα-ανάγκες θα σε απασχολούν (από σήμερα έως και το 2045 που εμείς διακονούμε) και για αυτό ας τα δούμε ένα προς ένα.

Πράσινη μετάβαση

Με τα υψηλά κόστη της ενέργειας, χωρίς δικές μας πηγές ενέργειας και με την κλιματική αλλαγή μονίμως εδώ, το σχέδιο προβλέπει έργα 30,5 δισ. ευρώ και δράσεις για την εξοικονόμηση ενέργειας, όπως το πρόγραμμα εξοικονομώ (για σπίτια και εταιρίες), τη διασύνδεση ενέργειας των νησιών, τη διαχείριση των αποβλήτων, εκτεταμένες αναδασώσεις και μεγάλες αστικές αναπλάσεις. Αυτά δεν είναι άραγε «οδηγός» και ένα ερέθισμα για τις επιχειρήσεις, για κάθε Δήμο, και κάθε πολίτη;

Η πράσινη μετάβαση είναι αναγκαία για τη χώρα, όσες δυσκολίες και αν έχει η υλοποίηση, από αλλαγή των συνηθειών έως τις υποδομές. Χρειαζόμαστε, κοινωνία και επιχειρήσεις, τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, την ηλεκτροκίνηση, και σύγχρονες υποδομές επεξεργασίας αστικών λυμάτων ή διαχείρισης αποβλήτων και ανακύκλωσης. Αρκετά δεν λέγαμε για χρόνια για το περιβόητο εργοστάσιο απορριμμάτων στο κέντρο της Βιέννης; Το πνεύμα αλλαγής θα μας ωφελήσει ως χώρα. Ας το πούμε με παραδείγματα, όπως η παραγωγή και καύση υδρογόνου του Δημόκριτου για ενέργεια χωρίς ρύπους με απλή ηλεκτρόλυση νερού ή όπως τα πράσινα νησιά (Αστυπάλαια).

Η πράσινη μετάβαση της χώρας, των φορέων διοίκησης, των επιχειρήσεων και των πολιτών δεν είναι μόδα. Η κυκλική οικονομία αλλάζει τις επενδύσεις. Αξιολογεί με νέα κριτήρια τις επιχειρήσεις και τα προϊόντα τους. Φέρνει νέους (και μάλλον αυξημένους) φόρους για όσους ρυπαίνουν.

“H κυκλική οικονομία γίνεται πλέον μόνιμη απαίτηση των νεότερων και προϋπόθεση διακρατικών και επιχειρηματικών συνεργασιών”

Ψηφιακός μετασχηματισμός

Εδώ ίσως δεν χρειάζεται να εξηγήσω πολλά, γιατί όλοι βιώσαμε θετικά στην περίοδο της πανδημίας τη ψηφιοποίηση του κράτους και των υπηρεσιών του. Το gov.gr μείωσε για όλους την απόσταση, το χρόνο και τα κόστη. Εκδίδεις ένα πιστοποιητικό σε 3 λεπτά. Βίντεο κλήση με υπηρεσία χωρίς να βγεις από το σπίτι. Ένας κωδικός σε ταυτοποιεί και με όλα αυτά τα έργα (αξίας 30,5 δισ. ευρώ) η κοινωνία ωφελείται, ενώ οι επιχειρήσεις εκπαιδεύονται σε καλές πρακτικές.

Ο ψηφιακός μετασχηματισμός του δημοσίου δείχνει στις επιχειρήσεις πως το πελατειακό κοινό τους, όλο και περισσότερο, θα περιμένει εξυπηρέτηση, λύση, απάντηση, παράδοση …με ένα κλικ! Οι οπτικές ίνες και οι ψηφιακές διασυνδέσεις φέρνουν στο προσκήνιο νέα μοντέλα εκπαίδευσης, αλλά και περισσότερες υπηρεσίες από τράπεζες, ασφάλειες, λιανική και σχεδόν όλους τους κλάδους.

Η εποχή του 5G και η ψηφιακή δικαιοσύνη δεν πρέπει να μας αφήσει ξανά καθυστερημένους και αργοπορημένους (βλ. Ετήσιο Innovation Index report), ούτε επιτρέπεται να δημιουργηθεί ένα χάσμα γνώσης, που θα ωφελεί τους λίγους. Οι οπτικές ίνες σε κάθε σπίτι, οι δορυφορικοί πάροχοι, οι νέες πλατφόρμες περιεχομένου, ψυχαγωγίας, γνώσης είναι ήδη εδώ και πρέπει να αξιοποιηθούν από τη χώρα, τους πολίτες, και τις επιχειρήσεις. Θυμάστε την εποχή που ζητούσες άδεια, για να πας σε ολοήμερο σεμινάριο, ενώ σήμερα το βλέπεις όποτε και όπου θέλεις και μπορείς; Τέτοιες ανάγκες θα καλύψει η χώρα μέσα από το εθνικό σχέδιο.

Δουλειές, Δεξιότητες και Κοινωνική Συνοχή

Το εθνικό σχέδιο κάνει μια παραδοχή, η οποία είναι πολύ σωστή (και πάλι, ερέθισμα για τις επιχειρήσεις): δεν υπάρχει μονοσήμαντη «συνταγή» για να υπάρξουν νέες θέσεις εργασίας. Θέλουμε συνέργιες και παράλληλες δράσεις, για να ανέβουμε κατηγορία. Επενδύσεις σε χώρους-μέλλοντος (πχ. τεχνολογία και υγεία). Ψηφιακές δεξιότητες (για αυτό πρέπει κάθε τάξη να είναι γεμάτη ψηφιακές υποδομές, ο μαυροπίνακας δεν κολλάει στην εποχή του Tik-Tok). Ανακαινίσεις υποδομών και υπηρεσιών με τον πολίτη πρώτο! Και μια καινοτομία: το σχέδιο δίνει προτεραιότητα στην κοινωνική συνοχή. Οι παγκόσμιοι στόχοι βιώσιμης ανάπτυξης το έχουν ως motto: «να μην μείνει κανείς πίσω».

Η κοινωνική συνοχή και οι δουλειές κοιτούν στην τηλειατρική, τις κοινωνικές ΜΚΟ, τους παιδικούς σταθμούς σε επιχειρήσεις (για να έχουν ποιότητα εργασίας και ζωής οι εργαζόμενοι γονείς) τη e-κάρτα εργαζόμενου (αν δεν ακυρωθεί στην πράξη) και τους θεσμούς αξιολόγησης και διαρκούς εκπαίδευσης. Οι νέοι βλέπουν πως οι διεθνείς εταιρίες στις οποίες θα ήθελαν να εργαστούν, έρχονται στην Eλλάδα (Pfizer, Amazon, Microsoft κ.λπ). Για αυτό δεν υπάρχει μια συνταγή, αλλά πολλές ενέργειες μαζί.

Το ίδιο πρέπει να σκέφτονται και να κάνουν οι επιχειρήσεις μας, φεύγοντας από τη νοοτροπία της κλειστής οικονομίας και του κράτους-πελάτη που κάνει διαγωνισμούς. Η πρόσληψη νέων μυαλών, η ηθική και η διαφάνεια και ο ψηφιακός μετασχηματισμός που στοχεύει στον πελάτη-καταναλωτή είναι ο δρόμος τους στο μέλλον, για να επιβιώσουν πρώτα και να διακριθούν. Το πως θα χειριστούν τους γονείς-εργαζόμενους, τα εργασιακά, την εκπαίδευση, το νέο ταλέντο θα κρίνει εν πολλοίς ποιες θα αντέξουν την παγκοσμιοποίηση.

Αλλαγές στην οικονομία

Δεν θα φανταζόμουν εύκολα, τη δεκαετία του 2000, πως η χώρα θα είχε πλατφόρμες εξωστρέφειας, νεοφυών επιχειρήσεων, και επενδύσεων και μάλιστα πως θα έκανε roadshow στον κόσμο προς άγρα επενδυτών και νέων συνεργασιών. Δεν ξέρω αν τα κίνητρα του εθνικού σχεδίου για πράσινες, ψηφιακές και εξωστρφείς ιδιωτικές επενδύσεις θα φέρουν μεγάλο και ικανό αποτέλεσμα για να αλλάξει την οικονομία της χώρας, αλλά προς τα εκεί πηγαίνει όλη η υφήλιος (οικονομικά/αγορές).

Οι θεσμοθετημένες συμπράξεις ΣΔΙΤ σε έργα υποδομών (πχ. αρδευτικά, σιδηρόδρομοι, πολιτισμό, υδροπονία, αγροδιατροφή) είναι σημαντικές όχι πρωτίστως για τους οικονομικούς λόγους, αλλά για την πιθανότητα να δημιουργηθούν και να αναδειχτούν νέες εργασιακές δυνατότητες, καινοτόμες λύσεις και να αξιοποιηθούν πολλοί πόροι. Επίσης, τα ΣΔΙΤ «ξυπνάνε» (από τη ρουτίνα τους) ιδιωτικές και δημόσιες επιχειρήσεις για να δημιουργούν συνέργιες και καλά αποτελέσματα, χωρίς κατασπατάληση πόρων και ρίσκο αποτυχίας.

Οι πυλώνες του εθνικού σχεδίου δίνουν πολλές ιδέες για την επιχειρηματικότητα και τη συνολική αλλαγή στις κοινωνικές δομές και τις υπηρεσίες που λαμβάνει ο πολίτης από το Κράτος και ο καταναλωτής από τις επιχειρήσεις. Μαζί με την παράλληλη (μακάρι να γίνει!) αναβάθμιση των πανεπιστημιακών και ερευνητικών κέντρων της χώρας έχουμε την ευκαιρία να δημιουργήσουμε πιο ετοιμοπόλεμο ταλέντο, πιο έμπειρους εργαζόμενους και έμπνευση να διακριθεί η χώρα και όλοι εμείς.

“Αν δεν [μπορείς να] προετοιμαστείς, να προετοιμάζεσαι για αποτυχία”

Benjamin Franklin

Πορεία στο μέλλον, χωρίς πλάνο, δεν γίνεται

Το άρθρο δεν γράφτηκε για «λιβάνισμα» του σχεδίου, αλλά γιατί οι δράσεις αυτές μπορούν να κάνουν την Ελλάδα κέντρο αναφοράς, ένα καλό παράδειγμα και πόλο έλξης δράσης, επενδύσεων και συνεργασιών. Τότε θα ανοίξει το μυαλό μας και η φοβική οικονομία και κοινωνία μας θα αρχίσει να ονειρεύεται, να εμπορεύεται και να (ξανα) δημιουργεί. Και αυτό είναι το μεγάλο θέμα! Να σηκωθούμε από τον «ύπνο» της 14χρονης διαρκούς κρίσης και απογοήτευσης.

Το σχέδιο είναι ένα πλάνο το οποίο πρέπει να υλοποιείται, να αξιολογείται και να αλλάζει όπου χρειάζεται. Δεν ξέρω αν θα υλοποιηθεί αποτελεσματικά, ή μήπως η πολιτική τρέλα της χώρας θα το αλλάξει ή θα το ακυρώσει, αλλά είμαι σίγουρος πως αποτελεί «οδηγό» και καλή πρακτική. Η βιωσιμότητα δεν αφορά μόνο το περιβάλλον, αλλά και τις υπηρεσίες, την ποιότητα ζωής, την πρόσβαση στην τεχνολογία και τόσα ακόμη που δεν έχει γευτεί ο Ελληνας εδώ και πολλά χρόνια.

Οι τομείς της εκπαίδευσης, των δεξιοτήτων, της απασχόλησης, η καινοτομία και έρευνα, η ανάπτυξη σε νέους κλάδους με εξωστρέφεια και ο χρόνος απορρόφησης των αλλαγών για τις παραδοσιακές αγορές θα γίνουν όλα με κοινωνική συνοχή (δεν εννοώ επιδόματα) και με φρέσκο μυαλό.

Ισως αυτή η μεγάλη, συνολική αλλαγή που δίνει καλό παράδειγμα, και επηρεάζει κάθε οικονομική μονάδα στη χώρα ίσως αφήσει πίσω (και εχθρικά απόμακρους) πολίτες μεγαλύτερων ηλικιών ή όσους φοβούνται ή δεν καταννοούν την αλλαγή, ώστε ευέλικτα να προετοιμαστούν και να αλλάξουν. Το σίγουρο είναι πως ακόμη και στα χαρτιά (αν μείνει) το σχέδιο μας δείχνει το μέλλον και βασίζεται σε διεθνείς εξελίξεις και πρακτικές. Σε αυτό το μέλλον, χωρίς πλάνο, δεν πηγαίνεις. ‘Αρα, ή θα μείνεις πίσω ή θα προχωρήσεις εμπρός, για να παραφράσω ένα γνωστό ρητό…

The post Το σχέδιο ανάκαμψης Ελλάδα 2.0 αφορά την κοινωνία και τις επιχειρήσεις appeared first on 2045.gr.

Νομίζω πως ένα από τα πιο εμπνευσμένα motto όλων των εποχών, και χαρακτηριστικό για το θέμα των ανισοτήτων, είναι το σύνθημα της Γαλλικής Επανάστασης «Ελευθερία, Ισότητα, Αδελφότητα» (Liberte, Egalite, Fraternite). Σε όλη την υφήλιο σήμερα μοιάζει σαν να χωριζόμαστε σε ομάδες αντιπάλων και όχι αδελφών! Αρκεί να σκεφθείτε -με διαφορετική ματιά- τι γίνεται στο Καζακστάν, που οι άνθρωποι επαναστατούν για τα δικαιώματά τους και κατά της απόλυτης φτώχειας. Αν δεν σας αρκεί αυτό, επισκεφθείτε το global map του Carnegie Endowment, για να δείτε πόσες έκρυθμες καταστάσεις και διαδηλώσεις συμβαίνουν ‘live’.

Από τις διαδηλώσεις στην Αυστραλία κατά των ελλιπών μέτρων της κυβέρνησης για τις φωτιές, έως το Αφγανιστάν όπου λίγοι αντιφρονούντες ξεσηκώνονται κατά των Ταλιμπάν, ο κόσμος βρίσκεται σε αναβρασμό. Ο λόγος; Ζούμε στην εποχή των ανισοτήτων.

Δηλαδή, ζούμε καθημερινά, οι ενήλικες και τα παιδιά μας, αντιμετωπίζοντας άνισες «ευκαιρίες ζωής» ως άτομα-μέλη της ίδιας κοινωνίας. Ξέρουμε και συζητούμε τις ανισότητες (τις λέμε αδικίες, ενώ είναι μακροχρόνια έλλειψη θεσμών και πολιτικών ισότητας) που βιώνουμε και μαθαίνουμε σε πολλούς τομείς και θέματα: δικαιοσύνη, υγεία, εκπαίδευση, εισόδημα, ισότητα και πρόσβαση στη Δημοκρατία και τα δικαιώματα που έπρεπε να δίνει σε όλους.

“Δεν υπάρχει τίποτα πιο άνισο από την ίση μεταχείριση των άνισων. (Ισότητα & δικαιοσύνη) – Αριστοτέλης”

Οι διακρίσεις κατά του ατόμου, ή κατά κοινοτήτων ανθρώπων ομοειδών χαρακτηριστικών, αλλά και εκείνες που συναντούμε στα θεσμικά επίπεδα κάθε κοινωνίας είναι διαρκώς αυξανόμενες. Φυλή και ρατσισμός. Κοινωνική τάξη και εισόδημα. Φύλο και σεξουαλικότητα. Θρησκεία και φανατισμός. Πρόσβαση των ΑΜΕΑ στις πόλεις και στο δημόσιο χώρο. Προστασία του πρασίνου και ψυχικές ασθένειες. Βιώσιμη ανάπτυξη και καθυστέρηση ανάπτυξης. Όλα συνδέονται και γεννούν νέες ανισότητες.

Οι πιο σημαντικές κοινωνικές ανισότητες που απασχολούν τις κυβερνήσεις και έχουν δημιουργήσει αναταράξεις στην υφήλιο είναι πέντε ειδών: ανισότητα πλούτου και μέσων ζωής, ανισότητα διαχείρισης ανθρώπων και των δικαιωμάτων τους (πχ. μετανάστευση, gender pay gap), ανισότητα πολιτικών δικαιωμάτων (δικαίωμα εκλέγειν και εκλέγεσθαι για όλους, διαφάνεια και διαβουλεύσεις διακυβέρνησης κ.λπ), ανισότητα πρόσβασης σε μια καλή ζωή και καλές κοινωνικές υπηρεσίες και η (πιο πρόσφατη) ανισότητα της ψηφιακής γνώσης.

Τι μας κοστίζουν οι ανισότητες;

Οι ανισότητες και τα αποτελέσματά τους συνεπάγονται υψηλό οικονομικό, δημοσιονομικό, κοινωνικό και ηθικό κόστος. Πολλές φορές θεωρείται πως η άνιση κατανομή του εισοδήματος αφορά περισσότερο τον τρίτο κόσμο, αλλά μια έκθεση των Ηνωμένων εθνών έρχεται να επιβεβαιώσει πως το φαινόμενο έχει ένταση σε ΗΠΑ, Ηνωμένο Βασίλειο, Κίνα!

Το δημοσιονομικό κόστος είναι πρώτο. Κάθε χρόνο μεταφέρεται από τις κυβερνήσεις ένα μεγάλο εθνικό εισόδημα σε όσους έχουν ανάγκη, αλλά χωρίς να φτιάχνονται μόνιμοι κανόνες, υποδομές και πολιτικές. Το αποτέλεσμα είναι πως «όσοι έχουν ανάγκη» παραμένουν για πάντα εκεί. Και αν οι κυβερνήσεις δεν έχουν σταθερά και αυξανόμενα έσοδα κάθε χρόνο; Τότε τι θα γίνει με όσους έχουν ανάγκη, αν παράλληλα γερνά και δεν παράγει ικανά η κοινωνία;

Το δεύτερο κόστος είναι το ιδιωτικό οικονομικό. Η πρόσβαση σε βασικές υπηρεσίες όπως η εκπαίδευση και η υγεία δεν είναι ίδια για όλους, και μάλλον είναι ανισόρροπα ακριβή. Γιατί πρέπει ένας γονιός -για να νιώθει πως θα πάρει καλή εκπαίδευση το παιδί του- να πληρώνει ένα ιδιωτικό σχολείο; Γιατί πρέπει μια σπάνια ασθένεια να υπόκειται στα βασανιστήρια των επιτροπών υγείας, εγκρίσεις και γραφειοκρατία; Ούτε αυτά έχουν μπει σε σταθερές νόρμες και πολιτικές. Ίσως, όταν κάποιος τρώει πανάκριβο brunch στο κέντρο της Αθήνας, δεν σκέφτεται τα κοινωνικά προβλήματα γύρω του, όμως αυτά δεν παύουν να υφίστανται.

Το κόστος των ανισοτήτων επιβαρύνει την οικονομική ανάπτυξη και την κοινωνική συνοχή, διατηρεί τις κοινωνίες σε μόνιμη διαρθρωτικά υψηλή ανεργία (ή χειρότερα, υποαπασχόληση), απομακρύνει ταλαντούχους νέους που μεταναστεύουν, και συνεισφέρει στην εγκληματικότητα. Οι πίνακες της OurWorldData για τις ανισότητες είναι αποκαλυπτικοί.

Πολύπλευρες συνέπειες

Έπρεπε να περάσει η υφήλιος μια χρηματοοικονομική, μια μεταναστευτική, μια πολιτική και μια πανδημική κρίση (2008-2021), για να συνειδητοποιήσει και να παραδεχτεί ακόμη και η Wall Street, στις εκθέσεις Global risks, πως οι ανισότητες είναι πρόβλημα για την οικονομία. Γιατί παρατηρούν διαρκώς αυξανόμενα:

• Εξάντληση πλουτοπαραγωγικών πηγών, εκμετάλλευση αδύνατων κρατών.
• Οικονομική μετανάστευση εξαιτίας πολέμων ή φτωχοποίησης.
• Εργατικό δυναμικό σε έλλειψη, ακριβότερα προϊόντα, αλλοίωση εθνικών οικονομιών, μετακίνηση από χώρα σε χώρα.
• Κλιματική κρίση, όπου κανείς δεν φαίνεται διατεθειμένος να επενδύσει όσο πρέπει.
• Κλιματική κρίση, που φτωχοποιεί και αδικεί εθνικούς πληθυσμούς.
• Έλλειψη θεσμών διαφάνειας και δημοκρατίας.
• Η ανισότητα είναι μόνιμη -σε κάθε έκφανση της ζωής- για τις γυναίκες.
• Έλλειψη λογοδοσίας από κρατικούς και επιχειρηματικούς ηγέτες και λειτουργούς.
• Κακή ποιότητα εκπαίδευσης, ασύγχρονη με τις μεγάλες αλλαγές.

Οι κοινωνίες καινοτομούν και πρωτοπορούν. Τι αφήνουν πίσω;

Όσο η καινοτομία μας εντυπωσιάζει, τόσο ο κοινωνικός αντίκτυπος που αφήνει είναι μεγάλος. Έχουμε ξαναγράψει για την εποχή που έρχεται των cashless σούπερ μάρκετ και λιανικών σημείων πώλησης. Οι άνεργοι αυτοί ταμίες τι θα γίνουν;

Οι σύγχρονες μορφές ψηφιακών υπηρεσιών υγείας αυξάνονται και τα beta cases μετατρέπονται σε εταιρίες και κανονικές υπηρεσίες. Εκείνο το μέρος του πληθυσμού που δεν είναι εξοικειωμένο με τη χρήση τεχνολογίας, πώς εντάσσεται και εξυπηρετείται; Κοινωνική συνοχή, άλλο ένα σύγχρονο ζητούμενο.

Κοινωνίες που προχωρούν (φαινομενικά μπροστά) και αφήνουν αδούλευτο το ναρκοπέδιο των ανισοτήτων είναι καταδικασμένες να ζουν …από τύχη. Τα κινήματα (Occupy Wall Street, Black Lives Matter, MeToo) -που μάθαμε από τα social media, μας εντυπωσίασαν και προσπαθούμε να ερμηνεύσουμε- αποτελούν και αυτά μια απόδειξη του κόστους των ανισοτήτων της φυλής, της διαβίωσης, της παραβίασης δημοκρατικών και προσωπικών ελευθεριών.

“Έχω ένα όνειρο, ότι μια μέρα, στους κόκκινους λόφους της Γεωργίας, οι γιοι πρώην σκλάβων και οι γιοι πρώην ιδιοκτητών σκλάβων θα καθίσουν δίπλα-δίπλα στο τραπέζι της αδελφοσύνης – Μάρτιν Λούθερ Κίνγκ”

Είναι παντού γύρω μας οι ανισότητες

Γιατί μια γυναίκα με σημαντική διοικητική ευθύνη πληρώνεται λιγότερο; Δεν κατάλαβα ποτέ γιατί δύο ιδίων αρμοδιοτήτων διευθυντικά στελέχη, άνδρας και γυναίκα, πληρώνονται με μια διαφορά 20-30% μεταξύ τους. Θεωρείται από τους κοινωνιολόγους ως ένας μακροχρόνιος ρατσισμός που αναπαράγεται σαν πρότυπο, χωρίς κανείς να μπορεί πειστικά να το εξηγήσει.

Ποιες είναι οι κατάλληλες αμοιβές της εργασίας; Ο ευρωπαϊκός πυλώνας κοινωνικών δικαιωμάτων που παρουσίασε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή τον Απρίλιο του 2017 ασχολήθηκε με τις εισοδηματικές ανισότητες, ορίζοντας πως όλοι έχουν δικαίωμα σε ίσες ευκαιρίες. Σαν καλή έκθεση ιδεών έμεινε εκεί. Οι συλλογικοί φορείς των βιομηχανιών, επιμελητήρια και κυβερνήσεις δεν έθεσαν κανόνες και όρια. Οι κοινωνικοί εταίροι όταν διαπραγματεύονται, συζητούν ελαφρύνσεις και φορολογία, αλλά ποτέ τον εργαζόμενο. Αυτό δεν σημαίνει πως αυτόματα όλα έπρεπε να οδηγούν σε αυξήσεις, αλλά δεν υπάρχει σε κανένα industry κάποιο benchmark αμοιβών σε συσχέτιση με τις ειδικεύσεις. Απουσίες, που δυστυχώς αφορούν το σημαντικότερο παραγωγικό παράγοντα της επιχείρησης, τον άνθρωπο.

Πόσο πρέπει να είναι το χαμηλό εισόδημα και η ενίσχυσή του; Η οικονομική κρίση και μετέπειτα ύφεση στις χώρες του ευρωπαϊκού νότου, όπως Ελλάδα, Ιταλία και Ισπανία έχει προκαλέσει μόνιμες ανισότητες στην κατανομή των εισοδημάτων. Ο κοινωνικός και πολιτικός διάλογος δεν έχει οδηγηθεί πουθενά, για να προστατευθεί πραγματικά το εισόδημα των νοικοκυριών που ζουν σε ανέχεια. Δεν υπάρχουν δεδομένα; Δεν τους γνωρίζουν οι κυβερνήσεις; Δεν έχουν προτεραιότητα κοινωνικής αρωγής; Ό,τι και αν συμβαίνει οι ομάδες που δεν στηρίζονται, λείπουν από την παραγωγική διαδικασία, και τροφοδοτούν συνθήκες κοινωνικής αναταραχής και έντασης.

Πόσο άνισος είναι ο κόσμος για τα παιδιά; Η πρόσφατη έκθεση της Unicef διαπιστώνει πως στις 41 χώρες του ΟΟΣΑ οι κοινωνικές ανισότητες μεταξύ των παιδιών -ακόμα και στις πιο πλούσιες χώρες- εντείνονται. Μπορεί να ζουν στις ίδιες πόλεις και να έχουν πρόσβαση στις ίδιες υπηρεσίες, αλλά έχουν τεράστιες ανισότητες στο εισόδημα, στις σχολικές επιδόσεις, στην κατάσταση της υγείας τους, ακόμη και στην εξ αποστάσεως εκπαίδευση (463 εκατ. παιδιά σε όλη την υφήλιο δεν είχαν πρόσβαση σε εξ’ αποστάσεως εκπαίδευση στο πρώτο κύμα της πανδημίας). Το 10% των παιδιών ζει σε νοικοκυριά που έχουν στη διάθεσή τους λιγότερο από το μισό του μέσου εθνικού εισοδήματος. Μεγάλο πεδίο έρευνας για όποιον συσχετίσει τους κινδύνους κακής μόρφωσης, ψυχικής υγείας, λανθασμένων προτύπων ζωής και εγκληματικότητας με τις κοινωνικές ανισότητες.

Πως μου δίνουν κατάλληλα εργαλεία οι σπουδές μου; H εκπαίδευση ήταν πάντα συνδεδεμένη με την κοινωνική κινητικότητα και το πανεπιστημιακό πτυχίο ήταν το μέσο πρόσβασης σε επαγγέλματα υψηλού κύρους. Με τις αλλαγές που συμβαίνουν σε ολόκληρο τον κόσμο η εκπαίδευση παίρνει αφενός νέες μορφές, και αφετέρου το καλύτερο και αποδοτικότερο μέρος της είναι ακριβό (ακριβά πανεπιστήμια, σεμινάρια και πιστοποιήσεις).

Από που να ενημερώνομαι; Ναι, ακόμη και αυτό το δικαίωμα κρύβει ανισότητες. Μπορεί να συζητούμε την ελευθεροτυπία στην Τουρκία, που δείχνει λογοκρισία, διώξεις και φυλακίσεις, αλλά μην πάμε μακριά. Στο 2021, η Ελλάδα βρέθηκε στη θέση Νο70 (από 65 που ήταν…) στον παγκόσμιο δείκτη των Δημοσιογράφων χωρίς Σύνορα. Αν δεν σας αρέσει ο δείκτης, σκεφτείτε πως κάθε μέσο ενημέρωσης που διαβάζουμε στη χώρα μας είναι 4^ο από το τέλος σε σύγκριση με τις 27 χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης (άντε, είμαστε καλύτερα από τη Βουλγαρία και την Ουγγαρία του δημοκράτη κ. Ορμπάν). Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στο 2020 δήλωσε ανησυχία για την ελευθερία των μέσων ενημέρωσης μιας και οι δημοσιογράφοι αντιμετωπίζουν βία, παρενοχλήσεις και πιέσεις.

Aντέχει η επιχείρησή μου στην παγκοσμιοποίηση; Η παγκόσμια οικονομία διαρκώς θέτει νέα, υψηλότερα standards, που μας οδηγεί σε αλλαγές και βελτιώσεις σε ό,τι κάνουμε. Η Amazon θέλει μόλις 45 λεπτά της ώρας, από τη στιγμή που πατάμε «Place Order» έως τη φόρτωση του δέματος στο φορτηγό. Μέσα σε αυτό το χρόνο γίνεται η επεξεργασία της αγοράς, η εύρεση του προϊόντος, η μεταφορά του στο σταθμό διακίνησης, η συσκευασία, το σκανάρισμα κωδικών και η τελική ετικέτα στο δέμα πριν φύγει. Τι ανισότητες δημιουργεί λοιπόν (στους υπόλοιπους εμπόρους) η έλλειψη τεχνογνωσίας, η απουσία επαγγελματισμού και η μικρή πρόσβαση σε κεφάλαια δανεισμού;

Μπορώ να διατηρώ νομότυπα μια επιχείρηση-πρότυπο; Δεν θα δούμε ποτέ το θέμα αυτό στα πρωτοσέλιδα, αλλά είναι μεγάλη ανισότητα η δράση ποιοτικών επιχειρήσεων μαζί με όσους ανταγωνιστές φαλκιδεύουν τους κανόνες της αγοράς και κάνουν κακό σε όλους τους κοινωνικούς εταίρους. Φοροδιαφυγή, παραβίαση εργασιακών κανόνων, κακή εξυπηρέτηση πελάτη, ψιλά γράμματα είναι φαινόμενα που εισφέρουν σε μια κακώς εννοούμενη επιχειρηματικότητα. Πόσες και πόσες φορές εταιρίες που υπόσχονται Customer Experience (καλή εμπειρία του πελάτη) δεν εγγυώνται το προϊόν που πουλάνε ή καθυστερούν κατά εβδομάδες την παράδοσή του με delivery στο σπίτι ή το γραφείο μας;

Πουλάνε περισσότερο τα προϊόντα που ακολουθούν πρότυπα βιώσιμης ανάπτυξης; To πανεπιστήμιο NYU Stern δημοσίευσε το 2020 μελέτη που εξετάζει τις τάσεις αγοράς ιδιαίτερα κατά την περίοδο της πανδημίας. Όσοι επισκεφθείτε τη μελέτη στο link, που αφορά στις ΗΠΑ, θα δείτε πως (ώ, του θαύματος) τα προϊόντα που ακολουθούν πρότυπα βιώσιμης ανάπτυξης πουλάνε περισσότερο και πηγαίνουν καλύτερα εμπορικά. Όχι, δεν είναι μόδα, όπως έχουμε εξηγήσει, αλλά επειδή απαντούν στις ανησυχίες και τους φόβους των σύγχρονων καταναλωτών. Ξέρετε τι ανισότητες φέρνει αυτό στην οικονομία; Πως θα επενδύσουν σε νέα τεχνολογία, συστήματα και τρόπους παραγωγής μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις; Πως θα αποκτήσουν ένα ανταγωνιστικό πλεονέκτημα, οι επιχειρήσεις που βασανίζονται από μεγάλη φορολογία και από την κακοδαιμονία των παλιών μυαλών; Ποιος θα τις βοηθήσει, να μην καταρρεύσουν και μαζί τους οι κοινωνίες;

Είναι βέβαιο πως οι ανισότητες εμποδίζουν τις κοινωνίες μας να αναπτυχθούν με ηρεμία και συνοχή, που εγγυώνται πρόοδο για τους πολλούς. Οι ανισότητες δημιουργούν διαρκώς νέα χάσματα …οικονομικά, κοινωνικά, πολιτισμικά, πολιτικά! Τροφοδοτούν ακραίες απόψεις και κοινότητες φανατικών, ενώ αποθαρρύνουν τον μέσο άνθρωπο από τη δημιουργία και την προσπάθεια. Ένα είναι σίγουρο, όλα αυτά είναι συνθήκες αναταραχής, μίσους και έντασης που δεν τα αντέχει η ανθρωπότητα στο νέο αιώνα και ανάμεσα στις τόσες πολλές αλλαγές.

The post Καλώς ήλθατε στην εποχή των ανισοτήτων appeared first on 2045.gr.

Η βιομηχανία της μόδας ίσως είναι η καλύτερη να περιγράφει επερχόμενες τάσεις. Επίσης, η βιομηχανία των πολιτικών και οικονομικών ειδήσεων ακολουθεί την τεχνική της δημοσίευσης τάσεων και συχνά με προβλέψεις που δημιουργούν νέους φόβους. Οι δικές μας τάσεις αφορούν όλους όσους διαβάζουν, εξελίσσονται και επιχειρούν με το βλέμμα στο μέλλον (προς το 2045 όπως λέμε εμείς). Σε αυτούς τους αναγνώστες στέλνουμε σαν ευχές τους νέους κανόνες επιχειρήσεων, που θα έπρεπε -κάθε χρόνο- να λειτουργούν ως Key Performance Indicators για κάθε επιχείρηση.

“To μυστικό της επιτυχίας είναι να αλλάζουμε διαρκώς τον τρόπο με τον οποίο σκεφτόμαστε. – Jack Welch”

Αφήνουμε πίσω τις «ορθόδοξες» λύσεις

Η κατάρα του «40 χρόνια φούρναρης» θα σταματήσει, μόνο όταν οι επιχειρήσεις αρχίζουν να αναμοχλεύουν το ρόλο τους στην αγορά, τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας, και το πιο σημαντικό, πως «σερβίρουν» τον πελάτη τους. Είναι ασαφές ποια διαδικασία νέας σκέψης-καινοτομίας εφαρμόζουν οι ελληνικές επιχειρήσεις, αλλά θα έπρεπε να υπάρχει -ακόμη και στη μικρότερη επιχείρηση- μια διαδικασία-θεσμός για την πρακτική καινοτομία.

Πώς χρησιμοποιούμε τα δεδομένα των πελατών μας για να δημιουργήσουμε καλύτερες υπηρεσίες; Πώς εξαντλούμε όλες τις τεχνολογικές λύσεις για να περιορίσουμε τα κόστη μας; Πώς δημιουργούμε προγράμματα ικανοποίησης και πιστότητας πελατείας;

Οι καθηγητές Clayton Christensen, Jeffrey Dyer, και Hal Gregersen ερεύνησαν τις απόψεις 3.000 στελεχών, σε περίοδο έξι ετών, και δημοσίευσαν στο Harvard Business Review 2009 τις επίκτητες ικανότητες που απαιτούνται για την καινοτομία: να αναρωτιέσαι (με ή χωρίς έρευνα), να παρατηρείς, να συνδέεις (καταστάσεις και πράγματα), να πειραματίζεσαι (δοκιμάζεις) και να δημιουργείς δίκτυα συνεργασιών. Το πιο σημαντικό δε στοιχείο, αναφέρουν, είναι να σκέφτεσαι πως μπορεί να συνδέονται μεταξύ τους «φαινομενικά ασύνδετα γεγονότα, προβλήματα, ή ιδέες».

Ερώτημα: Ποια μικρή καινοτομία θα βάλετε στόχο στο 2022;

Δίνουμε χώρο σε φρέσκιες απόψεις

Το να είσαι δημιουργικός και να σκέφτεσαι ανάλογα παραμένει μια γενικόλογη λέξη-κλισέ, σαν ευχή. Όμως οι επιχειρήσεις πρέπει να γίνουν πιο δημιουργικές, αφήνοντας παγιωμένες παραδοχές πίσω τους, για να βοηθήσουν τα συμφέροντά τους, αλλά και να έχουν θετικό αποτύπωμα. Δεν θα ξεχάσω ποτέ, πως σε ένα workshop του global executive committee της Ericsson, στην ερώτηση ποιος είναι ο ανταγωνισμός μας και τι κάνει, η συν-δημιουργία έφερε στο προσκήνιο «τι θα γίνει αν η Google γίνει κανονικός τηλεπικοινωνιακός πάροχος»… Δημιουργική (αντισυμβατική) σκέψη!

Δυστυχώς το ανθρώπινο μυαλό αισθάνεται ασφάλεια σε όσα ξέρει, για αυτό πολλές φορές είναι δύσκολο να μας πείθουν νέα δεδομένα και αποδείξεις. Η ανάγκη να σκεφτεί κάθε επιχείρηση δημιουργικά, σημαίνει να φέρει στην επιφάνεια νέες απόψεις, τη γνώμη των πελατών της και από δίκτυα συν-δημιουργίας (Co-creation) από φυσικές ή ψηφιακές ερευνητικές μεθόδους. Στην πραγματική ζωή συμβαίνουν πιο ολιστικά πράγματα, που δεν αποτυπώνονται στο excel πωλήσεων-κερδών της επιχείρησης.

Το 2017 δημοσιεύτηκε η έρευνα της PwC σε 1.379 CEO που επιβεβαίωσαν πως ενώ η «καινοτομία είναι η Νο1 προτεραιότητα για την επιχείρηση», το 77% αυτών συμφώνησε πως δεν βρίσκουν εύκολα εργαζόμενους με δημιουργικά και καινοτόμα μυαλά. Η κότα έκανε το αυγό, ή το αυγό την κότα;

Ερώτημα: Σε ποια ομάδα της επιχείρησης θα αναθέσετε το θέμα «νέες ιδέες»  στο 2022;

Προσλαμβάνουμε εξυπνότερους και καλύτερους

Για να αφήσουμε πίσω τις «ορθόδοξες» λύσεις και να φέρουμε στο προσκήνιο νέες ιδέες, χρειάζονται νέα μυαλά. Δεν μπορεί να δείχνουν τα ευρωπαϊκά στατιστικά πως οι κοινωνίες μας γερνούν ηλικιακά και αυτό να μην έχει επηρεάσει την επιχειρηματικότητα. Αλλά δεν είναι στενά ηλικιακό το θέμα. Απαιτούνται νέα μυαλά, καλύτερα και εξυπνότερα από το δικό μας, για να ανθίσουμε όλοι και να εξελίσσεται η επιχείρηση, αποκτώντας νέες οπτικές.

Για να το αντιληφθούμε καλά το θέμα, θα έπρεπε να προσλάβουμε Σουηδό για να αναλάβει τη διαδικασία καινοτομίας, Αμερικανό για τα θέματα Marketing και Γερμανό για τη διαδικασία πιστοποίησης ποιότητας και διαχείρισης ρίσκου στην παραγωγική μας διαδικασία. Θέλει ανοιχτό μυαλό, ανοιχτή αγορά και διάθεση διάκρισης και εξέλιξης, όχι παραμονή στα ίδια και τα ίδια.

Αν οι επιχειρήσεις διαβάσουν προσεκτικά την HR έρευνα Randstad 2021 (σε 431 decision-makers), πρέπει να προβληματιστούν αρκετά για τα οφέλη που αναζητά ο υποψήφιος εργαζόμενος (φήμη επιχείρησης, εκπαίδευση, εξέλιξη καριέρας), πέραν των αμοιβών.

Ερώτημα: Ποιο ξενόφερτο (με την ευρεία έννοια) μυαλό θα προσλάβετε στο 2022;

O χρόνος δεν ορίζει την παραγωγικότητα

Από κάποιους θεωρείται παραγωγικότητα, να δουλεύεις έως το βράδυ, ασταμάτητα. Δεν είναι όμως! Είτε freelancer, είτε διευθυντής εργοστασίου, είτε δημοσιογράφος η συμπίεση ομοειδών γεγονότων σε μια περιορισμένη μονάδα χρόνου (ώρα, ημέρα, εβδομάδα), δεν εγγυάται παραγωγικότητα και (ιδιαίτερα) ποιότητα… Οι οικονομίες μας όμως δεν είναι πια στην ένταση εργασίας, όπως τα Κινέζικα εργοστάσια. Θέλουν ποιότητα μέσω της διαχείρισης ιδιαίτερου ταλέντου, κουρασμένων εργαζόμενων, και ευρύτερων ψυχολογικών τάσεων.

Αν η επόμενη πανδημία είναι η κατάθλιψη, όπως γράφεται, το α) μειωμένο (σε αριθμούς), β) κουρασμένο (μετά από την οικονομική, τη μεταναστευτική, την πανδημική κρίση), γ) χωρίς εξέλιξη στελεχιακό και εργατικό δυναμικό πρέπει να προσεγγίζεται από όσους διοικούν με ισοτιμία, ηθική, ενσυναίσθηση, (μπόλικη) συζήτηση, και αναθέσεις πρωτοβουλίας και δημιουργίας (με αυτή τη σειρά).

Ερώτημα: Ποιες αλλαγές θα κάνετε στα θέματα HR της επιχείρησης στο 2022;

Επιβραβεύουμε τη νοημοσύνη

Όλοι όσοι έχουν μια στοιχειώδη εργασιακή εμπειρία (ας πούμε άνω των 3 ετών), έχουν νιώσει ή ξέρουν πως τα συστήματα αξιολόγησης και επιβράβευσης είναι σε ένα βαθμό τυπικά. Δεν επιβραβεύεται πάντα η διάκριση, πολύ δε περισσότερο η αξιοποίηση της νοημοσύνης. Οι δημιουργικά σκεπτόμενοι εργαζόμενοι έχουν μια δεξιότητα ανώτερου επιπέδου, αλλά αν δεν τους ακούσει κανείς, κρύβονται στην σπηλιά τους. Έχουν υψηλότερες απαιτήσεις από τον εργοδότη και τη ζωή. Αν η μέση επιχείρηση καταπιέζει τη νοημοσύνη και αγκαλιάζει το «έτσι το κάνουμε εδώ», δημιουργεί λυπημένους εργαζόμενους και κατ’ επέκταση νωχελικές ή κακές εμπειρίες για τον πελάτη-καταναλωτή.

Αυτό που δεν ξέρουν (ή ξεχνούν) οι μάνατζερς των ελληνικών επιχειρήσεων είναι πως όπως έχουν αποδείξει κλινικές έρευνες, όταν ο ανθρώπινος εγκέφαλος επεξεργάζεται και συνδυάζει διαφορετικές ιδέες-προοπτικές, τότε λειτουργεί με υπερένταση, με ταχύτερη μνήμη, και οι ορμόνες φέρνουν ικανοποίηση και αίσθημα απόδοσης. Θα έπρεπε κάθε επιχείρηση να πληρώνει μόνο τέτοιους ανθρώπους και όχι οργανογράμματα! Στην πράξη σήμερα επιβραβεύονται οι πειθήνιοι και όχι οι δημιουργοί…

Ερώτημα: Πώς θα επιβραβεύσετε τις νέες ιδέες στην επιχείρησή σας στο 2022;

Επιχείρηση-οικογένεια, αλλά να αισθανόμαστε καλά σε αυτή!

Ένα ακόμη κλισέ στις επιχειρήσεις μας είναι το «εδώ, είμαστε μια οικογένεια». Παραμένει ωραία φράση σαν άκουσμα, αλλά πολλές φορές είναι κενή ουσίας. Τι σημαίνει αυτό σε μια επιχείρηση όπου τα τμήματα δεν συνομιλούν μεταξύ τους, δεν μοιράζονται έργα, δεν ανταλλάσσουν κριτική και ιδέες; Όλοι ξέρουν πως το περιβόητο ‘brainstorming’ δεν παράγει πάντα αυθεντικές ή νέες ιδέες, αλλά τουλάχιστον εγγυάται την κοινωνικοποίηση, ή βήματα προς μια ενιαία κουλτούρα στην επιχείρηση. Αναρωτηθείτε, πότε ήταν η τελευταία φορά που στην επιχείρηση που εργάζεστε, κάνατε μια διατμηματική σύσκεψη για να συζητήσετε ή να δείτε συνθετικά τα αποτελέσματα και τι πρέπει (όλοι μαζί) να διορθώσετε;

Οι ηγέτες διεθνών, επιτυχημένων επιχειρήσεων (διαλέξτε εσείς τα παραδείγματα) έχουν στην πράξη εφαρμόσει τη δημιουργικότητα που διαπερνά όλα τα τμήματα και τους ανθρώπους τους, για να διατηρούν συγκριτικό, ανταγωνιστικό πλεονέκτημα. Τέτοιες επιχειρήσεις είναι τρεις φορές πιο κερδοφόρες!

Ερώτημα: Με ποιο πρακτικό τρόπο θα κάνετε τα τμήματα της επιχείρησης να συνεργάζονται σωστά για κοινά projects στο 2022;

Πιο δημοκρατικοί σε ό,τι κάνουμε και λέμε

Ο δημόσιος διάλογος διεθνώς αφορά δικαιώματα, ισότητα, ελευθερίες, τη βία που ασκείται, και τους ηθικούς κανόνες που καταπατούνται. Από τη σεξουαλική προτίμηση και τη θρησκεία έως το εμβόλιο-αντιεμβόλιο και κάθε είδους σεβασμό απέναντι στο Νόμο. Στην ουσία, η πανδημία και οι πολιτικές εξελίξεις έκαναν επίκαιρο το θέμα Δημοκρατία εναντίον Απολυταρχίας. Είμαστε μάρτυρες μίας διαρκούς αντιπαράθεσης σε κάθε τομέα της ζωής μας, από το εμπόριο μέχρι τη τεχνολογία, από τους εμβολιασμούς μέχρι και τους διαστημικούς σταθμούς.

Νιώθω πως το κοινό -μέρος του είμαι και εγώ- όποια άποψη και αν έχει για διάφορα θέματα, σε γενικές γραμμές αισθάνεται ανησυχία και φόβο για ό,τι συμβαίνει γύρω. Αυτό είναι ένα περιβάλλον που έμμεσα επηρεάζει και τις επιχειρήσεις-εργαζόμενους και αφορά ιδιαίτερα το στυλ διοίκησης που ασκείται. Σαν να λένε οι εργαζόμενοι, ακούω τριγύρω όλη τη μαυρίλα, έρχομαι στη δουλειά και κουράζομαι, άρα εσύ επιχείρηση (στο πρόσωπο του διευθυντή Χ) πως μου εγγυάσαι σταθερότητα, ανάπτυξη και περιβάλλον καινοτομίας; Πώς με κάνεις να νιώθω άξιο μέλος σου;

Ερώτημα: Πώς θα χειριστεί η επιχείρηση τους managers κακής ποιότητας στο 2022;

Υλοποιούμε νέα πρότυπα

Ο συνιδρυτής της Pixar Ed Catmull δεν φημίζεται, γιατί «έστησε το μαγαζί» με τον μακαρίτη Steve Jobs, αλλά για το μοναδικό τρόπο διοίκησης. Μα θα πει κάποιος, η Pixar είναι μια εταιρία παραγωγής σαν χιλιάδες άλλες στην υφήλιο. Αλλά ο Catmull κάθε χρόνο έχει ένα ποσό κρατημένο στο budget της εταιρίας για …firsthand experience! Απλό, τα στελέχη κάνουν ταξίδια σε ομάδες παραγωγής.

Όλη η ομάδα που έφτιαξε την ταινία “Monsters University”, πέρασε μήνες και κάθε μέρα στα πανεπιστήμια MIT, Princeton και Harvard ώστε να βοηθηθούν στην τελική συγγραφή του σεναρίου. Άλλη ομάδα της Pixar έζησε για καιρό στη Γαλλία και σαν σκιά αντέγραφε πως και τι έκανε ένας top chef, ώστε να σχεδιάσουν τον υπέροχο “Ratatouille”.

Ερώτημα: Σε ποιους νέους προορισμούς θα στείλει η επιχείρηση τα στελέχη της για να εξελιχθούν όλοι μαζί στο 2022;

Το σημερινό γραπτό ολοκληρώνει νοηματικά το θέμα «Στρατηγική επιχειρήσεων, ένα ναρκοπέδιο δύσκολων αποφάσεων». Μπορεί και πρέπει όλα αυτά τα θέματα να γίνουν οι τάσεις που θα κάνουμε όλοι πράξη μέσα στο 2022, ή τουλάχιστον θα αρχίσουμε να τα εφαρμόζουμε βήμα-βήμα.

Οι επιχειρήσεις άλλωστε είναι οι πελάτες, οι εργαζόμενοι, η κοινωνία, οι προμηθευτές και οι μέτοχοι. Πρόκειται δηλαδή για πολλές ομάδες, με διαφορετικές προσδοκίες, και πολλές εναλλακτικές. Όλες όμως αυτές οι ομάδες αναζητούν καλύτερες εμπειρίες, χαμογελαστούς εργαζόμενους και καλά, χρήσιμα, προσιτά, και αξίας προϊόντα-υπηρεσίες. Ξεκινήστε με έστω ένα από τα ερωτήματα και κάτι θα έχει ήδη αλλάξει!

The post Οι νέοι κανόνες των επιχειρήσεων για το 2022 appeared first on 2045.gr.